Vilon: badania, status i bezpieczeństwo
Podsumowanie
Vilon to syntetyczny peptyd z dwóch aminokwasów, lizyny i kwasu glutaminowego, pochodzący z petersburskiego instytutu, który nazywa takie cząsteczki bioregulatorami. Ten sam związek jest skatalogowany jako zwykły metabolit człowieka. Dla żadnego gatunku nie istnieje pomiar tego, co dzieje się z nim w organizmie. Jego twórcy podają, że rozpada się szybciej niż trzy peptydy, z którymi go porównali. Nigdzie nie jest dopuszczony do obrotu jako lek i nie zarejestrowano żadnego badania u ludzi.
Najważniejsze ustalenia w skrócie
- To najmniejsza cząsteczka, jaką może być peptyd, a organizm sam ją wytwarza. Dwa aminokwasy, jedno wiązanie, 275,30 g/mol, a oba elementy budulcowe są zwykłymi składnikami białek z pożywienia. Lys-Glu ma też wpis w bazie Human Metabolome Database, bo ta para powstaje przy rozkładzie białek [1], [2].
- Według samych twórców to najmniej trwały z ich peptydów. W przeglądzie z 2022 roku piszą, że KE ulegał hydrolizie w roztworach i częściowo w tkankach, bardziej niż trzy peptydy badane razem z nim. Niczego, co dzieje się z nim w organizmie, nigdy nie zmierzono: brak okresu półtrwania, stężenia we krwi i biodostępności dla jakiegokolwiek gatunku [3], [4].
- Ich własne obliczenie transportu nie osiąga ich własnego progu. Dla przenośnika LAT1 Vilon uzyskuje −12,31, przy czym bardziej ujemna liczba oznacza lepsze obliczone dopasowanie. Ta sama praca podaje −15 jako wartość, którą peptyd musi przekroczyć, by wydajne wiązanie stało się prawdopodobne [3].
- Niezależne badanie 228 dipeptydów przewiduje, że ten będzie nietrwały. Ani lizyna na początku łańcucha, ani kwas glutaminowy na jego końcu nie należą do reszt, które chronią dipeptyd przed rozkładem [4].
- W 2003 roku twórcy opisali aktywność przy około sześciu tysiącach cząsteczek na mililitr, tłumacząc ją przekazywaniem sygnału bez żadnego kompleksu ligand–receptor, za pośrednictwem dynamiki wody [5].
- Nie istnieje żadne zarejestrowane badanie. Cztery zapytania do baz danych wykonane 17 września 2026 roku nie zwróciły niczego istotnego, podczas gdy zapytanie kontrolne zwróciło 782 badania [6].
- Nie jest lekiem w żadnym kraju, również w Rosji. Sam kierownik instytutu napisał w 2020 roku, że Vilon złożono do rejestracji, 22 lata po dacie pierwszeństwa patentu. Jedynym produktem na rynku jest rosyjski suplement diety przyjmowany doustnie, a w sporcie Vilon jest zakazany przez cały czas [7], [8], [9].
- Czego ta strona nie twierdzi. Nic z tego nie dowodzi, że Vilon nie działa. Pokazuje natomiast, że argumenty za konkretnym działaniem sygnałowym są słabe i niepoparte pomiarami, a to zupełnie inne stwierdzenie [3], [4].
Czym jest Vilon
Vilon to dipeptyd: lizyna połączona z kwasem glutaminowym jednym zwykłym wiązaniem peptydowym. Jest najkrótszą cząsteczką serii opracowanej w Petersburskim Instytucie Bioregulacji i Gerontologii. Grupa skupiona wokół Władimira Chawinsona nazywa takie związki bioregulatorami peptydowymi [7], [12].
Według tej grupy parę wykryto metodą spektrometrii mas w Tymalinie, preparacie peptydowym otrzymywanym z grasicy cieląt, a następnie odtworzono ją syntetycznie [7]. Pierwszy opis w języku angielskim, z 1997 roku, nazywa ją nowym dipeptydem immunomodulującym [12]. Patent w Stanach Zjednoczonych zgłoszono w 1998 roku i udzielono w 2003 roku [11].
Najważniejsze dane
| Cecha | Wartość | Źródło |
|---|---|---|
| Nazwa | Vilon; po rosyjsku Вилон; brak międzynarodowej nazwy niezastrzeżonej | [1], [7] |
| Inne nazwy | Lys-Glu, dipeptyd KE, kwas lizyloglutaminowy, H-Lys-Glu-OH | [1], [10] |
| Klasa | Syntetyczny dipeptyd; „bioregulator” to określenie samego instytutu macierzystego | [7] |
| Budowa | Lys-Glu, dwa aminokwasy, wolny koniec aminowy i wolny koniec kwasowy | [1] |
| Wzór i masa | C11H21N3O5, 275,30 g/mol | [1] |
| Zachowanie w wodzie i tłuszczach | Obliczony XLogP −6,3 i powierzchnia polarna 156 Ų, więc cząsteczka jest skrajnie hydrofilowa | [1] |
| Okres półtrwania | Nigdy nieopublikowany, dla żadnej drogi podania ani gatunku | [3] |
| Drogi podania w badaniach | Dodawany do płynu hodowlanego; u zwierząt podskórnie i do jamy brzusznej; doustnie w rosyjskim suplemencie | [8] |
| Status | Nigdzie niedopuszczony do obrotu jako lek; na Zachodzie sprzedawany jako odczynnik laboratoryjny | [7], [41] |
| Twórcy | Władimir Chawinson i współpracownicy, Petersburski Instytut Bioregulacji i Gerontologii | [11], [12] |
| Numer CAS | 45234-02-4 | [2] |
| PubChem CID | 7010502 | [1] |
| InChIKey | UGTZHPSKYRIGRJ-YUMQZZPRSA-N | [1] |
| Inne identyfikatory | UNII H34V7IM5ML, ChEBI 74557, ChEMBL365790, Wikidata Q27144733, HMDB0028950 | [10], [2] |
Jedną rzecz ta strona może potwierdzić, a nie sprostować: sekwencja i popularne synonimy są prawidłowe. Cztery niezależne źródła podają Lys-Glu, w tym patent i wpis struktury w bazie danych [1], [11].
Jak działa
Tego nikt nie wie, a proponowane wyjaśnienia są jak na cząsteczkę z dwóch aminokwasów wyjątkowo dalekosiężne. Każdy z opisanych niżej mechanizmów to hipoteza oparta na modelowaniu, doświadczeniach bezkomórkowych albo hodowlach komórkowych, nigdy na pomiarze w żywym organizmie [3].
- Ma przyłączać się do DNA w promotorach genów i w ten sposób zmieniać odczytywanie niektórych genów. Grupa zakłada, że KE rozpoznaje czteroliterowe odcinki TCGA, GCAG, GCGG i GGGC [13], [15].
- To przyłączanie ma przebiegać wzdłuż mniejszego rowka, czyli płytszego z dwóch spiralnych rowków DNA, w którym brakuje układu wiązań wodorowych pozwalającego odróżnić od siebie cztery zasady. Rozpoznawanie w tym miejscu uznaje się zasadniczo za niespecyficzne [14].
- Proponowany cel jest niezwykle pospolity. Odcinek taki jak TCGA występuje co kilkaset par zasad, miliony razy w całym ludzkim genomie, więc przyłączanie się do niego nie jest sposobem na wybranie kilku konkretnych genów [13].
- Dalsze efekty wymienia się bez drogi, która do nich prowadzi. Własne zestawienie grupy przypisuje każdemu peptydowi narząd i kategorię działania, między innymi wzrost poziomu informacyjnego RNA interleukiny-2, bez żadnego zmierzonego etapu pośredniego [46].
- Swoistość tkankową wywodzi się z pochodzenia, a nie z pomiaru. Twierdzenie, że działa przede wszystkim na grasicę, opiera się na tym, że znaleziono go w preparacie z grasicy [26].
