AOD-9604 vs tesamorelina: różnice, badania i bezpieczeństwo

Krótka odpowiedź

AOD-9604 to fragment hormonu wzrostu, który niczego nie uwalnia. Jego największe badanie i trzy badania nad bólem nie osiągnęły celów, a dopuszczenia do obrotu nie udało się znaleźć. Tesamorelina naśladuje hormon mózgu, pod wpływem którego przysadka uwalnia hormon wzrostu. W USA jest lekiem na receptę na tłuszcz brzuszny u dorosłych z HIV i lipodystrofią. Bezpośredniego porównania nie udało się znaleźć.

W skrócie

Jak działają

Obie substancje są związane z hormonem wzrostu i obie często zalicza się do środków na odchudzanie. Znajdują się jednak na przeciwnych końcach tego samego łańcucha hormonalnego.

AOD-9604

• To łańcuch szesnastu elementów budulcowych wycięty z końcowego odcinka ludzkiego hormonu wzrostu. Dwie cysteiny łączy w nim niewielki pierścień. Na początku dodano tyrozynę, która ma zwiększać trwałość cząsteczki ^[1], ^[2].
• Pomysł polegał na tym, by zachować część hormonu odpowiedzialną za rozkład tłuszczu, a resztę pominąć. Zakłada się, że przyspiesza rozkład zmagazynowanego tłuszczu, ale dane na ten temat pochodzą od otyłych myszy i szczurów ^[3], ^[4].
• Nie pobudza receptora hormonu wzrostu. W testach laboratoryjnych ani nie konkurował z hormonem wzrostu o ten receptor, ani nie pobudzał podziałów komórek ^[3].

Tesamorelina

• To łańcuch 44 elementów budulcowych, pełna kopia hormonu uwalniającego hormon wzrostu. Niewielka sześciowęglowa grupa (grupa heksenoilowa) na początku łańcucha spowalnia jej rozkład ^[5].
• Wiąże się z receptorami tego hormonu w przysadce mózgowej, która następnie uwalnia hormon wzrostu w naturalnym rytmie pulsacyjnym ^[5].
• Hormon wzrostu działa częściowo przez IGF-1, przekaźnik wytwarzany głównie w wątrobie. U pacjentów leczenie podnosiło poziom IGF-1 i białka, które go przenosi, IGFBP-3 ^[5].

Zasadnicza różnica dotyczy miejsca w tym łańcuchu. Tesamorelina działa o jeden krok przed hormonem wzrostu i skłania organizm do uwolnienia własnego hormonu. AOD-9604 jest fragmentem samego hormonu i niczego nie uwalnia ^[6].

Co pokazują badania

W przeanalizowanej na potrzeby tej strony literaturze nie udało się znaleźć badania, które porównywałoby AOD-9604 i tesamorelinę bezpośrednio. Wyniki poniżej pochodzą z osobnych badań, prowadzonych u różnych osób.

Tkanka tłuszczowa: co każdy program miał zmienić

RCT fazy 2b AOD-9604 opracowywano z myślą o otyłości. Do rozstrzygającego badania włączono 534 dorosłych z otyłością, a 502 z nich losowo przydzielono do grup w szesnastu australijskich szpitalach i ośrodkach na 24 tygodnie ^[2].

Badanie nie osiągnęło celu dotyczącego masy ciała. W 2007 roku sponsor poinformował australijską giełdę, że wyniki nie uzasadniają komercyjnej opłacalności projektu. Następnie zakończył program ^[7].

RCT fazy 2b Dokładnych danych o masie ciała nie udało się znaleźć w żadnym opublikowanym raporcie. Praca o bezpieczeństwie z 2013 roku celowo żadnych z nich nie podaje ^[2]. Przegląd z 2026 roku zauważa, że negatywna ocena opiera się więc na komunikacie samego sponsora, a nie na recenzowanym raporcie o skuteczności ^[6].

RCT fazy 3 Tesamorelinę sprawdzano pod kątem tłuszczu trzewnego w jamie brzusznej u dorosłych z HIV i lipodystrofią. W tym zaburzeniu tkanka tłuszczowa rozkłada się w organizmie w nietypowy sposób. W pierwszym badaniu rejestracyjnym 412 dorosłych losowo przydzielono do grup na 26 tygodni.

