AOD-9604: badania, status i bezpieczeństwo

Podsumowanie

AOD-9604 to wytworzony w laboratorium fragment ludzkiego hormonu wzrostu. Miał spalać tkankę tłuszczową, nie działając przy tym jak sam hormon. Sprawdzono go u ludzi w dziewięciu badaniach. Największe z nich, z udziałem 502 dorosłych z otyłością, nie osiągnęło celu dotyczącego masy ciała, a firma zakończyła projekt w 2007 roku. Trzy późniejsze badania nad bólem również się nie powiodły. Żaden kraj nie dopuścił go do obrotu, a lista antydopingowa wymienia go z nazwy.

Najważniejsze ustalenia w skrócie

• Największe badanie nie osiągnęło celu. U 502 losowo przydzielonych dorosłych z otyłością AOD-9604 przez 24 tygodnie nie okazał się lepszy od tabletki placebo pod względem masy ciała. W 2007 roku sponsor poinformował australijską giełdę, że wyniki nie uzasadniają dalszego prowadzenia projektu, i go zamknął ^[1].
• Danych o masie ciała nigdy nie opublikowano. Nie ukazały się w żadnym czasopiśmie. Przegląd z 2026 roku zwraca uwagę, że cały wniosek opiera się na komunikacie sponsora, a nie na recenzowanym raporcie z badania ^[2].
• Trzy badania nad bólem, trzy porażki. W bólu neuropatycznym wynik był daleki od istotności (p = 0,67). Najbliżej było w migrenie po dwóch godzinach (p = 0,1488), a w bólu pleców i nogi wynik był negatywny we wszystkich dwunastu punktach pomiaru (najlepsze p = 0,3983) ^[3], ^[4], ^[5].
• „GRAS” to nie dopuszczenie do obrotu. Firma konsultingowa wynajęta przez firmę rozwijającą lek wydała w 2012 roku warunkową opinię w sprawie stosowania peptydu jako składnika żywności, w ilości do 1 miligrama dziennie doustnie. Własny wykaz takich zgłoszeń prowadzony przez FDA nie zawiera żadnego wpisu o AOD-9604 ^[6], ^[7].
• Nikt nie zmierzył, jak długo utrzymuje się w organizmie. W jedynych opublikowanych danych farmakokinetycznych u ludzi nie dało się obliczyć ani okresu półtrwania, ani całkowitej ekspozycji, bo zbyt mało próbek krwi dawało mierzalny wynik ^[5].
• Wymieniony na liście antydopingowej. Sekcja S2.2.3 listy zabronionej WADA na 2026 rok wymienia AOD-9604 z nazwy, a niemiecka ustawa antydopingowa robi to w swoim załączniku ^[8], ^[9].
• Żadne badanie nie podawało go podskórnie. We wszystkich dziewięciu kontrolowanych badaniach u ludzi przyjmowano go doustnie albo dożylnie. Tymczasem na szarym rynku stosuje się inną drogę ^[2], ^[3], ^[10].

Czym jest AOD-9604

AOD-9604 to syntetyczny peptyd złożony z szesnastu aminokwasów (elementów budulcowych białek), wycięty z końcowego odcinka ludzkiego hormonu wzrostu, z niewielkim pierścieniem utworzonym między dwiema cysteinami ^[11]. Nie jest hormonem wzrostu, nie pobudza jego wydzielania, a organizm go nie wytwarza. Opracowała go firma Metabolic Pharmaceuticals z Melbourne wspólnie z Monash University ^[6].

Używana na szarym rynku nazwa „fragment 176-191” jest nieco nieścisła. Cząsteczka obejmuje odcinek od pozycji 177 do 191 oraz jedną dodatkową tyrozynę na początku, którą twórcy dołączyli dla większej trwałości i która formalnie zajmuje pozycję 176 ^[10]. Po upadku projektu dotyczącego otyłości peptyd przejęła firma Lateral Pharma i pod kodem LAT-8881 badała go ponownie, tym razem w leczeniu bólu ^[3].

Najważniejsze dane

Jak działa

Pomysł polegał na tym, by zachować tę część hormonu wzrostu, która rozkłada tłuszcz, a całą resztę odrzucić. Nigdy nie wykazano, że ten pomysł sprawdza się u ludzi.

