5-Amino-1MQ: badania, status i bezpieczeństwo

Podsumowanie

5-Amino-1MQ nie jest peptydem. To mała syntetyczna cząsteczka, w której nie ma ani jednego aminokwasu. Blokuje enzym o nazwie NNMT, przetwarzający jeden z produktów rozkładu witaminy B3. Znalazła się w tym rejestrze peptydów, ponieważ reklamuje się ją jako peptyd i sprzedaje razem z nimi. Nie istnieje ani jedno badanie z udziałem ludzi. Badania na zwierzętach pochodzą niemal wyłącznie od jednej grupy badawczej i założonej przez nią firmy, a substancja nigdy nie przeszła żadnego programu badań bezpieczeństwa.

Najważniejsze ustalenia w skrócie

• To nie jest peptyd i nie chodzi tu o niuanse. Cząsteczka składa się z dwóch połączonych pierścieni, ma masę 159,21 g/mol i nie zawiera ani jednego aminokwasu ^[1]. Zaprojektowali ją chemicy w laboratorium w 2017 roku; nie jest kopią niczego, co wytwarza organizm ^[2].
• Zero badań u ludzi. Rejestr ClinicalTrials.gov przeszukano 6 września 2026 roku przy użyciu dziewięciu haseł. Nie znaleziono żadnego zarejestrowanego badania 5-Amino-1MQ ani żadnego innego inhibitora NNMT ^[3].
• Jeden test przesiewowy wskazał na drugi cel działania. W stężeniu 10 µmol/l substancja hamowała enzym monoaminooksydazę A o 67,4 procent. Firma, która ją rozwija, sama nazywa to problemem, który trzeba jeszcze rozwiązać ^[4].
• W ludzkich komórkach naczyń krwionośnych ta sama blokada enzymu szkodziła. W warunkach stresu chemicznego przy zablokowanym NNMT przeżywało mniej komórek śródbłonka, czyli wyściółki naczyń, a wynik utrzymał się przy trzech różnych metodach ^[5].
• Po połknięciu może się marnować niemal cała dawka. Myszy wchłonęły 3,5 procent dawki doustnej ^[4], szczury 38,4 procent ^[6]. Niemal wszystkie badania, które wykazały jakiś efekt, polegały natomiast na wstrzykiwaniu substancji pod skórę.
• Nie ma żadnych badań toksykologicznych. Dla tej cząsteczki nie opublikowano badań toksyczności po wielokrotnym podawaniu, uszkodzeń materiału genetycznego, wpływu na płodność i rozwój ani ryzyka nowotworów ^[4], ^[7].
• Zakazany w sporcie przez cały czas. Kategoria S0 listy zabronionej na 2026 rok obejmuje go swoim sformułowaniem, choć nie wymienia go z nazwy ^[8].

Czym jest 5-Amino-1MQ

5-Amino-1MQ to mała syntetyczna cząsteczka, która blokuje enzym N-metylotransferazę nikotynamidu, w skrócie NNMT. Pod względem chemicznym jest solą chinoliniową, czyli układem dwóch połączonych pierścieni o stałym ładunku dodatnim. Nie ma biologicznego pierwowzoru: nic podobnego nie występuje w organizmie ^[1], ^[2].

Po raz pierwszy opisała ją w 2017 roku akademicka grupa z University of Texas Medical Branch, w pracy przesiewowej, w której figurowała jako „compound 1k” (związek 1k) ^[2]. Z tej grupy wyrosła później firma Ridgeline Therapeutics i od tamtej pory niemal każde badanie tej substancji na zwierzętach ma autorów zatrudnionych w tej firmie lub będących jej założycielami ^[4], ^[9].

Same publikacje to przyznają. Badanie mięśni z 2024 roku podaje, że kierujący nim autor (senior author) założył Ridgeline Therapeutics, a dwoje współautorów jest jej pracownikami ^[9]. Badanie metaboliczne z 2024 roku wskazuje firmę jako miejsce pracy czworga z pięciorga autorów ^[4]. Badanie z 2018 roku, opublikowane, zanim firma powstała, zawiera deklarację braku konfliktu interesów ^[13].

