Kagrilintyd: badania, status i bezpieczeństwo

Podsumowanie

Kagrilintyd to eksperymentalny peptyd naśladujący amylinę, hormon wydzielany razem z insuliną po posiłku. Podawany samodzielnie przez 26 tygodni zmniejszył masę ciała o 6,0–10,8% w zależności od dawki, wobec 3,0% po wstrzyknięciach placebo. W połączeniu z semaglutydem jako CagriSema spadek wyniósł 20,4% w ciągu 68 tygodni. Żaden kraj nie dopuścił do obrotu ani samej substancji, ani połączenia.

Najważniejsze ustalenia w skrócie

• Spadek masy ciała o 6,0–10,8% po 26 tygodniach. To pełny zakres dla pięciu dawek w największym opublikowanym badaniu samego kagrilintydu. Wzięło w nim udział 706 dorosłych, a osoby otrzymujące wstrzyknięcia placebo straciły 3,0% ^[1].
• Spadek o 20,4% po 68 tygodniach przy stosowaniu połączenia. W badaniu REDEFINE 1 sprawdzono kagrilintyd razem z semaglutydem u 3417 dorosłych bez cukrzycy; w grupie placebo spadek wyniósł 3,0% ^[2].
• Spadek o 13,7% u dorosłych, którzy mieli także cukrzycę typu 2. To samo połączenie przez te same 68 tygodni u 1206 osób, wobec 3,4% w grupie placebo. W tej grupie efekt jest wyraźnie mniejszy ^[3].
• Usunięcie połowy dawki trwa około tygodnia. Zmierzony okres półtrwania wynosił od 159 do 195 godzin, co pozwala na wstrzyknięcie raz w tygodniu ^[4].
• Niedopuszczony do obrotu w żadnym kraju. Producent podaje, że dla połączenia złożono wniosek o dopuszczenie do obrotu w leczeniu otyłości, ale nie wskazuje ani urzędu, ani daty ^[5]. Niezależne rejestry nigdzie nie wykazują dopuszczenia ^[6].
• Wśród skutków ubocznych przeważają dolegliwości żołądkowo-jelitowe. W REDEFINE 1 dotyczyły 79,6% grupy przyjmującej połączenie, wobec 39,9% w grupie placebo ^[2].
• Zakazany w sporcie przez cały czas. Kategoria S0 listy zabronionej WADA na 2026 rok obejmuje każdą substancję, której żaden urząd ds. zdrowia nie dopuścił do stosowania u ludzi ^[7].

Czym jest kagrilintyd

Kagrilintyd to peptyd wytwarzany w laboratorium, łańcuch 37 aminokwasów. Naśladuje amylinę, hormon, który trzustka wydziela razem z insuliną i który pomaga przekazać sygnał, że posiłek się skończył. Firma Novo Nordisk opracowała go pod kodem NNC0174-0833, zapisywanym też jako AM833, i opisała jego budowę chemiczną w 2021 roku ^[8], ^[9].

Naturalna amylina nie nadaje się na lek z dwóch powodów. Znika z organizmu w ciągu kilku minut, a do tego zbija się we włókna, czyli w ten sam rodzaj złogów, który występuje w trzustce przy cukrzycy typu 2 ^[8].

Kagrilintyd zaprojektowano tak, by ominąć oba problemy. Zmienione aminokwasy hamują zbijanie się cząsteczek. Łańcuch kwasu tłuszczowego na pierwszym aminokwasie sprawia, że peptyd wiąże się z albuminą, białkiem transportowym we krwi. Dzięki temu organizm potrzebuje około tygodnia, by usunąć połowę dawki ^[4], ^[8], ^[9].

Najważniejsze dane

Dwa publiczne rejestry podają różne wzory chemiczne. PubChem wskazuje o jeden atom tlenu więcej niż rejestr FDA, choć oba podają tę samą masę, 4409 ^[9], ^[11]. Tej rozbieżności nie wyjaśniono, dlatego powyżej podano obie wersje, zamiast wybierać jedną.

Jak działa

Kagrilintyd pobudza te same miejsca wiązania, czyli receptory, z których korzysta naturalna amylina, a oprócz nich jeszcze jeden receptor ^[13], ^[14].

