Fragment TB-500 (17-23): badania, status i bezpieczeństwo

Podsumowanie

Fragment LKKTETQ, czyli fequesetide, ma siedem aminokwasów i w odróżnieniu od Ac-LKKTETQ nie ma grupy acetylowej na początku łańcucha (na N-końcu). Różni się też od pełnej długości TB-4, który liczy 43 aminokwasy. Wyniki dotyczące ran u starych myszy odnoszą się do nieacetylowanego LKKTETQ; w osobnym teście na komórkach Ac-LKKTETQ w badanych warunkach nie dał istotnego efektu. Wyniki dla różnych cząsteczek i modeli nie dowodzą przewagi klinicznej żadnego z fragmentów.

Najważniejsze ustalenia w skrócie

• Od TB-500 dzieli go jedna mała chemiczna „nakładka”. Ten fragment waży 847,0 g/mol, a cząsteczka z nakładką sprzedawana jako TB-500 – 889,0 g/mol. Każda z nich ma własny numer rejestrowy. FDA stwierdza, że profilu peptydu bez nakładki nie można po prostu przenosić na TB-500 ^[1], ^[2], ^[3].
• Liczy się cząsteczka i model badania. Nieacetylowany LKKTETQ wspomagał gojenie skóry u myszy w wieku 26 miesięcy ^[4]. Ac-LKKTETQ nie dał istotnego efektu w osobnym teście na komórkach z 2024 roku ^[5]. Były to różne doświadczenia, a nie porównanie, które dowodziłoby przewagi jednego z fragmentów.
• Brak zweryfikowanego badania z udziałem ludzi. Wyszukiwanie w rejestrze zwróciło 0 badań dla fequesetide i 0 dla LKKTETQ ^[6]. FDA nie znalazła żadnego artykułu klinicznego o podawaniu TB-500; osobne zgłoszenia od konsumentów nie stanowią dowodów klinicznych, które dałoby się ocenić ^[3].
• FDA była przeciw, jej komitet – za. 15 maja 2026 roku urząd zaproponował, by nie wpisywać TB-500 na listę substancji, z których apteki mogą sporządzać leki recepturowe. Według źródeł wtórnych 23 lipca 2026 roku jego komitet doradczy zagłosował 8 do 6, przy jednym głosie wstrzymującym się, za wpisaniem, wbrew zaleceniu urzędu. Głosowanie nie ma skutków prawnych ^[3], ^[7].
• Żadnych badań toksykologicznych. FDA nie znalazła badań dotyczących ostrego zatrucia, wielokrotnego podawania, uszkodzeń genów, rozrodu ani reakcji immunologicznych ^[3].
• Preparaty z szarego rynku są niewiarygodne. W Polsce w 34,9 procent z 63 zabezpieczonych leków hormonalnych brakowało deklarowanego składnika ^[8].
• Zakazany w sporcie przez cały czas, jeśli czytać listę dosłownie. Sekcja S2.3 listy zabronionej WADA na 2026 rok obejmuje „Thymosin-ß4 and its derivatives e.g. TB-500” (tymozyna β4 i jej pochodne, np. TB-500) ^[9].

Czym jest fragment TB-500 (17-23)

Fragment TB-500 (17-23) to wytworzony w laboratorium peptyd z siedmiu aminokwasów, zapisywany jako LKKTETQ. Odwzorowuje pozycje od 17 do 23 tymozyny β4, białka obecnego niemal w każdej komórce organizmu ^[10]. W 2022 roku Światowa Organizacja Zdrowia nadała właśnie tej cząsteczce własną nazwę międzynarodową: fequesetide ^[11], ^[12].

Kłopot zaczyna się od nazwy na etykiecie. To, co laboratoria antydopingowe i FDA nazywają „TB-500”, jest tym samym łańcuchem z jednym dodatkiem. Na początku łańcucha ma on małą chemiczną nakładkę, grupę acetylową, i zapisuje się go jako Ac-LKKTETQ ^[13], ^[14].

