Ovagen: badania, status i bezpieczeństwo

Podsumowanie

Ovagen to syntetyczny łańcuch trzech aminokwasów, Glu-Asp-Leu, wytworzony w instytucie w Petersburgu. Sprzedaje się go jako peptyd na wątrobę i układ pokarmowy, ale każde recenzowane doświadczenie, jakie z nim opublikowano, przeprowadzono na nerkach. Żadne recenzowane badanie nie sprawdzało go na tkance wątroby ani jelit i nigdy nie zarejestrowano żadnego badania u ludzi. Nigdzie nie jest dopuszczony do obrotu jako lek, także w Rosji, gdzie sprzedaje się go wyłącznie jako suplement diety w kapsułkach. Tę samą nazwę handlową noszą dopuszczony weterynaryjny preparat hormonalny oraz produkt homeopatyczny.

Najważniejsze ustalenia w skrócie

• Składa się z trzech aminokwasów, nie z czterech. Wpis w bazie chemicznej opisuje Glu-Asp-Leu o wzorze C15H25N3O8 i masie 375,37 g/mol. Patent, w którym substancja powstała, zastrzega ten sam trzyczłonowy łańcuch ^[1], ^[2].
• Krążąca czteroczłonowa sekwencja prowadzi donikąd. His-Glu-Asp-Gly nie daje żadnego wyniku w bazie chemicznej, niezależnie od pisowni, ani w literaturze medycznej. Skrót HEDG oznacza chemicznie uszkodzony element budulcowy DNA, a nie peptyd ^[3].
• Każde recenzowane doświadczenie dotyczy nerek. Sześć opublikowanych prac bada komórki nerek, tkankę nerkową i szczury z uszkodzonymi nerkami. W żadnej z nich nie pojawia się tkanka wątroby ani jelit ^[4], ^[5].
• Określenie „na wątrobę” opiera się na patencie, a nie na badaniu. W tabeli samej grupy z 2022 roku wiersz brzmi „Ovagen (EDL) −28.27 Nephroprotector Hepatoprotector” (nefroprotektor, hepatoprotektor), a źródłem dla drugiego słowa jest zgłoszenie patentowe ^[2], ^[6].
• Przegląd w czasopiśmie podpiera twierdzenie o wątrobie pracą o nerkach. Przegląd tej samej grupy z 2021 roku opisuje peptyd słowami „regulation of renal cells' function, hepatoprotection, DNA binding” (regulacja funkcji komórek nerek, ochrona wątroby, wiązanie DNA). Dla całego tego wiersza cytowane jest jedno badanie na hodowli komórek nerek ^[7], ^[8].
• Zero zarejestrowanych badań u ludzi. Zapytanie do rejestru ClinicalTrials.gov zwróciło łącznie zero wyników. Żadna recenzowana praca nie opisuje podania peptydu człowiekowi ^[9].
• Jedyny dobrze udokumentowany wynik u zwierząt dotyczy nerek. U szczurów, którym podawano uszkadzający nerki antybiotyk, stężenie kreatyniny we krwi pod wpływem peptydu spadło ze 182,73 ± 15,08 do 68,27 ± 2,31 µmol/l, przy siedmiu zwierzętach w grupie ^[5].
• Tę samą nazwę noszą trzy różne produkty. W Kanadzie dopuszczony jest lek weterynaryjny o nazwie Ovagen zawierający owczy hormon, a jedyny wpis amerykański to produkt homeopatyczny ^[10], ^[11].

Czym jest Ovagen

Ovagen to wytworzony w laboratorium peptyd z trzech aminokwasów, sprzedawany w Rosji w kapsułkach, a na Zachodzie jako odczynnik badawczy. Pochodzi z Petersburskiego Instytutu Bioregulacji i Gerontologii, czyli z grupy skupionej wokół Władimira Chawinsona, i jest przedstawiany jako peptyd dla wątroby i przewodu pokarmowego ^[12].

Grupa nazywa cząsteczki tego rodzaju cytogenami: to krótkie syntetyczne łańcuchy, które mają zawierać aktywny rdzeń wyciągu z narządu zwierzęcego. To wewnętrzny termin instytutu, którego nie ma ani w farmakopei, ani w klasyfikacji żadnego urzędu rejestracyjnego ^[12], ^[13].