Nazwa, pod którą substancja jest sprzedawana, to skrót laboratoryjny. Nie jest to zatwierdzona nazwa leku, a w literaturze krąży co najmniej pięć jej wariantów, w tym 5A1MQ, 5-AMQ i 5MQ ^[1], ^[2].

Najważniejsze dane

Różnica wobec peptydów nie jest formalnością. Małą cząsteczkę rozkładają enzymy wątroby, a nie enzymy, które tną peptydy. Może ona w zasadzie przenikać przez ścianę jelita i umyka metodom laboratoryjnym opracowanym do wykrywania zakazanych peptydów w próbkach sportowców ^[1].

Jak działa

Proponowany mechanizm zaczyna się od jednego enzymu. NNMT pobiera grupę metylową z cząsteczki przenośnikowej o nazwie SAM i przyłącza ją do nikotynamidu, jednej z form witaminy B3. Powstaje związek o nazwie 1-metylonikotynamid. Cały pomysł polega na zablokowaniu tego etapu ^[2], ^[12].

• Wiąże się tam, gdzie zwykle znajduje się witamina. Obliczenia i pomiary aktywności enzymu umieszczają cząsteczkę w kieszeni enzymu wiążącej nikotynamid, a nie w miejscu przenośnika grup metylowych. To model oparty na obliczeniach, a nie wyznaczona doświadczalnie struktura tej cząsteczki związanej z enzymem ^[2].
• Dwa bilanse zmieniają się naraz. Jeśli etap metylacji staje, zużywa się mniej SAM i ubywa mniej nikotynamidu. Dlatego zarówno pula grup metylowych, jak i zapas NAD+ w komórce mogą wzrosnąć. W komórkach tłuszczowych substancja obniżała poziom 1-metylonikotynamidu i podnosiła oba te zasoby ^[13].
• Zużycie energii, a nie apetyt. Wyjściowa idea pochodzi z pracy z 2014 roku, w której wyłączenie genu Nnmt u myszy chroniło je przed otyłością wywołaną dietą. W tamtej pracy użyto cząsteczek wyciszających gen, a nie tej substancji, która jeszcze wtedy nie istniała ^[12].
• Komórki macierzyste mięśni mogą się wybudzać. W przypadku wyników dotyczących starzejących się mięśni autorzy sugerują, że przywrócona równowaga NAD+ ponownie uaktywnia komórki macierzyste mięśni, które przeszły w stan uśpienia. Dowody pochodzą z badań na myszach i na linii komórek mięśniowych ^[14].
• Kierunek działania nie jest taki sam w każdej tkance. W ludzkich komórkach naczyń krwionośnych zablokowanie tego samego enzymu zmniejszało przeżywalność w warunkach stresu. Wykazano to przy użyciu tej substancji, drugiego inhibitora i wyciszenia genu, więc jest to cecha samej blokady enzymu, a nie tej konkretnej cząsteczki ^[5].

Dla żadnego z tych mechanizmów nie ma pomiarów u człowieka. Nie wiadomo też, jaka część poszczególnych wyników jest skutkiem samej blokady enzymu, skoro w badaniu przesiewowym znaleziono drugi cel działania ^[4].

Co wykazały badania

Każdy z poniższych wyników pochodzi z badań na gryzoniach albo na komórkach hodowanych w laboratorium. Nikt nie przeprowadził badania tej substancji u ludzi, jakiejkolwiek wielkości i w jakimkolwiek celu ^[3].

Masa ciała i tkanka tłuszczowa u otyłych myszy

Dane z badań na zwierzętach W głównej pracy o skuteczności otyłe myszy na diecie wysokotłuszczowej otrzymywały wstrzyknięcia podskórne przez 11 dni. Stopniowo traciły masę ciała w porównaniu z grupą kontrolną otrzymującą sól fizjologiczną; miały mniej tkanki tłuszczowej, mniejsze komórki tłuszczowe i niższy cholesterol całkowity. Ilość zjadanego pokarmu się nie zmieniła, dlatego autorzy przypisują efekt zużyciu energii, a nie apetytowi ^[13].