Według FDA taka nakładka trwale zmienia ładunek i wielkość peptydu, a także może wpływać na to, jak długo utrzymuje się on w organizmie i jak wiąże się z innymi cząsteczkami ^[3].

Pod jedną nazwą krążą więc trzy różne substancje:

• Ten fragment, LKKTETQ, bez nakładki, 847,0 g/mol, CAS 476014-70-7 ^[1].
• TB-500, Ac-LKKTETQ, z nakładką, 889,0 g/mol, CAS 885340-08-9; sprzedaje się go też jako sól octanową o masie 949,1 g/mol ^[2], ^[3]. Ma osobną stronę: TB-500.
• Tymozyna β4, kompletne białko z 43 aminokwasów, o masie około 4,9 kilodaltona ^[10].

Zamieszanie sięga oficjalnych dokumentów. Lista FDA dotycząca sporządzania leków recepturowych nazywa swój wpis „Thymosin beta-4, fragment (LKKTETQ), also known as TB-500” (tymozyna beta-4, fragment (LKKTETQ), znany też jako TB-500), czyli podaje sekwencję bez nakładki dla produktu z nakładką ^[15]. Artykuł naukowy z 2025 roku nazywa sekwencję bez nakładki „TB500” ^[16]. Z etykiety fiolki nie da się odczytać, którą z trzech substancji faktycznie zawiera.

Najważniejsze dane

Jak działa

Nie znaleziono żadnego zweryfikowanego badania tego peptydu z udziałem ludzi. Proponowane mechanizmy opisane poniżej pochodzą z badań na komórkach lub zwierzętach i nie dowodzą działania klinicznego ^[3], ^[6].

• Może wiązać się z rusztowaniem komórki. Odcinek LKKTET to ta część tymozyny β4, która wiąże aktynę, czyli białka, z którego komórki budują swoje wewnętrzne rusztowanie ^[17]. Peptyd zawierający ten odcinek mógłby wpływać na to, jak komórki się przemieszczają.
• Może wspomagać migrację komórek naczyń krwionośnych. W ludzkich komórkach żylnych motyw z siedmiu aminokwasów i całe białko były mniej więcej równie aktywne. Fragmenty pozbawione części motywu nie działały wcale ^[18].
• Może pobudzać enzymy przebudowujące tkankę. W jednym badaniu pozycje od 17 do 23 odpowiadały w całości za zdolność białka do zwiększania ilości metaloproteinaz macierzy – enzymów, które rozkładają tkankę podczas naprawy ^[19].
• Może hamować komórki wątroby odpowiedzialne za włóknienie. W ludzkich komórkach wątroby napędzających włóknienie tylko fragment 17-23 blokował sygnał wzrostowy oraz kluczowy węzeł sygnałowy wewnątrz komórki o nazwie Akt ^[20].
• Zaproponowano udział receptorów purynergicznych. Autorzy jednego badania wskazali te receptory na powierzchni komórki jako możliwą drogę działania ^[21].

Dwa wyniki przemawiają przeciwko traktowaniu fragmentu jak skróconej wersji całego białka. Badanie strukturalne wykazało, że aktywność białka zależy od obszaru leżącego tuż przed odcinkiem LKKTET ^[22]. Z kolei przeciwzapalne działanie tymozyny β4 przypisuje się zupełnie innemu fragmentowi, Ac-SDKP, którego ten fragment nie zawiera ^[23].

Co wykazały badania

Nie znaleziono żadnego zweryfikowanego badania nieacetylowanego fragmentu z udziałem ludzi. Opisane niżej badania prowadzono na komórkach lub zwierzętach; każdy wynik trzeba przypisać tej cząsteczce lub temu preparatowi, który faktycznie badano.

Rany skóry u starych myszy

Dane z badań na zwierzętach Myszom w wieku 26 miesięcy wykonano na grzbiecie niewielkie rany sztancą biopsyjną. Roztwór fragmentu bez nakładki nakładano bezpośrednio na rany ^[4].