Patent, na którym opiera się substancja, zgłosiła 30 maja 2006 roku petersburska spółka, a jako pierwszy wynalazca figuruje w nim Chawinson. Jego tytuł zapowiada peptyd pobudzający regenerację tkanki wątroby, a główne zastrzeżenie wymienia H-Glu-Asp-Leu-OH ^[2].

Najważniejsze dane

Jak działa

Nikt tego nie wie. Nie zidentyfikowano żadnego receptora dla tego peptydu, nie zmierzono żadnego wiązania i żadne doświadczenie nie wykazało, że w ogóle wnika on do komórki.

Wyjaśnienie proponowane przez zespół twórców składa się z trzech kroków. Peptyd miałby być wnoszony do komórki przez białko transportowe, docierać do jądra komórkowego, przyłączać się do określonych odcinków DNA i zmieniać to, które geny są odczytywane. Każdy z tych kroków warto ocenić osobno.

• Wnikanie do komórki. Ten krok modelują dwie prace tej samej grupy oparte na komputerowym dokowaniu molekularnym, czyli obliczaniu dopasowania cząsteczek. Żadna z nich nie mierzy transportu, a doświadczenie sprawdzające wychwyt tego peptydu przez komórki nie istnieje ^[6], ^[19].
• Przyłączanie do DNA. Jeden model wskazuje na ciąg naprzemiennych zasad A i T w małym rowku podwójnej helisy ^[20]. Drugi, z tej samej grupy, przypisuje peptydowi zamiast tego odcinek zapisany jako „ctcc” ^[21]. Oba to obliczenia.
• Działanie na komórki nerek. W starzejących się hodowlach komórek nerek peptyd powiązano z jednym enzymem, żelatynazą MMP-14. Na wskaźniki odnowy komórek reagowały natomiast wyciąg z narządu i peptyd siostrzany ^[8].
• Stabilizowanie tkanki nerek w warunkach obciążenia. U szczurów po uszkodzeniu nerek wzrosła aktywność enzymów przeciwutleniających, a spadł wskaźnik oksydacyjnego uszkodzenia lipidów ^[5]. To opis tego, co się zmieniło, a nie wyjaśnienie, jak do tego doszło.

Wyniki dokowania wymagają ostrożności, bo ta sama grupa opublikowała dwa różne zestawy. W 2022 roku peptyd uzyskał −28,27 dla przenośnika LAT1, co dało mu szóste miejsce wśród 28 peptydów w tabeli. W 2023 roku ten sam peptyd uzyskał dla tego samego przenośnika −35,03, czyli czwarte miejsce spośród 26 ^[6], ^[19].

To różnica 6,76 jednostki dla jednej cząsteczki i jednego przenośnika. Praca z 2023 roku tłumaczy ją w przypisie innymi kształtami przenośnika i dokładniejszą metodą dokowania ^[19]. Ta sama praca przypisuje peptydowi wynik −17,37 dla LAT2, co oznacza 24. miejsce spośród 26, oraz −20,48 dla PEPT1.

Dla drugiego przenośnika peptydów, PEPT2, wynik wyniósł +13,48, co dało 25. miejsce spośród 26. Wartość dodatnia oznacza przeciwieństwo korzystnego dopasowania, a autorzy dodają, że dostępna struktura tego przenośnika i tak nie pozwala na wiarygodną ocenę ^[19].

Pod tym wszystkim kryje się problem rozmiaru. Trzy aminokwasy niosą bardzo mało informacji, o wiele za mało, by wskazać jeden gen w całym genomie. Kwas glutaminowy, kwas asparaginowy i leucyna krążą też swobodnie we krwi jako zwykłe aminokwasy.

Co wykazały badania

Sześć recenzowanych prac, wszystkie o nerkach, do tego modele komputerowe i dwa przykłady ze zgłoszenia patentowego. Każda z tych pozycji pochodzi od zespołu twórców albo z laboratorium publikującego wspólnie z tym zespołem, i żadna niezależna grupa niczego z tego nie powtórzyła ^[16].

Nerki uszkodzone antybiotykiem

Dane z badań na zwierzętach Szczury przez sześć dni otrzymywały antybiotyk gentamycynę, który uszkadza nerki, a po każdej dawce 3 µg/kg peptydu do jamy brzusznej. Każdą grupę tworzyło siedem zwierząt ^[5].