W badaniu obrazowym ilość tłuszczu znajdującego się głęboko w jamie brzusznej, wokół narządów (tłuszczu trzewnego), zmniejszyła się pod wpływem leczenia o 15,2%. W grupie placebo wzrósł o 5,0% (p < 0,001) ^[8]. Informacja o leku podaje różnicę jako 31 centymetrów kwadratowych, czyli 20% ^[5].

RCT fazy 3 Drugie badanie obejmowało 404 dorosłych przez sześć miesięcy. Tłuszcz trzewny zmniejszył się o 10,9%, wobec 0,6% w grupie placebo. Nie zmienił się tłuszcz na rękach i nogach ani tłuszcz tuż pod skórą brzucha ^[9].

Masa ciała

RCT fazy 3 Tesamorelina zmieniała rozmieszczenie tłuszczu, a nie masę ciała. Średnia masa ciała zmieniła się o −0,4 kg w pierwszym badaniu rejestracyjnym i o +0,5 kg w drugim, przy czym w żadnym z tych badań zmiana nie różniła się od wyniku w grupie placebo ^[5].

Informacja o leku stwierdza, że nie jest on wskazany do redukcji masy ciała, ponieważ jego wpływ na wagę jest neutralny ^[5]. W badaniach przeanalizowanych na potrzeby tej strony żadna z tych substancji nie obniżyła masy ciała u ludzi. AOD-9604 nie osiągnął celu, a tesamorelina nie zmieniła wagi.

IGF-1: najwyraźniejsza różnica w badaniach

RCT fazy 3 W pierwszym badaniu rejestracyjnym tesamoreliny poziom IGF-1 wzrósł o 81%. W grupie placebo spadł o 5% (p < 0,001) ^[8].

RCT fazy 2b W 24-tygodniowym badaniu AOD-9604 poziom IGF-1 się nie zmienił. Średnia zmiana wyniosła 1,76 nanomola na litr po dwunastu tygodniach i 1,24 po 24 tygodniach. Grupy nie różniły się od siebie (p = 0,50844 i p = 0,75754) ^[2].

Poziom cukru we krwi

RCT fazy 2b W tym samym badaniu AOD-9604 glukoza na czczo pozostała stabilna. Zmieniła się o −0,02 jednostki po dwunastu tygodniach (p = 0,73488) i o 0,04 jednostki po 24 tygodniach (p = 0,62787) ^[2].

RCT fazy 3 W przypadku tesamoreliny informacja o leku odnotowuje wzrost. Do 26. tygodnia długoterminowy wskaźnik cukru we krwi osiągnął 6,5% lub więcej u 5% leczonych. W grupie placebo dotyczyło to 1% ^[5].

Inne zastosowania, które sprawdzano

RCT fazy 2 AOD-9604 badano później pod kątem bólu, pod kodem LAT-8881. W bólu neuropatycznym u 53 dorosłych wynik był daleki od istotności (p = 0,67) ^[10]. W migrenie u 21 dorosłych najbliżej istotności był wynik po dwóch godzinach (p = 0,1488) ^[11]. W bólu pleców promieniującym do nogi u 26 osób cel nie został osiągnięty w żadnym z dwunastu punktów pomiarowych (najlepsze p = 0,3983) ^[12].

RCT Tesamorelinę sprawdzano pod kątem tłuszczu w wątrobie u 61 osób z HIV, u których zawartość tłuszczu w wątrobie wynosiła co najmniej 5%. Dwanaście miesięcy leczenia obniżyło ten udział o 4,1 punktu procentowego bardziej niż placebo, co oznacza spadek względny o 37% ^[13].

RCT fazy 2 W badaniu akademickim tesamorelinę podawano przez 20 tygodni 152 dorosłym w wieku od 55 do 87 lat, średnio 68 lat. Stwierdzono korzystny ogólny wpływ na funkcje poznawcze (p = 0,03), głównie na planowanie i elastyczność myślenia ^[14].

RCT fazy 2 Późniejsze badanie u 73 osób z HIV nie wykazało różnicy między grupami (p = 0,673) ^[15]. Żadne z tych zastosowań nie jest dopuszczone.

Wyniki AOD-9604 u zwierząt

Dane z badań na zwierzętach Otyłe szczury Zucker, którym przez dziewiętnaście dni podawano AOD-9604 doustnie, przybrały na wadze 15,8 grama, a zwierzęta kontrolne 35,6 grama ^[4]. Te wyniki nie przełożyły się na badanie u ludzi.