Do 7. dnia nowa skóra pokryła większą część rany i powstało więcej kolagenu niż bez leczenia. Autorzy napisali, że peptyd z siedmiu aminokwasów wspomagał gojenie w stopniu „comparable to that observed with the parent molecule” (porównywalnym z obserwowanym dla cząsteczki macierzystej). Streszczenie badania nie podaje liczebności grup.

FDA interpretuje to badanie ostrożnie, ponieważ nie oceniono w nim zależności efektu od dawki. Nie wiadomo, czy wyniki dotyczą także innych rodzajów ran ^[3].

Cząsteczka z nakładką sprzedawana jako TB-500

In vitro W 2024 roku badacze przetestowali acetylowany TB-500 na warstwach komórek tkanki łącznej, tzw. fibroblastów, po wykonaniu w nich rysy ^[5].

Rysa nie zamykała się lepiej niż przy zwykłym płynie użytym jako kontrola. Wyraźny, choć niewielki efekt dał natomiast jeden z produktów rozpadu TB-500, krótszy fragment o nazwie Ac-LKKTE.

Autorzy doszli do wniosku, że opisywane działanie TB-500 w gojeniu ran „may be due to its metabolite Ac-LKKTE rather than the parent form” (może wynikać z jego metabolitu Ac-LKKTE, a nie z postaci wyjściowej) ^[5]. FDA ujmuje to dosadniej: dowodów z badań na zwierzętach i w laboratorium na to, że TB-500 wspomaga gojenie ran, „currently lacking” (obecnie brakuje) ^[3].

Doświadczenie na myszach i test na komórkach dotyczyły różnych cząsteczek w różnych warunkach. Każdy wynik odnosi się wyłącznie do własnego doświadczenia. Nie pozwalają one stwierdzić, że nieacetylowany fragment działa u zwierząt lub ludzi skuteczniej niż Ac-LKKTETQ.

Komórki naczyń krwionośnych i przebudowy tkanek

In vitro W testach na komórkach z 2003 roku motyw bez nakładki pobudzał ludzkie komórki żylne do wędrówki i tworzenia nowych odgałęzień. Był mniej więcej tak aktywny jak całe białko ^[18]. Dodanie do naczynia hodowlanego wolnej aktyny znosiło ten efekt.

Dane z badań na zwierzętach Badanie z 2006 roku na ranach u myszy i na hodowanych komórkach powiązało wzrost ilości enzymów przebudowujących tkankę z pozycjami od 17 do 23 ^[19]. Inne badanie opisało, że LKKTETQ poprawiał gojenie ran skóry w komórkach i u zwierząt ^[21].

Komórki wątroby odpowiedzialne za włóknienie

In vitro Badacze porównali dwa fragmenty tymozyny β4 w tym samym stężeniu na ludzkich komórkach wątroby pobranych z biopsji ^[20]. Tylko fragment 17-23 blokował wzrost trzech markerów włóknienia i spowalniał namnażanie się oraz przemieszczanie komórek.

Fragment obejmujący pozycje od 1 do 15 nie wywoływał żadnego z tych efektów. Były to komórki w naczyniu hodowlanym, bez dalszych badań na zwierzętach czy ludziach.

Modele oka i mózgu

Dane z badań na zwierzętach Żel z chemicznie wbudowaną sekwencją LKKTETQ pomagał u zwierząt w odbudowie powierzchni rogówki po oparzeniu zasadą ^[16]. Efekt należy przypisać całemu układowi żelowemu, a nie wolnemu peptydowi.

Dane z badań na zwierzętach U myszy z linii, u której rozwijają się zmiany podobne do choroby Alzheimera, peptyd nazwany „TB500” oraz Ac-SDKP poprawiały wyniki testów pamięci i łagodziły aktywację komórek odpornościowych mózgu ^[24]. Złogi amyloidu pozostały bez zmian, a praca nie podaje, czy jej „TB500” miał nakładkę.