Dane z badań na zwierzętach W późniejszym badaniu substancję połączono z przejściem na dietę o obniżonej kaloryczności. Łączny ubytek masy ciała wyniósł 6,3 g wobec 4,3 g przy samej zmianie diety, w grupach liczących od 6 do 8 myszy. Ponowny przyrost masy, widoczny po mniej więcej trzech i pół tygodnia w grupie tylko na diecie, nie wystąpił ^[15].

To porównanie jest kluczowe. Myszy z grupy kontrolnej chudły już od samej zmiany diety, a substancja jeszcze go zwiększyła.

Cukier we krwi i wątroba

Dane z badań na zwierzętach Otyłe myszy otrzymywały jedno wstrzyknięcie dziennie przez 28 dni w jednej z dwóch dawek, po 8 zwierząt w grupie. Masa ciała i tkanka tłuszczowa przybywały wolniej, poprawiła się tolerancja glukozy i wrażliwość na insulinę, a w wątrobie było mniej tłuszczu i mniej komórek zapalnych, przy czym wartości enzymów wątrobowych wróciły do normy. Dowód, że substancja dotarła do swojego celu, uzyskano tylko w grupie z wyższą dawką ^[4].

Mięśnie u starych myszy

Dane z badań na zwierzętach U myszy w wieku 24 miesięcy z uszkodzonym mięśniem nogi leczenie zwiększyło liczbę dzielących się komórek macierzystych mięśni o 60 do 75 procent. Liczba naprawionych włókien wzrosła o 40 do 48 procent, zależnie od dawki, przy 10 do 13 zwierzętach w grupie. Przy wyższej dawce średni przekrój włókna był około 1,8 raza większy, a maksymalny moment siły mniej więcej o 70 procent wyższy ^[14].

Dane z badań na zwierzętach W drugim badaniu 35 starych samic myszy podzielono na cztery grupy na dwa miesiące: bez ruchu, leczoną, z ćwiczeniami w kołowrotku oraz z ćwiczeniami i leczeniem. Siła chwytu była wyższa niż w nieaktywnej grupie kontrolnej o około 40 procent przy samej substancji, o 20 procent przy samych ćwiczeniach i o około 60 procent przy ich połączeniu ^[9].

Komórki w hodowli

In vitro W standardowym zestawie testów cząsteczka wypadła bez zarzutu. Nie hamowała żadnego z trzech podobnych enzymów przenoszących grupy metylowe ani żadnego z dwóch enzymów odtwarzających NAD+, nawet w wysokich stężeniach ^[13]. Niezależna grupa z Turcji stwierdziła, że spowalniała ona podziały komórek raka szyjki macicy w hodowli, przy czym pojawiały się oznaki programowanej śmierci komórek ^[16].

Wyniki negatywne i niepożądane

In vitro Przesiewowy zestaw testów obejmujący najważniejsze receptory, enzymy i białka transportowe dał jeden wynik dodatni: 67,4-procentowe zahamowanie monoaminooksydazy A przy stężeniu 10 µmol/l. U ludzi blokowanie tego enzymu wiąże się z przełomami nadciśnieniowymi po zjedzeniu dojrzewającego sera lub wypiciu czerwonego wina oraz z groźnymi interakcjami z kilkoma powszechnie stosowanymi lekami ^[4].

In vitro W trzech liniach ludzkich komórek naczyń krwionośnych poddanych stresowi chemicznemu zablokowanie NNMT istotnie obniżyło ich przeżywalność. Autorzy wnioskują, że enzym ten chroni wyściółkę naczyń ^[5]. Substancja podawana we wstrzyknięciu dociera do wyściółki naczyń równie pewnie jak do tkanki tłuszczowej.

Dane z badań na zwierzętach Jedynym niezależnym zastosowaniem tej cząsteczki u zwierząt są badania nad nowotworami. Spowalniała tam wzrost guzów pęcherza moczowego u myszy i wzmacniała działanie przeciwciała stosowanego w immunoterapii ^[17]. To wynik z dziedziny onkologii, który nie ma nic wspólnego z tym, w jakim celu substancja jest reklamowana.