Co się dzieje po odstawieniu tesamoreliny

RCT fazy 3 W fazie przedłużonej 263 uczestników ponownie losowo przydzielono do grup na kolejne 26 tygodni. U tych, którzy pozostali na tesamorelinie, spadek utrzymał się na poziomie 18% poniżej wartości wyjściowej. U osób przestawionych na placebo efekt zniknął, a tłuszcz trzewny ponownie zaczął się gromadzić ^[16].

Jak długo każda z substancji utrzymuje się w organizmie

Faza 1 W przypadku AOD-9604 jedyne opublikowane dane farmakokinetyczne u ludzi, czyli o tym, jak organizm wchłania i usuwa substancję, pochodzą z wlewów dożylnych. W trzech grupach dawkowych najwyższe stężenia we krwi wynosiły średnio 12,6, 10,2 i 13,8 nanograma na mililitr, a wyższe dawki nie dawały wyższych szczytów ^[12].

Szczyt występował po 0,08 godziny, czyli po mniej więcej pięciu minutach. Okresu półtrwania nie dało się obliczyć, bo w miarę spadku stężenia pozostały mniej niż trzy próbki, w których dało się je oznaczyć ^[12].

Tesamorelina wstrzykiwana podskórnie ma u zdrowych dorosłych okres półtrwania około 11 minut. Najwyższe stężenie osiąga po czasie, którego mediana, czyli wartość środkowa, wynosi 0,15 godziny, mniej więcej 9 minut ^[5].

Dlaczego liczb nie da się zestawić

Oba zbiory wyników pochodzą z badań prowadzonych w różnych populacjach, z różnymi drogami podania i punktami końcowymi, czyli mierzonymi wynikami, oraz przez różny czas. We wszystkich dziewięciu kontrolowanych badaniach AOD-9604 u ludzi podawano go doustnie albo dożylnie ^[2], ^[6], ^[10]. Tesamorelinę wstrzykiwano podskórnie dorosłym z HIV. Procentu tłuszczu brzusznego nie da się zestawić z nieosiągniętym celem dotyczącym masy ciała.

Skutki uboczne i bezpieczeństwo

Dane o bezpieczeństwie obu substancji mają różne podstawy. Tesamorelina ma oficjalną amerykańską informację o leku, opartą na badaniach rejestracyjnych. AOD-9604 ma zbiorczy raport bezpieczeństwa z sześciu badań sponsora z udziałem 893 uczestników oraz trzy zarejestrowane badania nad bólem. Nie ma oficjalnej informacji o leku, więc nie odnotowano żadnych przeciwwskazań ani ostrzeżeń o interakcjach ^[2], ^[17].

AOD-9604, według raportów z badań:

• Ból głowy był niemal wszędzie najczęstszym zdarzeniem. Po wlewie dożylnym wystąpił u 16 z 23 ochotników, czyli u 69,6%. W ciągu 24 tygodni przyjmowania tabletek dotyczył 25,9% uczestników, bez wyraźnego wzorca różnic między grupami ^[2].
• Dolegliwości żołądkowo-jelitowe wystąpiły u 22,9% uczestników 24-tygodniowego badania, a biegunka u 7,8% ^[2].
• Nie wykryto przeciwciał przeciwko AOD-9604 w badaniach 12- i 24-tygodniowym. Dotyczy to wyłącznie dawek przyjmowanych doustnie i nic nie mówi o wielokrotnych wstrzyknięciach ^[2], ^[18].
• Nowotwory jako zdarzenia niepożądane. U pięciorga uczestników badania dwunastotygodniowego rozwinęły się nowotwory, w tym u trojga nowotwory skóry. Badacz nie uznał żadnego z nich za związany z leczeniem. W źródłach przeanalizowanych na potrzeby tej strony nie udało się znaleźć niezależnej weryfikacji tej oceny ^[2].
• Stanowisko FDA. Agencja wymienia AOD-9604 wśród surowców farmaceutycznych, których zgłoszenia do stosowania w lekach recepturowych następnie wycofano. Ostrzega przed możliwymi reakcjami układu odpornościowego przy niektórych drogach podania i podaje, że odnotowała poważne zdarzenia niepożądane o niejasnej przyczynie ^[18].