Biçer 2026

Materiał TB-500 użyty w badaniu ścięgna nie został chemicznie zidentyfikowany w opisie metod; badanie nie pozwala więc wykazać działania ani Ac-LKKTETQ, ani nieacetylowanego LKKTETQ ^[25]. Pełnej długości peptyd opisuje strona TB-4; różnicę wyjaśnia porównanie TB-500 i TB-4.

Badania z udziałem ludzi

Brak danych z badań Rejestr badań klinicznych zawiera 0 badań pod hasłem fequesetide i 0 pod hasłem LKKTETQ ^[6]. Jedyny wpis wymieniający TB-500 sam określa się jako fikcyjny przykład i nie jest tu liczony jako badanie.

FDA nie znalazła żadnego artykułu klinicznego o podawaniu TB-500, choć odnotowała dwa niepoddane ocenie zgłoszenia od konsumentów dotyczące oznaczonych w ten sposób mieszanek ^[3]. Nie znaleziono też żadnego zweryfikowanego badania nieacetylowanego fragmentu z udziałem ludzi ^[6].

Czego wciąż nie wiadomo

• Wszystko, co dotyczy ludzi. Nie ma danych o wchłanianiu, rozkładzie ani bezpieczeństwie dla żadnej drogi podania ^[3].
• Jak długo utrzymuje się peptyd bez nakładki. Wszystkie dane o rozkładzie dotyczą cząsteczki z nakładką, a FDA zauważa, że nakładka zmienia to, jak długo peptyd utrzymuje się w organizmie ^[3].
• Czy wynik u myszy można uogólnić. Badanie z 2003 roku nie porównywało różnych ilości; nie pozwala wykazać działania w różnych rodzajach ran ^[3].
• Która cząsteczka jest aktywna. Peptyd z nakładką zawiódł tam, gdzie zadziałał jego produkt rozpadu, więc nie wiadomo, która substancja jest czynna ^[5].

Skutki uboczne i bezpieczeństwo

Dla nieacetylowanego fragmentu nie istnieje ustalony profil skutków ubocznych u ludzi. FDA również wskazuje na poważne luki w danych o bezpieczeństwie preparatów związanych z TB-500 u ludzi ^[3].

• Brak zgłoszeń to nie to samo co brak szkód. Do 26 marca 2025 roku baza FDA zgłoszeń działań niepożądanych nie zawierała żadnego zgłoszenia dotyczącego TB-500. W systemie zgłoszeń dotyczących bezpieczeństwa żywności były dwa zgłoszenia dotyczące mieszanki TB-500 z BPC-157, bez żadnej oceny ^[3].
• Reakcje immunologiczne. Wstrzykiwane peptydy „may pose a significant risk for immunogenicity” (mogą nieść znaczne ryzyko wywołania odpowiedzi immunologicznej), pisze FDA, a zlepianie się cząsteczek i zanieczyszczenia jeszcze to ryzyko zwiększają. Reakcje mogą sięgać od bezobjawowego wytwarzania przeciwciał po reakcje zagrażające życiu ^[3].
• Niekontrolowana jakość. Publicznie dostępne świadectwo analizy, które przejrzała FDA, nie obejmowało badania zawartości, zanieczyszczeń, toksyn bakteryjnych ani zlepionych cząsteczek ^[3].
• Uwalnianie zawartości komórek tucznych. W testach na komórkach fragmenty 17-23 i 16-38 powodowały, że komórki tuczne uwalniały swoją zawartość równie silnie jak całe białko albo silniej ^[26]. Ten sam proces odpowiada za nagłe reakcje alergiczne; co oznacza u ludzi, nie wiadomo.

FDA wymienia też to, czego nigdy nie zbadano. Nie ma badań dotyczących ostrego zatrucia, wielokrotnego podawania, uszkodzeń genów, rozrodu, reakcji immunologicznych ani zlepiania się cząsteczek, a długoterminowych badań bezpieczeństwa na zwierzętach, których zwykle wymagają urzędy, również nigdy nie przeprowadzono ^[3].