Kłopotliwa część znajduje się w pracach samej grupy. Podaje ona, że efekt zależy od wiązania peptydowego, bo zwykła mieszanina wolnej lizyny i kwasu glutaminowego spowalniała te same hodowle, zamiast je przyspieszać [14]. Jednocześnie ta sama grupa pisze, że KE ulega hydrolizie w roztworze i częściowo w tkankach, a hydroliza daje dokładnie taką mieszaninę [3].
Co wykazały badania
Literatury jest dużo, a dowodów w zwykłym sensie prawie wcale: około 60 zindeksowanych prac jednej sieci autorów, w większości bez liczby przypadków i bez statystyki, przy czym każde kluczowe twierdzenie opiera się na jednym niepowtórzonym badaniu [34].
Sprawdzenia baz danych przeprowadzone 17 września 2026 roku. Liczba prac nie obejmuje około dwudziestu niezwiązanych trafień o tej samej nazwie. Źródła [34], [6], [3].
Czy przetrwa dość długo, by zadziałać
Przegląd własnych prac twórców To ustalenie jest osią tej strony. W przeglądzie dotyczącym transportu z 2022 roku grupa podaje, że KE ulegał hydrolizie w roztworach i częściowo w tkankach, podczas gdy dwa inne peptydy serii opierały się hydrolizie przez trzy do czterech godzin. Z czterech badanych peptydów najszybciej rozpada się właśnie ten [3].
Niezależne modelowanie Badacze spoza tej sieci zsyntetyzowali 228 dipeptydów i zmierzyli, jak dobrze przetrwają trawienie. Ochronę zapewniają określone reszty końcowe: asparaginian, glicyna lub prolina na początku łańcucha, a prolina, seryna, treonina lub asparaginian na końcu. Vilon nie ma żadnej z nich, bo na początku ma lizynę, a na końcu kwas glutaminowy. Ci sami autorzy wnioskują, że działanie dipeptydów w żywym organizmie najpewniej ogranicza ich bardzo słabe przenikanie przez ścianę jelita, a dla tej przepuszczalności ich modelowanie nie dało w ogóle wiarygodnej zależności [4].
Tylko obliczenia Proponowaną przez grupę drogą do wnętrza komórki jest przenośnik LAT1, a dowodem jest wynik dokowania, a nie pomiar. Vilon uzyskuje −12,31, podczas gdy ta sama tabela stwierdza, że wyniki bardziej ujemne niż −15 mogą wskazywać na wysokie prawdopodobieństwo wydajnego wiązania. Wynik ich własnego peptydu nie sięga więc poprzeczki, którą sami wyznaczyli [3].
Obliczone wyniki dokowania, a nie zmierzony transport: im bardziej ujemna liczba, tym lepsze obliczone dopasowanie. Próg to wartość, którą ci sami autorzy podają w tej samej tabeli. Źródło [3].
Fragment opisujący to doświadczenie z hydrolizą ma jeden przypis, a odsyła on do ogólnego przeglądu dotyczącego wchłaniania małych peptydów, który tych czterech peptydów w ogóle nie bada. Samego doświadczenia nie udało się odnaleźć [45].
Aktywność opisywana przy sześciu tysiącach cząsteczek na mililitr
In vitro W 2003 roku zespół twórców, z dyrektorem instytutu jako współautorem, opisała dla komórek grasicy krzywą zależności efektu od dawki z dwoma szczytami, z których drugi leżał między 10⁻¹⁷ a 10⁻¹⁵ moli na litr. Przy niższej z tych wartości mililitr zawiera mniej więcej sześć tysięcy cząsteczek. Autorzy nie uznali tego za problem: zaproponowali, że sygnał powstaje i dociera do komórki docelowej bez żadnego kompleksu ligand–receptor, a aktywną rolę odgrywa przy tym środowisko wodne [5].
Sygnał bez kompleksu ligand–receptor nie daje się pogodzić z farmakologią receptorową, czyli z podstawą, na której zwykle opiera się opis działania substancji na komórkę. To nie jest ocena krytyka, lecz to, co opublikowali sami twórcy, i właśnie według tej miary należy czytać ich pozostałe twierdzenia o zależności od dawki. Dotyczy to także drugiej pracy z tego samego laboratorium, która opisuje efekty między 10⁻⁹ a 10⁻¹³ moli na litr [30].
Długość życia myszy
Dane z badań na zwierzętach Samice myszy CBA otrzymywały peptyd podskórnie od szóstego miesiąca życia. Autorzy podają większą aktywność fizyczną i wytrzymałość, niższą temperaturę ciała i dłuższe życie, przy czym dwa parametry wyraźnie się nie zmieniły: związane z wiekiem zmiany cyklu rujowego oraz procesy wolnorodnikowe. Nie ma liczby zwierząt, dawki, krzywych przeżycia ani wartości p [19]. Szeroko cytowane wydłużenie życia o 20 do 40 procent nie pochodzi z tej pracy, lecz z późniejszego przeglądu tych samych autorów, gdzie odnosi się zbiorczo do „some peptide preparations” (niektórych preparatów peptydowych) [20].
Chromatyna w komórkach od ludzkich dawców
Hodowla komórkowa Białe krwinki od osób w wieku od 75 do 88 lat hodowano z dodatkiem peptydu. Prace opisują rozluźnienie ogólnej heterochromatyny, czyli ciasno upakowanego DNA, ponowne uruchomienie genów rybosomalnych i uwolnienie genów z heterochromatyny fakultatywnej, bez zmierzonych wartości i bez wartości p. To najlepiej udokumentowane ustalenie dotyczące Vilonu, bo dwie z trzech prac ukazały się bez dyrektora instytutu jako współautora. Ma też wyraźną negatywną stronę: heterochromatyna okołocentromerowa chromosomów 1 i 9 się nie rozluźniła, choć ta sama grupa obserwowała taki efekt przy dwóch innych peptydach [17].
Ekspresja genów
Dane z badań na zwierzętach Najczęściej cytowana praca o mechanizmie umieściła na mikromacierzy 15 247 klonów genów z serca myszy. 300 z nich, czyli 1,94 procent, zmieniło ekspresję ponad dwukrotnie, a sam Vilon odpowiadał za 36. Bez poprawki na wielokrotne testowanie tej liczby nie da się odróżnić od szumu [16].
Hodowla komórkowa W ludzkich komórkach macierzystych opisane zmiany są duże, ale podane bez żadnej statystyki. Wytwarzanie IGF1 wzrosło 3,5- do 5,6-krotnie przy badanych peptydach, natomiast KE mniej więcej podwoił FOXO1 w jednym modelu starzenia, a w drugim nie zmienił niczego [18]. W innym badaniu KE zwiększył w młodych komórkach ekspresję genu SIRT1 6-krotnie, a wytwarzanie białka 8,2-krotnie. PARP1 obniżył 2,1- i 5,3-krotnie, a PARP2 2,1- i 4,7-krotnie, bez wartości p, miar rozrzutu i liczby powtórzeń [15].
Modele narządowe u zwierząt
Dane z badań na zwierzętach U szczurów z marskością wątroby podawanie 1,7 µg/kg dziennie przez pięć dni zwiększyło całkowitą zawartość białka o 4,7 procent, a ploidię komórek o 11,5 procent w porównaniu z nieleczonymi zwierzętami. Sami autorzy nazywają to słabym działaniem pobudzającym, a dwa z mierzonych enzymów w ogóle się nie różniły [22].
Dane z badań na zwierzętach U szczurów z przewlekłą niewydolnością nerek stężenie TGF-beta1 w surowicy i przepuszczalność małych naczyń krezki były po dwóch miesiącach istotnie niższe, ale po czterech i sześciu miesiącach takiego efektu nie było [24]. U starych, jednostronnie wykastrowanych samców szczurów, którym podawano 50 µg na zwierzę, autorzy opisują zmiany stężeń hormonu luteinizującego, prolaktyny i ACTH z wyraźnym spadkiem prolaktyny, ale bez liczb, liczby zwierząt i statystyki [25].