• Receptory amyliny. Każdy z nich składa się z receptora kalcytoniny połączonego z jednym z trzech białek pomocniczych, co daje trzy odmiany: AMY1, AMY2 i AMY3. Kagrilintyd pobudza wszystkie trzy, a struktury jego kompleksów z każdą z nich zostały już ustalone ^[14].
• Sam receptor kalcytoniny. Kagrilintyd pobudza go także bezpośrednio, czego nie robią selektywne leki działające na receptory amyliny. Z powodu tego podwójnego działania literatura zalicza go do podwójnych agonistów receptorów amyliny i kalcytoniny, w skrócie DACRA ^[13], ^[14].
• Wpływ na apetyt. U zwierząt substancja zmniejsza ilość zjadanego pokarmu. Myszy pozbawione dwóch właściwych białek pomocniczych reagowały na nią znacznie słabiej, co wskazuje, że za wpływ na masę ciała odpowiadają receptory AMY1 i AMY3 ^[15].

Nie wiadomo, jak duży jest udział części kalcytoninowej. Przegląd z 2026 roku otwarcie pyta, czy ograniczenie jedzenia wynika ze zwykłego uczucia sytości, czy z nieprzyjemnego odczucia, które tłumi apetyt, i stwierdza, że u ludzi to pytanie pozostaje bez odpowiedzi ^[16]. Przedkliniczne porównanie z innym podwójnym agonistą wykazało, że różne proporcje działania na oba receptory dawały u szczurów z cukrzycą różne wyniki ^[17].

To właśnie odróżnia kagrilintyd od lepiej znanych leków pokrewnych. Semaglutyd i tirzepatyd działają przez receptory hormonów jelitowych, GLP-1 i GIP; kagrilintyd działa przez zupełnie inną rodzinę receptorów, dlatego te leki łączy się ze sobą, a nie zastępuje jeden drugim.

Co wykazały badania

Dwa pojęcia opisują, jak daleko zaszedł rozwój leku. Badanie fazy 2 sprawdza dawkę i działanie u kilkuset osób; badanie fazy 3 sprawdza lek u tysięcy osób, zanim złoży się wniosek o dopuszczenie do obrotu. Najważniejsze rozróżnienie na tej stronie: sam kagrilintyd i CagriSema to nie to samo, a niemal każda często cytowana liczba dotyczy połączenia.

Masa ciała – sam kagrilintyd

RCT fazy 2 Do największego opublikowanego badania samej substancji włączono 706 dorosłych bez cukrzycy. Losowo przydzielono ich do jednego z pięciu poziomów dawki, do liraglutydu, leku dopuszczonego do kontroli masy ciała, albo do wstrzyknięć placebo. Po 26 tygodniach masa ciała spadła o 6,0–10,8% w grupach kagrilintydu, wobec 3,0% w grupie placebo, co daje różnicę od 3,0 do 7,8 punktu procentowego ^[1]. Rejestr badań podaje wyniki poszczególnych ramion: 6,1%, 6,9%, 8,5%, 9,5% i 10,8%, wobec 8,5% przy liraglutydzie ^[18].

RCT fazy 2 Przy najwyższej dawce spadek o 10,8% przewyższył wynik liraglutydu, wynoszący 9,0%, o 1,8 punktu procentowego ^[1]. Drugie, znacznie mniejsze badanie podawało samą substancję 30 dorosłym z cukrzycą typu 2 przez 32 tygodnie i odnotowało spadek o 8,1% ^[19]. Te dwa wyniki to cała opublikowana wiedza o działaniu samego kagrilintydu.

Masa ciała – kagrilintyd z semaglutydem

RCT fazy 3 W badaniu REDEFINE 1 dorośli z otyłością i bez cukrzycy otrzymywali połączenie przez 68 tygodni. Masa ciała spadła o 20,4%, wobec 3,0% w grupie placebo, co daje różnicę 17,3 punktu procentowego ^[2]. Badanie obejmowało też ramiona z samym semaglutydem i samym kagrilintydem, po 302 osoby każde, ale opublikowany raport nie podaje dla nich osobnych wyników.

RCT fazy 3 REDEFINE 2 powtórzyło ten schemat u 1206 dorosłych, którzy mieli także cukrzycę typu 2. Masa ciała spadła o 13,7%, wobec 3,4% ^[3]. REDEFINE 5, z udziałem 331 dorosłych z Japonii i Tajwanu, bezpośrednio porównało połączenie z samym semaglutydem i odnotowało 18,4% wobec 11,9% ^[20].