• Może działać bezpośrednio na komórki tłuszczowe. Zakłada się, że przyspiesza rozkład zgromadzonego tłuszczu i spowalnia jego odkładanie. Dowody na to pochodzą z badań na otyłych myszach i szczurach, a nie na ludziach ^[16], ^[17].
• Nie pobudza receptora hormonu wzrostu. Ten receptor uruchamia się dopiero wtedy, gdy hormon zbliży do siebie dwie jego kopie za pomocą dwóch oddzielnych miejsc kontaktu. AOD-9604 pokrywa się tylko z częścią pierwszego z nich, a drugiego w ogóle nie ma. W testach laboratoryjnych ani nie konkurował z hormonem wzrostu o receptor, ani nie pobudzał komórek do podziałów ^[16].
• Receptor beta-3 sprawdzono i wykluczono jako bezpośrednią drogę działania. U otyłych myszy zarówno hormon wzrostu, jak i AOD-9604 przywracały ten receptor do prawidłowego poziomu. Jednak u myszy pozbawionych go genetycznie długofalowy wpływ na masę ciała i rozkład tłuszczu zniknął, więc autorzy uznali, że receptor ten nie jest bezpośrednim przekaźnikiem ^[18].
• Możliwe, że blokuje enzym biorący udział w syntezie tłuszczu. Postulowano, że ten fragment hormonu wzrostu hamuje karboksylazę acetylo-CoA. U ludzi nigdy tego nie badano ^[10].
• Nie wiadomo, dlaczego miałby łagodzić ból. W pracach nad bólem nigdy nie wskazano żadnego mechanizmu, a wszystkie trzy badania oparte na tym pomyśle dały wynik negatywny ^[3], ^[4], ^[5].

AOD-9604 należy więc do innej rodziny niż peptydy, z którymi zwykle się go zestawia. Tesamorelina, sermorelina, CJC-1295 i ipamorelina pobudzają przysadkę mózgową do uwalniania hormonu wzrostu wytwarzanego przez sam organizm. AOD-9604 jest kawałkiem tego hormonu i niczego nie uwalnia ^[2].

Co wykazały badania

Udokumentowano dziewięć kontrolowanych badań u ludzi. Sześć przeprowadziła firma Metabolic Pharmaceuticals w latach 2001–2006, łącznie z udziałem 893 osób. Trzy przeprowadziła Lateral Pharma w latach 2019–2023 ^[3], ^[4], ^[5], ^[10]. Żadne z nich nie wykazało korzyści.

Masa ciała w otyłości

RCT fazy 2b Do rozstrzygającego badania, prowadzonego w szesnastu australijskich szpitalach i ośrodkach, włączono 534 dorosłych z otyłością, a 502 z nich losowo przydzielono do grup. Po czterotygodniowym okresie wstępnym, w którym przyjmowali tabletki placebo, uczestnicy przez 24 tygodnie przyjmowali codziennie 0,25, 0,5 lub 1 miligram AOD-9604 albo placebo ^[10].

Badanie nie osiągnęło celu dotyczącego masy ciała. W 2007 roku sponsor ogłosił, że wyniki nie potwierdzają opłacalności handlowej projektu dotyczącego otyłości, i zakończył program ^[1].

RCT fazy 2b Dokładne dane o masie ciała nigdy nigdzie się nie ukazały. Opublikowana w 2013 roku praca o bezpieczeństwie celowo ich nie podaje i od tamtej pory nie zamieściło ich żadne czasopismo ^[10]. Przegląd z 2026 roku zauważa, że negatywny werdykt opiera się więc na tym, co sponsor powiedział o własnym badaniu, a nie na recenzowanym raporcie o skuteczności ^[2].

Ból neuropatyczny

RCT fazy 2a Pięćdziesięciu trzech dorosłych z neuralgią popółpaścową lub z cukrzycowym uszkodzeniem nerwów przyjmowało przez cztery tygodnie 30 miligramów dwa razy dziennie ^[3]. Każdy uczestnik otrzymywał po kolei zarówno peptyd, jak i placebo.

Na jedenastopunktowej skali ból zmniejszył się o 0,87 punktu przy peptydzie (odchylenie standardowe 1,53) i o 0,74 punktu przy placebo (odchylenie standardowe 2,09). Różnica 0,14 punktu była zdecydowanie za mała, by wykluczyć przypadek (95-procentowy przedział ufności od -0,76 do 0,49; p = 0,67). Na peptyd zareagowało dwadzieścia osób, na placebo dziewiętnaście.