Wyniki wskazujące w obie strony
Dane z badań na zwierzętach U muszek owocowych Vilon w tym samym doświadczeniu hamował powstawanie reaktywnych form tlenu w mitochondriach i pobudzał je w cytozolu, więc ogólnikowa etykieta „działanie przeciwutleniające” w tabelach zbiorczych grupy nie ma oparcia [23]. W eksplantach narządów kierunek efektu również zależał od wieku dawcy: tkanka od 21-dniowych szczurów rosła szybciej przy 2 do 20 ng/ml, a wzrost tkanki grasicy od jednodniowych szczurów był hamowany [26].
Hodowla komórkowa W ludzkiej linii monocytów wszystkie pięć badanych peptydów zwiększyło fosforylację niektórych kinaz cytoplazmatycznych. Opisany tam spadek TNF dotyczy innego peptydu serii [28].
Co podawano ludziom poza jakimkolwiek badaniem
Niezarejestrowany opis kliniczny Dwie prace z grupy szpitali w Czycie opisują peptyd dodany do standardowego leczenia cukrzycy typu 1. Podają wzrost antytrombiny III i białka C, pobudzenie fibrynolizy, mniej limfocytów T pomocniczych i komórek NK, a w większości przypadków mniejsze zapotrzebowanie na insulinę. To wskazania w rozumieniu prawa, więc ta strona przytacza je wyłącznie jako niezweryfikowane twierdzenia źródeł. Żadne ze streszczeń nie podaje liczby przypadków, rozrzutu, wartości p ani określonego punktu końcowego, nie było placebo ani zaślepienia, a obie prace mają kilku wspólnych autorów i mogą opisywać tę samą grupę chorych [21].
Dane z badań na zwierzętach Niezależna grupa z Iwanowa badała peptyd u szczurów z doświadczalną endometriozą, samodzielnie i w połączeniu z operacją, i nazwała to połączenie obiecującym, bez liczb, dawki i liczby zwierząt [27].
Czego wciąż nie wiadomo
- Czy nienaruszony Vilon w ogóle dociera do jakiegokolwiek celu i co robi z nim organizm. Żadne z opisanych tu doświadczeń nie było zaprojektowane, by odpowiedzieć na pierwsze pytanie, a dla żadnego gatunku nie ma danych o okresie półtrwania, biodostępności, stężeniu we krwi, rozmieszczeniu w organizmie ani wydalaniu [3], [4].
- Czy przyłączanie do DNA zachodzi w żywej komórce. Są tylko wyniki dokowania i doświadczenie na żelu, którego surowe dane są niedostępne; niezależnego powtórzenia brak [13], [14].
- Czy jakikolwiek efekt u ludzi jest rzeczywisty i co naprawdę zawiera materiał z handlu. Ani twierdzenia o długości życia, ani żadnego opisu klinicznego nie powtórzono poza postradzieckim obiegiem publikacji, a nie opublikowano żadnej niezależnej analizy tożsamości, czystości, zawartości endotoksyn ani jałowości [34], [41].
Skutki uboczne i bezpieczeństwo
Nie ma żadnych udokumentowanych danych o bezpieczeństwie, bo żadne badanie nigdzie nie zajmowało się tolerancją ani toksycznością [3].
- Jedyne zdanie o bezpieczeństwie to uwaga na marginesie. W doświadczeniu na myszach dotyczącym długości życia twórcy piszą, że długotrwałe podawanie nie wywołało niekorzystnych skutków, i wnioskują, że przewlekłe stosowanie jest bezpieczne. Nie podają przy tym liczby zwierząt, dawki, mierzonych parametrów ani statystyki [19].
- Opisy u ludzi nie wspominają o zdarzeniach niepożądanych, ale też nie wspominają o ich poszukiwaniu. Żaden nie zawiera części o tolerancji, rezygnacjach z udziału ani zdarzeniach niepożądanych, a brak zapisów nie oznacza braku szkód [21].
- Twórcy podają, że hamuje samobójczą śmierć komórek. Vilon ma hamować programowaną śmierć komórek w napromienionych limfocytach śledziony, silniej niż peptyd pokrewny. Hamowanie tego procesu nie jest automatycznie korzystne, bo właśnie w ten sposób organizm usuwa uszkodzone komórki [31].
- Nic nie wiadomo o ciąży, karmieniu piersią, dzieciach ani o upośledzonej czynności nerek lub wątroby. Najdłuższa udokumentowana ekspozycja ludzi na jakikolwiek preparat Lys-Glu to 20- do 30-dniowa kuracja kapsułkami przyjmowanymi doustnie [8].
Luki są niemal całkowite: brak toksykologii, prac nad ustaleniem dawki, NOAEL (najwyższej dawki bez obserwowanego działania szkodliwego), badań toksyczności dla rozrodu i genotoksyczności, badań immunogenności, a dla postaci do wstrzykiwań, którą faktycznie sprzedaje handel na Zachodzie, brak jakichkolwiek danych o bezpieczeństwie [3], [41].
Dawki stosowane w badaniach
Są to dawki opisane w cytowanych badaniach, podane wyłącznie po to, by można było zrozumieć ich wyniki. Nie stanowią zalecenia ani wskazówki, jak cokolwiek stosować. Jedyny wiersz dotyczący ludzi pochodzi z etykiety rosyjskiego suplementu diety, a nie z badania.
Każdy wiersz pochodzi z doświadczenia na zwierzętach, hodowli komórkowej, zastrzeżenia patentowego albo z tej etykiety, a żadne przeliczenie ze zwierząt na człowieka nie jest uprawnione. Jedyna udokumentowana ilość dla ludzi jest tysiące razy mniejsza od ilości krążących do wstrzykiwania, dla których nie ma żadnych danych o bezpieczeństwie u ludzi [8], [41]. Cztery wiersze pochodzą z badań nad nowotworami. Niemieckie prawo o reklamie leków nie pozwala tej stronie przytaczać ich wyników, ani korzystnych, ani niekorzystnych, więc podano wyłącznie ilości [32].
| Badanie | Model | Dawka | Droga podania | Częstotliwość | Czas trwania | Źródło |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Pliss 2005 | Mysz, model nowotworu wywołanego chemicznie | 10 µg/kg | Nie podano | Nie podano | Do 46. tygodnia | [32] |
| Alimova 2002 | Mysz transgeniczna, model nowotworu | 1 µg na zwierzę w 0,1 ml soli fizjologicznej | Podskórnie | 5 dni w każdym miesiącu | Od 2. miesiąca życia | [32] |
| Doświadczenie z połączeniem, 2004 | Mysz, model nowotworu; także eksplanty śledziony | 1 mg/kg; 5 ng/ml w hodowli | Wstrzyknięcie albo dodanie do płynu hodowlanego | Nie podano | Nie podano | [32] |
| Barykina, przeszczepiony nowotwór | Szczur, model przeszczepionego nowotworu | 0,5 µg | Wstrzyknięcie | Nie podano | Nie podano | [32] |
| Kudriavtseva 2000, marskość wątroby | Szczur, wątroba z marskością wywołaną chemicznie | 1,7 µg/kg | Wstrzyknięcie, droga nieokreślona | Codziennie | 5 dni | [22] |
| Kudriavtseva 2006, badanie hormonalne | Stary samiec szczura, jednostronnie wykastrowany | 50 µg na zwierzę | Nie podano | Opisana tylko jako regularna | Nie podano | [25] |
| Hodowle eksplantów, kilka prac | Fragmenty grasicy i śledziony, szczury w wieku od 1 dnia do 2 lat | 2 do 20 ng/ml | Dodawany do płynu hodowlanego | W sposób ciągły | Czas hodowli | [26] |
| Bykov 2002, ultramałe dawki | Eksplanty śledziony szczura | 10⁻⁹ do 10⁻¹³ M | Dodawany do płynu hodowlanego | W sposób ciągły | Czas hodowli | [30] |
| Grigor'ev 2003, superniskie dawki | Komórki grasicy w naczyniu hodowlanym | Drugi szczyt opisany przy 10⁻¹⁷ do 10⁻¹⁵ mol/l | Dodawany do próby | — | — | [5] |
| Fedoreyeva 2017, komórki roślinne | Hodowla kalusa tytoniu | 10⁻⁷ do 10⁻⁹ M | Dodawany do pożywki | W sposób ciągły | Czas hodowli | [29] |
| Ashapkin 2020, komórki macierzyste | Ludzkie komórki macierzyste szpiku kostnego | Nanomolowe, bez podanej liczby | Dodawany do płynu hodowlanego | W sposób ciągły | Czas hodowli | [18] |
| Patent amerykański, zastrzeżenie, a nie badanie | Zakres prawny, niezwiązany z żadnym doświadczeniem | 0,01 do 100 µg/kg | Bez ograniczenia do jednej drogi | Co najmniej raz dziennie | 10 do 40 dni | [11] |
| Normoftal, rosyjski suplement diety | Ludzie, etykieta suplementu | 100 µg kompleksu peptydowego na kapsułkę, czyli 100 do 400 µg dziennie | Doustnie, z posiłkiem | 1 do 2 kapsułek, 1 do 2 razy dziennie | 20 do 30 dni | [8] |
Stężenia w naczyniu hodowlanym nie da się przeliczyć na ilość dla organizmu; to samo dotyczy ilości podanej zwierzęciu. Zakres patentowy obejmuje cztery rzędy wielkości, co jest szerokością prawną, a nie ustalaniem dawki [11]. Ostatni wiersz wymaga osobnej ostrożności: ten produkt deklaruje kompleks peptydowy, a nie czysty dipeptyd, i przyjmuje się go doustnie, więc żadnej z tych liczb nie można przenieść na materiał do wstrzykiwań sprzedawany na Zachodzie [8]. Na stronach powiązanych z handlem krążą schematy wstrzyknięć, przekraczające każdą udokumentowaną ilość dla ludzi. Nie powołują się na nic, kilka z tych stron w tym samym tekście przyznaje, że nie istnieją żadne dane pomiarowe, i żadnego z tych schematów tu nie przytoczono [42].