Tesamorelina, według amerykańskiej informacji o leku:

• Reakcje w miejscu wstrzyknięcia u 17% wobec 6% w grupie placebo w pierwszych 26 tygodniach, w tym zaczerwienienie, świąd, ból i obrzęk ^[5].
• Bóle stawów u 13% wobec 11%. Bóle mięśni wystąpiły u 6% wobec 2%. Obrzęki kostek i stóp również u 6% wobec 2% ^[5].
• Większe prawdopodobieństwo rozwoju cukrzycy (iloraz szans 3,3; od 1,4 do 9,6) ^[5].
• Podwyższony IGF-1. Po 26 tygodniach u 47% uczestników przekraczał normę o więcej niż dwa odchylenia standardowe. Informacja o leku określa długoterminowe skutki jako nieznane ^[5].
• Przeciwciała u mniej więcej połowy leczonych, u 50% po 26 tygodniach. Nie wpłynęło to w widoczny sposób na skuteczność leku ^[5].
• Sytuacje, które całkowicie wykluczają jej stosowanie: czynna choroba nowotworowa, zaburzone połączenie między podwzgórzem a przysadką, znana alergia oraz ciąża ^[5].

Produkty sprzedawane jako peptydy do celów badawczych stwarzają w przypadku obu substancji osobny problem. Przeglądy z 2026 roku umieszczają całą tę grupę peptydów, łącznie z tesamoreliną, na nieuregulowanym rynku odczynników badawczych. Ich skład i czystość nie są tam weryfikowane ^[6], ^[19].

Dlaczego ta strona nie podaje dawek. Tesamorelina jest lekiem na receptę. O dawce decydują oficjalna informacja o leku i lekarz, który przepisuje lek. Ponieważ surowsza zasada obowiązuje całe porównanie, ta strona podaje, co zmierzono w badaniach obu substancji, ale nie powtarza zastosowanych w nich ilości.

Dopuszczenie do obrotu i status prawny

Od 10 listopada 2010 roku tesamorelina jest w USA lekiem na receptę, dopuszczonym wyłącznie do leczenia nadmiaru tłuszczu brzusznego u dorosłych z HIV i lipodystrofią ^[20]. Wniosek europejski wycofano 21 czerwca 2012 roku, a produkt kanadyjski wykreślono z rejestru 30 września 2022 roku ^[21], ^[22]. Dopuszczenia AOD-9604 do obrotu nie udało się znaleźć; przeszukania rejestrów w Europie, Kanadzie i Wielkiej Brytanii nie dały wyników ^[23], ^[24], ^[25]. Australia klasyfikuje go jako lek wyłącznie na receptę i uznaje posiadanie bez uprawnień za przestępstwo ^[26]. Obie substancje są zakazane w sporcie przez cały czas: AOD-9604 w sekcji S2.2.3, a tesamorelina w sekcji S2.2.4 listy na 2026 rok ^[27]. Niemiecka ustawa antydopingowa wymienia obie ^[28], ^[29]. Stan na 7 i 10 września 2026 roku.

Czy stosuje się je razem?

Zestawienie mieszanek nie zawiera produktu, który łączyłby AOD-9604 i tesamorelinę. AOD-9604 występuje tam w jednej mieszance, AOD-9604 + CJC-1295 + Ipamorelin, którą zestawienie opisuje jako niebadaną klinicznie. Tesamorelina występuje w mieszankach z peptydami pobudzającymi wydzielanie hormonu wzrostu, takich jak Tesamorelin + Ipamorelin, która nie ma dopuszczenia do obrotu. Pełna lista znajduje się w zakładce mieszanki.

W źródłach przeanalizowanych na potrzeby tej strony nie udało się znaleźć badania AOD-9604 i tesamoreliny podawanych razem. Działanie i bezpieczeństwo takiego połączenia są więc nieznane.

Więcej o obu substancjach można przeczytać w monografiach AOD-9604 i tesamoreliny. Przepisy antydopingowe dotyczące obu grup opisano na stronie peptydy zakazane w sporcie.

Najczęściej zadawane pytania

Co jest lepsze: AOD-9604 czy tesamorelina?

Nie da się ocenić, który jest lepszy, bo nie udało się znaleźć badania, które by je porównywało. U 412 dorosłych z HIV i lipodystrofią tłuszcz trzewny w jamie brzusznej zmniejszył się pod wpływem tesamoreliny w ciągu 26 tygodni o 15,2%. W grupie placebo wzrósł o 5,0%. U 502 losowo przydzielonych dorosłych z otyłością AOD-9604 nie osiągnął celu dotyczącego masy ciała. Badane osoby i punkty końcowe różnią się zbyt mocno, by wydać werdykt.

Co skuteczniej zmniejsza ilość tkanki tłuszczowej: AOD-9604 czy tesamorelina?

