VK2735: badania kliniczne, status i bezpieczeństwo

Podsumowanie

VK2735 to eksperymentalny peptyd, który pobudza jednocześnie dwa receptory hormonów jelitowych, GLP-1 i GIP. W badaniach podaje się go we wstrzyknięciu raz w tygodniu, a równolegle testuje się przyjmowaną codziennie tabletkę z tą samą cząsteczką. W jedynym w pełni opublikowanym badaniu masa ciała spadła w ciągu 13 tygodni średnio o 9,1 do 14,7 procent, wobec 1,7 procent w grupie placebo. Nudności i wymioty były częste, a najdłuższe dane z grupą kontrolną obejmują tylko 33 tygodnie. Żaden kraj nie dopuścił go do obrotu, a wyniki obu badań fazy 3 mają zostać ogłoszone w drugiej połowie 2027 roku.

Najważniejsze ustalenia w skrócie

• Jedyne w pełni opublikowane badanie trwało 13 tygodni. W badaniu VENTURE, obejmującym 176 dorosłych bez cukrzycy, masa ciała spadła średnio o 9,1 do 14,7 procent w czterech poziomach dawki, wobec 1,7 procent w grupie placebo (p < 0,0001) ^[1].
• Tabletka z tą samą cząsteczką ma wyniki fazy 2, ale nie ma artykułu w czasopiśmie. U 280 dorosłych masa ciała spadła w ciągu 13 tygodni średnio nawet o 12,2 procent, wobec 1,3 procent w grupie placebo; najniższy poziom dawki nie osiągnął istotności statystycznej ^[2], ^[3].
• Nudności i wymioty były częste. Nudności dotyczyły 63 procent osób w najwyższej grupie badania VENTURE, a 38 procent osób w najwyższej grupie badania tabletki przerwało leczenie ^[1], ^[2].
• Najnowsze dane to liczby podane przez firmę z małego badania. Po przejściu na rzadsze wstrzyknięcia w 33. tygodniu nadal utrzymywało się 85 do 90 procent utraconej masy ciała, wobec 61 procent w grupie placebo ^[4].
• Nie jest nigdzie dopuszczony do obrotu. Siedem rynków sprawdzono 26 września 2026 roku; wyniki fazy 3 są spodziewane w drugiej połowie 2027 roku ^[5], ^[6].
• W sporcie jest zabroniony przez cały czas jako substancja niedopuszczona do obrotu, w odróżnieniu od semaglutydu i tirzepatydu, które są jedynie monitorowane ^[7], ^[8].

Czym jest VK2735

VK2735 to eksperymentalny peptyd, czyli krótki łańcuch aminokwasów, który pobudza receptory dwóch hormonów jelitowych uwalnianych po posiłku (inkretyn): GLP-1 i GIP. Przyłączony do peptydu łańcuch boczny sprawia, że dłużej pozostaje on w organizmie ^[1].

Amerykańska firma Viking Therapeutics wybrała VK2735 z własnej serii podwójnych agonistów i nadal jest jego jedynym właścicielem. Nie ma on nazwy handlowej ani międzynarodowej nazwy niezastrzeżonej ^[9], ^[6], ^[10].

Jak na lek w fazie 3 to nietypowe: sekwencji aminokwasów nie ujawnia żaden artykuł, raport roczny ani rejestr substancji ^[1], ^[11], ^[12].

Najważniejsze dane

Jak działa

VK2735 ma naśladować dwa sygnały, które organizm wysyła po posiłku, i to w jednej, długo działającej cząsteczce.

