Kagrilintyd vs retatrutyd: różnice, badania i bezpieczeństwo

Krótka odpowiedź

Kagrilintyd naśladuje amylinę, hormon wydzielany przez trzustkę razem z insuliną, i jest rozwijany głównie do stosowania w połączeniu z semaglutydem. Retatrutyd pobudza receptory trzech hormonów: GIP, GLP-1 i glukagonu. Oba są eksperymentalne i nigdzie niedopuszczone do obrotu. Nie udało się znaleźć badania porównującego je bezpośrednio, dlatego poniższe liczby pochodzą z osobnych badań i nie pozwalają ustalić, który lek jest lepszy.

W skrócie

Jak działają

Obie substancje to peptydy wytwarzane w laboratorium i badane pod kątem odchudzania. Pochodzą od różnych firm i działają na różne układy hormonalne. Kagrilintyd, łańcuch 37 aminokwasów, opracowała firma Novo Nordisk ^[1], ^[2]. Retatrutyd, łańcuch 39 aminokwasów, pochodzi od firmy Eli Lilly ^[3], ^[4].

Kagrilintyd

• Odpowiednik amyliny. Amylina to hormon, który trzustka wydziela razem z insuliną i który pomaga przekazać sygnał, że posiłek się skończył. Naturalny hormon znika w ciągu kilku minut i zbija się we włókna; kagrilintyd zmieniono tak, by uniknąć obu problemów ^[1].
• Dwa rodzaje receptorów. Pobudza wszystkie trzy receptory amyliny, oznaczane jako AMY1, AMY2 i AMY3, a także bezpośrednio receptor kalcytoniny. Dlatego literatura nazywa go podwójnym agonistą receptorów amyliny i kalcytoniny (DACRA) ^[5], ^[6].
• Apetyt. U zwierząt zmniejsza ilość zjadanego pokarmu. Myszy pozbawione odpowiednich białek pomocniczych reagowały znacznie słabiej, co wskazuje na receptory AMY1 i AMY3 ^[7].
• Otwarte pytanie. Przegląd z 2026 roku pyta, czy spożywanie mniejszych ilości pokarmu wynika ze zwykłego uczucia sytości, czy z nieprzyjemnego odczucia; u ludzi pozostaje to bez odpowiedzi ^[8].

Retatrutyd

• Trzy receptory: GIP, GLP-1 i glukagonu. W testach laboratoryjnych działa silniej na receptor GIP niż na dwa pozostałe ^[4].
• Żołądek i apetyt. Pobudzenie receptora GLP-1 sprawia, że ludzie jedzą mniej. Osobne badanie wczesnej fazy potwierdziło, że żołądek opróżnia się wolniej ^[9].
• Działanie przez receptor glukagonu. Założenie jest takie, że zwiększa ono ilość energii zużywanej przez organizm i zmienia sposób, w jaki wątroba przetwarza tłuszcz ^[4]. W przeanalizowanych źródłach nie udało się znaleźć bezpośredniego pomiaru tego działania u ludzi.

Zasadnicza różnica dotyczy rodziny hormonów. Retatrutyd działa przez receptory hormonów jelitowych, a do tego przez receptor glukagonu ^[4]. Kagrilintyd korzysta natomiast z receptorów amyliny i kalcytoniny ^[5]. Najczęściej bada się go razem z semaglutydem, lekiem z grupy GLP-1, w stałym połączeniu o nazwie CagriSema ^[10].

Oba mają łańcuch kwasu tłuszczowego, dzięki któremu wiążą się z albuminą, białkiem transportowym we krwi. Usunięcie połowy dawki kagrilintydu zajmuje organizmowi mniej więcej siedem do ośmiu dni; zmierzony okres półtrwania wynosił od 159 do 195 godzin ^[11]. W przypadku retatrutydu trwa to około sześciu dni ^[12].

Co pokazują badania

W opublikowanej literaturze przeanalizowanej na potrzeby tej strony nie udało się znaleźć badania, które porównuje kagrilintyd i retatrutyd bezpośrednio. Wszystko, co opisano poniżej, pochodzi z osobnych badań.