RCT fazy 1b Ten pomysł po raz pierwszy sprawdzono u 96 dorosłych przez 20 tygodni. Wszyscy uczestnicy otrzymywali też semaglutyd, więc porównanie pokazuje, co dodaje kagrilintyd. Masa ciała spadła o 15,4–17,1% z kagrilintydem, wobec 8,0–9,8% bez niego ^[4].

Cukier we krwi

RCT fazy 3 REIMAGINE 2 było największym badaniem w cukrzycy, z udziałem 2713 osób przez 68 tygodni. Długoterminowy wskaźnik cukru we krwi (HbA1c) odzwierciedla średnią z ostatnich dwóch–trzech miesięcy. Spadł o 1,91 punktu procentowego przy połączeniu, wobec 1,75 przy samym semaglutydzie, co daje różnicę 0,16 punktu ^[21]. Badanie to obejmowało także ramię 152 osób otrzymujących sam kagrilintyd.

RCT fazy 2 Najczytelniejszym bezpośrednim porównaniem pozostaje małe badanie u 92 dorosłych z cukrzycą typu 2. W ciągu 32 tygodni wskaźnik cukru we krwi spadł o 2,2 punktu procentowego przy połączeniu, o 1,8 przy samym semaglutydzie i o 0,9 przy samym kagrilintydzie ^[19]. Innymi słowy, sam kagrilintyd obniża cukier we krwi znacznie słabiej niż lek z grupy GLP-1.

RCT fazy 3 Dwa mniejsze badania późnej fazy sprawdziły połączenie u osób w innej sytuacji wyjściowej. U osób leczonych wyłącznie dietą i ruchem długoterminowy wskaźnik cukru we krwi spadł o 1,8 punktu procentowego. U osób, które już stosowały długo działającą insulinę, spadł o 2,33 punktu ^[22], ^[23]. W REDEFINE 2 wskaźnik HbA1c na poziomie 6,5% lub niższym osiągnęło 73,5% grupy przyjmującej połączenie, wobec 15,9% w grupie placebo ^[3].

Ciśnienie krwi

Analiza wtórna W REDEFINE 1 ciśnienie skurczowe (górna wartość) spadło o 10,9 mmHg przy połączeniu, wobec 2,8 mmHg w grupie placebo, a rozkurczowe (dolna wartość) o 5,4 wobec 1,7 mmHg ^[24]. Spośród uczestników, którzy już przyjmowali leki na nadciśnienie, 39,6% zmniejszyło ich dawkę lub je odstawiło, wobec 18,8% w grupie placebo. W podgrupie z nadciśnieniem trudnym do opanowania różnica nie była istotna statystycznie ^[24].

Rytm serca i praca narządów

Faza 1, badanie celowane Badanie zaprojektowane specjalnie po to, by wykryć wpływ na repolaryzację, czyli elektryczny powrót serca do stanu spoczynku, nie wykazało przy najwyższej sprawdzonej dawce żadnego klinicznie istotnego efektu ^[25]. To zmierzony wynik negatywny, a nie brak danych.

Badania farmakokinetyczne fazy 1 Dwa małe badania polegały na podaniu jednej dawki osobom z osłabioną pracą nerek lub wątroby. Stężenia we krwi niewiele różniły się od stężeń u osób z prawidłową pracą tych narządów ^[26]. Autorzy podkreślają, że przy liczebności od czterech do czternastu osób w grupie badania były zbyt małe, by rozstrzygnąć pytania o bezpieczeństwo.

Analizy zbiorcze

Metaanaliza łączy wyniki kilku badań w jedno obliczenie, co zwiększa precyzję oszacowania, ale ukrywa różnice między badaniami.

Metaanaliza W czterech badaniach z udziałem 5023 osób sam kagrilintyd zmniejszył masę ciała o 6,08% bardziej niż placebo. Ciśnienie krwi nieco się poprawiło, a na długoterminowy wskaźnik cukru we krwi nie było wiarygodnego wpływu ^[27]. Analiza sieciowa sześciu badań dotyczących otyłości umieściła połączenie w najwyższej dawce za amykretyną i eloralintydem, a przed semaglutydem i liraglutydem ^[28].