• Część działająca na GLP-1. Według firmy agoniści receptora GLP-1 obniżają poziom cukru we krwi, apetyt i masę ciała oraz poprawiają reakcję organizmu na insulinę ^[9].
• Część działająca na GIP. GIP to drugi hormon inkretynowy. Nie zmierzono osobno, co u ludzi wnosi działanie na receptor GIP ^[1].
• Jak mocno się wiąże. W testach laboratoryjnych VK2735 wiązał się z receptorem GLP-1 z wartością IC50 wynoszącą 188 nM, a z receptorem GIP z wartością 325 nM. IC50 to stężenie, przy którym zajęta jest połowa receptorów, więc niższa wartość oznacza silniejsze wiązanie. Obie wartości to nieopublikowane dane firmy ^[1].
• Dlaczego utrzymuje się tak długo. Łańcuch boczny spowalnia jego usuwanie z organizmu: w fazie 1 połowa substancji była usunięta po około 170 do 250 godzinach, a najwyższe stężenie we krwi występowało po 75 do 90 godzinach ^[1], ^[13].

VK2735 działa na tę samą parę receptorów co tirzepatyd i nie pobudza receptora glukagonu, w odróżnieniu od retatrutydu, surwodutydu i mazdutydu ^[1].

Co wykazały badania

Zarejestrowano sześć badań, wszystkie prowadzi Viking: jedno w Australii i pięć w Stanach Zjednoczonych i Portoryko. W czasopiśmie opublikowano tylko badanie VENTURE ^[18], ^[19].

Masa ciała przy wstrzyknięciu raz w tygodniu

RCT fazy 2 Do badania VENTURE w 20 amerykańskich ośrodkach losowo przydzielono na 13 tygodni 176 dorosłych bez cukrzycy, ze wskaźnikiem masy ciała (BMI) co najmniej 30 albo co najmniej 27 i chorobą związaną z masą ciała. Wszyscy otrzymali porady dotyczące diety i ruchu ^[1].

RCT fazy 2 Masa ciała spadła średnio o 9,1, 10,9, 12,9 i 14,7 procent w czterech poziomach dawki, wobec 1,7 procent w grupie placebo. Po odjęciu efektu placebo daje to od 7,43 do 13,08 punktu procentowego (p < 0,0001 dla każdego poziomu) ^[1].

RCT fazy 2 Co najmniej 10 procent masy ciała straciło 40,1, 65,1, 70,4 i 89,1 procent osób w czterech grupach dawkowania, wobec 3,0 procent w grupie placebo. Co najmniej 15 procent osiągnęło od 12,8 do 41,5 procent osób, a w grupie placebo nikt; w dwóch niższych grupach ta różnica była zbyt mała, by wykluczyć przypadek (p = 0,1163 i 0,1533) ^[1].

RCT fazy 2 Autorzy artykułu sami wskazują jego ograniczenia: 13 tygodni to krótko, masa ciała jeszcze się nie ustabilizowała, a badanie było zbyt małe, by porównywać poziomy dawki; część autorów to pracownicy firmy Viking ^[1]. W podgrupie 75 osób obserwowanych po ostatnim wstrzyknięciu cztery tygodnie później nadal utrzymywało się 94 procent utraconej masy ciała, a po siedmiu tygodniach 83 procent ^[20].

Cukier we krwi i wskaźniki ryzyka sercowego

RCT fazy 2 Na początku badania VENTURE 74 uczestników otrzymujących VK2735 miało stan przedcukrzycowy (poziom cukru we krwi powyżej normy, ale poniżej progu cukrzycy). W 13. tygodniu u 58 z nich (78 procent) wrócił on do normy, wobec 4 z 14 osób (29 procent) w grupie placebo (p = 0,0008). Była to analiza eksploracyjna ^[1], ^[21].

RCT fazy 2 Zespół metaboliczny, czyli jednoczesne podwyższenie ciśnienia krwi, cukru, tłuszczów we krwi i obwodu talii, ustąpił u 68 wobec 38 procent osób (p = 0,02). Spośród tłuszczów we krwi tylko cholesterol całkowity różnił się od wyników w grupie placebo (p = 0,0396). Ciśnienie skurczowe spadło o 6,87 do 10,97 mmHg, wobec 4,20 mmHg w grupie placebo ^[1], ^[21].