Co jest w fiolce

Laboratoria w czterech krajach badały produkty sprzedawane pod tymi nazwami. Żadne nie stwierdziło, by zawartość była wiarygodna, i żadne nie potrafi powiedzieć, ile na rynku jest fragmentu, a ile całego białka.

• Stany Zjednoczone. Uniwersyteckie laboratorium badań koni wyścigowych podało, że większość produktów oznaczonych jako TB-500 w ogóle nie zawierała białek, peptydów ani aminokwasów ^[27].
• Francja. Laboratorium badań koni wyścigowych stwierdziło, że produkty sprzedawane jako TB500 i TB1000 nie zawsze odpowiadały swoim opisom ^[28].
• Niemcy. Wśród zabezpieczonych produktów z czarnego rynku z lat 2010–2013 przeanalizowano 337 substancji i zidentyfikowano 67 substancji czynnych. Wyróżniało się całe białko, tymozyna β4, a nie fragment ^[29].
• Polska. Państwowe laboratorium kontroli leków zbadało 601 produktów poprawiających wydolność, zabezpieczonych w latach 2020–2024, a TB-500 znalazł się wśród grup substancji. W 34,9 procent z 63 dokładnie zbadanych leków hormonalnych brakowało deklarowanego składnika; osobnej liczby dla TB-500 nie podano ^[8].

W tej samej grupie 63 próbek tylko 58,7 procent zawierało deklarowany składnik i nic poza nim ^[8]. FDA dodaje, że pod jedną zwyczajową nazwą znajdowała w sprzedaży różne sole i pochodne, a nawet różne cząsteczki czynne ^[3]. Uznaje to za zagrożenie dla bezpieczeństwa, ponieważ pacjent „may be dosed with a different” (może otrzymać inną) substancję niż zamówiona.

Dawki stosowane w badaniach

Są to dawki opisane w cytowanych badaniach, podane wyłącznie jako odniesienie naukowe. Nie stanowią zalecenia.

Doświadczenia te prowadzono na komórkach lub zwierzętach. W części z nich badano nieacetylowany LKKTETQ, w innych acetylowany TB-500, jego metabolity albo materiał o niewyjaśnionej tożsamości. Kolumna z substancją pokazuje te różnice.

Żadnej ilości z tej listy nie da się przeskalować na ludzi. W całej opublikowanej literaturze nie ma dawki tego peptydu dla człowieka ^[3].

Stan rozwoju i dopuszczenie do obrotu

W przejrzanych źródłach nie znaleziono dopuszczonego produktu ani programu rozwoju klinicznego nieacetylowanego fragmentu ^[6], ^[32], ^[33], ^[35], ^[36], ^[37]. Ocena FDA z 2026 roku i australijski Poisons Standard dotyczą szerszej rodziny TB-500, przy czym istotne jest rozróżnienie poszczególnych cząsteczek ^[3], ^[31].

• 1992 – zostaje opisany motyw LKKTET, który wiąże aktynę ^[17].
• 2003 – fragment bez nakładki dorównuje całemu białku w gojeniu ran skóry u starych myszy ^[4].
• 2012 – analitycy w Gandawie ustalają, że TB-500 to fragment z nakładką ^[13].
• 2022–2023 – WHO proponuje, a następnie zatwierdza nazwę fequesetide ^[11], ^[12].
• 2024 – cząsteczka z nakładką nie przechodzi testu rysy, który przechodzi jej produkt rozpadu ^[5].
• Od maja do lipca 2026 – FDA odradza stosowanie w sporządzaniu leków recepturowych, a jej komitet doradczy głosuje 8 do 6 za wpisaniem, wbrew temu zaleceniu ^[3], ^[7].

Wszystkie wyszukiwania w rejestrach, na których opiera się ta tabela, przeprowadzono 23 września 2026 roku, za każdym razem z wyszukiwaniem kontrolnym, które dało wyniki.