Czego wciąż nie wiadomo

• Czy cokolwiek z tego, co zaobserwowano u myszy, zachodzi u człowieka. Nie ma żadnego badania tej substancji u ludzi, przy żadnej drodze podania ^[3].
• Jaka ilość byłaby bezpieczna. Nie istnieje żaden program toksykologiczny, więc nie ma dawki, na podstawie której można by mówić o bezpieczeństwie ^[7].
• Ile połkniętej dawki trafia do krwi u człowieka. Dwa pomiary u zwierząt różnią się ponad dziesięciokrotnie ^[4], ^[6].
• Czy drugi cel działania wykryty w badaniu przesiewowym ma znaczenie przy osiągalnych stężeniach. Nikt nie zmierzył stężenia we krwi u człowieka ^[4].
• Czy to, co jest w sprzedaży, odpowiada etykiecie. Nie ma normy farmakopealnej dotyczącej tożsamości ani czystości i nie opublikowano analizy próbek z rynku ^[7].

Skutki uboczne i bezpieczeństwo

5-Amino-1MQ nie ma profilu skutków ubocznych, bo nie ma udokumentowanego stosowania u ludzi, z którego dałoby się go zbudować. Cisza w bazach danych nie jest świadectwem bezpieczeństwa.

• Nigdzie nie zgłoszono szkód. Baza zdarzeń niepożądanych FDA zwróciła 6 września 2026 roku wynik „No matches found” (brak wyników) dla każdego hasła ^[18]. Substancje sprzedawane poza regulowanym systemem leków rzadko w ogóle są przedmiotem zgłoszeń, a użytkownikowi trudno byłoby przypisać objaw właśnie tej substancji.
• Drugi cel działania, wskazany przez samych twórców. Zahamowanie monoaminooksydazy A o 67,4 procent przy 10 µmol/l to jedyny konkretny sygnał dotyczący bezpieczeństwa w literaturze. Praca, która go opisuje, wymienia usunięcie tej właściwości jako zadanie, nad którym wciąż się pracuje ^[4].
• Blokada enzymu nie wszędzie pomaga. Komórki naczyń krwionośnych gorzej znosiły stres przy zablokowanym NNMT, co wykazano trzema różnymi metodami ^[5].
• Niczego nie zbadano pod kątem toksyczności. Nie ma badania z wielokrotnym podawaniem, testu uszkodzeń materiału genetycznego, badania wpływu na płodność i rozwój ani badania rakotwórczości. Najdłuższe narażenie w całej literaturze to dwa miesiące, u myszy ^[7], ^[9].
• Interakcje nie zostały zbadane, choć są prawdopodobne. Hamowanie monoaminooksydazy A wskazuje na możliwe interakcje z lekami przeciwdepresyjnymi, lekami na migrenę, niektórymi lekami przeciwbólowymi i pokarmami bogatymi w tyraminę. Żadnej z nich nie sprawdzono ^[4].
• Postać handlowa zawiera jodek. Jodek stanowi około 44 procent masy soli sprzedawanej w handlu i nikt nie ocenił, co takie spożycie oznaczałoby dla tarczycy ^[10].

Jedna kwestia wymaga szczególnej ostrożności. 5-Amino-1MQ nie figuruje na wykazach FDA obejmujących substancje, które przy sporządzaniu leków recepturowych mogą stwarzać poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa ^[19]. Nie oznacza to, że uznano ją za bezpieczną. Wykazy te obejmują substancje, które ktoś zgłosił, a urząd musiał następnie ocenić. Tej substancji nigdy nie zgłoszono, więc nigdy jej nie oceniono.

Chemia dokłada kolejne otwarte pytanie, a nie odpowiedź. Chinolinę i kilka spokrewnionych związków opisuje się jako mutagenne i uszkadzające wątrobę, a Australia umieszcza chinolinę i jej sole w jednym z wykazów substancji kontrolowanych. Czy dotyczy to także tej metylowanej odmiany z grupą aminową, nigdy nie zbadano ^[7], ^[20].

Dawki stosowane w badaniach

Są to dawki opisane w cytowanych badaniach, podane wyłącznie jako odniesienie naukowe. Nie stanowią zalecenia.

Każdy wiersz dotyczy myszy, szczura lub komórek w hodowli. Droga podania ma tu większe znaczenie niż w przypadku większości wpisów tego rejestru, bo niemal wszystko, co dało jakiś efekt, wstrzykiwano pod skórę.