Stan rozwoju i dopuszczenie do obrotu
Nie istnieje żaden program rozwoju: brak sponsora, zarejestrowanego badania i toczącej się procedury, a do tego wniosek, który najwyraźniej od ponad dwudziestu lat nigdzie nie prowadzi [6], [7].
Od wyciągu z grasicy do kapsułki z suplementem
- 1997Pierwszy opis w języku angielskimNazwany nowym dipeptydem immunomodulującym, źródło [12]
- 1998Zgłoszenie patentoweData pierwszeństwa amerykańskiego patentu na cząsteczkę, źródło [11]
- 2000Doświadczenie na myszach dotyczące długości życiaW streszczeniu brak liczby zwierząt, dawki i statystyki, źródło [19]
- 2002Praca z mikromacierząZmienia się 300 z 15 247 klonów, bez poprawki na wielokrotne testowanie, źródło [16]
- 2003Aktywność opisana bez receptoraDrugi szczyt między 10 do potęgi minus 17 a 10 do potęgi minus 15 mol/l, wyjaśniany dynamiką wody, źródło [5]
- 2006 i 2007Niezarejestrowane opisy szpitalneDodany do standardowego leczenia cukrzycy, bez liczby przypadków i bez statystyki, źródło [21]
- 2008Rejestracja rosyjskiego suplementu dietyKapsułki doustne deklarujące kompleks peptydowy, wyraźnie oznaczone jako niebędące lekiem, źródło [8]
- 2020Złożony do rejestracji, niedopuszczonyKierownik instytutu pisze, że Vilon przedłożono ministerstwu zdrowia, 22 lata po zgłoszeniu patentowym, źródło [7]
- 2022Przegląd transportu autorstwa samych twórcówKE opisany jako najsilniej hydrolizowany z czterech peptydów; wynik LAT1 minus 12,31 wobec ich własnego progu minus 15, źródło [3]
- 17 września 2026Sprawdzenie rejestrówBrak dopuszczenia na jakimkolwiek rynku i brak zarejestrowanego badania, źródła [6], [35]
| Rynek | Status | Uwaga | Źródło |
|---|---|---|---|
| Stany Zjednoczone | Niedopuszczony do obrotu | Brak wpisu leku i etykiety; istnieje identyfikator substancji, który nie jest dopuszczeniem; nigdy nie zgłoszony do sporządzania leków recepturowych | [35], [10], [36] |
| Unia Europejska | Niedopuszczony do obrotu | Nie znaleziono procedury; brak międzynarodowej nazwy niezastrzeżonej i kodu ATC; wyszukiwarki agencji nie dało się odczytać | [38] |
| Niemcy | Niedopuszczony do obrotu | Brak krajowego pozwolenia, więc peptyd do wstrzykiwań nie ma tu legalnego rynku | [38] |
| Wielka Brytania | Niedopuszczony do obrotu | Rejestr zwrócił jedynie pusty szkielet strony, więc ustalenie opiera się na wszystkich pozostałych rejestrach | [38] |
| Australia | Niedopuszczony do obrotu | Nie znaleziono w rejestrze, którego nie dało się przeszukać; niezarejestrowanego produktu leczniczego nie wolno dostarczać | [38] |
| Kanada | Niedopuszczony do obrotu | Baza leków nie zwraca żadnego wyniku, choć zapytanie kontrolne działa | [37] |
| Szwajcaria | Niedopuszczony do obrotu | Nie znaleziono pozwolenia; strona rejestru była niedostępna | [38] |
| Rosja | Niedopuszczony do obrotu | Według twórców złożony do rejestracji; baza leków nie zawiera produktu o tej nazwie; sprzedawany jest doustny suplement diety z tym dipeptydem | [7], [39], [8] |
Kilka wierszy wymaga ostrożnej lektury. Ustalenia dla Europy, Wielkiej Brytanii, Australii i Szwajcarii opierają się na braku wpisów we wszystkich pozostałych rejestrach, bo tych rejestrów nie dało się odczytać w dniu sprawdzenia, a amerykański identyfikator substancji to numer katalogowy, który nic nie mówi o dopuszczeniu [10], [38]. Wiersz rosyjski jest najczęściej źle odczytywany. Suplement diety nie przechodzi żadnej oceny, czy produkt działa, jego własna etykieta stwierdza, że nie jest lekiem, i nie jest on nawet sprzedawany pod nazwą Vilon. Jedynym rosyjskim produktem o nazwie wywodzącej się od Vilonu jest krem kosmetyczny [8], [43].
Wszystkie rejestry sprawdzono 17 września 2026 roku. Szerszy obraz prawny opisują strony czy peptydy są legalne i peptydy dopuszczone przez FDA.
Antydoping
Vilon jest zakazany przez cały czas, w zawodach i poza zawodami. Nie wymieniono go z nazwy na liście na 2026 rok. Mieści się w kategorii S0, która obejmuje każdą substancję farmakologiczną bez aktualnego dopuszczenia przez rządowy urząd zdrowia do stosowania terapeutycznego u ludzi [9].
Nie wymaga to żadnej interpretacji, bo nigdzie nie ma dopuszczenia, o które można by się spierać. Rejestracja jako suplement diety nie jest dopuszczeniem do stosowania terapeutycznego i nie ma znaczenia, że cząsteczka składa się z dwóch zwykłych aminokwasów z pożywienia [8], [9]. Załącznik do niemieckiej ustawy antydopingowej go nie wymienia, a ta lista nie ma klauzuli zbiorczej obejmującej niedopuszczone peptydy [40]. Nie opublikowano żadnej zwalidowanej metody wykrywania, co i tak byłoby trudne: cząsteczka jest normalnym metabolitem, a produkty jej rozkładu to pospolite aminokwasy [2]. Pełny obraz przedstawia strona o peptydach zakazanych w sporcie.