Głosowanie w USA. Dokument informacyjny FDA z 15 maja 2026 roku proponował „not adding TB-500 (free base) or TB-500 acetate” (niewpisywanie TB-500 w postaci wolnej zasady ani octanu TB-500) na listę substancji do sporządzania leków recepturowych ^[3]. Podawał trzy powody: brak danych z badań u ludzi, brak badań toksykologicznych i nazewnictwo tak niespójne, że samo stanowi zagrożenie dla bezpieczeństwa.

23 lipca 2026 roku komitet doradczy zagłosował 8 do 6, przy jednym głosie wstrzymującym się, za wpisaniem obu postaci ^[38], ^[7]. Liczby te pochodzą ze źródeł wtórnych, w tym z analizy kancelarii prawnej z 27 lipca 2026 roku. Oficjalny protokół nie był dostępny 23 września 2026 roku.

Głosowanie komitetu ma charakter doradczy i nie jest dopuszczeniem do obrotu. Wpisanie substancji na tę listę wymaga formalnej procedury stanowienia przepisów z konsultacjami publicznymi, a do tego czasu TB-500 pozostaje substancją niedopuszczoną do obrotu ^[3].

Australia wymienia „TB-500” i „THYMOSIN BETA 4” jako dwa odrębne wpisy leków na receptę. Oba figurują też w załączniku z substancjami, których nie wolno posiadać bez zezwolenia, jako pozycje 35 i 36 ^[31].

Fragment bez nakładki nie jest wymieniony z nazwy. Australijski Poisons Standard obejmuje pochodne wymienionych substancji, o ile nie są one ujęte gdzie indziej, więc fragment najprawdopodobniej się w nim mieści. Jest to odczytanie tekstu prawnego, a nie decyzja urzędu ^[31].

Antydoping

Przy dosłownym odczytaniu przepisów antydopingowych fragment jest zakazany w sporcie przez cały czas, zarówno w zawodach, jak i poza zawodami. Sekcja S2.3 listy zabronionej WADA na 2026 rok obejmuje „Thymosin-ß4 and its derivatives e.g. TB-500” (tymozyna β4 i jej pochodne, np. TB-500), a substancje z klasy S2 zaliczono do substancji nieokreślonych ^[9].

Lista nigdzie nie wymienia LKKTETQ ani fequesetide. Czytana dosłownie, obejmowałaby jednak fragment na dwa sposoby. Pierwszy to słowo „derivatives” (pochodne), przy którym TB-500 jest tylko przykładem. Drugi to klauzula zbiorcza na końcu sekcji, obejmująca kolejne czynniki wzrostu wpływające na naczynia krwionośne lub regenerację ^[9]. Jest to odczytanie listy, a nie rozstrzygnięcie Światowej Agencji Antydopingowej.

Prawo niemieckie idzie tym samym tropem. Załącznik do ustawy antydopingowej wymienia „Thymosin-beta-4 und seine Derivate” (tymozyna beta-4 i jej pochodne), a pochodne są wprost objęte przepisem ^[34]. Posiadanie staje się przestępstwem powyżej 100 mg, czyli „niemałej ilości” określonej w osobnym rozporządzeniu ^[39].

Czy fragment bez nakładki jest w konkretnym przypadku pochodną, to kwestia prawna, której ta strona nie rozstrzyga. Szerszy obraz: peptydy zakazane w sporcie.

Porównanie z pokrewnymi peptydami

Dowody pozostają przedkliniczne. Badanie z 2003 roku na starych myszach i późniejsza praca Huanga i współpracowników opisały wyniki związane z gojeniem ran, ale nie dowodzą korzyści u ludzi ^[4], ^[21]. FDA zwraca też uwagę, że we wcześniejszym badaniu na myszach nie oceniono zależności efektu od dawki ^[3].

W badaniu ścięgna u szczurów użyto materiału oznaczonego jako TB-500, nie wyjaśniając jego tożsamości chemicznej, więc nie można go przypisać żadnemu z fragmentów ^[25]. Negatywny wynik Ac-LKKTETQ na komórkach odnosi się tylko do tego testu ^[5]. Ac-SDKP i LKKTETQ to różne części białka macierzystego; żaden z nich nie odpowiada całej cząsteczce ^[23].