Migrena

RCT fazy 2 Dwadzieścia jeden dorosłych leczyło jeden napad migreny dwiema kapsułkami po 30 miligramów, czyli łącznie 60 miligramami, przyjętymi w pierwszej godzinie od początku napadu ^[4]. Ponownie zastosowano układ naprzemienny (cross-over), w którym każdy uczestnik dostaje kolejno oba preparaty. Nasilenie bólu głowy porównywano w siedmiu punktach czasowych w ciągu 24 godzin i w żadnym z nich różnicy nie dało się odróżnić od przypadku.

Najbliżej było po dwóch godzinach: 0,89 punktu (przedział ufności od -2,11 do 0,32; p = 0,1488). Po 24 godzinach bólu nie miało jedenaścioro uczestników przy peptydzie i dwanaścioro przy placebo.

Ból pleców i nogi

RCT fazy 2 W dwuczęściowym badaniu wzięło udział dwadzieścia sześć osób ^[5]. W drugiej części podawano jedną dawkę we wlewie dożylnym i przez sześć godzin śledzono nasilenie bólu.

Wszystkie dwanaście punktów pomiaru dało wynik negatywny. Najlepszy z nich to różnica 0,32 punktu (przedział ufności od -1,09 do 0,44; p = 0,3983). Po sześciu godzinach wynosiła 0,15 punktu (p = 0,6892).

Efekty hormonu wzrostu, które się nie pojawiły

RCT fazy 2b Nie zmienił się poziom IGF-1, czynnika wzrostu, który rośnie, gdy działa hormon wzrostu. W 24-tygodniowym badaniu średnia zmiana wyniosła 1,76 nanomola na litr po dwunastu tygodniach i 1,24 po 24 tygodniach. Między grupami nie było różnicy (p = 0,50844 i p = 0,75754) ^[10].

Stabilny pozostał też poziom cukru we krwi. Glukoza na czczo zmieniła się o -0,02 jednostki po dwunastu tygodniach (p = 0,73488) i o 0,04 jednostki po 24 tygodniach (p = 0,62787).

RCT fazy 2b W żadnym momencie nie wykryto przeciwciał przeciwko AOD-9604. W 12-tygodniowym badaniu sprawdzano wszystkich uczestników na początku oraz po czterech, ośmiu i dwunastu tygodniach. W 24-tygodniowym badaniu sprawdzono podgrupę, z tym samym wynikiem ^[10].

Dotyczy to jednak wyłącznie dawek przyjmowanych doustnie. Nie mówi nic o powtarzanych wstrzyknięciach, a właśnie na tę lukę wskazuje FDA ^[19].

Jak długo utrzymuje się w organizmie

Faza 1 W pierwszej części badania nad bólem pleców zdrowi ochotnicy otrzymywali pojedyncze wlewy dożylne w dawkach 0,8, 1,2 i 1,8 miligrama na kilogram masy ciała ^[5]. Szczytowe stężenia we krwi wynosiły średnio 12,6, 10,2 i 13,8 nanograma na mililitr.

Wyższe dawki nie dawały wyższych stężeń szczytowych, a różnice między poszczególnymi osobami były ogromne. U części uczestników stężenia w ogóle nie dało się zmierzyć, więc wyłączono ich z analizy.

Nie dało się wyliczyć ani całkowitej ekspozycji, ani końcowego okresu półtrwania, ponieważ w fazie eliminacji, czyli usuwania substancji z organizmu, pozostały mniej niż trzy mierzalne próbki ^[5]. Stężenie szczytowe osiągano po 0,08 godziny, czyli po mniej więcej pięciu minutach.

Wyniki badań na zwierzętach

Dane z badań na zwierzętach U zwierząt obraz jest odwrotny i przy tym spójny. Otyłe szczury Zucker, którym przez dziewiętnaście dni codziennie podawano doustnie 500 mikrogramów na kilogram, przybrały na wadze 15,8 grama (plus minus 0,6), a zwierzęta kontrolne 35,6 grama (plus minus 0,8). To spadek przyrostu o ponad połowę, bez pogorszenia wrażliwości na insulinę ^[17].

