Mazdutyd vs tirzepatyd: różnice, badania i bezpieczeństwo

Krótka odpowiedź

Mazdutyd pobudza receptory dwóch hormonów, GLP-1 i glukagonu, i dopuściły go do obrotu tylko Chiny. Tirzepatyd pobudza receptory GIP i GLP-1. Jest dopuszczonym do obrotu lekiem na receptę na ośmiu rynkach, w tym w Stanach Zjednoczonych i w Unii Europejskiej. Nie udało się znaleźć badania porównującego oba leki bezpośrednio, więc na podstawie wyników ich badań nie da się ustalić, który lek działa lepiej.

W skrócie

Jak działają

Oba leki to peptydy wytwarzane w laboratorium, a obie cząsteczki zaprojektowała ta sama firma, Eli Lilly ^[1], ^[2]. Każda ma przyłączony łańcuch kwasu tłuszczowego o dwudziestu atomach węgla, umieszczony na elemencie budulcowym w pozycji 20, czyli lizynie. Dzięki temu łańcuchowi peptyd wiąże się z albuminą, białkiem transportowym we krwi, więc organizm usuwa go powoli ^[1], ^[3], ^[2].

Mazdutyd

• Dwa receptory: GLP-1 i glukagonu. To łańcuch 34 aminokwasów, który naśladuje oksyntomodulinę, hormon uwalniany przez jelito po posiłku ^[1].
• Działanie na receptor GLP-1. Pobudzenie tego receptora powoduje wydzielanie insuliny, gdy poziom cukru we krwi jest wysoki, spowalnia pracę żołądka i tłumi apetyt ^[4].
• Działanie na receptor glukagonu. Założenie jest takie, że zwiększa ono zużycie energii przez organizm i sprawia, że wątroba spala więcej tłuszczu. W opublikowanych badaniach nie udało się znaleźć bezpośredniego pomiaru tego działania u ludzi ^[5].
• Obie drogi wydają się mieć znaczenie. U zwierząt laboratoryjnych masa ciała nadal spadała, gdy wyłączano którykolwiek z receptorów. Ile wnosi każdy z nich u ludzi, pozostaje założeniem ^[5], ^[4].

Tirzepatyd

• Dwa receptory: GIP i GLP-1. To łańcuch 39 aminokwasów zbudowany na wzór GIP (glukozozależnego polipeptydu insulinotropowego), innego hormonu jelitowego ^[2].
• Żołądek i apetyt. Pobudzenie receptora GLP-1 spowalnia opróżnianie żołądka i sprawia, że ludzie jedzą mniej ^[2].
• Insulina i glukagon. Według informacji o leku organizm uwalnia więcej insuliny i mniej glukagonu, czyli hormonu podnoszącego poziom cukru we krwi. Oba efekty pojawiają się tylko wtedy, gdy poziom cukru jest wysoki ^[2].

Receptor GLP-1 jest wspólny. Zasadnicza różnica dotyczy drugiego punktu uchwytu: tirzepatyd działa dodatkowo na receptor GIP, a mazdutyd na receptor glukagonu. Dla żadnego z leków nie udało się znaleźć badania, które rozdzielałoby u ludzi udział poszczególnych receptorów ^[5], ^[2].

Organizm potrzebuje około pięciu dni, by usunąć połowę dawki tirzepatydu ^[2]. W przypadku mazdutydu ta wartość bardzo się różni. We wczesnym badaniu z udziałem 24 uczestników wynosiła od 174,8 do 1075,7 godziny, czyli od 7,3 do 44,8 dnia ^[3].

Co pokazują badania

W opublikowanej literaturze przeanalizowanej na potrzeby tej strony nie udało się znaleźć badania, które porównywałoby mazdutyd i tirzepatyd bezpośrednio. Badanie DREAMS-3, w którym mazdutyd porównuje się bezpośrednio z innym lekiem, zestawia go z semaglutydem, a nie z tirzepatydem. Do 10 września 2026 roku nie udało się znaleźć jego wyników ^[6].