W sporcie BPC-157 podlega sekcji S0 jako substancja określona. TB-500 jest wymieniony w sekcji S2.3, która obejmuje pochodne tymozyny β4 i zalicza je do substancji nieokreślonych ^[9].

Częste nieporozumienia

• „Fragment TB-500 (17-23) i TB-500 to to samo”. Różni je jedna grupa acetylowa, 42 g/mol, i mają różne numery rejestrowe. FDA stwierdza, że profilu peptydu bez nakładki „cannot be directly extrapolated” (nie można bezpośrednio przenosić) na TB-500 ^[1], ^[2], ^[3].
• „Badania gojenia ran rozstrzygają, który fragment działa lepiej”. W badaniu na myszach użyto nieacetylowanego LKKTETQ, a w teście na komórkach z 2024 roku badano Ac-LKKTETQ i jego metabolity. Tak różne modele nie pozwalają porównać skuteczności ^[4], ^[5].
• „FDA dopuściła TB-500 do obrotu w lipcu 2026 roku”. Komitet doradczy zagłosował 8 do 6 wbrew zaleceniu urzędu. To głosowanie nie jest dopuszczeniem do obrotu i nie zmienia prawa ^[3], ^[7].
• „Nazwa międzynarodowa oznacza, że to lek”. Nazwa fequesetide pozwala jedynie jednoznacznie oznaczyć cząsteczkę. Nic nie mówi o dopuszczeniu do obrotu, bezpieczeństwie ani działaniu ^[11].
• „To nie doping, bo lista go nie wymienia”. Sekcja S2.3 obejmuje tymozynę β4 „and its derivatives” (i jej pochodne), a TB-500 podaje tylko jako przykład ^[9].
• „Brak zgłoszeń skutków ubocznych oznacza, że jest bezpieczny”. Nie znaleziono żadnego zweryfikowanego badania z udziałem ludzi. Dostępne zgłoszenia nie pozwalają ustalić profilu bezpieczeństwa, a brakuje ważnych danych toksykologicznych ^[3], ^[6].

Najczęściej zadawane pytania

Czy fragment TB-500 (17-23) to to samo co TB-500?

Nie. Fragment to łańcuch LKKTETQ bez grupy acetylowej o masie 847,0 g/mol, a TB-500 ma dodatkową grupę acetylową i waży 889,0 g/mol. Obie substancje mają różne numery rejestrowe. FDA stwierdza, że profilu peptydu bez grupy acetylowej nie można wprost przenosić na TB-500.

Czym jest fequesetide i jaki ma związek z fragmentem TB-500?

Fequesetide to międzynarodowa nazwa, którą Światowa Organizacja Zdrowia nadała fragmentowi LKKTETQ bez grupy acetylowej; zaproponowano ją w 2022 roku, a zatwierdzono w 2023 roku. Pozwala jednoznacznie oznaczyć tę cząsteczkę. Nie jest dopuszczeniem do obrotu i nic nie mówi o bezpieczeństwie ani działaniu.

Czy fragment TB-500 (17-23) był kiedykolwiek badany na ludziach?

Nie znaleziono żadnego zweryfikowanego badania fequesetide ani LKKTETQ z udziałem ludzi. Wpis w rejestrze, który wymienia TB-500, sam określa się jako fikcyjny. FDA nie znalazła żadnego artykułu klinicznego o podawaniu fragmentu TB-500, choć odnotowała niepoddane ocenie zgłoszenia dotyczące produktów noszących tę nazwę.

Czy fragment TB-500 przyspieszał gojenie ran w badaniach?

W badaniu z 2003 roku na myszach w wieku 26 miesięcy nieacetylowany LKKTETQ wspomagał gojenie skóry do 7. dnia. FDA zaleca ostrożność, ponieważ nie porównano różnych dawek. W osobnym teście na komórkach z 2024 roku Ac-LKKTETQ nie dał istotnego efektu; różne modele nie pozwalają ustalić, który fragment jest lepszy.