U otyłych myszy zarówno hormon wzrostu, jak i AOD-9604 spowalniały przybieranie na wadze, nasilały spalanie tłuszczu i podnosiły poziom glicerolu, czyli wskaźnika rozkładu tłuszczu. Tylko hormon wzrostu podnosił poziom cukru we krwi ^[16].

Dane z badań na zwierzętach Osobny nurt badań dotyczy stawów. U trzydziestu dwóch królików wywołano chorobę zwyrodnieniową kolana dwiema dawkami po 2 miligramy kolagenazy na staw ^[20].

Zwierzęta podzielono na cztery grupy i każdej przez cztery do siedmiu tygodni raz w tygodniu wstrzykiwano preparat bezpośrednio do stawu. Grupy otrzymywały 0,6 mililitra soli fizjologicznej, 6 miligramów kwasu hialuronowego, 0,25 miligrama AOD-9604 albo dwa ostatnie preparaty razem.

Po ośmiu tygodniach oba preparaty poprawiły ocenę stanu chrząstki w porównaniu z solą fizjologiczną, a połączenie wypadło lepiej niż każdy z nich osobno. Na tym jednym badaniu opierają się wszystkie twierdzenia o działaniu peptydu na stawy, a odpowiednika u ludzi nie ma.

Czego wciąż nie wiadomo

• Czy działa po podaniu podskórnym. Żadne kontrolowane badanie nie stosowało tej drogi, a to właśnie ją wybiera szary rynek ^[2], ^[10].
• Czy powtarzane wstrzyknięcia wywołują powstawanie przeciwciał. Uspokajające dane o przeciwciałach dotyczą wyłącznie dawek doustnych ^[10], ^[19].
• Jak długo utrzymuje się w organizmie. Nie udało się zmierzyć ani okresu półtrwania, ani całkowitej ekspozycji, nawet po wlewie dożylnym ^[5].
• Jak naprawdę wpłynął na masę ciała. Dane o skuteczności ze wszystkich sześciu wczesnych badań pozostają nieopublikowane ^[2], ^[10].
• Jakiekolwiek działanie na stawy u ludzi. Żadne badanie nigdy nie dotyczyło stawów, chrząstki, gojenia się ran ani tkanki łącznej ^[20].
• Co dzieje się po 24 tygodniach. Nikt nie przyjmował go dłużej, a danych dotyczących nastolatków, ciąży i karmienia piersią nie ma ^[10].

Skutki uboczne i bezpieczeństwo

U 893 uczestników peptyd trudno było odróżnić od tabletki placebo – to jedyne naprawdę uspokajające ustalenie w tym obszarze ^[10]. Dotyczy ono jednak dawek doustnych i dożylnych przyjmowanych do 24 tygodni oraz substancji wytworzonej w warunkach farmaceutycznych.

• Ból głowy był niemal wszędzie najczęstszym zdarzeniem niepożądanym. Po wlewie dożylnym wystąpił u 16 z 23 ochotników, czyli u 69,6 procent. W ciągu 12 tygodni przyjmowania tabletek wystąpił u 42,6 procent uczestników, a w ciągu 24 tygodni u 25,9 procent, bez zależności od grupy ^[10].
• Dolegliwości żołądkowo-jelitowe wystąpiły u 22,9 procent uczestników 24-tygodniowego badania, biegunka u 7,8 procent. Biegunka, wzdęcia i dodatkowe bóle głowy skupiały się przy najwyższej dawce doustnej, wynoszącej 54 miligramy ^[10].
• Euforię zgłosiło 5 z 23 ochotników po wlewie, w nasileniu łagodnym do umiarkowanego i wyłącznie w czasie przyjmowania peptydu. Przy placebo nikt jej nie zgłosił ^[10].
• Infekcje, na przykład przeziębienia, wystąpiły w ciągu 24 tygodni u 46,8 procent uczestników, co autorzy tłumaczą długością okresu obserwacji ^[10].
• Niski poziom cukru we krwi odnotowano trzykrotnie wśród 15 ochotników pierwszego badania z wlewem ^[10].

Dwa ustalenia trzeba przedstawić wprost, a nie w formie listy.

Pięć nowotworów w badaniu dwunastotygodniowym. Trzy wystąpiły w grupie otrzymującej 20 miligramów: rak podstawnokomórkowy, tłuszczak i rak kolczystokomórkowy. Jeden wystąpił w grupie 5-miligramowej (rak piersi), a jeden w grupie 10-miligramowej (czerniak) ^[10]. Badacz nie uznał żadnego z nich za związany z leczeniem.