Trzy rzeczy sprawiają, że tych liczb nie da się przenieść na człowieka. Niemal każdy wynik uzyskano przy wstrzyknięciu podskórnym, podczas gdy produkt sprzedaje się w kapsułkach do połykania.

Ilość wchłaniana po połknięciu różni się też ponad dziesięciokrotnie między dwoma zbadanymi gatunkami. I wreszcie dla żadnej z tych ilości nie istnieje badanie bezpieczeństwa ^[4], ^[6], ^[7].

Stan rozwoju i dopuszczenie do obrotu

• 2014 — praca w czasopiśmie Nature opisuje, że wyciszenie genu Nnmt chroni myszy przed otyłością wywołaną dietą; od tego zaczyna się cała dziedzina ^[12].
• 2017 — cząsteczka zostaje opisana po raz pierwszy w badaniu przesiewowym spokrewnionych szkieletów chemicznych ^[2].
• 2018 — ukazuje się pierwsze badanie skuteczności u otyłych myszy ^[13].
• 2019 do 2024 — publikowane są prace o mięśniach, a obok nich badania dotyczące bakterii jelitowych i cukru we krwi ^[9], ^[14], ^[21].
• 2021 — niezależna grupa informuje, że blokada enzymu szkodzi ludzkim komórkom naczyń krwionośnych w warunkach stresu ^[5].
• 2024 — najpełniejsze dotąd badanie opisuje zarówno efekty, jak i drugi cel działania ^[4].
• 2026 — przegląd całej grupy inhibitorów opisuje wejście do badań klinicznych jako etap wciąż nieosiągnięty i wskazuje nieznane profile bezpieczeństwa jako czynnik ograniczający ^[22].

Wszystkie te informacje sprawdzono 6 września 2026 roku. Tam, gdzie tabela podaje, że nie sprawdzano osobno, wpis opiera się na braku jakiegokolwiek dopuszczenia na świecie, a nie na przeszukaniu danego rejestru krajowego ^[11]. Sama dziedzina zdążyła już pójść dalej: najgłośniejsze najnowsze prace wykorzystują nowo zaprojektowane inhibitory zamiast niego ^[23].

Antydoping

5-Amino-1MQ jest zakazany w sporcie przez cały czas, w zawodach i poza zawodami. Na liście zabronionej na 2026 rok nie figuruje z nazwy. Podlega kategorii S0, która obejmuje „any pharmacological substance which is not addressed by any of the subsequent sections of the List and with no current approval by any governmental regulatory health authority for human therapeutic use” (każdą substancję farmakologiczną, której nie obejmuje żadna z dalszych sekcji listy i której żaden rządowy urząd ds. zdrowia nie dopuścił obecnie do stosowania terapeutycznego u ludzi). Jako przykład kategoria ta wymienia leki na etapie badań przedklinicznych ^[8].

Jedną z konsekwencji trzeba nazwać wprost. Ponieważ nie jest to peptyd, metody laboratoryjne opracowane do wykrywania zakazanych peptydów go nie szukają ^[1]. Nie wymienia go też lista amerykańskiego stowarzyszenia sportu akademickiego, która sama zastrzega, że nie jest ani pełna, ani wyczerpująca ^[24]. Więcej informacji: peptydy zakazane w sporcie.

Porównanie z pokrewnymi peptydami

Semaglutyd jest dobrym punktem odniesienia, bo pokazuje, jak wygląda kompletna baza dowodowa: dopuszczony do obrotu lek, za którym stoją badania z udziałem dziesiątek tysięcy osób ^[25]. 5-Amino-1MQ znajduje się na przeciwnym biegunie, z danymi z badań na gryzoniach, pochodzącymi od jednej grupy.

MOTS-c to sąsiad, obok którego 5-Amino-1MQ pojawia się najczęściej, choć poza wspólnym koszykiem zakupów nie łączy ich prawie nic. Jeden to peptyd zakodowany w organizmie, drugi to związek z laboratorium chemicznego. Różni je też sytuacja prawna: MOTS-c figuruje na wykazie FDA substancji, które przy sporządzaniu leków recepturowych mogą stwarzać poważne zagrożenie, a 5-Amino-1MQ nie ma na żadnym wykazie ^[19].