Porównanie z pokrewnymi peptydami
| Peptyd | Związek z Vilonem | Co wykazała weryfikacja na potrzeby tej strony |
|---|---|---|
| Vilon | — | Lys-Glu, 275,30 g/mol; około 60 zindeksowanych prac, brak zarejestrowanego badania, nigdzie niedopuszczony [1], [6] |
| Epitalon | Peptyd pokrewny, z którym najczęściej się go myli | Ala-Glu-Asp-Gly; we wspólnych doświadczeniach oba zachowują się różnie, a czasem przeciwnie, więc wyników nie można przenosić [17], [27] |
| Livagen | Inny peptyd z tego samego laboratorium | Lys-Glu-Asp-Ala; we wspólnym doświadczeniu na hodowlach rozluźnił upakowaną heterochromatynę chromosomów 1 i 9, czego Vilon nie zrobił [17] |
| Vesugen | Ta sama sekwencja z jednym dodatkowym aminokwasem | Lys-Glu-Asp; w pracach na komórkach macierzystych oba dały różne i częściowo przeciwne wyniki dla FOXO1 [18] |
| Thymogen | Drugi dipeptyd, który ma pochodzić z tego samego preparatu z grasicy | Glu-Trp, w Rosji dopuszczony lek. Twierdzenie z 2020 roku, że Vilon go przewyższa, nie ma za sobą badania porównawczego ani liczb [7] |
| Chonluten | Peptyd pokrewny z tej samej tabeli dokowania | Glu-Asp-Gly; w obliczeniu samej grupy uzyskał przy LAT1 −30,30, wobec −12,31 dla Vilonu [3] |
Nie istnieje żaden bezpośredni pomiar działania, więc tabela mówi o miejscu w rodzinie, a nie o sile: najkrótszy z rodziny, z najsłabszym obliczonym transportem i najbardziej szczerym przyznaniem się twórców do jego nietrwałości. Epitalon i Livagen zachowują się inaczej właśnie w tych doświadczeniach, które dzielą z Vilonem, więc zapożyczanie ich wyników sztucznie powiększa jego dorobek [3], [17].
Częste nieporozumienia
- „Vilon i Epitalon mają te same wyniki”. Nie mają. We wspólnych doświadczeniach rozchodzą się, a czasem są wręcz sprzeczne [17].
- „Jest dopuszczony w Rosji, a rosyjski suplement to Vilon”. Ani jedno, ani drugie. Sam kierownik instytutu napisał w 2020 roku, że złożono go do rejestracji, a rosyjska baza leków we wrześniu 2026 roku nie zawierała produktu o tej nazwie. Suplement nie jest sprzedawany pod tą nazwą, deklaruje kompleks peptydowy, a nie czysty dipeptyd, przyjmuje się go doustnie, a jego własna etykieta stwierdza, że nie jest lekiem [7], [8], [39].
- „To fragment wielu cytokin, więc musi być aktywny”. Para lizyna–kwas glutaminowy występuje z prostej statystyki w niemal każdym większym białku i właśnie dlatego jest skatalogowana jako metabolit człowieka. To argument przeciwko szczególnej roli sygnałowej, a nie za nią [2], [7].
- „Nie ma żadnych badań nad Vilonem”. To błąd w drugą stronę: istnieje około 60 zindeksowanych prac, a brakuje zarejestrowanego badania, co jest innym stwierdzeniem. Nie każde trafienie dotyczy też tego peptydu. Tę samą nazwę nosi metoda bioinformatyczna, część sekwencji ma kopolimer do dostarczania leków, a kilka prac bada peptydy wyłącznie pod kodami laboratoryjnymi, bez sekwencji [6], [33], [34], [44].
Najczęściej zadawane pytania
Czym jest Vilon?
To syntetyczny peptyd z dwóch aminokwasów, lizyny i kwasu glutaminowego, zapisywany jako Lys-Glu lub KE. Przy masie 275,30 g/mol jest najmniejszą cząsteczką, jaką może być peptyd. Pochodzi z Petersburskiego Instytutu Bioregulacji i Gerontologii.
Czy Vilon przetrwa w organizmie dość długo, by cokolwiek zdziałać?
Nikt tego nie zmierzył: nie ma okresu półtrwania, stężenia we krwi ani biodostępności dla żadnego gatunku. Jego twórcy napisali w 2022 roku, że rozpada się w roztworze i częściowo w tkankach, bardziej niż trzy pozostałe peptydy badane razem z nim.
Czy Vilon jest gdziekolwiek dopuszczony do obrotu jako lek?
Nie, również w Rosji. Kierownik instytutu, w którym go opracowano, napisał w 2020 roku, że Vilon złożono do rejestracji, 22 lata po zgłoszeniu patentowym. To wniosek, a nie dopuszczenie. Rosyjska baza leków nie zwróciła 17 września 2026 roku żadnego produktu o tej nazwie.
Czy prowadzono badania kliniczne Vilonu?
W żadnej bazie sprawdzonej 17 września 2026 roku nie znaleziono zarejestrowanego badania, podczas gdy zapytanie kontrolne zwróciło 782 badania. Istnieją niezarejestrowane opisy z rosyjskich szpitali, ale żadnego nie zarejestrowano z wyprzedzeniem, nie zaślepiono ani nie opublikowano z liczbą pacjentów.
Czy peptyd tak mały jak Vilon może naprawdę sterować genami?
To główne otwarte pytanie. Twórcy zakładają, że przyłącza się do czteroliterowych odcinków DNA w promotorach genów. Takie odcinki występują w ludzkim genomie miliony razy, dowody to głównie modelowanie komputerowe tej samej grupy, a żadne niezależne laboratorium tego nie powtórzyło.
Co twierdziła praca o ultraniskich dawkach Vilonu?
W 2003 roku zespół twórców, z dyrektorem instytutu jako współautorem, opisała drugi szczyt aktywności między 10 do potęgi minus 17 a 10 do potęgi minus 15 moli na litr. Przy niższej z tych wartości mililitr zawiera mniej więcej sześć tysięcy cząsteczek, a autorzy wyjaśnili to przekazywaniem sygnału bez żadnego kompleksu ligand–receptor, za pośrednictwem dynamiki wody.
Czy Vilon jest bezpieczny?
Nikt tego nie wie. Nie ma badań toksykologicznych, prac nad ustaleniem dawki, badań immunogenności ani żadnych danych o bezpieczeństwie postaci do wstrzykiwań sprzedawanej na Zachodzie. Jedyne zdanie o bezpieczeństwie w całej literaturze to uwaga na marginesie doświadczenia twórców na myszach.
Źródła
- PubChem compound CID 7010502, "Lysylglutamic acid", queried on 17 September 2026 for formula C11H21N3O5, mass 275.30 g/mol, exact mass 275.14812078, InChIKey UGTZHPSKYRIGRJ-YUMQZZPRSA-N, calculated XLogP −6.3, polar surface area 156 Ų, and the 49-entry synonym list including Vilon, Lys-Glu, KE dipeptide, Normophthal, AB-0 peptide and AB-17. The canonical SMILES confirms an ordinary alpha peptide bond rather than a side-chain link, and CID 7015685 was checked as the possible isomer. https://pubchem.ncbi.nlm.nih.gov/compound/7010502
- Wikidata Q27144733, "lysylglutamic acid", retrieved 17 September 2026: CAS 45234-02-4, UNII H34V7IM5ML, ChEMBL365790, ChEBI 74557, DSSTox DTXSID50196442, MeSH C415909 and Human Metabolome Database entry HMDB0028950, which is the record listing the compound as a human metabolite. The CAS number is confirmed by three independent registers rather than by trade catalogues.
- Khavinson V, Linkova N, Kozhevnikova E, Dyatlova A, Petukhov M (2022). Transport of Biologically Active Ultrashort Peptides Using POT and LAT Carriers. International Journal of Molecular Sciences 23(14):7733. PMID 35887081. PMCID PMC9323678. Full text and Table 2 read on 17 September 2026: "KEDW and KEDA peptides were found to be resistant to hydrolysis for 3–4 h … KE peptide (to a greater extent) and AEDG peptide (to a lesser extent) were hydrolyzed in solutions and partially in tissues"; the ICM score of −12.31 for "Vilon (KE)" against −10.49 for "Normoftal", −34.32 for Vesilut, −30.30 for Chonluten, −17.26 for Bronchogen and −16.01 for Fuaget; and the sentence "ICM-Score function values of the studied USPs less than −15 may indicate a high probability of highly efficient binding to the LAT1 transporter". No transport measurement and no pharmacokinetic data appear.