Sponsor argumentował, że w grupie z najwyższą dawką nie było ani jednego przypadku. Zwrócił też uwagę, że trzy z pięciu przypadków to nowotwory skóry w Australii, a sama otyłość zwiększa ryzyko nowotworów. Tego rozumowania nigdy niezależnie nie sprawdzono.

Stanowisko FDA. Amerykańska agencja wymienia AOD-9604 wśród surowców farmaceutycznych do sporządzania leków recepturowych, które są „nominated but withdrawn” (zgłoszone, ale wycofane), na swojej stronie poświęconej substancjom mogącym stwarzać istotne zagrożenia dla bezpieczeństwa ^[19].

Leki recepturowe zawierające tę substancję „may pose significant risk for immunogenicity for certain routes of administration” (mogą przy niektórych drogach podania nieść istotne ryzyko wywołania reakcji układu odpornościowego), pisze agencja. FDA „has also identified serious adverse events that may be associated with AOD-9604, though causality is not clear” (odnotowała też poważne zdarzenia niepożądane, które mogą mieć związek z AOD-9604, choć związek przyczynowy jest niejasny). Nie podaje ani tych zdarzeń, ani ich liczby.

W 2022 roku agencja wystosowała pismo do apteki recepturowej w sprawie AOD-9604 przygotowywanego do wstrzykiwań podskórnych lub domięśniowych. Zarzut dotyczył tego, że nic nie gwarantowało jałowości preparatu ^[21].

W dokumentacji urzędowej nie ma żadnych przeciwwskazań, ostrzeżeń o interakcjach ani ograniczeń stosowania, ponieważ żaden urząd nigdy nie oceniał informacji o leku dla tej substancji ^[7]. Kobiety w wieku rozrodczym w ogóle wyłączono z pierwszych czterech badań ^[10].

Dawki stosowane w badaniach

Są to dawki opisane w cytowanych badaniach, podane wyłącznie po to, by można było zrozumieć ich wyniki. Nie stanowią zalecenia ani wskazówki, jak cokolwiek stosować.

Każdą dawkę, jaką kiedykolwiek otrzymał człowiek, połykano albo podawano dożylnie, w ramach badania i pod nadzorem. Żadne kontrolowane badanie nie podawało AOD-9604 we wstrzyknięciu podskórnym. Tymczasem właśnie tę drogę opisują schematy krążące na szarym rynku: 250 do 500 mikrogramów dziennie, podzielone na dwa lub trzy wstrzyknięcia, w cyklach od ośmiu do dwunastu tygodni ^[2].

Dawek podawanych zwierzętom w miligramach na kilogram nie da się przeliczyć na ludzi. Opinia z 2012 roku dotycząca żywności obejmuje do 1 miligrama dziennie doustnie ^[6].

Stan rozwoju i dopuszczenie do obrotu

• 2000–2001 — działanie spalające tłuszcz zostaje opisane u otyłych myszy i szczurów ^[16], ^[17].
• 2002 — ówczesny przegląd odnotowuje, że trwają badania średniej fazy w otyłości ^[23].
• 2007 — 24-tygodniowe badanie nie osiąga celu dotyczącego masy ciała, a program badań nad otyłością zostaje zakończony ^[1].
• 2012 — firma konsultingowa wynajęta przez firmę rozwijającą lek wydaje warunkową opinię o stosowaniu jako składnik żywności ^[6].
• 2019–2023 — trzy badania nad bólem pod kodem LAT-8881 nie osiągają swoich celów ^[3], ^[4], ^[5].
• 2022 — FDA kieruje pismo do apteki recepturowej w sprawie preparatów do wstrzykiwań ^[21].
• 2026 — substancja figuruje z nazwy na liście antydopingowej, w niemieckiej ustawie antydopingowej i w australijskim Poisons Standard ^[8], ^[9], ^[15].

Wszystkie zapytania do rejestrów, na których opiera się ta tabela, wykonano 10 września 2026 roku.

Australia to najsurowszy udokumentowany przypadek. Australijski Poisons Standard w wersji z czerwca 2026 roku klasyfikuje AOD-9604 jako lek na receptę. Następnie wymienia go po raz drugi w załączniku, nad którym widnieje zasada, że posiadanie tych substancji bez uprawnienia jest nielegalne ^[15].