W porównaniu ze zwierzętami nieleczonymi ilość wydalanego moczu wzrosła z 2,21 ± 0,50 do 3,80 ± 0,62 ml (p<0,05). Stężenie kreatyniny we krwi spadło ze 182,73 ± 15,08 do 68,27 ± 2,31 µmol/l (p<0,001), a klirens kreatyniny, czyli miara tego, jak sprawnie nerki oczyszczają krew, wzrósł z 14,88 ± 3,61 do 43,03 ± 7,63 µl/min (p<0,01) ^[5].

Utrata białka z moczem spadła z 0,20 ± 0,03 do 0,116 ± 0,03 mg/2 h (p<0,01). Zdrowe zwierzęta miały wartości 4,83 ± 0,13 ml, 55,63 ± 5,98 µmol/l, 56,49 ± 6,34 µl/min i 0,088 ± 0,015 mg/2 h. Zwierzęta leczone nie osiągnęły w pełni tego zakresu ^[5].

Nerki odcięte od dopływu krwi

Dane z badań na zwierzętach W drugiej serii tej samej pracy zaciśnięto na 60 minut naczynia doprowadzające krew do obu nerek (szypuły nerkowe), po czym na 24 godziny przywrócono przepływ krwi. Peptyd podawano przez trzy dni przed zabiegiem, więc był to schemat zapobiegawczy, a nie leczenie ^[5].

Ilość moczu wzrosła z 2,11 ± 0,14 do 3,97 ± 0,34 ml (p<0,01), a stężenie kreatyniny we krwi spadło ze 138,57 ± 9,60 do 78,39 ± 3,58 µmol/l (p<0,05). Klirens wzrósł z 17,85 ± 1,57 do 40,26 ± 4,64 µl/min (p<0,01), a utrata białka spadła z 0,082 ± 0,05 do 0,031 ± 0,003 mg/2 h (p<0,01). Zwierzęta poddane pozorowanej operacji miały wartości 4,12 ± 0,10 ml, 65,24 ± 6,08 µmol/l, 66,40 ± 8,05 µl/min i 0,016 ± 0,001 mg/2 h ^[5].

Dane z badań na zwierzętach Enzymy w tkance zmieniały się w tym samym kierunku. W modelu z antybiotykiem aktywność katalazy wzrosła o 74 procent, a peroksydazy glutationowej o 65 procent, podczas gdy stężenie dialdehydu malonowego, wskaźnika oksydacyjnego uszkodzenia lipidów, spadło o 41 procent. W modelu z zaciśnięciem naczyń te trzy wartości wyniosły 51 procent, 59 procent i 25 procent. Enzym związany z wytwarzaniem energii, dehydrogenaza bursztynianowa, pozostał w modelu z antybiotykiem na poziomie kontrolnym, a w modelu z zaciśnięciem wzrósł 5,4-krotnie ^[5].

Drugi model toksycznego uszkodzenia nerek

Dane z badań na zwierzętach U 42 szczurów z toksyczną ostrą niewydolnością nerek, podzielonych na sześć równych grup, peptyd podwoił ilość moczu w porównaniu ze zwierzętami nieleczonymi i zwiększył wydalanie kreatyniny 1,7-krotnie. Utrata białka spadła 2,6-krotnie, wydalanie sodu spadło 4,3-krotnie, a zwrotne wchłanianie sodu (reabsorpcja) wzrosło 2,2-krotnie ^[22].

Praca porównuje cztery preparaty i wyróżnia ten peptyd, określając jego ochronne działanie na nerki jako silne. W streszczeniu podaje krotności zamiast wartości bezwzględnych i zaznacza, że dawki dla zwierząt przeliczono z wartości przewidzianych dla ludzi za pomocą współczynnika międzygatunkowego ^[22].

Komórki nerek w naczyniu hodowlanym

Hodowla komórkowa W starzejących się hodowlach komórek nerek jako cel tego peptydu wskazano enzym MMP-14. Na wskaźniki odnowy Ki-67 i p53 reagowały natomiast wyciąg z narządu i peptyd siostrzany AED, a nie ten peptyd ^[8].