Najczęściej myli się go jednak z witaminą. Nikotynamid jest surowcem dla enzymu, a 1-MNA jego produktem, więc inhibitor działa w przeciwnym kierunku niż każdy z nich ^[4], ^[12].

Częste nieporozumienia

• „5-Amino-1MQ to peptyd”. Nie ma aminokwasów ani sekwencji. To cząsteczka z dwóch pierścieni o masie 159,21 g/mol, która trafiła do katalogów peptydów, bo jest sprzedawana tymi samymi kanałami ^[1].
• „To w zasadzie 1-MNA albo preparat z witaminą B3”. Jest odwrotnie. NNMT wytwarza 1-MNA z nikotynamidu, a ta substancja blokuje ten etap, więc obniża poziom 1-MNA. W badaniach na zwierzętach właśnie ten spadek służył jako dowód, że substancja dotarła do celu ^[4], ^[13].
• „To spalacz tłuszczu”. To twierdzenie, a nie wynik badań. Stwierdzono jedynie, że otyłe myszy otrzymujące wstrzyknięcia przybierały mniej tłuszczu lub traciły masę ciała, nie jedząc mniej. W badaniu łączącym substancję z dietą grupa porównawcza chudła od samej zmiany diety ^[13], ^[15].
• „Kapsułka działa tak samo jak w badaniach”. Niemal w każdym badaniu substancję wstrzykiwano pod skórę. Dwa istniejące pomiary po podaniu doustnym różnią się ponad dziesięciokrotnie i żadnego nie wykonano u człowieka ^[4], ^[6], ^[13].
• „Praca z Nature z 2014 roku dowodzi, że to działa”. W tamtej pracy gen wyciszano cząsteczkami zupełnie innego rodzaju, trzy lata przed opisaniem tej substancji. Przemawia ona za trafnością wyboru celu, a nie za działaniem tej cząsteczki ^[2], ^[12].
• „Inhibitory NNMT są w badaniach klinicznych”. Żaden nie jest. Dziewięć wyszukiwań w rejestrze 6 września 2026 roku nie przyniosło żadnego badania inhibitora NNMT, a przegląd z 2026 roku nazywa wejście do badań klinicznych zadaniem wciąż otwartym ^[3], ^[22].
• „Nie ma go na żadnym wykazie ryzyka FDA, więc jest bezpieczniejszy niż BPC-157 czy KPV”. Wykazy te obejmują substancje, które ktoś zgłosił do oceny. Tej nigdy nie zgłoszono, więc jej status to „nigdy nieoceniona”, a nie „oceniona i uznana za bezpieczną” ^[19].

Najczęściej zadawane pytania

Czy 5-Amino-1MQ jest peptydem?

Nie. Peptyd to łańcuch aminokwasów, a 5-Amino-1MQ nie zawiera żadnego. To mała syntetyczna cząsteczka zbudowana z dwóch połączonych pierścieni, o masie 159,21 g/mol. Sprzedaje się ją obok peptydów, bo trafia do tych samych sklepów i katalogów. Ta różnica ma znaczenie, ponieważ małą cząsteczkę rozkładają enzymy wątroby, a nie enzymy, które tną peptydy na kawałki.

Czy 5-Amino-1MQ badano kiedykolwiek u ludzi?

Nie. Przeszukanie rejestru ClinicalTrials.gov 6 września 2026 roku przy użyciu dziewięciu różnych haseł nie pozwoliło znaleźć żadnego zarejestrowanego badania ani 5-Amino-1MQ, ani jakiegokolwiek innego inhibitora NNMT. Nie opublikowano też żadnych opisów przypadków i nikt nie zmierzył, co ta substancja robi w organizmie człowieka.

Co właściwie robi 5-Amino-1MQ w organizmie?

U myszy i w komórkach blokuje enzym o nazwie NNMT, który normalnie przyłącza grupę metylową do nikotynamidu, jednej z form witaminy B3, i przekształca go w 1-metylonikotynamid. Zablokowanie tego etapu zmienia jednocześnie dwa bilanse komórki: zapas NAD+ i pulę grup metylowych. Niczego z tego nie zmierzono u człowieka.

Co wykazały badania 5-Amino-1MQ na zwierzętach?

