Peptydy dla psów i BPC-157: czy peptydy można stosować u zwierząt?

Czy peptydy można stosować u zwierząt? Większość peptydów badawczych prawie nigdy nie była stosowana na nikim innym. BPC-157 bada się na przykład na szczurach, myszach i królikach od ponad 30 lat, a żadne kontrolowane badanie u ludzi nie opublikowało jeszcze wyniku. Haczyk tkwi w słowie „zwierzęta”: chodziło o gryzonie laboratoryjne w warunkach laboratoryjnych, a nie o psy z zapaleniem stawów. Dla psów, kotów i koni istnieją prawdziwe, dopuszczone do obrotu leki peptydowe, takie jak insulina, oraz peptydy badawcze, o których u tych gatunków nie ma prawie żadnych danych. Ta strona oddziela jedne od drugich.

Krótka odpowiedź

• Dopuszczone leki peptydowe dla zwierząt domowych istnieją. Insulina, oksytocyna i implant hormonalny z desloreliną to zarejestrowane leki weterynaryjne ^{[8] [9] [10] [12]}.
• BPC-157, TB-500 i GHK-Cu nie są dopuszczone dla żadnego zwierzęcia ani dla ludzi. Dane z badań na zwierzętach pochodzą głównie ze szczurów i myszy ^{[1] [3] [4]}.
• Dane o BPC-157 u psów istnieją, ale nie dotyczą leczenia. Na sześciu laboratoryjnych psach rasy beagle mierzono, jak szybko peptyd opuszcza organizm, a jedno badanie bezpieczeństwa objęło również psy. Oba służyły opracowaniu leku dla ludzi ^{[3] [4]}.
• U psów nie badano żadnej dawki. Jedna z liczb krążących w internecie odpowiada dawce stosowanej w badaniach na szczurach; pozostałe pochodzą od sprzedawców. Ta strona podaje je razem z ich pochodzeniem, a nie jako poradę.

Infografika streszcza tę stronę na jednym obrazie przeznaczonym do udostępniania. Pobierz infografikę (PNG). Pokazuje krążące liczby dotyczące dawek razem z ich pochodzeniem; żadna z nich nie pochodzi z badania na psach.

Badane na zwierzętach? Tak, na szczurach

Gdy ktoś pyta, czy peptydy dla psów „badano na zwierzętach”, uczciwa odpowiedź brzmi: tak, głównie na szczurach. Przegląd systematyczny z 2025 roku dotyczący BPC-157 w ortopedycznej medycynie sportowej objął 544 artykuły, z których zostawiono 36 badań. Spośród nich 35 było przedklinicznych, czyli prowadzonych na zwierzętach lub komórkach, a 1 obejmowało pacjentów ^[1]. Wyszukiwanie w bazie PubMed przeprowadzone 9 października 2026 roku dało około 235 rekordów dotyczących BPC-157. Co najmniej 110 z nich oznaczono jako badania na zwierzętach bez udziału ludzi, a żadnego nie zaindeksowano jako badania klinicznego ^[2].

Ironia jest więc prawdziwa: BPC-157 ma znacznie dłuższą historię badań na zwierzętach niż na ludziach. Ale „badany na zwierzętach” oznacza tu szczury z przeciętymi ścięgnami lub uszkodzonym żołądkiem, którym peptyd podawano we wstrzyknięciu do jamy brzusznej albo w wodzie do picia, w kontrolowanych warunkach i w porównaniu z grupą szczurów, które dostawały roztwór soli. Nie mówi to nic o dziesięcioletnim labradorze z bolącym biodrem. Więcej o stanie badań znajdziesz w naszej monografii BPC-157.

Peptydy dopuszczone dla psów, kotów i koni

Peptydy to krótkie łańcuchy aminokwasów, a kilka z nich od dawna służy jako leki weterynaryjne. Podstawy wyjaśnia tekst co to są peptydy. Dopuszczone peptydy to głównie hormony, które organizm wytwarza sam.

Drugą insulinę dla psów USA dopuściły w lutym 2019 roku ^[9]. Deslorelina ma w USA inny status: figuruje tam wyłącznie jako lek dla fretek w specjalnym indeksie dla gatunków o mniejszym znaczeniu (minor species), a amerykańskie prawo zakazuje stosowania leku z tego indeksu poza wskazaniami z etykiety ^{[11] [32]}.