Masa ciała przy codziennej tabletce

Faza 2 (tylko dane firmy) W badaniu VENTURE-Oral codzienną tabletkę testowano u 280 dorosłych bez cukrzycy (średni BMI 37, średni wiek 51 lat). Po 13 tygodniach masa ciała spadła średnio o 2,3, 7,0, 8,7, 11,1 i 12,2 procent w pięciu poziomach dawki, wobec 1,3 procent w grupie placebo ^[2], ^[3].

Faza 2 (tylko dane firmy) Po odjęciu efektu placebo daje to od 1,0 do 10,9 punktu procentowego. Najniższy poziom nie różnił się istotnie statystycznie od placebo, wszystkie wyższe – tak (p < 0,0001). Co najmniej 10 procent masy ciała straciło 8, 35, 40, 59 i 80 procent osób w grupach, wobec 5 procent w grupie placebo ^[2].

Faza 2 (tylko dane firmy) Dodatkowa, eksploracyjna siódma grupa, której poziom dawki obniżono w trakcie badania, straciła 9,2 procent. Żadna z tych liczb nie ukazała się w recenzowanym czasopiśmie ^[2], ^[3].

Utrzymanie masy ciała przy rzadszych wstrzyknięciach

Faza 1 (tylko dane firmy) Do badania VK2735-102 włączono około 180 dorosłych z BMI co najmniej 30 i bez choroby związanej z masą ciała. Po 21 tygodniach wstrzyknięć co tydzień masa ciała spadła o 16,3 do 18,7 procent w czterech docelowych poziomach dawki, wobec 0,1 procent w grupie placebo (p < 0,0001) ^[4], ^[22].

Faza 1 (tylko dane firmy) Następnie grupy przeszły na 12 tygodni na wstrzyknięcia co dwa tygodnie, raz w miesiącu albo na placebo i w 33. tygodniu utrzymały odpowiednio 90, 85 i 61 procent utraconej masy ciała ^[4].

Faza 1 (tylko dane firmy) W ramieniu ze wstrzyknięciami co dwa tygodnie poszczególne grupy utrzymały 83, 90 i 97 procent (łącznie p < 0,0001), a grupy ze wstrzyknięciami raz w miesiącu od 82 do 90 procent (p od 0,0002 do 0,0024). W jednej z grup otrzymujących wstrzyknięcia raz w miesiącu pominięto wartość odstającą; po jej uwzględnieniu wynik wynosił 99 procent ^[4].

Faza 1 (tylko dane firmy) Grupa 13 osób, które nadal otrzymywały wstrzyknięcia co tydzień, ważyła w 33. tygodniu o 21,7 procent mniej niż na początku, podczas gdy w grupie placebo masa ciała wzrosła o 0,3 procent (p < 0,0001). Masa ciała nie była głównym pytaniem tego badania ^[4], ^[22].

Faza 1 (tylko dane firmy) Zastrzeżenia: wpis w rejestrze pojawił się 24 września 2026 roku, dwa dni po wynikach, i podaje 270 planowanych uczestników wobec mniej więcej 180 według firmy; wcześniejsze komunikaty opisywały 19 tygodni wstrzyknięć co tydzień, a wyniki 21 ^[23], ^[24], ^[15]. Slajdy nazywają spadki o około 18 i maksymalnie 22 procent „skorygowanymi o placebo”, natomiast komunikat prasowy podaje je jako zmianę względem masy wyjściowej i nie podaje wartości skorygowanej o placebo dla 33. tygodnia ^[4], ^[22].

Pierwsze badania u ludzi

Faza 1 (tylko dane firmy) W pierwszym badaniu dorośli z BMI co najmniej 30 otrzymali cztery wstrzyknięcia w odstępach tygodniowych. Po 28 dniach ich masa ciała była nawet o 7,8 procent niższa niż na początku, a po odjęciu efektu placebo o 6,0 procent. Istotność statystyczną osiągnęła tylko najwyższa grupa (p = 0,0002), trzy niższe nie (p = 0,64, 0,17 i 0,09) ^[13]. Tłuszcz w wątrobie, mierzony rezonansem magnetycznym, zmniejszył się nawet o 47,2 procent (p = 0,002), ale w czteroosobowej grupie z najwyższą dawką tylko o 8,4 procent (p = 0,62). W tej części badania uczestniczyło 41 osób ^[13], ^[25].