- Foltz M, van Buren L, Klaffke W, Duchateau GS (2009). Modeling of the relationship between dipeptide structure and dipeptide stability, permeability, and ACE inhibitory activity. Journal of Food Science 74(2):H243-H251. PMID 19895477. 228 synthesised dipeptides; stabilising residues are Asp, Gly and Pro at the N-terminus and Pro, Ser, Thr and Asp at the C-terminus, none of which Lys-Glu carries; "postabsorptive … activities of dipeptides in vivo are most likely limited due to the very low intestinal permeability of dipeptides", and no reliable correlation model for permeability was obtained. Cited by the developing group itself.
- Grigor'ev EI, Khavinson VKh, Malinin VV, Grigor'ev AE, Kochnev IN, Kudriavtseva TA (2003). The study of the role of the water medium in the mechanism of action of peptides in low and ultra low doses. Radiatsionnaia Biologiia, Radioekologiia 43(3):358-362. PMID 12881997. Abstract read: a bimodal dose-response curve for thymocyte proliferation with a second maximum at 10⁻¹⁷ to 10⁻¹⁵ mol/l, and the hypothesis of signal formation and transfer from ligand to target cell without formation of any ligand-receptor complex, with an active role for the water medium. The figure of roughly six thousand molecules per millilitre is the arithmetic consequence of 10⁻¹⁷ mol/l and Avogadro's number.
- ClinicalTrials.gov API v2, queried 17 September 2026: query.intr=Vilon returned 0 studies; query.term=Vilon returned 1, which is NCT02580799 on HER2 testing in breast cancer with an unrelated sponsor; query.term=lysylglutamic returned 0; query.term=Khavinson returned 0; the control query for semaglutide returned 782. https://clinicaltrials.gov/api/v2/studies
- Khavinson VKh (2020). Peptide medicines: past, present, future. Klinicheskaya Meditsina 98(3):165 ff. Full text read on 17 September 2026: the statement that the dipeptide Lys-Glu was detected in Thymalin by ultra-high-performance liquid chromatography–mass spectrometry and named Vilon; the sentence «После проведения необходимых доклинических исследований Вилон был представлен в Минздрав для регистрации в качестве лекарственного препарата», that is, Vilon was submitted to the health ministry for registration as a medicine; the claim that it is a fragment of several cytokines and surpasses Thymogen in biological activity, published without a comparative study; and the assertion that gel electrophoresis fully confirmed the modelling results, with no raw data, concentrations or controls given. https://khavinson.info/assets/files/russ/2020-khavinson.pdf
- medi.ru, package information for the Russian food supplement Нормофтал, state registration certificate СГР № 77.99.23.3.У.4253.5.08 of 27 May 2008, retrieved 17 September 2026. Capsules of 0.200 g, 60 per pack, declaring the peptide complex АКС-Г (lysine, glutamic acid) at 100 µg per capsule, taken as 1 to 2 capsules 1 to 2 times daily with meals for 20 to 30 days, repeated every 4 to 6 months, with the express statement «НОРМОФТАЛ не является лекарственным средством», that it is not a medicine. Whether the registration still stands in 2026 was not verified. https://medi.ru/instrukciya/normoftal_1851/
- World Anti-Doping Agency. The 2026 Prohibited List, class S0 Non-Approved Substances: "Any pharmacological substance which is not addressed by any of the subsequent sections of the List and with no current approval by any governmental regulatory health authority for human therapeutic use … is prohibited at all times." Full text checked on 17 September 2026: no match for Vilon, Lys-Glu, lysyl, bioregulator, Khavinson or dipeptide, with BPC-157 found in the same document as a control. https://www.wada-ama.org/en/prohibited-list
- United States Food and Drug Administration and NCATS. Global Substance Registration System, queried 17 September 2026: substance LYSYLGLUTAMIC ACID, UNII H34V7IM5ML, substance class chemical, name list expressly including VILON; a second record exists for the dihydrate. A UNII is a substance identifier and carries no approval and no assessment. https://gsrs.ncats.nih.gov
- Khavinson VKh, Morosov VG, Malinin VV, Sery SV. Use of a dipeptide for stimulating repair processes. US 6,642,201 B1; priority 23 June 1998, granted 4 November 2003. Read 17 September 2026: the claim covers L-lysil-L-glutamic acid, with a claimed range of 0.01 to 100 µg per kg of body weight, at least once daily, for 10 to 40 days depending on severity. The proprietor is the company of the developing institute. A patent claim is a scope of protection, not a tested range. https://patents.google.com/patent/US6642201B1/en
- Morozov VG, Khavinson VK (1997). Natural and synthetic thymic peptides as therapeutics for immune dysfunction. International Journal of Immunopharmacology 19(9-10):501-505. PMID 9637345. Abstract read: "A novel immunomodulatory dipeptide was synthesized and termed Vilon". This is the earliest English-language description found.
- Khavinson VKh, Tarnovskaya SI, Linkova NS, Pronyaeva VE, Shataeva LK, Yakutseni PP (2013). Short cell-penetrating peptides: a model of interactions with gene promoter sites. Bulletin of Experimental Biology and Medicine 154(3):403-410. PMID 23484211. The proposed recognition sequences TCGA, GCAG, GCGG and GGGC are derived by molecular docking and molecular dynamics. A four-base stretch of this kind occurs every few hundred base pairs in the human genome.
- Khavinson VKh, Tarnovskaya SI, Lin'kova NS, Chervyakova NA, Nichik TE, Elashkina EV, Chalisova NI (2015). Role of peptide bond in the realization of biological activity of short peptides. Bulletin of Experimental Biology and Medicine 158(5):551-554. PMID 25705040. Abstract read: interaction described along the minor groove of double-stranded DNA, and the report that Lys-Glu stimulated spleen cell proliferation in explant culture while a mixture of free glutamic acid and lysine inhibited culture growth.
- Khavinson VK, Linkova NS, Ashapkin VV, Shilovsky GA, Borushko NV, Petukhov MG, Vanuyshin BF (2023). KE peptide regulates SIRT1, PARP1, PARP2 gene expression and protein synthesis in human mesenchymal stem cells aging. Advances in Gerontology 36(3):302-312. PMID 37782636. Abstract read: SIRT1 gene expression and protein synthesis raised 6-fold and 8.2-fold in young cells; PARP1 lowered 2.1-fold and 5.3-fold and PARP2 2.1-fold and 4.7-fold during ageing; the DNA interaction with GCGG and GGGC is molecular modelling. No p-values, spread measures or replicate counts are given. The journal belongs to the developing institute.
- Anisimov SV, Bokheler KR, Khavinson VKh, Anisimov VN (2002). Studies of the effects of Vilon and Epithalon on gene expression in mouse heart using DNA-microarray technology. Bulletin of Experimental Biology and Medicine 133(3):293-299. PMID 12360356. 300 of 15,247 clones, that is 1.94 per cent, changed expression more than twofold; Vilon alone changed 36 clones, and Vilon alone or combined activated 157 clones up to 6.13-fold and suppressed 23 up to 2.79-fold. No correction for multiple testing and no false-discovery rate are reported.
- Lezhava T, Khavinson V, Monaselidze J, Jokhadze T, Dvalishvili N, Bablishvili N, Barbakadze S (2004). Bioregulator Vilon-induced reactivation of chromatin in cultured lymphocytes from old people. Biogerontology 5(2):73-79. PMID 15105581. With Lezhava T, Monaselidze J, Kadotani T, Dvalishvili N, Buadze T (2006), Georgian Medical News (133):111-115, PMID 16705247, and Lezhava T, Jokhadze T, Monaselidze J, Buadze T, et al. (2023), Georgian Medical News (335):79-83, PMID 37042594 — the latter two published without the institute's director as a co-author, making them the closest thing to an independent replication. Lymphocyte cultures from donors aged 75 to 88; decondensation of total heterochromatin and reactivation of ribosomal genes reported, while the pericentromeric structural heterochromatin of chromosomes 1 and 9 expressly did not decondense, unlike under Epitalon and Livagen. No quantitative values or p-values in the abstracts.