Hodowla komórkowa W eksplantach, czyli wyciętych fragmentach tkanki nerek młodych i starych szczurów, peptyd nasilał wzrost komórek i ograniczał ich obumieranie. Według słów samych autorów robił to jednak w mniejszym stopniu niż wyciąg z narządu ^[23]. W kolejnym badaniu na hodowlach zwiększał wzrost komórek, obniżał wskaźniki starzenia p16, p21 i p53 oraz podnosił SIRT-6 ^[20].

Gdzie działał słabiej albo wcale

Dane z badań na zwierzętach U starych szczurów zwiększał ilość moczu od 1,2 do 1,4 raza, transport sodu w dalszym odcinku kanalików nerkowych od 1,2 do 1,3 raza, a wydalanie sodu 1,6-krotnie. Spadek białka w moczu od 1,5 do 2,8 raza przypisano wyciągowi z narządu i AED, a nie temu peptydowi ^[24].

Ten wzorzec powtarza się w całej serii. W dwóch z trzech prac na hodowlach cały wyciąg z narządu wypadł lepiej niż syntetyczny peptyd ^[8], ^[23]. To podważa samą ideę tych substancji, zgodnie z którą krótki łańcuch zawiera aktywny rdzeń wyciągu.

Twierdzenie o wątrobie

Żadna recenzowana praca nigdy nie sprawdzała tego peptydu na tkance wątroby ani jelit ^[16]. To, co istnieje, znajduje się w zgłoszeniu patentowym z 2006 roku, a przykład w patencie pisze sam zgłaszający, nikt go nie recenzuje i nie ukazuje się w żadnym czasopiśmie.

Przykład 2 tego zgłoszenia opisuje 27 fragmentów wątroby szczura w hodowli i wzrost wskaźnika powierzchni o 28 procent w trzecim dniu przy stężeniu 10 ng/ml. Przykład 3 opisuje 18 szczurów po usunięciu dwóch trzecich wątroby, u których po 96 godzinach liczba dzielących się komórek była dwukrotnie większa ^[2].

Te dwa akapity to cała dokumentacja dotycząca wątroby. Przeglądy tej samej grupy powielają potem tę etykietę. Tabela z 2022 roku podpiera słowo „hepatoprotektor” tym właśnie patentem ^[2], ^[6]. Przegląd z 2021 roku podpiera „hepatoprotection” (ochronę wątroby) pracą na hodowli komórek nerek ^[7], ^[8].

Ten łańcuch odwołań ciągnie się także w literaturze pierwotnej. Praca o nerkach z 2017 roku zaczyna się od stwierdzenia, że peptyd pobudza wzrost hodowli narządowych nerek i wątroby. Jako dwa źródła tego zdania podaje rosyjski przegląd o nerkach i tę samą pracę na komórkach nerek ^[5], ^[8].

Dla przewodu pokarmowego, który na rosyjskiej etykiecie produktu stoi obok wątroby, nie ma żadnego źródła. Ani publikacji, ani nawet przykładu w patencie ^[12], ^[16].

Czego wciąż nie wiadomo

• Czy w wątrobie lub jelitach cokolwiek się dzieje, u jakiegokolwiek gatunku.
• Ile substancji dociera do krwi po podaniu doustnym lub we wstrzyknięciu i jak szybko się rozkłada.
• Czy peptyd w ogóle wnika do komórki, czego żadne doświadczenie nie sprawdziło.
• Jakie skutki daje stosowanie przez wiele miesięcy, w jakiejkolwiek dawce, u kogokolwiek.

Skutki uboczne i bezpieczeństwo

Nie istnieje żaden profil skutków ubocznych. To nie to samo co dobra tolerancja: oznacza to, że nikt nigdy takich danych nie zebrał. Nie ma badania z pomiarami bezpieczeństwa, opisu przypadku ani wpisu w amerykańskiej bazie zdarzeń niepożądanych ^[9], ^[13].

Krążą dwa zapewnienia o bezpieczeństwie i oba trzeba nazwać tym, czym są.