Faza 1 (tylko dane firmy) Tabletkę po raz pierwszy testowano przez 28 dni w grupach liczących od sześciu do dziewięciu osób. W najwyższej grupie masa ciała spadła nawet o 8,2 procent, a po odjęciu efektu placebo o 6,8 procent (p < 0,0001). Przy najniższych poziomach dawki była na koniec o 0,3 do 1,0 procent wyższa niż w grupie placebo ^[26].

Badania na zwierzętach

Dane z badań na zwierzętach Przed pierwszym badaniem u ludzi Viking testował serię swoich podwójnych agonistów na otyłych myszach. Masa ciała spadła nawet o 27 procent w badaniu trwającym 21 dni i o 28 procent w badaniu trwającym 14 dni w porównaniu z nieleczonymi zwierzętami; tirzepatyd, z którym porównywano w drugim badaniu, osiągnął 29 procent. Badanego związku nie nazwano VK2735 ^[27].

Czego wciąż nie wiadomo

• Jakiekolwiek wyniki fazy 3. Wyniki VANQUISH-1 i VANQUISH-2 mają zostać ogłoszone w drugiej połowie 2027 roku ^[6].
• Skutki długoterminowe. Opublikowane dane z grupą kontrolną obejmują 13 tygodni; dane z 33 tygodni to liczby podane przez firmę ^[1], ^[4].
• Cukrzyca typu 2. Opublikowane badania wykluczały osoby z tą chorobą; trwa badanie VANQUISH-2 ^[28].
• Wpływ na serce i naczynia. Nie zarejestrowano żadnego badania punktów końcowych sercowo-naczyniowych ^[18].
• Wchłanianie z tabletki. Nie ujawniono składu postaci leku ani tego, ile substancji przenika do krwi ^[15].
• Inne grupy osób. Nie ma danych spoza Stanów Zjednoczonych i Australii ani danych dotyczących dzieci ^[18].

Skutki uboczne i bezpieczeństwo

Żaden urząd nie ocenił VK2735. Dane pochodzą z badań trwających najwyżej 33 tygodnie i układają się w spójny obraz: dolegliwości żołądkowo-jelitowe, występujące głównie w okresie zwiększania dawki ^[1].