- Ashapkin V, Khavinson V, Shilovsky G, Linkova N, Vanuyshin B (2020). Gene expression in human mesenchymal stem cell aging cultures: modulation by short peptides. Molecular Biology Reports 47(6):4323-4329. PMID 32399807. Abstract read: IGF1 expression raised 3.5- to 5.6-fold; KE roughly doubled FOXO1 in the stationary ageing model and had no effect in the passage model; AED, KED and KE stimulated NF-kappaB expression in both models. No p-values given.
- Khavinson VK, Anisimov VN, Zavarzina NY, Zabezhinskii MA, Zimina OA, Popovich IG, et al. (2000). Effect of vilon on biological age and lifespan in mice. Bulletin of Experimental Biology and Medicine 130(7):687-690. PMID 11140587. Abstract read: subcutaneous administration to female CBA mice from the 6th month of life; increased physical activity and endurance, lowered body temperature and prolonged lifespan reported, with expressly no effect on age-related changes of oestrous function and on free-radical processes; "Long-term administration of vilon caused no unfavourable effects on animal development. The obtained results show safety of chronic vilon administration." No animal numbers, no dose, no survival data and no statistics appear.
- Anisimov VN, Khavinson VKh (2010). Peptide bioregulation of aging: results and prospects. Biogerontology 11(2):139-149. PMID 19830585. Abstract read: the figure of 20 to 40 per cent longer mean lifespan refers expressly to "some peptide preparations" as a group, not to Vilon. No Vilon-specific percentage was found in any accessible primary source.
- Kuznik BI, Isakova NV, Kliuchereva NN, Maleeva NV, Pinelis IS (2007). Effect of vilon on the immunity status and coagulation hemostasis in patients of different age with diabetes mellitus. Advances in Gerontology 20(2):106-115. PMID 18306698. With Kuznik BI, Kolesnichenko LR, Kliuchereva NN, Pinelis IuI, Ryzhak GA, Khamaeva TsB (2006), Advances in Gerontology 19:107-115, PMID 17152731. Abstracts read on 17 September 2026. Both describe the peptide added to standard treatment in type 1 diabetes without registration, randomisation, blinding, placebo or a defined endpoint. Reported: higher antithrombin III and protein C, stimulated fibrinolysis, regression of a chronic consumption coagulopathy picture, in most cases a reduced insulin requirement, fewer helper T cells and natural killer cells, and normalisation of active T lymphocytes, B lymphocytes and IgA. No numerical values, spread measures or p-values are reported. The papers share several authors and it cannot be determined whether they describe one cohort. Only the abstracts were accessible; the full texts are Russian and not open access.
- Kudriavtseva MV, Bezborodkina NN, Sek EN, Shapiro IIa, Baranovskii AIu, Kudriavtsev BN (2000). Effect of "vilon" on cirrhotically changed rat liver. Tsitologiia 42(8):758-764. PMID 11033862. Published without the institute's director as a co-author. Abstract read: 1.7 µg/kg daily for 5 days after 4 months of carbon tetrachloride; total protein content and hepatocyte ploidy 4.7 and 11.5 per cent above the untreated group, described by the authors themselves as a "weak stimulating effect"; glucose-6-phosphatase activity rose, while glycogen synthase and glycogen phosphorylase did not differ from control values throughout. No p-values given.
- Khavinson VK, Myl'nikov SV, Oparina TI, Arutyunyan AV (2001). Effects of peptides on generation of reactive oxygen species in subcellular fractions of Drosophila melanogaster. Bulletin of Experimental Biology and Medicine 132(1):682-685. PMID 11687853. Abstract read: the peptide suppressed reactive oxygen species formation in mitochondria and stimulated it in the cytosol, with sex- and age-dependent differences. No figures given.
- Gavrisheva NA, Malinin VV, Ses TP, Kozlov KL, Panchenko AV, Titkov AY (2005). Effect of peptide Vilon on the content of transforming growth factor-beta and permeability of microvessels during experimental chronic renal failure. Bulletin of Experimental Biology and Medicine 139(1):24-26. PMID 16142267. Abstract read: significantly lowered serum TGF-beta1 and mesenteric microvessel permeability two months after onset, with no corresponding effect reported at four and six months; the authors speak of an effect in the early period. Dose, animal numbers and p-values are not given.
- Kudriavtseva TA, Zaichenko IN, Efremov OM, Bairamov AA, Grigor'ev EI, Ryzhak GA (2006). Effect of vilon on neuroendocrine status and sexual function of old male rats. Advances in Gerontology 19:97-101. PMID 17152729. Abstract read: 50 µg per animal in a half-castration model; reported changes in luteinising hormone, prolactin and ACTH and in hypothalamic neurotransmitters, with a marked fall in prolactin. No values, animal numbers, route or p-values given.
- Chalisova NI, Khavinson V, Nozdrachev AD (2001). Modulating and protective effects of thymic peptides in lymphoid tissue culture. Doklady Biological Sciences 379. PMID 12918362, together with the explant series PMID 10591126, 12096446, 12096432 and 11713572, abstracts read 17 September 2026. Organotypic thymus and spleen explants from rats aged 1 day to 2 years at 2 to 20 ng/ml: growth stimulated in explants from 21-day-old rats at 2, 10 and 5 ng/ml for Vilon, Thymogen and Thymalin, and suppressed in thymus explants from 1-day-old rats. PMID 11713572 is also the source of the tissue-specificity claim, which is argued from the peptide's origin in a thymus preparation rather than from a comparative measurement.
- Aleksinskaya ES, Nazarov SB, Posiseeva LV, Nazarova AO, Malyshkina AI (2015). Comparison of treatment options for experimental endometriosis in rats. Bulletin of Experimental Biology and Medicine 158(5):681-683. PMID 25778659. Published without any author from the developing group, at a research institute in Ivanovo. Abstract read: surgery, intraperitoneal peptide and the combination compared on reproductive parameters, with the combination called promising. No figures, dose, animal numbers or p-values are given.
- Avolio F, Martinotti S, Khavinson VK, Esposito JE, et al. (2022). Peptides Regulating Proliferative Activity and Inflammatory Pathways in the Monocyte/Macrophage THP-1 Cell Line. International Journal of Molecular Sciences 23(7):3607. PMID 35408963. Abstract and full text read: all five peptides tested, Vilon among them, raised tyrosine phosphorylation of mitogen-activated cytoplasmic kinases. The reported inhibition of TNF concerns Chonluten, not Vilon. The institute's director is a co-author, so this is not an independent replication despite the Italian first authors.
- Fedoreyeva LI, Dilovarova TA, Ashapkin VV, Martirosyan YT, Khavinson VK, Kharchenko PN, Vanyushin BF (2017). Short exogenous peptides regulate expression of CLE, KNOX1, and GRF family genes in Nicotiana tabacum. Biochemistry (Moscow) 82:521-528. PMID 28371610. Abstract read: callus cultures of tobacco at 10⁻⁷ to 10⁻⁹ M; growth, development and differentiation affected, with the stronger effects belonging to other peptides of the series.
- Bykov NM, Chalisova NI (2002). Characteristics of effect of ultralow doses of vilon in organotypic culture of spleens from rats of various ages. Advances in Gerontology 10:85-87. PMID 12577696. Abstract read: effects reported for "ultra-small doses" of 10⁻⁹ to 10⁻¹³ M in organotypic spleen culture.
- Khavinson VK, Kvetnoii IM (2000). Peptide bioregulators inhibit apoptosis. Bulletin of Experimental Biology and Medicine 130(12):1175-1176. PMID 11276315. Abstract read: Epitalon and Vilon reported to inhibit programmed cell death of spleen lymphocytes after irradiation, with the antiapoptotic effect of Vilon the more pronounced of the two.
- Tumour studies in the evidence base of this substance, recorded here for completeness and to document why their results do not appear: PubMed identifiers 10944717, 16308980, 11586406, 11785104, 12101568, 12428286, 16075684, 19670728 and 14743610, plus the transplanted-tumour experiment of Barykina and colleagues. All abstracts were read on 17 September 2026. Section 12 of the German Heilmittelwerbegesetz prohibits advertising statements relating to tumour diseases, so this page reproduces none of their findings, favourable or unfavourable, and takes from them only the administered amounts of the peptide itself. One of these papers, PMID 10944717, carries no abstract in PubMed at all, so its content cannot be checked.