Wszystko, co opisano poniżej, pochodzi więc z osobnych badań. Objęły one różne osoby, stosowały różne dawki, mierzyły różne punkty końcowe, czyli wyniki przyjęte jako miara skuteczności, i trwały różnie długo. Ich liczb nie można ze sobą zestawiać. Prawie wszyscy dotychczasowi uczestnicy badań mazdutydu pochodzili z Chin; amerykańskie badanie drugiej fazy objęło 179 osób ^[7].

Masa ciała u dorosłych z otyłością

RCT fazy 3 GLORY-1 objęło 610 dorosłych z Chin, których losowo przydzielono do jednego z dwóch poziomów dawki mazdutydu lub do wstrzyknięć placebo. Do 48. tygodnia obie grupy leczone straciły 11,00% i 14,01% masy ciała, a w grupie placebo masa ciała wzrosła o 0,30% ^[8].

RCT fazy 3 GLORY-2 objęło 461 dorosłych z Chin z otyłością. Po 60 tygodniach grupa przyjmująca mazdutyd straciła 16,65% masy ciała, wobec 1,50% w grupie placebo ^[9].

RCT fazy 2 Badanie drugiej fazy dotyczące mazdutydu, przeprowadzone w Stanach Zjednoczonych, objęło 179 dorosłych Amerykanów. W 32. tygodniu trzy grupy leczone straciły 7,3%, 15,6% i 18,1% masy ciała, wobec 0,9% w grupie placebo. W grupie z najwyższą dawką 20% osób przerwało leczenie z powodu skutków ubocznych ^[7].

RCT fazy 3 SURMOUNT-1 objęło 2539 dorosłych z otyłością i bez cukrzycy, których losowo przydzielono do tirzepatydu lub do wstrzyknięć placebo na 72 tygodnie. Przy trzech sprawdzanych dawkach średnia masa ciała spadła o 15,0%, 19,5% i 20,9%, wobec 3,1% w grupie placebo ^[10].

Metaanaliza Przegląd z 2026 roku połączył dziewięć randomizowanych badań mazdutydu z udziałem 2292 uczestników. Pewność danych dotyczących masy ciała u osób bez cukrzycy ocenił jako bardzo niską, ponieważ badań było niewiele i bardzo się od siebie różniły. W cukrzycy typu 2 ocenił pewność danych jako umiarkowaną ^[11].

Masa ciała i poziom cukru we krwi w cukrzycy typu 2

Oba leki badano pod kątem poziomu hemoglobiny glikowanej, czyli wskaźnika we krwi, która odzwierciedla średni poziom cukru z ostatnich dwóch–trzech miesięcy.

RCT fazy 3 DREAMS-1 objęło 320 dorosłych z Chin, u których dieta i ruch nie wystarczały do opanowania cukrzycy. Od wartości wyjściowej 8,24% wynik spadł w ciągu 24 tygodni o 1,57 i 2,15 punktu procentowego, wobec 0,14 w grupie placebo. Masa ciała spadła o 5,61% i 7,81%, wobec 1,26% ^[12].

RCT fazy 3 SURPASS-1 objęło 478 dorosłych z cukrzycą typu 2, którzy nie przyjmowali jeszcze żadnych leków przeciwcukrzycowych. Po 40 tygodniach wartość spadła o 1,87–2,07 punktu od poziomu wyjściowego 7,9%. W grupie placebo nieznacznie wzrosła, o 0,04 punktu ^[13].

RCT fazy 3 SURMOUNT-2 objęło 938 dorosłych z otyłością i cukrzycą typu 2. Do 72. tygodnia obie grupy przyjmujące tirzepatyd straciły 12,8% i 14,7% masy ciała ^[14].

W porównaniu z tym samym starszym lekiem, dulaglutydem

Każdy z leków porównywano z dulaglutydem, sprawdzonym lekiem podawanym raz w tygodniu we wstrzyknięciu, ale w badaniach, które odpowiadały na różne pytania.