• Zapewnienie z patentu. Przykład 5 zgłoszenia podaje, że jednorazowa dawka ponad 5000 razy większa od zamierzonej nie wywołała u zwierząt reakcji toksycznych. Nie podaje gatunku, liczby zwierząt, czasu obserwacji ani żadnych pomiarów ^[2].
• Zapewnienie z czasopisma. Praca o nerkach z 2017 roku stwierdza, że peptyd jest nietoksyczny i nie wywołuje reakcji alergicznych, i jako źródło podaje patent ^[5]. Jedyne zdanie o bezpieczeństwie w recenzowanej literaturze opiera się więc na dokumencie, którego nikt nie recenzował.
• Zapewnienie sprzedawcy. Rosyjska strona sklepu internetowego twierdzi, że produkt jest dobrze tolerowany i nie ma skutków ubocznych, powikłań, przeciwwskazań ani nie uzależnia. Na poparcie nie przedstawia niczego ^[17].

Jedna obserwacja pochodzi z doświadczenia na zwierzętach. W badaniu na starych szczurach podwyższoną aktywność enzymów przeciwutleniających łącznie z obrazem tkanki odczytano jako brak uszkodzenia nerek ^[24]. To jeden narząd w jednym doświadczeniu na gryzoniach.

Czego brakuje

• Brak jakiegokolwiek badania u ludzi, zarejestrowanego czy opublikowanego, a więc brak jakichkolwiek danych o bezpieczeństwie u ludzi.
• Brak pomiarów wchłaniania, dystrybucji, rozkładu i klirensu dla jakiejkolwiek drogi podania.
• Brak danych o tym, ile substancji przetrwa przejście przez przewód pokarmowy, choć rosyjski produkt to kapsułka.
• Brak danych o reakcjach immunologicznych, długotrwałym stosowaniu, interakcjach, ciąży, karmieniu piersią, stosowaniu u dzieci oraz przy osłabionej czynności wątroby lub nerek.
• Brak monografii farmakopealnej, a więc brak oficjalnego wzorca, z którym można by porównać materiał z handlu ^[18].

Postać do wstrzykiwań niesie ryzyko niezależne od samej substancji. Fiolki sprzedawane jako materiał badawczy powstają poza jakimkolwiek farmaceutycznym systemem jakości, więc jałowość, zawartość endotoksyn i rzeczywista zawartość peptydu pozostają nieznane ^[18]. Rozpuszczanie i wstrzykiwanie niejałowego materiału niesie typowe ryzyko ropnia, zapalenia żył i zakażeń przenoszonych przez krew.

Dawki stosowane w badaniach

Są to dawki opisane w cytowanych badaniach, podane wyłącznie jako odniesienie naukowe. Nie stanowią zalecenia.

Każdy wiersz tabeli dotyczy szczura albo tkanki w naczyniu hodowlanym i żadnego z nich nie da się przenieść na człowieka.

W tabeli nie ma wiersza dotyczącego ludzi. Jedyny opis stosowania u ludzi to przykład w zgłoszeniu patentowym. Nigdy go nie opublikowano ani nie zarejestrowano, nie było w nim randomizacji ani zaślepienia, a podane w nim liczby są ze sobą sprzeczne ^[2].

Dawki podanej szczurowi nie da się przeliczyć na dawkę dla człowieka, a stężenia w płynie hodowlanym tym bardziej. Rosyjska kapsułka też nie pomaga. Jej 0,215 g to cała zawartość kapsułki łącznie z celulozą jako nośnikiem, a żadna ze sprawdzonych stron nie podaje, ile jest w niej peptydu ^[17].

Na stronach powiązanych z handlem krążą schematy wstrzyknięć dla ludzi. Nie opierają się na żadnym badaniu, przeczą jedynym wartościom, jakie kiedykolwiek udokumentowano w rodzinie patentów, i nie są przytaczane na tej stronie ^[25].

Stan rozwoju i dopuszczenie do obrotu

Za Ovagenem nie stoi żaden program rozwoju. Żaden sponsor niczego nie złożył, nie rozpoczęła się żadna faza badań i nic nie czeka na rozpatrzenie. Istnieje patent z 2006 roku, skromna seria prac laboratoryjnych z jednego instytutu i kapsułka sprzedawana jako suplement diety ^[2], ^[9].