W badaniach tych uczestniczyły różne osoby, stosowano różne dawki, mierzono różne punkty końcowe, czyli wcześniej ustalone wyniki, a same badania trwały różnie długo. Ich liczb nie można ze sobą zestawiać. Obowiązują też dwa dodatkowe zastrzeżenia. Większość często cytowanych liczb dotyczących kagrilintydu odnosi się do połączenia z semaglutydem, a nie do samego kagrilintydu. Ponadto do 6 września 2026 roku nie opublikowano w całości żadnego badania późnej fazy retatrutydu ^[13].

Masa ciała u dorosłych bez cukrzycy

RCT fazy 2 Największe opublikowane badanie samego kagrilintydu objęło 706 dorosłych z nadwagą lub otyłością, bez cukrzycy. Po 26 tygodniach masa ciała spadła o 6,0–10,8% w pięciu grupach otrzymujących różne dawki, wobec 3,0% po wstrzyknięciach placebo ^[14].

RCT fazy 2 W badaniu drugiej fazy retatrutydu 338 dorosłych z otyłością otrzymywało przez 48 tygodni jedną z czterech dawek albo placebo. Ich masa ciała spadła o 8,7%, 17,1%, 22,8% i 24,2%, od najniższej do najwyższej dawki, wobec 2,1% w grupie placebo ^[15].

Faza 3 (tylko komunikat prasowy) W badaniu TRIUMPH-1 obserwowano 2339 dorosłych bez cukrzycy przez 80 tygodni. Firma opracowująca lek podała spadki o 19,0%, 25,9% i 28,3% przy trzech dawkach retatrutydu, wobec 2,2% w grupie placebo. Liczby te pochodzą z komunikatu prasowego firmy; nie udało się znaleźć raportu sprawdzonego przez niezależnych recenzentów ^[16].

Oba badania drugiej fazy trwały różnie długo, 26 i 48 tygodni, więc nawet ich główne wyniki opisują różne okresy leczenia.

Metaanaliza Analiza z 2026 roku połączyła cztery badania z udziałem 5023 uczestników. Sam kagrilintyd zmniejszył masę ciała o 6,08% bardziej niż placebo ^[17]. Wszystkie te badania prowadziła ta sama firma.

Masa ciała przy stosowaniu połączenia substancji

Te wyniki dotyczą kagrilintydu podawanego z semaglutydem, a nie samego kagrilintydu.

RCT fazy 3, połączenie W badaniu REDEFINE 1 połączenie otrzymywało przez 68 tygodni 3417 dorosłych z otyłością i bez cukrzycy. Masa ciała spadła o 20,4%, wobec 3,0% w grupie placebo ^[18]. Badanie miało też ramię z samym kagrilintydem, ale opublikowany raport nie podaje dla niego osobnego wyniku.

RCT fazy 3, połączenie REDEFINE 2 powtórzyło ten schemat u 1206 dorosłych, którzy mieli także cukrzycę typu 2. Masa ciała spadła o 13,7%, wobec 3,4% w grupie placebo ^[19].

W przeanalizowanych źródłach nie udało się znaleźć porównywalnego badania połączenia z retatrutydem; bada się go jako pojedynczą substancję.

Długoterminowy poziom cukru przy cukrzycy typu 2

Oba leki sprawdzano pod kątem hemoglobiny glikowanej, wskaźnika z krwi, który odzwierciedla średni poziom cukru z ostatnich dwóch–trzech miesięcy.

RCT fazy 2 Badanie z udziałem 92 dorosłych z cukrzycą typu 2 trwało 32 tygodnie. Wskaźnik spadł o 0,9 punktu procentowego przy samym kagrilintydzie, o 1,8 przy samym semaglutydzie i o 2,2 przy połączeniu ^[20]. Metaanaliza z 2026 roku nie wykazała wiarygodnego wpływu samego kagrilintydu na ten wskaźnik ^[17].

RCT fazy 2 W badaniu drugiej fazy oceniano retatrutyd u 281 dorosłych z cukrzycą typu 2. Po 24 tygodniach wskaźnik spadł o 0,43 punktu przy najniższej dawce i o 2,02 punktu przy najwyższej. W grupie placebo prawie się nie zmienił (0,01 punktu), a przy uznanym leku dulaglutydzie spadł o 1,41 punktu ^[21].

Faza 3 (tylko komunikat prasowy) W badaniu TRIUMPH-2 obserwowano 1152 dorosłych z cukrzycą typu 2 przez 80 tygodni. Masa ciała spadła o 12,7%, 19,1% i 20,8% przy trzech dawkach retatrutydu, wobec 4,0% w grupie placebo. Długoterminowy wskaźnik cukru spadł o 1,4–1,6 punktu od wartości wyjściowej 7,7% ^[22].