RCT fazy 3, porównanie z aktywnym lekiem DREAMS-2 objęło 731 dorosłych z Chin z cukrzycą typu 2, którzy już przyjmowali na nią tabletki. W ciągu 28 tygodni obie dawki mazdutydu obniżyły poziom cukru we krwi bardziej niż dulaglutyd, o 0,24 punktu (p = 0,0032) i o 0,30 punktu (p = 0,0003). Dolegliwości żołądka i jelit były częstsze przy mazdutydzie ^[15].

RCT fazy 3, porównanie z aktywnym lekiem SURPASS-CVOT obserwowało 13 299 dorosłych z cukrzycą typu 2 i miażdżycą tętnic przez okres, którego mediana (wartość środkowa) wyniosła 210,1 tygodnia. Poważne zdarzenie sercowe wystąpiło u 12,2% osób przyjmujących tirzepatyd i u 13,1% przyjmujących dulaglutyd ^[16].

Oznacza to ryzyko niższe o 8% (współczynnik ryzyka, czyli hazard ratio, 0,92), ale zakres wartości zgodnych z danymi, od 0,83 do 1,01, obejmował także zupełny brak różnicy. Tirzepatyd okazał się nie gorszy od dulaglutydu (p = 0,003); sprawdzono też, czy jest lepszy, i tego nie wykazano (p = 0,09) ^[16].

Jedno badanie mierzyło poziom cukru we krwi przez 28 tygodni, drugie zdarzenia sercowe przez mniej więcej cztery lata. Wspólny lek porównawczy nie zamienia ich w porównanie mazdutydu z tirzepatydem.

W porównaniu z semaglutydem

RCT fazy 3, badanie otwarte SURPASS-2 objęło 1879 dorosłych z cukrzycą typu 2, którzy już przyjmowali metforminę. Wartość wskaźnika poziomu cukru we krwi spadła o 2,01, 2,24 i 2,30 punktu przy trzech dawkach tirzepatydu, wobec 1,86 punktu przy semaglutydzie ^[17].

RCT fazy 3, badanie otwarte SURMOUNT-5 porównało tirzepatyd z semaglutydem u 751 dorosłych z otyłością i bez cukrzycy. W 72. tygodniu średni spadek masy ciała wyniósł 20,2% wobec 13,7%. Wszyscy wiedzieli, który lek jest podawany, a to może wpływać na ocenę wyników ^[18].

Jeszcze brak wyników DREAMS-3 porównuje mazdutyd z semaglutydem u 349 dorosłych z Chin z cukrzycą typu 2 i otyłością. Termin głównego pomiaru minął 17 września 2025 roku, ale do 10 września 2026 roku udało się znaleźć tylko publikację opisującą schemat badania i dane wyjściowe ^[6].

Serce

RCT fazy 3 SUMMIT obserwowało 731 osób z otyłością i postacią niewydolności serca związaną ze sztywnością mięśnia sercowego przez okres, którego mediana wyniosła 104 tygodnie. Zgon z przyczyn sercowych lub pogorszenie niewydolności serca wystąpiły u 9,9% osób przyjmujących tirzepatyd i u 15,3% w grupie placebo (współczynnik ryzyka 0,62, zakres od 0,41 do 0,95) ^[19].

W przypadku mazdutydu nie udało się znaleźć badania dotyczącego zdarzeń sercowych lub nerkowych, ani opublikowanego, ani – sądząc po rejestrze badań – rozpoczętego ^[11], ^[20].

Wątroba

RCT fazy 2 W SYNERGY-NASH przez 52 tygodnie leczono 190 dorosłych ze stłuszczoną wątrobą, w której rozwinęło się zapalenie i bliznowacenie (włóknienie F2 lub F3). U 157 z nich dało się ocenić kontrolny wycinek tkanki. Wśród nich zapalenie ustąpiło bez nasilenia bliznowacenia u 44%, 56% i 62% przy tirzepatydzie, wobec 10% w grupie placebo ^[21].