• Ogółem. W badaniu VENTURE co najmniej jedno zdarzenie niepożądane zgłosiło od 71 do 91 procent osób w grupach leczonych, wobec 69 procent w grupie placebo ^[1].
• Nudności i wymioty nasilały się wraz z poziomem dawki. Nudności dotyczyły 26, 46, 37 i 63 procent osób w czterech grupach dawkowania, wobec 20 procent w grupie placebo; wymioty od 9 do 29 procent, a w grupie placebo nikt. We wszystkich grupach łącznie nudności związane z lekiem wystąpiły u 36,6 procent osób, zaparcia u 21,1, a wymioty u 12,6 ^[1].
• Przerwanie leczenia z powodu skutków ubocznych. W badaniu VENTURE z tego powodu przerwało leczenie 3, 11, 11 i 20 procent osób w czterech grupach dawkowania, a w grupie placebo nikt: łącznie 16 ze 175 osób, czyli 9,1 procent. Ciężkie zdarzenia związane z lekiem wystąpiły u 4,6 procent osób ^[1].
• Badanie tabletki. W najwyższej grupie dawkowania leczenie przerwało 38 procent osób, a dwie osoby (5 procent) miały silne nudności. Ogółem przerwało 28 procent osób przyjmujących VK2735 wobec 18 w grupie placebo, w tym z powodu skutków ubocznych 20 wobec 13; nudności dotyczyły 58 wobec 48 procent, wymioty 26 wobec 10 ^[2].
• Badanie podtrzymujące. W ciągu pierwszych 21 tygodni przedwcześnie zakończyło udział 13 procent osób (22 ze 166), w najwyższej grupie docelowej 27 procent, a z 15 osób w grupie placebo nikt. Łagodne nudności dotyczyły 40 procent osób, wymioty 27, biegunka 20, a zaparcia 11, wobec 7, 7, 20 i 7 w grupie placebo ^[22].
• Po przejściu na rzadsze wstrzyknięcia. Zdarzenia niepożądane dotyczyły 38 procent osób (co dwa tygodnie) i 49 procent (raz w miesiącu), wobec 52 procent w grupie placebo; wymioty 3 i 8 wobec 7 procent; przerwanie leczenia 3 i 5 procent, a w grupie placebo nikt ^[4], ^[22].
• Tętno. W badaniu VENTURE średnie tętno wzrosło o 3,3 do 9,3 uderzenia na minutę, wobec 1,4 w grupie placebo ^[1].
• Poważne zdarzenia. W badaniu VENTURE u 8 ze 175 osób (4,6 procent) wystąpiło 12 poważnych zdarzeń, w tym u jednej osoby migotanie przedsionków, czyli nieregularna praca serca (możliwie związane z lekiem), oraz odwodnienie (prawdopodobnie związane). Zgon z powodu urazu głowy po upadku uznano za niezwiązany z lekiem ^[1].
• Pęcherzyk żółciowy. W badaniu VENTURE dwie ze 140 osób otrzymujących VK2735 miały zapalenie pęcherzyka żółciowego lub kamicę żółciową; w pierwszym badaniu u jednej osoby, która wcześniej miała kamienie żółciowe, doszło do poważnej niedrożności dróg żółciowych. Nie zgłoszono zapalenia trzustki ^[1], ^[13].
• Przeciwciała. Po 13 tygodniach u 9 do 23 procent osób w grupach dawkowania badania VENTURE wykryto przeciwciała przeciwko VK2735; ich znaczenia nie podano ^[1].

Do znanych zagrożeń całej grupy leków działających na GLP-1 i GIP należą zapalenie trzustki, choroby pęcherzyka żółciowego, odwodnienie z uszkodzeniem nerek oraz, u gryzoni, nowotwory z komórek C tarczycy; w przypadku VK2735 żadnego z nich nie potwierdzono ani nie wykluczono ^[14], ^[29].

Z badań wykluczano osoby z przewlekłym zapaleniem trzustki, z podwyższonym poziomem kalcytoniny, czyli markera tarczycowego, oraz osoby, które w ciągu poprzednich sześciu miesięcy przyjmowały lek z grupy GLP-1. Brak danych dotyczących ciąży, karmienia piersią, dzieci, upośledzonej czynności nerek lub wątroby oraz interakcji z innymi lekami ^[14], ^[29], ^[30].

Dlaczego ta strona nie podaje dawek

Ta strona nie podaje żadnych ilości VK2735 w jakiejkolwiek jednostce ani schematów zwiększania czy podtrzymywania dawki. Substancja jest w fazie badań klinicznych, nigdzie niedopuszczona do obrotu i nie ma legalnego zastosowania poza badaniem klinicznym; żaden urząd nie ocenił, jaką ilość człowiek toleruje ^[5]. Podana liczba wprowadzałaby też w błąd: w badaniu tabletki najniższy poziom nie różnił się istotnie od placebo, a przy najwyższym leczenie przerwało 38 procent osób ^[2].

Nazwa jednak krąży: handlarz chemikaliami umieszcza VK2735 w bazie PubChem pod numerem CAS innego peptydu. Dowodzi to, że nazwa jest przedmiotem handlu, ale nie mówi nic o tym, co taki produkt zawiera ^[16].

Amerykańska agencja leków nie wymienia VK2735 na swojej stronie o niedopuszczonych lekach z grupy GLP-1 sprzedawanych z etykietą „do celów badawczych”; nie ma go też w ośmiu sprawdzonych listach ostrzegawczych. Nie oznacza to przyzwolenia: strona wymienia pięć pokrewnych substancji i ostrzega, że jakość takich produktów jest nieznana ^[31], ^[32].