Serce

Faza 3 (tylko komunikat prasowy) TRIUMPH-3 objęło 1949 dorosłych z ciężką otyłością i rozpoznaną chorobą serca. Przy szerszym sposobie liczenia poważnych zdarzeń sercowych współczynnik ryzyka (hazard ratio) wyniósł 0,82, z przedziałem od 0,55 do 1,22. Przy węższym wyniósł 1,12, z przedziałem od 0,64 do 1,96 ^[22]. Oba przedziały obejmują brak różnicy, więc nie wykazują ani korzyści, ani szkody.

Faza 1, badanie celowane W przypadku kagrilintydu badanie u zdrowych ochotników sprawdzało, czy wpływa on na powrót aktywności elektrycznej serca do stanu wyjściowego po każdym uderzeniu. Przy najwyższej badanej dawce nie wykazało żadnego klinicznie istotnego wpływu ^[23].

Dla żadnej z substancji nie udało się znaleźć zakończonego badania, które mierzy rzeczywiste zdarzenia zdrowotne. REDEFINE 3, badanie połączenia z kagrilintydem, zlicza zawały serca i udary u 7101 osób. Nie zakończy się przed październikiem 2027 roku ^[24]. TRIUMPH-Outcomes, badanie retatrutydu, obejmuje 10 000 osób i nie osiągnie głównego wyniku przed lutym 2029 roku ^[25].

Wyniki badane tylko dla jednego z leków

• Retatrutyd i tłuszcz w wątrobie. Badanie dodatkowe objęło 98 osób bez cukrzycy, u których zawartość tłuszczu w wątrobie wynosiła co najmniej 10%. Po 24 tygodniach badania obrazowe wykazały spadek zawartości tłuszczu o 42,9%, 57,0%, 81,4% i 82,4% przy czterech dawkach, wobec wzrostu o 0,3% w grupie placebo ^[26].
• Połączenie z kagrilintydem i ciśnienie krwi. W REDEFINE 1 ciśnienie skurczowe (górna wartość) spadło o 10,9 mmHg przy połączeniu, wobec 2,8 mmHg w grupie placebo ^[27].
• Retatrutyd i ból kolan (tylko komunikat prasowy). TRIUMPH-4 objęło 445 dorosłych ze zwyrodnieniem stawów kolanowych. W ciągu 68 tygodni wynik w skali bólu spadł o 4,5 i 4,4 punktu od wartości 6,0, wobec 2,4 punktu w grupie placebo ^[28].

Skutki uboczne i bezpieczeństwo

Dane o bezpieczeństwie obu substancji pochodzą wyłącznie z badań prowadzonych przez firmy opracowujące te substancje. Ponieważ żadna z nich nie jest dopuszczona do obrotu, nie ma zatwierdzonej informacji o leku ani urzędowej oceny stosunku korzyści do ryzyka. Dane z późnej fazy dla retatrutydu pochodzą tylko z komunikatów prasowych. Poniższe zestawienia nie są więc rankingiem.

Kagrilintyd. Liczby pochodzą z badania drugiej fazy samego kagrilintydu, chyba że wymieniono połączenie ^[14].

• Żołądek i jelita. Takie dolegliwości wystąpiły u 41–63% uczestników przyjmujących kagrilintyd, wobec 32% w grupie placebo. Same nudności dotyczyły 20–47%, wobec 18% ^[14].
• Przy połączeniu. W REDEFINE 1 dolegliwości żołądkowo-jelitowe wystąpiły u 79,6% osób przyjmujących połączenie, wobec 39,9% w grupie placebo ^[18].
• Reakcje w miejscu wkłucia. Reakcje w miejscu, w które wchodzi igła, stanowiły drugą co do częstości grupę ^[14].
• Przerwanie leczenia. W badaniu drugiej fazy leczenie przerwało około 10% uczestników, w tym 4% z powodu skutków ubocznych ^[14].
• Poważne zdarzenia w danych zbiorczych. Jedna analiza połączyła trzy badania. Poważne skutki uboczne występowały przy samym kagrilintydzie mniej więcej 1,8 razy częściej niż przy semaglutydzie (ryzyko względne 1,83) ^[29].
• Otwarte pytania. Receptor kalcytoniny jest aktywny w kościach, a badanie przebudowy kości w 2026 roku wciąż trwało ^[24]. Nie udało się znaleźć długoterminowych danych u ludzi, które potwierdzałyby, że modyfikacje cząsteczki zapobiegające tworzeniu włókien pozostają skuteczne ^[1], ^[30].