Dane z badań na zwierzętach Czterdzieści dwa samce myszy przez 13 tygodni karmiono dietą wysokotłuszczową, a następnie leczono przez cztery tygodnie. W badaniu obrazowym tłuszcz w wątrobie spadł bardziej przy mazdutydzie niż przy leku porównawczym działającym na receptor jednego hormonu; mediana (wartość środkowa) spadku wyniosła 5,59% wobec 3,30% ^[22]. Nie udało się znaleźć wyników dotyczących tłuszczu w wątrobie u ludzi przyjmujących mazdutyd; w Chinach trwają badania w stłuszczeniu wątroby ^[20].

Utrzymanie niższej masy ciała

RCT fazy 3, losowe odstawienie leku W SURMOUNT-4 wszystkich 670 dorosłych z otyłością najpierw przez 36 tygodni przyjmowało tirzepatyd w fazie otwartej. Między 36. a 88. tygodniem osoby kontynuujące leczenie straciły dodatkowo 5,5%, a osoby przestawione na placebo ponownie zwiększyły masę ciała o 14,0% ^[23].

Nie udało się znaleźć opublikowanego badania mazdutydu trwającego dłużej niż 60 tygodni ani żadnego opisu tego, co dzieje się z masą ciała po zakończeniu wstrzyknięć ^[9].

Wyniki badane tylko dla jednego z leków

• Tirzepatyd a bezdech senny. SURMOUNT-OSA objęło 469 dorosłych z otyłością i obturacyjnym bezdechem sennym o nasileniu od umiarkowanego do ciężkiego. Do 52. tygodnia liczba przerw w oddychaniu na godzinę snu spadła o 20,0 i 23,8 więcej niż w grupie placebo ^[24].
• Mazdutyd w szczególnych grupach. W Chinach trwają badania w bezdechu sennym i u nastolatków. Badania u osób z upośledzoną czynnością nerek i wątroby zakończono lub wciąż trwają; do 10 września 2026 roku nie udało się znaleźć ich wyników ^[20].

Skutki uboczne i bezpieczeństwo

Dane o bezpieczeństwie obu leków pochodzą z różnego rodzaju źródeł. Liczby dotyczące tirzepatydu pochodzą z zatwierdzonej amerykańskiej informacji o leku, która łączy wyniki badań dotyczących odchudzania. Liczby dotyczące mazdutydu pochodzą z opublikowanych badań prowadzonych niemal wyłącznie w Chinach. Poniższe zestawienia nie są więc rankingiem.

Mazdutyd. Główne dane pochodzą z GLORY-2, najdłuższego badania, w którym porównywano grupę leczoną z grupą placebo ^[9].

• Żołądek i jelita. Wymioty wystąpiły u 53,1% wobec 1,3% osób, nudności u 46,9% wobec 3,2%, a biegunka u 39,4% wobec 6,5%. Większość przypadków opisano jako łagodne lub umiarkowane ^[9].
• Przerwanie leczenia. Z powodu skutków ubocznych udział w GLORY-2 zakończyło 2,9% osób, a w grupie placebo – nikt. W amerykańskiej grupie z najwyższą dawką odsetek ten wyniósł 20% ^[9], ^[7].
• Szybsze tętno. W chińskim badaniu drugiej fazy tętno wzrosło o 5,82, 5,38 i 8,75 uderzenia na minutę przy trzech poziomach dawki, wobec 4,81 w grupie placebo. We wczesnym badaniu z wysokimi dawkami wzrost sięgnął 17,4 uderzenia na minutę ^[25], ^[3].
• Brak listy ostrzeżeń, którą można zacytować. Jedyna zatwierdzona informacja o leku jest chińska i 10 września 2026 roku nie była publicznie dostępna. Dlatego nie da się tu podać listy przeciwwskazań.
• Produkty poza Chinami. Amerykański urząd ds. leków wymienia mazdutyd wśród substancji sprzedawanych nielegalnie z oznaczeniem „do celów badawczych” ^[26].

Tirzepatyd. Zbiorcza analiza badań dotyczących odchudzania objęła 3477 osób przyjmujących lek ^[27].