Firma rozwijająca lek zleciła zewnętrznemu wytwórcy produkcję substancji czynnej, wstrzyknięć i tabletek; w przypadku wszystkiego, co sprzedaje się pod tą nazwą gdzie indziej, tożsamość, zawartość i jałowość pozostają niezweryfikowane ^[33].

Stan rozwoju i dopuszczenie do obrotu

VK2735 nie jest dopuszczony do obrotu na żadnym rynku. Wstrzyknięcie raz w tygodniu jest w fazie 3; fazę 3 dla tabletki zaplanowano na czwarty kwartał 2026 roku ^[6], ^[5].

• 2021 – Viking przedstawia dane z badań na myszach dotyczące serii swoich podwójnych agonistów ^[27].
• 2022 – w Australii rusza pierwsze badanie u ludzi ^[9].
• 2023 – w marcu wyniki fazy 1 dla wstrzyknięcia; we wrześniu rusza VENTURE ^[13], ^[14].
• 2024 – w lutym wyniki VENTURE, w marcu pierwsze dane tabletki ^[34], ^[26].
• 2025 – w czerwcu start fazy 3, w sierpniu wyniki fazy 2 tabletki, w październiku start badania podtrzymującego ^[35], ^[2], ^[24].
• 2026 – w styczniu publikacja VENTURE; 22 września wyniki badania podtrzymującego ^[36], ^[4].

Faza 3 · Do VANQUISH-1 włączono około 4500 dorosłych bez cukrzycy typu 2, z otyłością albo z nadwagą i chorobą z nią związaną; wcześniej firma podawała około 4650. Do VANQUISH-2 włączono około 1000 dorosłych z cukrzycą typu 2. Oba badania trwają 78 tygodni z 52-tygodniowym przedłużeniem i mają się zakończyć około lipca 2027 roku ^[30], ^[28], ^[37], ^[38].

Sześć wpisów opiera się na zapytaniach do rejestrów z 26 września 2026 roku. W każdym z nich kontrolnie wyszukano tirzepatyd i go znaleziono, więc pusty wynik oznacza brak wpisu, a nie błędne zapytanie. Wpis dla Niemiec wynika z wpisu europejskiego, ponieważ leki z tej grupy dopuszcza się do obrotu centralnie ^[39], ^[40], ^[41], ^[42], ^[43], ^[44].

Firma odbyła z amerykańską agencją leków spotkania po zakończeniu fazy 2 zarówno w sprawie wstrzyknięcia, jak i tabletki; spotkanie nie jest dopuszczeniem do obrotu. Nie odnotowano żadnego statusu przyspieszonego rozwoju, a raport roczny stwierdza, że żaden kandydat na lek firmy nie uzyskał jeszcze dopuszczenia do obrotu ^[6], ^[5].

Szerszy obraz prawny przedstawiają strony czy peptydy są legalne i peptydy dopuszczone przez FDA.

Antydoping

VK2735 jest zabroniony przez cały czas, w zawodach i poza zawodami. Nie jest wymieniony z nazwy na liście na 2026 rok, ale podlega klasie S0, która obejmuje każdą substancję bez aktualnego dopuszczenia przez urząd państwowy, a jako przykład podaje leki w fazie rozwoju klinicznego ^[7].

Inaczej jest z dopuszczonymi do obrotu lekami z tej grupy: program monitorowania na 2026 rok wymienia jedynie semaglutyd i tirzepatyd, które są obserwowane, a nie zakazane. Dopuszczenie do obrotu mogłoby zmienić klasyfikację VK2735 ^[8].

Substancje z klasy S0 zalicza się do substancji określonych, co wpływa na wymiar sankcji, ale nie na sam zakaz. Załącznik do niemieckiej ustawy antydopingowej nie wymienia ani VK2735, ani żadnego agonisty receptorów GLP-1 czy GIP, więc zakaz wynika z przepisów sportowych, a nie z prawa karnego ^[7], ^[45].