Retatrutyd. Liczby porównują najwyższą dawkę z placebo w TRIUMPH-1 i pochodzą wyłącznie z komunikatu prasowego ^[16].

• Żołądek i jelita. Nudności wystąpiły u 42,4% wobec 14,8%, biegunka u 32,0% wobec 13,5%, zaparcia u 26,1% wobec 10,9%, a wymioty u 25,3% wobec 4,8% ^[16].
• Nietypowe odczucia skórne. Mrowienie, pieczenie lub drętwienie (dyzestezja) wystąpiło u 12,5% wobec 0,9% ^[16].
• Przerwanie leczenia. W trzech grupach dawek leczenie przerwało 4,1%, 6,9% i 11,3% uczestników, wobec 4,9% w grupie placebo ^[16].
• Szybsze tętno. W badaniu drugiej fazy tętno rosło wraz z dawką i osiągnęło szczyt w 24. tygodniu ^[15]. Jedna niezależna ocena podaje największy wzrost jako 6,7 uderzenia na minutę; inna zwraca uwagę na łagodne do umiarkowanych zaburzenia rytmu serca ^[31], ^[32].

Opis przypadku z 2026 roku dotyczy mężczyzny z cukrzycą typu 1, który wstrzykiwał sobie produkt sprzedawany w internecie pod nazwą retatrutyd. Pojawiły się u niego ciężkie wymioty, groźne nagromadzenie kwasów we krwi i nagłe uszkodzenie nerek ^[33]. Autorzy podkreślają, że skład produktu nie został sprawdzony.

Nie udało się znaleźć danych o stosowaniu kagrilintydu w ciąży, podczas karmienia piersią ani u dzieci; jego badanie u dzieci i młodzieży ma się zakończyć w 2033 roku ^[24]. W przypadku retatrutydu nie udało się znaleźć w pełni opublikowanych tabel bezpieczeństwa z badań późnej fazy ^[13].

Dlaczego ta strona nie podaje dawek. Obie substancje są lekami eksperymentalnymi, nigdzie niedopuszczonymi do obrotu i podawanymi wyłącznie w nadzorowanych badaniach. Każda ilość opisywałaby warunki badania, a nie coś, czym można się kierować. Dlatego ta strona określa dawki wyłącznie według ich miejsca wśród badanych dawek, nigdy jako konkretną ilość.

Dopuszczenie do obrotu i status prawny

Żadna z substancji nie jest dopuszczona do obrotu na żadnym z siedmiu sprawdzonych rynków: w Stanach Zjednoczonych, Unii Europejskiej, Niemczech, Wielkiej Brytanii, Kanadzie, Australii i Szwajcarii ^[34], ^[35], ^[36], ^[37]. Firma opracowująca kagrilintyd podaje, że wniosek dotyczący połączenia z semaglutydem w leczeniu otyłości został złożony, nie wskazując urzędu ani daty; sam kagrilintyd pozostaje w fazie 3 ^[10]. Firma opracowująca retatrutyd zapowiedział wniosek w USA na początek 2027 roku, ale go nie złożył ^[22]. Amerykański program rozszerzonego dostępu do retatrutydu nie jest dopuszczeniem do obrotu ^[38]. W sporcie oba są zakazane przez cały czas na podstawie kategorii S0, która obejmuje substancje niedopuszczone do obrotu ^[39]. Obie monografie odzwierciedlają stan na 6 września 2026 roku.

Czy stosuje się je razem?

Katalog mieszanek myPeptides nie wymienia produktu, który łączy kagrilintyd i retatrutyd. Każdy z nich występuje tam z innym partnerem. Wpis „Cagrilintide + Semaglutide”, w skrócie CagriSema, łączy kagrilintyd z semaglutydem, lekiem z grupy GLP-1. Wpis „Loretta” łączy retatrutyd z eloralintydem, innym analogiem amyliny; oba jego składniki są w fazie 3 i nigdzie niedopuszczone do obrotu.