Badania nie dają na to odpowiedzi. Tesamorelina jest dopuszczona wyłącznie do zmniejszania nadmiaru tłuszczu brzusznego u dorosłych z HIV i lipodystrofią. Jej informacja o leku stwierdza, że nie służy do odchudzania. AOD-9604 opracowywano z myślą o otyłości, ale jego największe badanie nie osiągnęło celu dotyczącego masy ciała, a program zakończono w 2007 roku.

Czym różnią się AOD-9604 i tesamorelina?

Tesamorelina to kopia hormonu mózgu, który daje przysadce sygnał do uwolnienia hormonu wzrostu, i podnosi poziom IGF-1. AOD-9604 to niewielki fragment wycięty z samego hormonu wzrostu. Niczego nie uwalnia, a w jego 24-tygodniowym badaniu poziom IGF-1 się nie zmienił. Tesamorelina jest w USA lekiem na receptę, a przeszukania rejestrów na sześciu rynkach nie wykazały dopuszczenia AOD-9604.

Czy AOD-9604 jest bezpieczniejszy niż tesamorelina?

Nie udało się znaleźć badania, które zestawiałoby bezpieczeństwo obu substancji, więc nie da się ocenić, która substancja jest bezpieczniejsza. Tesamorelina ma oficjalną informację o leku: reakcje w miejscu wstrzyknięcia wystąpiły u 17% leczonych wobec 6% w grupie placebo. AOD-9604 nie ma informacji o leku, a w jego badaniach najczęstszą dolegliwością był ból głowy. FDA podaje, że odnotowała poważne zdarzenia niepożądane o niejasnej przyczynie.

Czy AOD-9604 i tesamorelinę można przyjmować razem?

W źródłach przeanalizowanych na potrzeby tej strony nie udało się znaleźć badania obu substancji podawanych razem. Działanie i bezpieczeństwo takiego połączenia są więc nieznane. Katalog mieszanek nie wymienia produktu, który zawiera obie substancje. Wymienia AOD-9604 z CJC-1295 i ipamoreliną, opisane jako niebadane klinicznie, oraz tesamorelinę z ipamoreliną, bez dopuszczenia do obrotu.

Czy AOD-9604 uwalnia hormon wzrostu tak jak tesamorelina?

Nie. Tesamorelina wiąże się z receptorami w przysadce i skłania ją do uwolnienia hormonu wzrostu wytwarzanego przez organizm. W pierwszym badaniu rejestracyjnym poziom IGF-1 wzrósł o 81%. AOD-9604 to fragment hormonu, który nie pobudza receptora hormonu wzrostu. Przez 24 tygodnie poziom IGF-1 nie różnił się między AOD-9604 a placebo (p = 0,75754).

Jak długo AOD-9604 i tesamorelina utrzymują się w organizmie?

Okres półtrwania tesamoreliny u zdrowych dorosłych wynosi około 11 minut. W przypadku AOD-9604 w jedynym opublikowanym badaniu farmakokinetyki u ludzi nie dało się obliczyć okresu półtrwania, bo stężenie można było oznaczyć w zbyt małej liczbie próbek krwi. Po wlewie dożylnym najwyższe stężenie pojawiało się po mniej więcej pięciu minutach.

Czy AOD-9604 i tesamorelina są dopuszczone do obrotu?

Tesamorelina jest dopuszczona w Stanach Zjednoczonych od 10 listopada 2010 roku do zmniejszania ilości tłuszczu brzusznego u dorosłych z HIV i lipodystrofią. Produkt kanadyjski wycofano z rejestru w 2022 roku. Wniosek europejski wycofano w 2012 roku. Przeszukania rejestrów na sześciu rynkach 10 września 2026 roku nie wykazały dopuszczenia AOD-9604. Australia klasyfikuje go jako lek wyłącznie na receptę i uznaje posiadanie bez uprawnień za przestępstwo.

Czy AOD-9604 i tesamorelina są zakazane w sporcie?

Tak, obie przez cały czas, w zawodach i poza zawodami, ale w różnych punktach listy. Lista zabroniona na 2026 rok wymienia AOD-9604 w sekcji S2.2.3 wśród fragmentów hormonu wzrostu, a tesamorelinę w sekcji S2.2.4 wśród czynników uwalniających. Obie należą do substancji nieokreślonych, a niemiecka ustawa antydopingowa wymienia obie z nazwy.