Trzy wiersze wymagają uwagi. Wpis australijski oznacza, że substancji nigdy nie ujęto w wykazie, a nie że wolno jej używać ^[29]. Wpis kanadyjski jest najczęściej źle odczytywany: dopuszczony produkt nosi tę samą nazwę, ale ma inną substancję czynną ^[10].

Najważniejszy jest wiersz rosyjski, bo to na nim opierają się sprzedawcy. Rejestracja suplementu diety odnotowuje produkt, ale nie dowodzi, że działa, a na samej stronie widnieje informacja, że nie jest to lek. Postać do wstrzykiwań również w Rosji nie jest dopuszczona ^[17], ^[30].

Działania amerykańskich urzędów pokazują tło, a nie rozstrzygnięcie. W ciągu 2026 roku urzędy wysłały do sprzedawców peptydów serię listów ostrzegawczych, ale żaden nie wymienia tej substancji ^[31].

Antydoping

Ovagen jest zakazany przez cały czas, w zawodach i poza zawodami. Kategoria S0 listy zabronionej WADA na 2026 rok obejmuje „any pharmacological substance which is not addressed by any of the subsequent sections of the List and with no current approval by any governmental regulatory health authority for human therapeutic use” (każdą substancję farmakologiczną, której nie obejmuje żaden z dalszych działów listy i która nie ma aktualnego dopuszczenia przez jakikolwiek rządowy urząd zdrowia do stosowania terapeutycznego u ludzi) ^[32].

Nazwy nie ma na liście, ale to nie jest luka. Ta kategoria jest celowo sformułowana szeroko, by obejmować substancje, których nie dopuścił żaden urząd, a peptyd nie ma pozwolenia nigdzie ^[32]. Rejestracja suplementu diety nie jest dopuszczeniem do stosowania terapeutycznego u ludzi, więc rosyjska kapsułka niczego tu nie zmienia.

Wszystko, co należy do kategorii S0, zalicza się do substancji określonych, co wpływa na wysokość kary, a nie na sam zakaz ^[32]. Niemieckie prawo antydopingowe działa inaczej: jego załącznik wymienia zakazane substancje pojedynczo, nie zawiera klauzuli zbiorczej i tego peptydu nie obejmuje ^[33].

Nie opublikowano żadnego testu, który pozwalałby wykryć substancję w próbce. Więcej informacji zawiera przegląd peptydów zakazanych w sporcie.

Porównanie z pokrewnymi peptydami

To porównanie nie dotyczy siły działania. Pokazuje rodzinę niemal identycznych krótkich łańcuchów, z których każdy przypisano innemu narządowi, a ich etykiety opierają się na tego samego rodzaju wpisach w tabelach, a nie na doświadczeniach na konkretnych narządach.

Od Chonlutenu i od Pinealonu Ovagen dzieli różnica jednego aminokwasu w sekwencji. Opisy produktów regularnie je mylą, a tabela dokowania zespołu twórców to jedyne miejsce, w którym porównano wszystkie trzy jednocześnie ^[6].

Najwięcej mówi wiersz Cartalaxu. To peptyd badany obok Ovagenu w trzech pracach o nerkach, a w dwóch z nich zadziałał silniej, a nie słabiej ^[8], ^[24].