Metaanaliza Trzecia analiza, obejmująca trzy badania i 3545 osób, wykazała, że poważne skutki uboczne występowały przy samym kagrilintydzie mniej więcej 1,8 raza częściej niż przy semaglutydzie (ryzyko względne 1,83) ^[29]. Wszystkie te analizy łączą kilka badań prowadzonych przez tę samą firmę i wszystkie odnotowują znaczne różnice między nimi.

Czego wciąż nie wiadomo

• Czy lek czemukolwiek zapobiega. Badanie REDEFINE 3 zlicza zawały serca i udary u 7101 osób i nie zakończy się przed październikiem 2027 roku ^[30].
• Jak działa sam kagrilintyd dłużej niż 26 tygodni. Badania późnej fazy samej substancji, seria RENEW, we wrześniu 2026 roku wciąż trwały ^[30].
• Co dzieje się po 68 tygodniach. Nie opublikowano dłuższych danych dla połączenia, a substancja byłaby stosowana latami.
• Kilku zakończonych badań wciąż nie opublikowano. REDEFINE 4 (porównanie z tirzepatydem), REDEFINE 6 w Chinach i REIMAGINE 5 (porównanie z tirzepatydem) zakończyły się bez opublikowanego raportu ^[30].
• Ciąża, karmienie piersią i dzieci. Brak jakichkolwiek danych. Badanie u dzieci i młodzieży ma się zakończyć w 2033 roku ^[30].

Skutki uboczne i bezpieczeństwo

Wszystkie poniższe dane dotyczące bezpieczeństwa pochodzą z badań prowadzonych przez producenta. Ponieważ żaden urząd nie dopuścił substancji do obrotu, nie ma zatwierdzonej przez urząd ulotki, oficjalnej oceny korzyści i ryzyka ani systemu, który rejestrowałby skutki uboczne poza badaniami.

• Największą grupę stanowią dolegliwości żołądkowo-jelitowe. W badaniu ustalającym dawkę dotyczyły od 41% do 63% uczestników otrzymujących kagrilintyd, wobec 32% w grupie placebo. Same nudności wystąpiły u 20–47%, wobec 18% ^[1]. Przy połączeniu odsetki są wyższe: 79,6% wobec 39,9% w REDEFINE 1 oraz 72,5% wobec 34,4% w REDEFINE 2 ^[2], ^[3]. Większość dolegliwości opisano jako łagodne lub umiarkowane i przemijające.
• Na drugim miejscu są reakcje w miejscu wstrzyknięcia. Zajmowały drugie miejsce już w badaniu ustalającym dawkę. Według jednej z analiz ryzyko przy połączeniu jest ponad trzy razy większe niż przy semaglutydzie ^[1], ^[29].
• Nudności występują częściej niż przy samym semaglutydzie. Ta sama analiza wskazuje, że przy połączeniu pojawiają się mniej więcej 1,6 raza częściej (ryzyko względne 1,64) ^[29].
• Mniej więcej co dziesiąty uczestnik przerywa leczenie. W badaniu ustalającym dawkę leczenie przerwało 10% uczestników, w tym 4% z powodu skutków ubocznych ^[1]. W REDEFINE 5 połączenie odstawiło 10% osób, wobec 6% przy semaglutydzie ^[20]. Analiza sieciowa wykazała zwiększony odsetek rezygnacji tylko przy najwyższej dawce połączenia ^[28].
• Zbyt niski cukier we krwi nie był istotnym problemem. W badaniu fazy 2 w cukrzycy nie odnotowano epizodów umiarkowanych ani ciężkich ^[19]. W badaniu, w którym połączenie dodawano do insuliny, niski cukier we krwi monitorowano jako jeden z parametrów bezpieczeństwa ^[23].
• Zgony. W REDEFINE 5 doszło do jednego zgonu, w grupie semaglutydu, a badacz nie uznał go za związany z leczeniem ^[20].

Obok zmierzonych zdarzeń pozostają cztery otwarte pytania. Receptor kalcytoniny jest aktywny w kościach, a badanie wpływu kagrilintydu na przebudowę kości w 2026 roku wciąż trwało ^[30]. Nie rozstrzygnięto też, czy składnik kalcytoninowy wywołuje nieprzyjemne odczucia, a nie zwykłe uczucie sytości ^[16].