Figuruje tam jako pozycja 3, bezpośrednio po sterydach anabolicznych. Osobliwe jest to, że w Australii nigdy nie zarejestrowano żadnego produktu z AOD-9604, więc realnie nie da się na niego wystawić recepty.

Opinia z 2012 roku dotycząca żywności wymaga takiej samej precyzji. Firma wynajęła konsultantów z GRAS Associates, których panel ekspertów ocenił własne dane firmy o bezpieczeństwie. Panel stwierdził, że peptyd jest ogólnie uznawany za bezpieczny do stosowania w żywności – warunkowo i w ilości do 1 miligrama na osobę dziennie ^[6].

FDA ani tego nie oceniała, ani nie potwierdziła, a jej wykaz takich zgłoszeń nie zawiera żadnego wpisu ^[7]. W Unii Europejskiej taka kategoria w ogóle nie istnieje, a nowe składniki żywności wymagają tam zezwolenia.

Szwajcaria podjęła działania przeciwko tej grupie produktów. 22 czerwca 2026 roku służba celna, urząd ds. leków i agencja antydopingowa wspólnie skontrolowały 46 przesyłek i zatrzymały 23 z nich, z czego 21 uznano za środki dopingowe ^[25].

Antydoping

AOD-9604 jest w sporcie zabroniony przez cały czas, w zawodach i poza zawodami. Należy do substancji nieokreślonych, czyli do surowszej z dwóch kategorii. Sekcja S2.2.3 listy zabronionej WADA na 2026 rok wymienia „growth hormone fragments, e.g. AOD-9604 and hGH 176-191” (fragmenty hormonu wzrostu, np. AOD-9604 i hGH 176-191) ^[8].

Obie nazwy stoją w tym samym wierszu, więc produkt sprzedawany pod każdą z nich jest objęty zakazem. Niemiecka ustawa antydopingowa wymienia w swoim załączniku te same dwie nazwy, co otwiera drogę do sankcji karnych i administracyjnych ^[9].

Wykrywanie to rutyna. Zwalidowana metoda wykrywa AOD-9604 w moczu już przy stężeniu 50 pikogramów na mililitr. Jeden z produktów jego rozpadu okazał się znacznie trwalszy niż sam peptyd, co wydłuża okres, w którym próbka nadal go ujawnia ^[26].

Substancja jest też objęta badaniem przesiewowym na małe peptydy, w którym mocz wstrzykuje się bezpośrednio do aparatu ^[27]. Procedura z 2026 roku obejmuje ją wśród 54 zakazanych substancji w suchych kroplach krwi, surowicy i osoczu ^[28]. Łatwo tu o pomyłkę: standardowy test na hormon wzrostu nie wykrywa AOD-9604, dlatego laboratoria stosują do niego osobną metodę ^[29].

Szerszy obraz tej grupy substancji przedstawia strona peptydy zakazane w sporcie.

Porównanie z pokrewnymi peptydami

Wyróżniają się trzy rzeczy. AOD-9604 figuruje na liście zabronionej punkt wyżej niż peptydy uwalniające, ponieważ jest kawałkiem hormonu, a nie czymś, co pobudza jego wydzielanie ^[8].

Jest też jedyną pozycją w tej tabeli, która przeszła u ludzi pełny program badań średniej fazy i nie wykazała żadnych korzyści. To mocniejsze stwierdzenie niż po prostu brak badań, jak w przypadku ipamoreliny czy CJC-1295 ^[1], ^[10].

Najważniejszy jest jednak ostatni wiersz. Semaglutyd należy do innej rodziny hormonów, jest dopuszczony do obrotu i nie jest zakazany w sporcie ^[8], ^[30]. Czymkolwiek AOD-9604 miał być, jego odmianą nie jest.