• Żołądek i jelita. Nudności wystąpiły u 25–29% osób wobec 8% w grupie placebo, biegunka u 19–23% wobec 8%, wymioty u 8–13% wobec 2%, a zaparcia u 11–17% wobec 5% ^[27].
• Przerwanie leczenia. Z powodu skutków ubocznych leczenie przerwało 4,8–6,7% uczestników, wobec 3,4% w grupie placebo ^[27].
• Ostrzeżenie w ramce. U szczurów tirzepatyd wywołuje guzy z komórek C tarczycy, tym częściej, im wyższa dawka i dłuższe narażenie. Nie wiadomo, czy dotyczy to ludzi ^[2], ^[27].
• Kto nie może go przyjmować. Osoby, które same chorowały na raka rdzeniastego tarczycy lub u których występował on w rodzinie, oraz osoby z dziedzicznym zespołem mnogiej gruczolakowatości wewnątrzwydzielniczej typu 2 ^[2], ^[27].
• Dalsze ostrzeżenia w informacji o leku. Zapalenie trzustki, uszkodzenie nerek wywołane utratą płynów, problemy z pęcherzykiem żółciowym, zbyt niski poziom cukru przy łączeniu z insuliną oraz pogorszenie cukrzycowej choroby oczu ^[2], ^[27].

Dlaczego ta strona nie podaje dawek. Tirzepatyd jest wszędzie, gdzie go dopuszczono do obrotu, lekiem wydawanym wyłącznie na receptę. Mazdutyd jest lekiem na receptę w Chinach, a wszędzie indziej niedopuszczonym do obrotu lekiem eksperymentalnym. O dawce decydują informacja o leku i lekarz, który wystawia receptę, albo nadzorowane badanie. Dlatego ta strona określa dawki wyłącznie według ich miejsca wśród badanych dawek, nigdy jako konkretną ilość.

Dopuszczenie do obrotu i status prawny

Mazdutyd jest dopuszczony do obrotu tylko w Chinach: do długoterminowej kontroli masy ciała od czerwca 2025 roku, a w cukrzycy typu 2 od września 2025 roku ^[28]. Rejestry amerykański, europejski, brytyjski i kanadyjski go nie zawierały ^[29], ^[30], ^[31], ^[32]. Tirzepatyd jest dopuszczonym do obrotu lekiem wydawanym wyłącznie na receptę na ośmiu rynkach. Stany Zjednoczone dopuściły go 13 maja 2022 roku, a Unia Europejska 15 września 2022 roku ^[33], ^[34]. Żadnego z leków nie ma na liście substancji zabronionych w sporcie na 2026 rok. Tirzepatyd od 1 stycznia 2026 roku jest objęty programem monitorowania, który nie wiąże się z żadną karą ^[35], ^[36]. W przypadku mazdutydu przeszukanie pełnego tekstu listy nie wykazało żadnej wzmianki ^[37]. Monografie opisują stan odpowiednio na 10 i 6 września 2026 roku.

Czy stosuje się je razem?

Katalog mieszanek myPeptides nie wymienia żadnego produktu, który łączyłby mazdutyd i tirzepatyd. W źródłach przeanalizowanych na potrzeby tej strony nie udało się znaleźć badania obu leków podawanych razem.

Oba już teraz działają na ten sam receptor GLP-1 ^[1], ^[2]. Więcej informacji o każdym z leków zawierają monografie mazdutydu i tirzepatydu.

Najczęściej zadawane pytania

Co jest lepsze: mazdutyd czy tirzepatyd?

Badania tego nie rozstrzygają, ponieważ nie udało się znaleźć badania porównującego oba leki. W GLORY-2, które objęło 461 dorosłych z Chin z otyłością, osoby przyjmujące mazdutyd straciły 16,65% masy ciała w ciągu 60 tygodni. Tirzepatydu w tym badaniu nie było; w SURMOUNT-1, które objęło 2539 dorosłych z otyłością i bez cukrzycy, masa ciała spadła w ciągu 72 tygodni nawet o 20,9%. Inni uczestnicy, inne dawki i inny czas trwania badań sprawiają, że na podstawie tych liczb nie da się ustalić, który lek działa lepiej.