W źródłach przeanalizowanych na potrzeby tej strony nie udało się znaleźć badania, w którym kagrilintyd i retatrutyd podawano razem. Połączeniem sprawdzanym w badaniach jest kagrilintyd z semaglutydem ^[18], ^[19].

Najczęściej zadawane pytania

Co jest lepsze: kagrilintyd czy retatrutyd?

Dane tego nie rozstrzygają. W badaniu drugiej fazy z udziałem 706 dorosłych bez cukrzycy sam kagrilintyd zmniejszył masę ciała maksymalnie o 10,8% w ciągu 26 tygodni. Retatrutydu w tym badaniu nie było; w jego własnym badaniu drugiej fazy, obejmującym 338 dorosłych z otyłością, najwyższa dawka zmniejszyła masę ciała o 24,2% w ciągu 48 tygodni. Nie udało się znaleźć badania porównującego oba leki bezpośrednio.

Co jest bezpieczniejsze: kagrilintyd czy retatrutyd?

Nie udało się znaleźć badania, które bezpośrednio porównuje ich bezpieczeństwo, a dane o obu pochodzą wyłącznie z badań prowadzonych przez firmy opracowujące te substancje. W obu przypadkach na pierwszym miejscu są dolegliwości żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności. Przy retatrutydzie opisano też przyspieszone tętno i nietypowe odczucia skórne. W przypadku kagrilintydu otwarte pozostają pytania o wpływ na kości i o to, czy mniejszy apetyt wynika częściowo z nieprzyjemnego odczucia.

Czym różnią się kagrilintyd i retatrutyd?

Kagrilintyd naśladuje amylinę i działa na receptory amyliny oraz na receptor kalcytoniny. Retatrutyd działa na receptory trzech innych hormonów: GIP, GLP-1 i glukagonu. Kagrilintyd opracowuje się głównie w połączeniu z semaglutydem, a retatrutyd jako pojedynczą substancję. Żaden z nich nie jest nigdzie dopuszczony do obrotu.

Czy kagrilintyd i retatrutyd można przyjmować razem?

W źródłach przeanalizowanych na potrzeby tej strony nie udało się znaleźć badania, w którym podawano oba leki razem, a katalog mieszanek myPeptides nie wymienia produktu, który by je łączył. Katalog zestawia każdy z nich z innym partnerem: kagrilintyd z semaglutydem jako CagriSema, a retatrutyd z eloralintydem jako Loretta. Obie substancje są eksperymentalne i nigdzie niedopuszczone do obrotu.

Czy kagrilintyd to to samo co CagriSema?

Nie. Kagrilintyd to pojedyncza substancja. CagriSema to stałe połączenie kagrilintydu i semaglutydu, leku z grupy GLP-1. Większość często cytowanych liczb, takich jak spadek masy ciała o 20,4% w ciągu 68 tygodni, dotyczy połączenia. Sam kagrilintyd osiągnął 10,8% w swoim największym opublikowanym badaniu.

Czy kagrilintyd i retatrutyd są gdzieś dopuszczone do obrotu?

Nie. Według stanu sprawdzonego 6 września 2026 roku żaden z przeanalizowanych rejestrów leków nie wymieniał dopuszczenia żadnego z nich. Firma opracowująca kagrilintyd podaje, że wniosek dotyczący połączenia z semaglutydem w leczeniu otyłości został złożony, ale nie wskazuje ani urzędu, ani daty. Firma opracowująca retatrutyd zapowiedział wniosek w USA na początek 2027 roku, ale go nie złożył.

Czy kagrilintyd i retatrutyd są zakazane w sporcie?

Tak, oba przez cały czas, w zawodach i poza zawodami. Kategoria S0 listy zabronionej WADA na 2026 rok obejmuje każdą substancję, której żaden urząd ds. zdrowia nie dopuścił do stosowania u ludzi. Żaden z nich nie jest wymieniony na liście z nazwy; oba podlegają zakazowi z powodu braku dopuszczenia.

Jak długo kagrilintyd i retatrutyd pozostają w organizmie?

Usunięcie połowy dawki kagrilintydu zajmuje organizmowi mniej więcej siedem do ośmiu dni; zmierzony okres półtrwania wynosił od 159 do 195 godzin. W przypadku retatrutydu trwa to około sześciu dni. W obu cząsteczkach łańcuch kwasu tłuszczowego sprawia, że peptyd wiąże się z albuminą, białkiem transportowym we krwi, co spowalnia jego usuwanie.