Częste nieporozumienia

• „Działa na tłuszcz jak hormon wzrostu”. To mniej niż jedna dwunasta hormonu, a receptor potrzebuje dwóch miejsc kontaktu, których AOD-9604 nie ma. W laboratorium nie wiązał się z receptorem, a u ludzi poziom czynnika wzrostu IGF-1 przez 24 tygodnie ani razu nie wzrósł (p = 0,75754) ^[10], ^[16].
• „Ma status GRAS, więc FDA go zatwierdziła”. Opinię wydał panel wynajęty przez firmę rozwijającą lek, była wyraźnie warunkowa i dotyczyła żywności w ilości do 1 miligrama dziennie doustnie. Wykaz FDA nie zawiera żadnego wpisu, a agencja zgłaszała zastrzeżenia wobec postaci do wstrzykiwań ^[6], ^[7], ^[21].
• „Fragment 176-191 i AOD-9604 to ta sama cząsteczka”. Niezupełnie. AOD-9604 ma dodatkową tyrozynę, której sam fragment nie ma, i dlatego w obiegu są dwa różne numery rejestrowe. W produktach z szarego rynku nie wiadomo, która z tych dwóch substancji jest w środku ^[10], ^[15].
• „Skoro uchodzi za składnik żywności, to nie może być dopingiem”. Prawo żywnościowe i prawo sportowe to odrębne systemy. Lista zabroniona na 2026 rok wymienia go z nazwy, wymienia go niemiecka ustawa, a Australia zakazuje posiadania bez zezwolenia ^[8], ^[9], ^[15].
• „To środek pobudzający wydzielanie hormonu wzrostu, tak jak ipamorelina”. Nie jest, i myli się w tym nawet literatura specjalistyczna. Przegląd ortopedyczny z 2026 roku zalicza go do takich środków, które miałyby uruchamiać sygnalizację IGF-1, choć 24 tygodnie przyjmowania w ogóle nie zmieniły poziomu IGF-1 ^[10], ^[31].
• „Prawie go nie badano, więc sprawa jest otwarta”. Jest odwrotnie. Dziewięć kontrolowanych badań, w tym jedno z 502 losowo przydzielonymi uczestnikami, oraz trzy nowsze z wynikami udostępnionymi publicznie. Pytanie postawiono rzetelnie, a odpowiedź za każdym razem była negatywna ^[3], ^[4], ^[5], ^[10].
• „Okres półtrwania jest znany, więc wynika z niego pora wstrzyknięć”. Nie ma żadnej ustalonej wartości okresu półtrwania. Nie dało się jej obliczyć nawet po wlewie dożylnym, a stężenia szczytowe nie rosły wraz z dawką ^[5].
• „To, co się sprzedaje pod tą nazwą, jest substancją z badań”. Belgijskie władze zajęły preparaty, których zawartość trzeba było ustalić w laboratorium, zanim ktokolwiek wiedział, co zawierają ^[32]. Fiolki skonfiskowane w Stanach Zjednoczonych zawierały ten peptyd, reklamowany zresztą na licznych stronach internetowych ^[26]. Przeglądy opisują w całym tym łańcuchu dostaw produkty błędnie oznakowane i zanieczyszczone ^[33], ^[34].

Najczęściej zadawane pytania

Czy AOD-9604 jest gdziekolwiek dopuszczony do obrotu?

Nie. Żaden kraj nie zarejestrował go jako leku na jakąkolwiek chorobę. Przeszukanie rejestrów Stanów Zjednoczonych, Unii Europejskiej, Wielkiej Brytanii, Kanady, Australii i Szwajcarii 10 września 2026 roku nie dało żadnego wyniku. Australia idzie dalej niż pozostałe kraje: samo posiadanie tej substancji bez zezwolenia jest tam przestępstwem.

Czym jest AOD-9604?

To wytworzony w laboratorium peptyd złożony z szesnastu aminokwasów, odwzorowujący końcowy odcinek ludzkiego hormonu wzrostu. Dodatkowa tyrozyna na początku łańcucha czyni go trwalszym. Opracowała go firma Metabolic Pharmaceuticals z Melbourne wspólnie z Monash University, a organizm sam go nie wytwarza.

Czy AOD-9604 zadziałał w badaniach?

Nie, ani razu. Największe badanie objęło 502 losowo przydzielonych dorosłych z otyłością i trwało 24 tygodnie, ale nie osiągnęło celu dotyczącego masy ciała. Trzy późniejsze badania nad bólem neuropatycznym, migreną i bólem pleców także nie osiągnęły swoich celów. Najbliżej było w migrenie, dwie godziny po początku napadu, z wartością p równą 0,1488.

Czy AOD-9604 ma status GRAS nadany przez FDA?