Częste nieporozumienie dotyczy nowych zastrzyków przeciwbólowych na zapalenie stawów. Bedinwetmab dla psów i frunewetmab dla kotów to przeciwciała monoklonalne skierowane przeciwko czynnikowi wzrostu nerwów. Są to duże białka, a nie peptydy. Bedinwetmab dopuszczono w UE w listopadzie 2020 roku, a w USA w maju 2023 roku jako pierwsze przeciwciało monoklonalne dopuszczone przez FDA dla psów ^{[13] [14]}. Frunewetmab dopuszczono w UE w lutym 2021 roku ^[15]. Żaden z nich nie ma nic wspólnego z BPC-157.

BPC-157 dla psów: co naprawdę pokazują dane o psach

Istnieją dokładnie dwa rodzaje danych o BPC-157 u psów i żaden z nich nie dotyczy leczenia.

Jak szybko organizm się go pozbywa. W badaniu z 2022 roku BPC-157 podano w kilku seriach sześciu laboratoryjnym psom rasy beagle, trzem samcom i trzem samicom ^[3]. Peptyd znikał szybko: połowa ilości ubywała w około 5 minut po wstrzyknięciu dożylnym i średnio w 20 do 29 minut po wstrzyknięciu domięśniowym. Cztery godziny po podaniu nie dało się go już wykryć. Deklarowanym celem badania było wsparcie wprowadzenia BPC-157 do stosowania klinicznego u ludzi.

Laboratoryjne badanie bezpieczeństwa. W 2020 roku ten sam chiński zespół badawczy opublikował przedkliniczne badanie bezpieczeństwa na myszach, szczurach, królikach i psach ^[4]. Psy dobrze tolerowały powtarzane dawki, z wyjątkiem spadku kreatyniny, czyli wskaźnika we krwi związanego z pracą nerek, przy jednym poziomie dawki, ale nie przy niższych. Wartość wróciła do normy dwa tygodnie po zakończeniu podawania. W swoich testach autorzy nie stwierdzili uszkodzeń materiału genetycznego ani szkód u nienarodzonego potomstwa. Również to badanie służyło rozpoczęciu badania u ludzi.

Czego brakuje. Wyszukiwanie w PubMed haseł BPC-157 razem z psami, kotami lub końmi dało 3 rekordy: dwa opisane wyżej badania i jedno badanie na szczurach, które pasowało tylko z powodu terminu „wet dog shake” (otrząsanie się jak mokry pies) ^{[2] [3] [4]}. Żadne badanie nie sprawdzało, czy BPC-157 dla psów pomaga przy zapaleniu stawów, urazach, problemach jelitowych czy czymkolwiek innym. W przypadku BPC-157 dla kotów i BPC-157 dla koni nie znaleziono nawet danych laboratoryjnych.

Czy zatem BPC-157 można stosować u psów? Żaden urząd nie dopuścił go dla żadnego gatunku, a dane o psach nie obejmują leczenia. Czy BPC-157 jest bezpieczny dla psów? Dobra tolerancja u zdrowych psów laboratoryjnych nie dowodzi bezpieczeństwa u chorego lub starego zwierzęcia, a produkt kupiony w internecie to nie ten sam materiał, którego użyto w badaniu laboratoryjnym. U ludzi dane też są skąpe: jedno badanie kliniczne w przeglądzie z 2025 roku ^[1], a szczegóły znajdziesz w monografii BPC-157.

TB-500 i GHK-Cu u psów, kotów i koni

TB-500 dla psów. TB-500 to krótki syntetyczny fragment białka tymozyny β4. Wyszukiwanie w PubMed haseł tymozyna β4 lub TB-500 razem z psami, kotami lub końmi dało 19 rekordów i żaden z nich nie dotyczył leczenia ^[2]. U koni opublikowane prace dotyczą głównie dopingu: laboratorium z Hongkongu podało w 2012 roku, że potrafi wykryć ten peptyd w stężeniu 0,02 ng/ml w osoczu krwi konia i 0,01 ng/ml w moczu ^[5]. Amerykańska organizacja wyścigowa podała w 2013 roku, że wiele produktów badanych pod tą nazwą w ogóle nie zawierało tymozyny β4, a większość nie zawierała żadnego białka, peptydu ani aminokwasów ^[6]. Stronę ludzką opisują nasza monografia TB-500 i porównanie BPC-157 a TB-500.