Skłonność naturalnej amyliny do zbijania się we włókna usunięto w procesie projektowania, ale żadne długoterminowe dane u ludzi nie potwierdzają, że ten problem nie powraca ^[8], ^[31]. Komentarz z 2026 roku porusza kwestię związku między amyliną a regulacją ciśnienia krwi jako otwarte pytanie dla całej tej grupy leków ^[32].

Dawki stosowane w badaniach

Są to dawki opisane w cytowanych badaniach, podane wyłącznie po to, by można było zrozumieć ich wyniki. Nie stanowią zalecenia ani wskazówki, jak cokolwiek stosować. Wszystkie osiągano, stopniowo zwiększając dawkę przez kilka tygodni pod nadzorem lekarskim, więc dawki początkowe były znacznie niższe od podanych w tabeli.

Nie istnieje żaden dopuszczony produkt, a więc nie ma też zatwierdzonych przez urząd wskazówek dotyczących przechowywania, okresu ważności ani przygotowania. Dane krążące w katalogach handlowych nie mają oparcia w żadnym rejestrze.

Stan rozwoju i dopuszczenie do obrotu

• 2014 — substancję po raz pierwszy podano ludziom, w badaniu jednej dawki z udziałem 54 dorosłych ^[30].
• 2021 — publikacja budowy chemicznej oraz 26-tygodniowego badania ustalającego dawkę u 706 dorosłych ^[1], ^[8].
• 2023 — wyniki pierwszego badania porównującego połączenie z każdą z substancji osobno ^[19].
• 2025 — publikacja REDEFINE 1 i REDEFINE 2, największych dotąd wyników ^[2], ^[3].
• 2026 — producent podaje, że dla połączenia złożono wniosek o dopuszczenie do obrotu w leczeniu otyłości, a sam kagrilintyd pozostaje w fazie 3 ^[5].

Wszystkie rejestry, na których opiera się ta tabela, sprawdzono 6 września 2026 roku. Dwie niezależne naukowe bazy danych pokazują ten sam obraz. Jedna wymienia kagrilintyd jako niedopuszczony do obrotu. Druga podaje jako najwyższą fazę badań fazę 3 i nie podaje daty pierwszego dopuszczenia ^[10], ^[12].

Słowo „złożony wniosek” ma w publicznej dyskusji duży ciężar i wymaga ostrożności. Oznacza jedynie, że wniosek przekazano do oceny, nic więcej. Sam producent w swoim zestawieniu projektów rozwojowych nie podaje ani urzędu, który go otrzymał, ani daty jego wpłynięcia ^[5]. Kagrilintyd jako pojedynczy lek nie jest objęty tym wnioskiem i pozostaje w fazie 3.

Antydoping

Kagrilintyd jest zakazany w sporcie przez cały czas, zarówno w zawodach, jak i poza zawodami. Kategoria S0 listy zabronionej WADA na 2026 rok obejmuje „any pharmacological substance which is not addressed by any of the subsequent sections of the List and with no current approval by any governmental regulatory health authority for human therapeutic use” (każdą substancję farmakologiczną, której nie obejmują dalsze części listy i której żaden rządowy urząd ds. zdrowia nie dopuścił obecnie do stosowania terapeutycznego u ludzi) ^[7]. Substancja nie jest wymieniona na liście z nazwy; podlega zakazowi dlatego, że żaden urząd jej nie dopuścił, a podane tam przykłady wyraźnie nie stanowią zamkniętego katalogu. Kategoria S2, obejmująca hormony peptydowe, nie zawiera żadnych leków działających na receptory amyliny lub kalcytoniny. Badanie laboratoryjne z 2026 roku opisało, jak kagrilintyd jest rozkładany, i przedstawiło metodę jego wykrywania w kontroli antydopingowej ^[38]. Szerszy obraz dla tej grupy przedstawia strona peptydy zakazane w sporcie.

Porównanie z pokrewnymi peptydami

Te wartości pochodzą z odrębnych badań. Różnią się w nich uczestnicy, czas leczenia, wyjściowa masa ciała i metody statystyczne, więc ta kolumna porządkuje badania, a nie leki.

Wyróżniają się dwie rzeczy. Sam kagrilintyd jest w tej grupie najsłabszy, a cały sens łączenia go z semaglutydem polega na tym, że oba działają przez różne układy hormonalne. Ponadto spośród wymienionych substancji tylko pramlintyd i dwa leki z grupy GLP-1 są gdziekolwiek dopuszczonymi do obrotu lekami.