Częste nieporozumienia

• „Ovagen to His-Glu-Asp-Gly”. Ta czteroczłonowa sekwencja nie daje żadnego wyniku w bazie chemicznej ani w literaturze medycznej i nie występuje ani w patencie, ani na rosyjskiej etykiecie. Udokumentowany łańcuch to trzyczłonowy Glu-Asp-Leu ^[1], ^[2], ^[3].
• „Jego numer CAS to 9046-70-2”. Ten numer oznacza hormon folikulotropowy pochodzący od owiec, czyli składnik produktu weterynaryjnego o tej samej nazwie. Żadna sprawdzona baza nie zawiera numeru rejestrowego dla tego peptydu ^[1], ^[10].
• „Ovagen jest dopuszczonym lekiem, bo figuruje w rejestrze leków”. Dopuszczony w Kanadzie Ovagen to weterynaryjny preparat hormonalny, a jedyny wpis amerykański to homeopatyczne krople. Żaden z nich nie zawiera tego peptydu ^[10], ^[11].
• „Ovagen to peptyd na wątrobę w tej serii”. Zajmuje miejsce peptydu na wątrobę w rosyjskim katalogu, ale to przydział marketingowy. Każde recenzowane doświadczenie z nim przeprowadzono na nerkach ^[12], ^[16].
• „Przeglądy nazywają go hepatoprotektorem, więc twierdzenie o wątrobie ma oparcie w publikacjach”. W tabeli z 2022 roku to słowo podpiera zgłoszenie patentowe, a w przeglądzie z 2021 roku twierdzenie o wątrobie podpiera praca na hodowli komórek nerek ^[2], ^[6], ^[7].
• „Prace o EDL to prace o tym peptydzie”. W literaturze medycznej EDL oznacza zwykle mięsień nogi, prostownik długi palców (extensor digitorum longus). Wyszukiwanie EDL razem z wątrobą zwraca 43 rekordy, z których żaden nie dotyczy tego peptydu; jedyny wynik o ochronie wątroby dotyczy wyciągu z liści mniszka ^[16].
• „Przykład z patentu z udziałem pacjentów to badanie kliniczne”. Przykład w patencie pisze zgłaszający, by wykazać przemysłową stosowalność wynalazku. Nie stoi za nim publikacja, rejestracja, zgoda komisji etycznej ani nazwa badania, a podane w nim liczby są ze sobą sprzeczne ^[2], ^[9].
• „Sprzedaje się go w Rosji, więc został tam dopuszczony”. Zarejestrowano go tam jako suplement diety w kapsułkach, a ta kategoria nie wymaga sprawdzenia, czy substancja działa. Postać do wstrzykiwań również w Rosji nie ma pozwolenia ^[17], ^[30].
• „Wyniki dokowania mierzą siłę wiązania”. To wyniki obliczeń, a nie zmierzone powinowactwo. Ta sama grupa opublikowała w odstępie jednego roku −28,27 i −35,03 dla tego samego peptydu i tego samego przenośnika ^[6], ^[19].
• „Nie ma go na liście dopingowej, więc jest dozwolony”. Nie wymieniono go z nazwy, ale kategoria S0 obejmuje każdą substancję, której żaden urząd nie dopuścił do stosowania u ludzi. To dokładnie jego sytuacja ^[32].

Najczęściej zadawane pytania

Jaka jest rzeczywista sekwencja Ovagenu?

Trzy aminokwasy: kwas glutaminowy, kwas asparaginowy i leucyna, zapisywane jako Glu-Asp-Leu albo EDL. Wpis w bazie chemicznej podaje wzór C15H25N3O8 i masę 375,37 g/mol. Czteroczłonowej sekwencji His-Glu-Asp-Gly, która krąży w ofertach sprzedawców, nie da się odnaleźć w żadnej bazie chemicznej, w żadnej publikacji ani w patencie, który definiuje tę substancję.

Czy Ovagen badano kiedykolwiek u ludzi?

Nie w żadnym recenzowanym badaniu. Przeszukanie rejestru ClinicalTrials.gov nie zwróciło ani jednego wpisu, a żadna opublikowana praca nie opisuje podania go człowiekowi. Jedyny opis stosowania u ludzi znajduje się w zgłoszeniu patentowym, które napisali sami zgłaszający. Za tym opisem nie stoi ani rejestracja, ani grupa porównawcza z prawdziwego zdarzenia, ani publikacja.

Czy Ovagen działa na wątrobę?

Nikt nie sprawdził tego w recenzowanym badaniu. Każde opublikowane doświadczenie z tym peptydem prowadzono na tkance nerkowej, komórkach nerek albo na szczurach z uszkodzonymi nerkami. Twierdzenie o wątrobie pochodzi z dwóch przykładów w zgłoszeniu patentowym z 2006 roku. Oba przeglądy, które nazywają peptyd hepatoprotektorem, czyli substancją chroniącą wątrobę, jako dowód podają ten patent i pracę na komórkach nerek.

Czy Ovagen jest gdziekolwiek dopuszczony do obrotu jako lek?

Nie, w żadnym kraju. Nie ma pozwolenia na dopuszczenie do obrotu w Stanach Zjednoczonych, Unii Europejskiej, Niemczech, Wielkiej Brytanii, Australii, Kanadzie, Szwajcarii ani w Rosji. Rosja zarejestrowała w lutym 2023 roku suplement diety w kapsułkach, co nie jest pozwoleniem na lek i nie wymaga sprawdzenia, czy substancja działa. Postać do wstrzykiwań sprzedawana na Zachodzie nie ma pozwolenia nigdzie.