GHK-Cu. Peptyd miedziowy GHK-Cu ma w PubMed jedno badanie na psach. W 1996 roku w rany na opuszkach łap 12 psów rasy pointer angielski wstrzykiwano różne substancje, w tym kompleks peptydu z miedzią ^[7]. Po 14 dniach rany z peptydem miedziowym zawierały najwięcej kolagenu typu I, ale szybsze gojenie w pierwszym tygodniu zaobserwowano przy innej substancji. Szybszego zamykania się ran w przypadku peptydu miedziowego nie wykazano. Więcej zawiera monografia GHK-Cu.

Peptydy dla psów: co deklarują sprzedawcy i jakie dawki krążą

Sprzedawcy i protokoły publikowane w internecie opisują działanie u psów i podają zakresy dawek BPC-157, TB-500 i GHK-Cu. Ta sekcja przedstawia je razem z ich pochodzeniem, tak aby można je było sprawdzić. Każde działanie jest oznaczone: albo istnieje badanie na gryzoniach lub komórkach n, albo jest to „deklaracja sprzedawców, brak badań”. Dawki podajemy tak, jak krążą. Nie są poradą i żadne badanie na psach nigdy nie ustaliło skutecznej ani bezpiecznej dawki.

BPC-157 dla psów

Czym jest. BPC-157 to wytworzony w laboratorium peptyd złożony z 15 aminokwasów. Amerykańska FDA go nie dopuściła ^[1] i nigdzie indziej nie znaleziono dopuszczenia do stosowania u zwierząt ani u ludzi.

Opisywane lub oczekiwane działanie u psów:

• Ścięgna, więzadła i mięśnie: badania na szczurach ^{[35] [1]}
• Stawy i chrząstka: brak kontrolowanych badań; jeden mały opis retrospektywny u ludzi z bólem kolana ^[1]
• Żołądek i jelita, w tym wrzody, nieswoiste zapalenie jelit i zapalenie błony śluzowej żołądka: modele wrzodów i zapalenia jelita grubego u szczurów ^{[36] [42]}
• Rany i oparzenia: badanie na szczurach ^[37]
• Stan zapalny ogólnie: mniej wskaźników stanu zapalnego w badaniach na szczurach i komórkach ^{[1] [35]}; brak badań nad stanem zapalnym jako chorobą
• Przepływ krwi i powstawanie nowych naczyń krwionośnych: badania na komórkach, test na błonie zarodka kurzego i badanie na szczurach ^[43]

Dawkowanie krążące w sieci (bez badań na psach). Poniższy zakres krąży wśród sprzedawców i w protokołach publikowanych w internecie. Żadne badanie na psach nigdy nie ustaliło skutecznej ani bezpiecznej dawki. Dolna wartość odpowiada najwyższej dawce w wielu badaniach na szczurach; reszta to informacja sprzedawców bez źródła (pochodzenie tych liczb wyjaśnia następna sekcja).

• 10 do 20 mcg na kg masy ciała, raz lub dwa razy dziennie, zwykle podskórnie

TB-500 dla psów

Czym jest. TB-500 to syntetyczny fragment złożony z 7 aminokwasów, pochodzący z białka tymozyny β4. Nie jest nigdzie dopuszczony do obrotu, a produkty sprzedawane pod tą nazwą nie zawsze go zawierają ^[6].

Opisywane lub oczekiwane działanie u psów:

• Stan zapalny i obrzęk: przegląd wiąże to działanie z inną częścią pełnego białka, której TB-500 nie zawiera ^{[45] [6]}; dla samego TB-500 deklaracja sprzedawców, brak badań
• Naprawa tkanek i gojenie ran: badanie na szczurach z pełnym białkiem ^[39] i jedno badanie ścięgien u szczurów z materiałem o niepewnej tożsamości ^[38]
• Serce i krążenie: badanie na myszach z pełnym białkiem ^[44]; dla TB-500 deklaracja sprzedawców, brak badań
• Migracja komórek: przegląd wiąże to działanie z krótkim odcinkiem białka, który kopiuje TB-500 ^[45]
• Skóra i sierść: deklaracja sprzedawców, brak badań

Dawkowanie krążące w sieci (bez badań na psach). Poniższy zakres krąży wśród sprzedawców i w protokołach publikowanych w internecie. Żadne badanie na psach nigdy nie ustaliło skutecznej ani bezpiecznej dawki. Nie udało się prześledzić żadnego źródła poza sprzedawcami. W 2011 roku TB-500 reklamowano jako przeznaczony „do stosowania u koni lub chartów” ^[5]. Belgijska praca z 2012 roku opisuje go jako przeznaczony wyłącznie do użytku weterynaryjnego, po 10 mg na dawkę; fiolka zajęta przez belgijskie służby celne zawierała około 10 mg ^[41].