Częste nieporozumienia

• „Kagrilintyd i CagriSema to to samo”. Nie. Kagrilintyd to jedna substancja, a CagriSema to stałe połączenie kagrilintydu i semaglutydu. Często cytowane 20,4% dotyczy połączenia. Sam kagrilintyd osiągnął 10,8% w swoim największym opublikowanym badaniu ^[1], ^[2].
• „Kagrilintyd jest dopuszczony, bo dla CagriSema złożono wniosek”. Złożenie wniosku oznacza tylko, że przekazano go do oceny. Żaden ze sprawdzonych rejestrów nie wykazuje dopuszczenia, a dwie naukowe bazy danych odnotowują to samo ^[5], ^[6], ^[10], ^[12].
• „To po prostu syntetyczna amylina”. Naturalna amylina utrzymuje się kilka minut i zbija się we włókna. Kagrilintyd celowo zmieniono, by zapobiec obu tym zjawiskom, a ponadto pobudza receptor kalcytoniny, czego naturalna amylina w ten sposób nie robi ^[8], ^[13].
• „Kagrilintyd to inna nazwa pramlintydu”. Oba naśladują amylinę i oba się wstrzykuje, ale na tym podobieństwa się kończą. Pramlintyd działa krótko, podaje się go kilka razy dziennie i jest dopuszczony do obrotu jako uzupełnienie insuliny ^[42].
• „Amykretyna to nowsza wersja kagrilintydu”. To odrębna cząsteczka, obecnie nazwana zenagamtide, która łączy działanie amyliny i GLP-1 w jednym peptydzie. CagriSema zawiera dwie cząsteczki w jednym wstrzyknięciu ^[5], ^[42].
• „To mało poważny peptyd do celów badawczych”. To błąd w przeciwną stronę. Rozwój trwa od 2014 roku i obejmuje ponad pięćdziesiąt zarejestrowanych badań, w tym jedno z udziałem ponad 7000 osób ^[30]. Nie oznacza to jednak, że lek jest dostępny: nigdzie nie został dopuszczony do obrotu i jego miejsce jest w badaniach klinicznych.
• „Wyniki REDEFINE 1 dotyczą także osób z cukrzycą”. Nie. To samo połączenie przez te same 68 tygodni dało 20,4% u osób bez cukrzycy i 13,7% u osób z cukrzycą ^[2], ^[3].

Najczęściej zadawane pytania

Czy kagrilintyd jest gdziekolwiek dopuszczony do obrotu?

Nie. Według stanu na 6 września 2026 roku rejestry leków Stanów Zjednoczonych, Unii Europejskiej, Niemiec, Wielkiej Brytanii, Kanady, Australii i Szwajcarii nie zawierają żadnego dopuszczenia kagrilintydu. Producent podaje, że dla połączenia CagriSema złożono wniosek o dopuszczenie do obrotu w leczeniu otyłości. Wniosek nie jest jednak dopuszczeniem do obrotu, a producent nie podaje ani urzędu, ani daty.

Czym jest kagrilintyd?

To peptyd wytwarzany w laboratorium, łańcuch 37 aminokwasów, który naśladuje hormon amylinę. Amylina jest wydzielana przez trzustkę razem z insuliną i pomaga przekazać sygnał, że posiłek się skończył. Łańcuch kwasu tłuszczowego przyłączony do pierwszego aminokwasu sprawia, że kagrilintyd utrzymuje się w organizmie na tyle długo, by wystarczyło jedno wstrzyknięcie w tygodniu. Firma Novo Nordisk opracowała go pod kodem NNC0174-0833.

Czym różni się kagrilintyd od CagriSema?

Kagrilintyd to pojedyncza substancja. CagriSema to stałe połączenie kagrilintydu i semaglutydu, leku z grupy GLP-1, w jednym cotygodniowym wstrzyknięciu. Większość często cytowanych wyników dotyczących masy ciała, w tym 20,4% z badania REDEFINE 1, pochodzi z połączenia. Sam kagrilintyd osiągnął 10,8% w swoim największym opublikowanym badaniu.

Ile masy ciała stracili uczestnicy badań kagrilintydu?