Dlaczego rejestry leków wymieniają Ovagen, skoro nie jest dopuszczony do obrotu?

Ponieważ ta nazwa należy do innych produktów. W Kanadzie dopuszczony jest lek weterynaryjny o nazwie Ovagen, którego substancją czynną jest hormon z owczych przysadek mózgowych, stosowany do wywoływania mnogiej owulacji u zwierząt hodowlanych. Jedyny wpis amerykański to homeopatyczne krople. Żaden z nich nie ma nic wspólnego z peptydem złożonym z trzech aminokwasów.

Czego dotyczy numer CAS podawany dla Ovagenu?

Numer 9046-70-2, podawany przez wielu sprzedawców, oznacza hormon folikulotropowy pochodzący od owiec, czyli składnik produktu weterynaryjnego o tej samej nazwie. Nie opisuje peptydu z trzech aminokwasów. Żadna baza chemiczna sprawdzona na potrzeby tej strony nie zawiera w ogóle numeru rejestrowego dla Glu-Asp-Leu.

Czy Ovagen jest zakazany w sporcie?

Tak, przez cały czas, w zawodach i poza zawodami. Kategoria S0 listy zabronionej WADA na 2026 rok obejmuje każdą substancję o działaniu farmakologicznym, której żaden urząd zdrowia nie dopuścił do stosowania u ludzi. Ovagenu nie wymieniono na liście z nazwy, ale ten brak nie jest furtką. Rosyjska rejestracja suplementu diety nie liczy się tu jako dopuszczenie.

Jakie skutki uboczne ma Ovagen?

Nikt tego nie wie, bo nikt ich nie zbierał. Nie ma badania z pomiarami bezpieczeństwa, opisu przypadku osoby, która go przyjmowała, ani wpisu w amerykańskiej bazie zdarzeń niepożądanych. Twierdzenie, że nie wywołuje skutków ubocznych, pochodzi od sprzedawcy i z patentu, a żadne z tych źródeł nie jest dokumentacją bezpieczeństwa.

Czym Ovagen różni się od Livagenu?

To różne cząsteczki z tego samego laboratorium. Ovagen to trzyczłonowy Glu-Asp-Leu, opatentowany w 2006 roku, który w rosyjskim katalogu tej serii zajmuje miejsce peptydu na wątrobę. Livagen to czteroczłonowy Lys-Glu-Asp-Ala z wcześniejszego patentu i w tym katalogu w ogóle się nie pojawia.

Dlaczego ta strona podaje dla Ovagenu dawki u zwierząt, ale nie dawkę dla ludzi?

Ponieważ żadne recenzowane badanie nie podaje dawki dla ludzi. Przytoczyć można jedynie ilości podawane szczurom, na przykład 3 mikrogramy na kilogram do jamy brzusznej, oraz stężenia dodawane do płynu hodowlanego. Żadnej z tych wartości nie da się przeliczyć na ilość dla człowieka, a dla żadnej drogi podania nie istnieje pomiar wchłaniania ani rozkładu.

Jak cytować tę stronę

Sprawdzenie rejestrów i przeszukanie literatury, na których opiera się ta strona, przeprowadzono 16 września 2026 roku. W przypadku substancji, której reputacja opiera się na narządzie, na którym nikt jej nie badał, dzień, w którym te wyszukiwania nie przyniosły wyników, sam jest częścią ustaleń.

myPeptides Research & Editing. (2026). Ovagen: badania, status i bezpieczeństwo. Wersja 1.0, 16 września 2026. Rejestr peptydów myPeptides. Pobrano z https://mypep.app/peptides/ovagen

Sposób opracowywania i oceniania stron tego rejestru opisuje metodologia; cały rejestr znajduje się pod adresem peptydy.

Ostatnia weryfikacja: 16 września 2026. Następny przegląd: po pojawieniu się jakiegokolwiek doświadczenia na tkance wątroby lub jelit, jakiegokolwiek badania u ludzi, niezależnego powtórzenia wyników lub zmiany klasyfikacji antydopingowej.