• 2 do 5 mg na psa, dwa razy w tygodniu

GHK-Cu dla psów

Czym jest. GHK-Cu to kompleks miedzi z peptydem złożonym z 3 aminokwasów, który organizm wytwarza sam. Figuruje na liście składników kosmetycznych do kremów i nie jest dopuszczonym lekiem.

Opisywane lub oczekiwane działanie u psów:

• Kolagen: jedno badanie na psach z ranami opuszek łap wykazało więcej kolagenu typu I, ale nie szybsze zamykanie się ran ^[7]; elastyna: deklaracja sprzedawców, brak badań
• Gojenie ran: w badaniu na szczurach z żelem źle ukrwione rany zamykały się szybciej ^[40]
• Skóra i sierść: deklaracja sprzedawców, brak badań na psach
• Stawy i chrząstka: deklaracja sprzedawców, brak badań
• Funkcjonowanie układu odpornościowego: deklaracja sprzedawców, brak badań
• Działanie antyoksydacyjne: deklaracja sprzedawców, brak badań na psach

Dawkowanie krążące w sieci (bez badań na psach). Poniższy zakres krąży wśród sprzedawców i w protokołach publikowanych w internecie. Żadne badanie na psach nigdy nie ustaliło skutecznej ani bezpiecznej dawki. Nie znaleziono żadnego badania, w którym stosowano tę dawkę na kilogram masy ciała, i nie udało się prześledzić żadnego źródła poza sprzedawcami.

• 0,1 do 0,5 mg na kg masy ciała, raz lub dwa razy dziennie

Sposób podawania

Jako najczęstszą drogę sprzedawcy wymieniają wstrzyknięcie podskórne, czasem domięśniowe. Sprzedaje się też postacie doustne, a w części badań na szczurach BPC-157 podawano w wodzie do picia ^[46]. Sprzedawcy opisują wcześniejsze rozpuszczanie proszku; w przypadku kotów woda używana do tego celu rodzi osobne pytanie o bezpieczeństwo, wyjaśnione niżej.

Bezpieczeństwo i skutki uboczne według sprzedawców

Sprzedawcy i protokoły publikowane w internecie wspominają o miejscowym obrzęku lub zaczerwienieniu w miejscu wstrzyknięcia i o krótkotrwałym zmęczeniu. To relacje sprzedawców, a nie wyniki badań. Teksty sprzedawców podają też, że ciężarnym sukom i szczeniętom nie podaje się tych peptydów bez lekarza weterynarii. Żadne badanie nie dotyczy ciężarnych suk lub kotek ani szczeniąt. Badanie bezpieczeństwa z 2020 roku sprawdzało szkody u nienarodzonego potomstwa wyłącznie u ciężarnych zwierząt laboratoryjnych ^[4]. Żaden z tych peptydów nie zastępuje diagnozy ani dopuszczonego leczenia.

Dlaczego nie ma „tabeli dawkowania BPC-157 dla psów”

Powyższe zakresy to liczby, które krążą. Tabela dawkowania BPC-157 dla psów oparta na badaniach na psach nie istnieje. Krążące liczby mają dwa rodzaje pochodzenia. Dolna wartość dla BPC-157, 10 mcg na kg, to tyle samo co 10 µg/kg, czyli najwyższa dawka w wielu badaniach na szczurach, podawana zwykle do jamy brzusznej ^{[35] [36]}. W tych samych badaniach stosowano też dawki tysiąc razy mniejsze ^{[35] [36]}. Krążąca liczba przenosi szczurzą dawkę na kilogram masy ciała wprost na psy. Pozostałych liczb nie da się prześledzić dalej niż do sprzedawców.

Twórcy leków nie przenoszą szczurzej dawki na kilogram masy ciała bez zmian na inny gatunek. Wytyczne FDA z 2005 roku używają wzoru opartego na powierzchni ciała do oszacowania ostrożnej dawki początkowej w pierwszym badaniu na zdrowych ochotnikach. Punktem wyjścia jest w nich najwyższa dawka, która w badaniach toksyczności na zwierzętach nie wyrządziła szkody, a potem dzieli się ją przez duży współczynnik bezpieczeństwa ^[24]. Te same wytyczne odradzają takie przeliczanie przy wstrzyknięciach podskórnych lub domięśniowych, gdy dawkę ograniczają reakcje miejscowe ^[24]. W badaniu na psach rasy beagle z 2022 roku ten sam wzór oparty na powierzchni ciała posłużył podobnemu celowi: zaplanowaniu badania laboratoryjnego, a nie leczeniu psów ^[3].