Do największego opublikowanego badania samego kagrilintydu włączono 706 dorosłych. W ciągu 26 tygodni stracili od 6,0% do 10,8% masy ciała, w zależności od dawki, wobec 3,0% po wstrzyknięciach placebo. Mniejsze badanie u osób z cukrzycą typu 2 odnotowało 8,1% w ciągu 32 tygodni. Połączenie z semaglutydem osiągnęło 20,4% w ciągu 68 tygodni.

Jakie są najczęstsze skutki uboczne kagrilintydu?

Na pierwszym miejscu są dolegliwości żołądkowo-jelitowe: nudności, zaparcia, biegunka i wymioty. W badaniu ustalającym dawkę dotyczyły od 41% do 63% uczestników otrzymujących kagrilintyd, wobec 32% w grupie placebo. Drugą co do częstości grupą były reakcje w miejscu wstrzyknięcia. Większość dolegliwości opisano jako łagodne lub umiarkowane i przemijające.

Jak długo kagrilintyd utrzymuje się w organizmie?

Usunięcie połowy dawki trwa mniej więcej siedem do ośmiu dni. Zmierzony okres półtrwania wynosił od 159 do 195 godzin w zależności od badanej dawki, dlatego w badaniach wstrzykuje się go raz w tygodniu. Długie utrzymywanie się wynika z łańcucha kwasu tłuszczowego, dzięki któremu peptyd wiąże się z białkiem transportowym we krwi.

Czy kagrilintyd to to samo co pramlintyd?

Nie. Oba naśladują amylinę, ale niemal pod każdym innym względem się różnią. Pramlintyd działa krótko, wymaga kilku wstrzyknięć dziennie i jest dopuszczony do obrotu jako uzupełnienie insuliny. Kagrilintyd działa około tygodnia, pobudza także receptor kalcytoniny i nigdzie nie jest dopuszczony do obrotu.

Czy kagrilintyd jest zakazany w sporcie?

Tak, przez cały czas, zarówno w zawodach, jak i poza zawodami. Kategoria S0 listy zabronionej WADA na 2026 rok obejmuje każdy lek, którego żaden urząd ds. zdrowia nie dopuścił obecnie do stosowania u ludzi. Kagrilintyd nie jest wymieniony na liście z nazwy; podlega zakazowi z powodu braku dopuszczenia. Laboratoryjną metodę jego wykrywania opisano w 2026 roku.

Czy kagrilintyd był badany samodzielnie w badaniu późnej fazy?

Nie ma opublikowanych wyników. Badania fazy 3 kagrilintydu jako pojedynczego leku, seria RENEW, 6 września 2026 roku wciąż trwały. Jedno badanie późnej fazy w cukrzycy obejmowało ramię 152 osób otrzymujących sam kagrilintyd, ale jako główny wynik podało porównanie połączenia z semaglutydem.

Czego wciąż nie wiadomo o kagrilintydzie?

Czy zapobiega zawałom serca, udarom lub uszkodzeniu nerek. Na to pytanie ma odpowiedzieć do 2027 roku trwające badanie REDEFINE 3. Nie wiadomo też, co dzieje się po 68 tygodniach ani jak działa sam kagrilintyd przez ponad 26 tygodni. Brak danych dotyczących ciąży i dzieci, a kalcytoninowa składowa jego działania pozostaje niewyjaśniona.

Jak cytować tę stronę

Fakty na tej stronie zweryfikowano 6 września 2026 roku i tego samego dnia przeprowadzono wszystkie zapytania do rejestrów, na których opiera się tabela statusu. Strony o substancjach w aktywnym rozwoju szybko się dezaktualizują, dlatego wersja i data są równie ważne jak treść.

myPeptides Research & Editing. (2026). Kagrilintyd: badania, status i bezpieczeństwo. Wersja 1.0, 6 września 2026. Rejestr peptydów myPeptides. Pobrano z https://mypep.app/peptides/cagrilintide

Sposób opracowywania i oceniania stron tego rejestru opisano w części metodologia; pełny rejestr znajduje się w części peptydy.

Ostatnia weryfikacja: 6 września 2026. Następny przegląd: po publikacji wyników fazy 3 dla samego kagrilintydu, po decyzji urzędu w sprawie połączenia lub przy każdej zmianie klasyfikacji antydopingowej.