- Sevostianova NN, Linkova NS, Polyakova VO, Chervyakova NA, et al. (2013). Immunomodulating effects of Vilon and its analogue in the culture of human and animal thymus cells. Bulletin of Experimental Biology and Medicine 154(4):562-565. PMID 23486604, together with Lin'kova NS, Polyakova VO, Trofimov AV, Kvetnoy IM, Khavinson VKh (2011), Bulletin of Experimental Biology and Medicine 151(2):239-242, PMID 22238759. Abstracts read: the first tests two dipeptides under the codes AB-O and R-1 without disclosing sequences; the second tests T-31, AB-17 and AB-9, likewise without sequences, and reports that only AB-9 showed an effect. Which code denotes Vilon cannot be established from either abstract.
- NCBI E-utilities esearch and efetch against PubMed and the Europe PMC REST search, both queried 17 September 2026: "Vilon" returned 80 records, of which roughly 60 concern the peptide after title review; "Vilon AND peptide" returned 74; the Europe PMC query "vilon AND peptide" returned 54. About twenty hits are unrelated. The searches "vilon AND pharmacokinetic" (4 records, none on the pharmacokinetics of the peptide) and "Lys-Glu AND pharmacokinetics" (17 records, none on Vilon) returned nothing usable. The publication peak lies between 2000 and 2006, all venues lie in the post-Soviet research world or are institute-affiliated, and no paper on this substance from North America, Japan or China was found.
- openFDA drug/drugsfda and drug/label endpoints and the DailyMed API version 2, all queried 17 September 2026: the searches for "vilon" and "lysyl-glutamic" returned NOT_FOUND; DailyMed returned only an unrelated skin barrier product, while the control query for semaglutide returned 2 records. https://api.fda.gov/drug/drugsfda.json
- United States Food and Drug Administration. Bulk Drug Substances Nominated for Use in Compounding Under Section 503A of the Federal Food, Drug, and Cosmetic Act. Downloaded and searched in full with pdftotext on 17 September 2026: no entry for Vilon, Lys-Glu or lysylglutamic acid in any category; the only remotely similar entry is lysine aspirin, a different substance. The compound was never even nominated. https://www.fda.gov/media/94155/download
- Health Canada Drug Product Database API, queried 17 September 2026: brandname=vilon returned only an unrelated skin ointment, and the active ingredient query for lysylglutamic returned an empty array, while the control query for Ozempic returned the expected record. https://health-products.canada.ca/api/drug/drugproduct/
- Registers that could not be read on 17 September 2026, documented here rather than treated as clean negative findings: the European Medicines Agency medicine search is JavaScript-driven and returned no readable result list; the British medicines register returned an empty results shell, including for the control query; the Australian register returned HTTP code 000 twice; the Swiss list of authorised medicines returned HTTP 404; and the Russian state medicines register could not be operated without a browser, the control query for Thymalin included. For these markets the negative finding rests additionally on the absence of an international non-proprietary name and of an ATC code. No novel food authorisation under Regulation (EU) 2015/2283 was found, but the European novel food catalogue could not be evaluated either. The medicines registers of China and Japan were not queried.
- Vidal, the Russian medicines database, searched for "Вилон" on 17 September 2026: «Точных совпадений не найдено», no exact matches; the only suggestion was an unrelated oncology product with a similar name. https://www.vidal.ru/
- Germany, annex to section 2(3) of the Anti-Doping Act, official citation BGBl. 2023 I no. 67, read in full on 17 September 2026: no entry for Vilon, Lys-Glu, lysyl or the German word for dipeptide. Section II names only erythropoiesis-stimulating agents, gonadotropins and their releasing factors, corticotropins, growth hormone and its analogues, GHRH analogues, growth hormone secretagogues, GHRP, IGF-1 and analogues, MGF and variants, and thymosin beta-4 and derivatives. The annex is a closed list with no catch-all position for unapproved peptides. Somatropin was found as a control.
- Western research-chemical listings retrieved 17 September 2026, used only as evidence of how the material is traded and labelled, never as a scientific reference: 20 mg of lyophilised powder per vial at 60.00 US dollars, "≥99% Purity — HPLC + Mass Spec", "third-party tested", and the wording "For Laboratory & Research Use Only — Not for Human or Veterinary Use" alongside "not approved by the FDA, and is not intended to diagnose, treat, cure, or prevent any disease". At least nine further sellers offer the identical 20 mg configuration. No independent analysis of identity, purity, endotoxin content or sterility has been published, and the storage advice given by sellers rests on no measured stability data.
- Dosing and advice pages retrieved 17 September 2026, recorded only as evidence of what unsupported claims circulate, never as a source for any figure on this page. They state a plasma half-life below 5 minutes, dominant renal elimination and effects persisting for weeks to months through epigenetic modification, while conceding within the same text that no measured data are published. One dedicated page gives injection schedules for a substance whose only documented human exposure is 100 to 400 µg a day by mouth.
- Russian trade listings retrieved 17 September 2026, used only as evidence of how the molecule reaches a market: a cosmetic cream sold under a Vilon-derived name, and a Russian research-grade listing of the pure substance in 20 mg vials. Cosmetic status is neither an approval nor evidence that anything works.
- Name collisions checked in order to separate them from this substance: Doroszko M, et al. (2022), ViLoN, a multi-layer network approach to data integration demonstrated for patient stratification, PMID 36395816, a bioinformatics method; Xu Q, et al. (2024), a graphene oxide–polyethylene glycol conjugate carrying a Glu-Lys-Glu motif as a drug delivery system, Journal of Biomaterials Science, Polymer Edition 35(3):330-344, PMID 38032009, materials science; and NCT02580799, the HER2 testing study that is the single free-text hit of the trial registry search. None of the three concerns the peptide.
- Shen W, Matsui T (2019). Intestinal absorption of small peptides: a review. International Journal of Food Science and Technology 54:1942-1948. This is the single reference carried by the hydrolysis passage in source 3. It is a general review of small peptide absorption and does not examine AEDG, KE, KEDW or KEDA. The hydrolysis experiment itself could not be located in the literature, so the developers' statement about KE stands as their statement and not as a traceable experiment.
- Khavinson V, Popovich IG, Linkova NS, Mironova ES, Ilina AR (2021). Peptide regulation of gene expression: a systematic review. Molecules 26:7053. PMID 34834147. PMCID PMC8619776. Full text read on 17 September 2026, including Table 5 and the row for KE, which is the overview the developing group uses to assign each peptide to an organ and an effect category, and the source of the interleukin-2 expression claims through its cited primary work PMID 12447482, PMID 16224591 and PMID 17461018.
Jak cytować tę stronę
Fakty na tej stronie sprawdzono 17 września 2026 roku i tego samego dnia przeszukano każdy rejestr, na którym opiera się tabela statusu. Trzy rzeczy mogą się jeszcze zmienić: może wypłynąć rosyjskojęzyczna praca spoza międzynarodowych baz, może wreszcie zostać opublikowany pomiar farmakokinetyczny, a pięć wpisów w rejestrach opiera się na wnioskowaniu, bo tych rejestrów nie dało się odczytać.
myPeptides Research & Editing. (2026). Vilon: badania, status i bezpieczeństwo. Wersja 1.0, 17 września 2026. Rejestr peptydów myPeptides. Pobrano z https://mypep.app/peptides/vilon
Sposób opracowywania i oceniania stron tego rejestru opisano w metodologii; pełny rejestr znajduje się pod adresem peptydy.
| Wersja | Data | Zmiana |
|---|---|---|
| 1.0 | 2026-09-17 | Pierwsza publikacja |
Ostatnia weryfikacja: 17 września 2026. Następny przegląd: po pojawieniu się jakiegokolwiek zarejestrowanego badania, jakiegokolwiek opublikowanego pomiaru farmakokinetycznego lub jakiejkolwiek zmiany klasyfikacji antydopingowej.