Czy FDA dopuściła TB-500 do obrotu w lipcu 2026 roku?

Nie. W maju 2026 roku FDA odradziła wpisanie TB-500 na listę substancji, z których apteki mogą sporządzać leki recepturowe. Według źródeł wtórnych jej komitet doradczy zagłosował 8 do 6, przy jednym głosie wstrzymującym się, za wpisaniem, wbrew zaleceniu urzędu. Głosowanie ma charakter doradczy i niczego nie zmienia w prawie.

Czy fragment TB-500 (17-23) jest gdziekolwiek dopuszczony do obrotu?

Nie. Przeszukanie rejestrów 23 września 2026 roku w Stanach Zjednoczonych, Unii Europejskiej, Wielkiej Brytanii, Kanadzie i Szwajcarii nie pozwoliło znaleźć żadnego dopuszczenia. Australia klasyfikuje TB-500 i tymozynę β4 jako leki na receptę i zakazuje ich posiadania bez zezwolenia, co najprawdopodobniej obejmuje też fragment.

Czy fragment TB-500 jest zakazany w sporcie?

Brzmienie sekcji S2.3 listy zabronionej WADA na 2026 rok obejmuje tymozynę β4 i jej pochodne przez cały czas, a TB-500 podaje jako jeden z przykładów. Przemawia to za traktowaniem fragmentu jako zabronionego, choć LKKTETQ nie jest wymieniony z nazwy. Substancje z klasy S2 zaliczono do substancji nieokreślonych.

Co faktycznie zawierają produkty sprzedawane jako TB-500?

Często nie to, co jest na etykiecie. Amerykańskie laboratorium badań koni wyścigowych stwierdziło, że większość tak oznaczonych produktów w ogóle nie zawierała peptydu. Polskie laboratorium państwowe nie znalazło deklarowanego składnika w 34,9 procent z 63 zabezpieczonych leków hormonalnych, bez osobnej liczby dla TB-500. Nikt nie zmierzył, jak często produkty zawierają fragment, a jak często całe białko.

Jakie są znane skutki uboczne fragmentu TB-500 (17-23)?

Nie istnieje ustalony profil skutków ubocznych u ludzi. FDA wskazuje na możliwe reakcje immunologiczne i luki w badaniach toksykologicznych preparatów związanych z TB-500. W doświadczeniach na komórkach nieacetylowany fragment wywoływał uwalnianie zawartości komórek tucznych, czyli proces biorący udział w reakcjach alergicznych; jego znaczenie u ludzi nie jest znane.

Jak cytować tę stronę

Pierwotne wyszukiwania w rejestrach zakończono 23 września 2026 roku. Weryfikację tożsamości i dowodów zaktualizowano 30 września 2026 roku. Każda decyzja FDA podjęta po lipcowym głosowaniu doradczym z 2026 roku będzie wymagała ponownego sprawdzenia statusu.

myPeptides Research & Editing. (2026). Fragment TB-500 (17-23): badania, status i bezpieczeństwo. Wersja 1.1, 30 września 2026. Rejestr peptydów myPeptides. Pobrano z https://mypep.app/peptides/tb-500-fragment-17-23

Sposób opracowywania i oceniania stron tego rejestru opisano w części metodologia; pełny rejestr znajduje się na stronie peptydy.

Ostatnia weryfikacja: 30 września 2026. Pierwotne wyszukiwania w rejestrach: 23 września 2026. Następny przegląd: po opublikowaniu oficjalnego protokołu z lipcowego posiedzenia komitetu z 2026 roku, po wszczęciu przez FDA jakiejkolwiek procedury legislacyjnej dotyczącej TB-500, po pojawieniu się jakiegokolwiek badania fragmentu z udziałem ludzi lub po zmianie wpisów na liście antydopingowej albo w australijskim Poisons Standard.