U otyłych myszy wstrzyknięcia podskórne spowalniały lub odwracały przyrost masy ciała i tkanki tłuszczowej oraz poprawiały regulację poziomu cukru we krwi. U starych myszy ta sama substancja zwiększała siłę chwytu i poprawiała regenerację mięśnia po urazie. Wszystkie te wyniki pochodzą z badań na gryzoniach, a większość z nich od jednej grupy badawczej.

Czy 5-Amino-1MQ jest bezpieczny?

Nikt tego nie wie, bo nigdy nie przeprowadzono badań, które mogłyby na to odpowiedzieć. Nie ma badań toksyczności po wielokrotnym podawaniu, uszkodzeń materiału genetycznego, wpływu na płodność ani ryzyka nowotworów. Jeden test przesiewowy wykazał natomiast, że substancja hamuje enzym monoaminooksydazę A o 67,4 procent, a u ludzi taka właściwość wiąże się z interakcjami z żywnością i lekami.

Dlaczego 5-Amino-1MQ sprzedaje się w kapsułkach, skoro w badaniach go wstrzykiwano?

Ta rozbieżność to najpoważniejszy problem tego produktu. Niemal każde badanie, w którym odnotowano jakiś efekt, polegało na wstrzykiwaniu substancji myszom pod skórę. Jedyne dwa pomiary tego, ile substancji przetrwa połknięcie, drastycznie się od siebie różnią: 3,5 procent u myszy i 38,4 procent u szczurów. Żadnego z nich nie wykonano u człowieka.

Czy 5-Amino-1MQ to to samo co 1-MNA lub nikotynamid?

Nie, a w dodatku działa w przeciwnym kierunku. Nikotynamid to jedna z form witaminy B3, a 1-metylonikotynamid to związek, który wytwarza z niego enzym NNMT. 5-Amino-1MQ blokuje to przekształcenie, a więc obniża poziom 1-metylonikotynamidu. Przyjmowanie obu naraz oznaczałoby działanie w dwóch przeciwnych kierunkach.

Czy 5-Amino-1MQ jest gdzieś dopuszczony do obrotu?

Nie. Według stanu na 6 września 2026 roku nie dopuścił go żaden urząd ds. leków na świecie, a baza danych ChEMBL nie odnotowuje ani osiągniętej fazy badań klinicznych, ani daty pierwszego dopuszczenia. Jest sprzedawany jako odczynnik laboratoryjny pod numerami katalogowymi, czyli kanałem zaopatrzenia badawczego, a nie medycznego.

Czy 5-Amino-1MQ jest zakazany w sporcie?

Tak, przez cały czas. Kategoria S0 listy zabronionej na 2026 rok obejmuje każdą substancję o działaniu farmakologicznym, której żaden urząd ds. zdrowia nie dopuścił obecnie do stosowania u ludzi, i jako przykład wymienia substancje na etapie badań przedklinicznych. 5-Amino-1MQ podlega zakazowi na mocy tego sformułowania, a nie dlatego, że figuruje na liście z nazwy.

Czy inhibitory NNMT, takie jak 5-Amino-1MQ, są w badaniach klinicznych?

Nie. Według stanu na wrzesień 2026 roku żaden inhibitor NNMT nie ma zarejestrowanego badania z udziałem ludzi. Przegląd opublikowany w 2026 roku opisuje wejście do badań klinicznych jako etap, który ta dziedzina ma dopiero przed sobą, i jako jeden z powodów wymienia nieznane profile bezpieczeństwa.

Jak cytować tę stronę

Informacje na tej stronie sprawdzono 6 września 2026 roku i tego samego dnia przeprowadzono wszystkie wyszukiwania w rejestrach, na których opiera się tabela statusu. O tej substancji nie ma żadnych danych dotyczących ludzi, dlatego data sprawdzenia jest równie ważna jak sam tekst.

myPeptides Research & Editing. (2026). 5-Amino-1MQ: badania, status i bezpieczeństwo. Wersja 1.0, 6 września 2026. Rejestr peptydów myPeptides. Pobrano z https://mypep.app/peptides/5-amino-1mq

Sposób opracowywania i oceniania stron tego rejestru opisuje metodologia; pełny rejestr znajduje się w dziale peptydy.