Co jest bezpieczniejsze: mazdutyd czy tirzepatyd?

Nie udało się znaleźć badania porównującego ich bezpieczeństwo. Dane o tirzepatydzie pochodzą z zatwierdzonej amerykańskiej informacji o leku i z badania sercowego z udziałem 13 299 osób. Lek ma ostrzeżenie w ramce dotyczące guzów tarczycy u szczurów. Dane o mazdutydzie pochodzą z badań prowadzonych niemal wyłącznie w Chinach, bez opublikowanej obserwacji dłuższej niż 60 tygodni, i obejmują przyspieszone tętno. Przy obu lekach najczęstsze są dolegliwości żołądka i jelit.

Czym różnią się mazdutyd i tirzepatyd?

Oba pobudzają receptor GLP-1. Mazdutyd pobudza dodatkowo receptor glukagonu i naśladuje hormon jelitowy oksyntomodulinę; tirzepatyd pobudza dodatkowo receptor GIP i jest zbudowany na wzór tego hormonu. Mazdutyd jest dopuszczony do obrotu tylko w Chinach, a tirzepatyd jest dopuszczonym lekiem na receptę na ośmiu rynkach.

Czy mazdutyd i tirzepatyd można przyjmować razem?

Nie udało się znaleźć badania obu leków podawanych razem, a katalog mieszanek myPeptides nie wymienia ich połączenia. Oba działają na receptor GLP-1. Mazdutyd jest dopuszczony do obrotu tylko w Chinach, a tirzepatyd jest dostępny wyłącznie na receptę.

Czy mazdutyd porównywano z tirzepatydem?

W przeanalizowanych źródłach nie udało się znaleźć takiego badania. Badanie bezpośrednio porównujące mazdutyd z innym lekiem, DREAMS-3, zestawia go z semaglutydem u 349 dorosłych z Chin z cukrzycą typu 2 i otyłością; do 10 września 2026 roku udało się znaleźć tylko publikację opisującą jego schemat. Oba leki porównywano z dulaglutydem, ale w osobnych badaniach, które mierzyły różne rzeczy.

Czy mazdutyd jest dopuszczony do obrotu w Stanach Zjednoczonych lub w Europie?

Nie. Chiny dopuściły go w czerwcu 2025 roku do długoterminowej kontroli masy ciała, a we wrześniu 2025 roku w cukrzycy typu 2. Rejestry amerykański, europejski, brytyjski i kanadyjski nie zawierały go 10 września 2026 roku. Tirzepatyd natomiast jest dopuszczony do obrotu w Stanach Zjednoczonych od 13 maja 2022 roku, a w Unii Europejskiej od 15 września 2022 roku.

Czy mazdutyd i tirzepatyd produkuje ta sama firma?

Obie cząsteczki pochodzą z firmy Eli Lilly. Tirzepatyd ma kod firmy Lilly LY3298176. Firma Lilly opracowała mazdutyd pod kodem LY3305677 i udzieliła firmie Innovent Biologics licencji na rynek chiński. W Chinach nosi on nazwę IBI362.

Czy mazdutyd i tirzepatyd są zakazane w sporcie?

Żadnego z nich nie ma na liście zabronionej na 2026 rok. Przeszukanie pełnego tekstu listy nie wykazało żadnej wzmianki o mazdutydzie. Tirzepatyd od 1 stycznia 2026 roku jest objęty programem monitorowania, który nie wiąże się z żadną karą.

Jak długo mazdutyd i tirzepatyd utrzymują się w organizmie?

Organizm potrzebuje około pięciu dni, by usunąć połowę dawki tirzepatydu. W przypadku mazdutydu ta wartość bardzo różni się między osobami: we wczesnym badaniu z udziałem 24 uczestników wynosiła od 7,3 do 44,8 dnia. W obu przypadkach łańcuch kwasu tłuszczowego sprawia, że peptyd wiąże się z albuminą we krwi.