Nie. W 2012 roku firma rozwijająca lek zapłaciła prywatnej firmie konsultingowej. Jej panel ekspertów stwierdził, że AOD-9604 jest ogólnie uznawany za bezpieczny – warunkowo i jako składnik żywności, w ilości do 1 miligrama dziennie przyjmowanego doustnie. FDA nie brała w tym udziału, a jej wykaz takich zgłoszeń nie zawiera żadnego wpisu dotyczącego AOD-9604.

Jakie skutki uboczne AOD-9604 są znane?

Prawie w każdym badaniu najczęstszym objawem był ból głowy; po wlewie dożylnym wystąpił u 16 z 23 ochotników. Przy najwyższych dawkach doustnych dochodziły do tego biegunka, wzdęcia i nudności. U pięciorga uczestników 12-tygodniowego badania rozwinęły się nowotwory, które sponsor uznał za niezwiązane z leczeniem. FDA podaje, że odnotowała poważne zdarzenia niepożądane o niejasnej przyczynie.

Jak długo AOD-9604 utrzymuje się w organizmie?

Tego nikt nie wie. W jedynym opublikowanym badaniu farmakokinetyki u ludzi (czyli tego, jak organizm wchłania i usuwa substancję) okresu półtrwania w ogóle nie dało się obliczyć, bo gdy stężenie zaczęło spadać, zostało zbyt mało próbek krwi z mierzalnym wynikiem. Szczytowe stężenia nie rosły też wraz z dawką. Każda podawana w internecie wartość okresu półtrwania jest zmyślona.

Czy AOD-9604 jest zakazany w sporcie?

Tak, przez cały czas, w zawodach i poza zawodami. Wymienia go sekcja S2.2.3 listy zabronionej WADA na 2026 rok, a w tym samym wierszu pojawia się też druga nazwa, hGH 176-191. Niemiecka ustawa antydopingowa również wymienia go z nazwy. Laboratoria wykrywają go w moczu już przy stężeniu 50 pikogramów na mililitr.

Czy AOD-9604 to to samo co fragment 176-191?

Prawie, ale nie całkiem. AOD-9604 to odcinek hormonu wzrostu od pozycji 177 do 191 z jedną dodaną tyrozyną, która formalnie zajmuje pozycję 176 i od której wzięła się krótsza nazwa. Dlatego w obiegu są dwa różne numery rejestrowe. Dla celów antydopingowych ta różnica nie ma znaczenia, bo na liście figurują obie nazwy.

Czy AOD-9604 pomaga na stawy lub chrząstkę?

U ludzi nie ma na to dowodów. To twierdzenie opiera się na jednym badaniu na 32 królikach ze sztucznie wywołaną chorobą zwyrodnieniową kolana, którym raz w tygodniu wstrzykiwano substancję bezpośrednio do stawu pod kontrolą USG. Żadne badanie u ludzi nigdy nie dotyczyło stawów, chrząstki ani gojenia się ran.

Dlaczego na tej stronie podano dawki AOD-9604?

Ponieważ są to fakty z opublikowanych badań i wpisów w rejestrach, a bez nich wyników nie da się zrozumieć. Warto zwrócić uwagę na drogę podania: każdą dawkę, jaką kiedykolwiek otrzymał człowiek, połykano albo podawano we wlewie dożylnym. Żadne kontrolowane badanie nie podawało AOD-9604 we wstrzyknięciu podskórnym.

Jak cytować tę stronę

Fakty na tej stronie sprawdzono 10 września 2026 roku i tego samego dnia wykonano wszystkie zapytania do rejestrów, na których opiera się tabela statusu. Nikt już nie rozwija AOD-9604, więc najbardziej prawdopodobne są zmiany we wpisach regulacyjnych i antydopingowych.

myPeptides Research & Editing. (2026). AOD-9604: badania, status i bezpieczeństwo. Wersja 1.0, 10 września 2026. Rejestr peptydów myPeptides. Pobrano z https://mypep.app/peptides/aod-9604

Sposób opracowywania i oceniania stron tego rejestru opisuje metodologia; pełny rejestr znajduje się na stronie peptydy.

Ostatnia weryfikacja: 10 września 2026. Następny przegląd: po opublikowaniu niewydanych dotąd danych o skuteczności, po każdej zmianie list FDA dotyczących leków recepturowych lub po każdej zmianie klasyfikacji antydopingowej albo w Poisons Standard.