Pełny obraz przedstawia artykuł peptydy zakazane w sporcie.

Porównanie z pokrewnymi peptydami

VK2735 działa na tę samą parę receptorów co tirzepatyd, pierwszy dopuszczony do obrotu podwójny agonista. Leki tego rodzaju rozwijają też inne firmy; enicepatyd i brenipatyd mają już międzynarodowe nazwy niezastrzeżone z końcówką -patide (po polsku -patyd), a VK2735 nie ma żadnej ^[10].

Jego wyników nie da się wprost porównać z innymi: opublikowane badanie VK2735 trwało 13 tygodni, leki dopuszczone do obrotu oceniano w badaniach trwających ponad rok, a żadne badanie nie porównywało ich bezpośrednio ^[1], ^[18].

Nietypowy jest też sam program rozwoju: jedna cząsteczka badana jako wstrzyknięcie i jako tabletka, a do tego badanie rzadszych wstrzyknięć ^[15], ^[4].

Częste nieporozumienia

• „VK2735 to tirzepatyd z innym łańcuchem bocznym”. Sekwencji nie opublikowano, a patenty firmy Viking opisują klasę podwójnych agonistów bez wymieniania VK2735; żadne źródło pierwotne nie wykazuje, że jest identyczny z tirzepatydem ^[46], ^[47].
• „VK2735 to potrójny agonista jak retatrutyd”. Pobudza receptory GLP-1 i GIP, ale nie receptor glukagonu ^[1].
• „Tabletka to inny lek”. Według firmy tabletka i wstrzyknięcie zawierają ten sam peptyd ^[15].
• „CAS 94948-82-0 to numer VK2735”. Ten numer podawany przez handlarza należy do czynnika uwalniającego hormon wzrostu owiec i kóz; VK2735 nie ma zweryfikowanego numeru CAS ^[16].
• „Wstrzyknięcia raz w miesiącu prawie nie powodują skutków ubocznych”. W fazie podtrzymującej zdarzenia niepożądane wystąpiły u 38 do 49 procent osób (placebo 52 procent); w poprzedzających ją 21 tygodniach wymioty dotyczyły 27 procent osób, a 13 procent przedwcześnie zakończyło udział ^[4], ^[22].
• „Tak jak semaglutyd, w sporcie jest tylko monitorowany”. Monitorowane są wyłącznie semaglutyd i tirzepatyd; niedopuszczony do obrotu VK2735 jest bezwzględnie zakazany ^[7], ^[8].
• „VENTURE-2 to drugie badanie wstrzyknięcia”. Ta nazwa pojawia się na posterze z 2026 roku dotyczącym badania tabletki, VENTURE-Oral ^[3].

Najczęściej zadawane pytania

Czym jest VK2735?

To eksperymentalny peptyd, który pobudza jednocześnie dwa receptory hormonów jelitowych, GLP-1 i GIP. Amerykańska firma Viking Therapeutics bada go w postaci wstrzyknięcia raz w tygodniu oraz tabletki przyjmowanej codziennie. Jego dokładnej budowy nie opublikowano i żaden kraj nie dopuścił go do obrotu.

Ile masy ciała stracili uczestnicy badań VK2735?

W opublikowanym badaniu fazy 2 VENTURE przez 13 tygodni leczono 176 dorosłych bez cukrzycy. W badaniu odnotowano średnią zmianę masy ciała o 9,1 do 14,7 procent w czterech poziomach dawki, wobec 1,7 procent w grupie placebo. Nie opublikowano żadnego dłuższego badania z grupą kontrolną.

Czy VK2735 jest gdziekolwiek dopuszczony do obrotu?

Nie. Przeszukanie rejestrów 26 września 2026 roku nie wykazało dopuszczenia w Stanach Zjednoczonych, Unii Europejskiej, Niemczech, Wielkiej Brytanii, Australii, Kanadzie ani Szwajcarii, a potwierdza to również raport roczny firmy.

Jakie skutki uboczne wywoływał VK2735 w badaniach?

Głównie dolegliwości żołądkowo-jelitowe, częstsze przy wyższych poziomach dawki. W badaniu VENTURE nudności dotyczyły do 63 procent osób w jednej z grup dawkowania (placebo 20 procent), a wymioty do 29 procent (w grupie placebo u nikogo). Tętno wzrosło o 3,3 do 9,3 uderzenia na minutę, a u 9 do 23 procent uczestników powstały przeciwciała przeciwko lekowi.

Ile osób przerwało przyjmowanie VK2735?

Zależało to od poziomu dawki. W badaniu VENTURE z powodu skutków ubocznych leczenie przerwało od 3 do 20 procent osób w grupach dawkowania, a w grupie placebo nikt. W badaniu tabletki przerwało je 38 procent osób z najwyższej grupy, a w badaniu podtrzymującym 13 procent w ciągu pierwszych 21 tygodni.

Co wykazało badanie podtrzymujące VK2735?

Po 21 tygodniach wstrzyknięć co tydzień osoby przestawione na wstrzyknięcia co dwa tygodnie utrzymały w 33. tygodniu 90 procent utraconej masy ciała, osoby otrzymujące wstrzyknięcia raz w miesiącu 85 procent, a w grupie placebo 61 procent. To dane firmy z grup liczących od 10 do 16 osób.

Czy tabletka VK2735 to inny lek niż zastrzyk?

Nie. Według firmy obie postacie zawierają ten sam peptyd. Nie ujawniono, jaka część substancji z tabletki trafia do krwi, a wyniki fazy 2 tabletki nie ukazały się w recenzowanym czasopiśmie.

Czy VK2735 to to samo co tirzepatyd?

Nie potwierdza tego żadne źródło pierwotne. Oba działają na receptory GLP-1 i GIP, ale sekwencji VK2735 nie opublikowano, a patenty firmy Viking opisują całą klasę takich peptydów, nie wymieniając go z nazwy. Twierdzenia, że to tirzepatyd z innym łańcuchem bocznym, są domysłami.

Czy VK2735 jest zakazany w sporcie?

Tak, przez cały czas, w zawodach i poza zawodami. Nie jest wymieniony z nazwy na liście zabronionej na 2026 rok, ale podlega klasie S0, która obejmuje substancje niemające aktualnego dopuszczenia żadnego państwowego urzędu zdrowia. Semaglutyd i tirzepatyd są natomiast dopuszczone do obrotu i jedynie monitorowane.

Czy VK2735 jest legalnie sprzedawany w internecie?

Nie. Poza badaniami klinicznymi nie ma legalnej drogi do VK2735, a żaden produkt sprzedawany pod tą nazwą nie ma zweryfikowanej tożsamości, zawartości ani jałowości.

Jak cytować tę stronę

Fakty na tej stronie, w tym każdy rejestr, na którym opiera się tabela statusu, sprawdzono 26 września 2026 roku. Dwie rzeczy mogą się wkrótce zmienić: może pojawić się recenzowany artykuł o danych tabletki lub badania podtrzymującego, a w 2027 roku spodziewane są wyniki fazy 3.

myPeptides Research & Editing. (2026). VK2735: badania kliniczne, status i bezpieczeństwo. Wersja 1.0, 26 września 2026. Rejestr peptydów myPeptides. Pobrano z https://mypep.app/peptides/vk2735

Sposób opracowywania i oceniania stron tego rejestru opisano w części metodologia; pełny rejestr znajduje się w części peptydy.

Ostatnia weryfikacja: 26 września 2026. Następny przegląd: po publikacji jakiegokolwiek wyniku fazy 3 albo recenzowanego artykułu o tabletce lub badaniu podtrzymującym, po decyzji o dopuszczeniu do obrotu lub przy zmianie klasyfikacji antydopingowej.