Liczba w tabeli to nie przebadana dawka. Żadne badanie nie szukało skutecznej dawki, bezpiecznej dawki ani czasu leczenia dla BPC-157, TB-500 czy GHK-Cu u psów, kotów lub koni. Nasz kalkulator rekonstytucji zajmuje się arytmetyką, na przykład stężeniem i jednostkami, i nie służy do dawkowania u zwierząt.

Bezpieczeństwo: co ma znaczenie właśnie u zwierząt

Alkohol benzylowy, woda bakteriostatyczna i koty

Peptydy sprzedawane w postaci proszku rozpuszcza się przed użyciem, często w wodzie bakteriostatycznej. Ta woda zawiera zwykle jako konserwant 0,9 procent alkoholu benzylowego, czyli 9 mg w każdym mililitrze; niektóre wersje zawierają 1,1 procent. Na etykiecie widnieje ostrzeżenie „NIE STOSOWAĆ U NOWORODKÓW” ^[25]. Tło wyjaśnia tekst o wodzie bakteriostatycznej.

W przypadku peptydów dla kotów ważna jest jeszcze jedna rzecz. Wątroba kota słabo przyłącza kwas glukuronowy do wielu obcych substancji, a większość ssaków właśnie w ten sposób się ich pozbywa. Badanie z 2012 roku opisuje z tego powodu kota jako zwierzę „prawdopodobnie szczególnie podatne na toksyczne działanie alkoholu benzylowego” ^[26]. Ta sama praca streszcza raport z 1983 roku, w którym u kotów, którym podano alkohol benzylowy podskórnie w roztworze do kroplówki, wystąpiły objawy ze strony układu nerwowego i zwierzęta padły w ciągu 24 godzin ^[26]. We własnym kontrolowanym teście na 16 zdrowych kotach niewielka ilość alkoholu benzylowego w środku znieczulającym z konserwantem nie dała klinicznie istotnej różnicy ^[26]. Autorzy zaznaczają, że nie dotyczy to zwierząt osłabionych ani chorych, a badanie sfinansował producent środka znieczulającego ^[26].

W przypadku psów i szczeniąt nie znaleziono żadnego badania ani opisu przypadku zatrucia alkoholem benzylowym. Obawy dotyczące bardzo małych zwierząt opierają się na analogii z wcześniakami, dla których woda bakteriostatyczna jest na etykiecie oznaczona jako nieodpowiednia ^[25]. Woda jałowa nie zawiera konserwantu. Różnicę między nimi wyjaśnia tekst woda bakteriostatyczna a woda jałowa.

Wstrzyknięcia i reakcje

Każde wstrzyknięcie może wywołać reakcję miejscową. U kotów łagodne reakcje, takie jak obrzęk, zaczerwienienie, utrata sierści i ból, nie są rzadkie, a ropnie zdarzają się rzadko ^[27]. U kotów może też rozwinąć się rzadki nowotwór w miejscach wstrzyknięć; w USA szacuje się jego częstość na jeden do czterech przypadków na 10 000 szczepionych kotów, a powiązano z nim również wstrzyknięcia leków o przedłużonym działaniu ^[27].

Ciężka reakcja alergiczna wygląda u psów inaczej niż u ludzi. U psa głównym narządem, którego dotyczy, jest wątroba, a nie płuca, dlatego typowe objawy to nagła biegunka, silne ślinienie się, wymioty i zapaść. Dziąsła mogą być blade, a łapy zimne, przy bardzo szybkim biciu serca, ale słabym tętnie. Objawy te pojawiają się zwykle w ciągu kilku sekund do kilku minut. Łagodniejsza postać objawia się pokrzywką lub obrzękiem pyska, zwykle w ciągu 20 minut ^[28].

Produkty sprzedawane jako odczynniki badawcze nie dają żadnej gwarancji co do tego, co zawierają, jak są czyste ani czy są wolne od drobnoustrojów. Jednym z przykładów jest ustalenie laboratorium wyścigów konnych, że większość badanych produktów TB-500 nie zawierała żadnego białka, peptydu ani aminokwasów ^[6].

Status prawny: czego mogą używać lekarze weterynarii

Stany Zjednoczone. Zgodnie z przepisami federalnymi lekarz weterynarii może stosować dopuszczony lek weterynaryjny lub lek dla ludzi poza wskazaniami z etykiety, ale tylko „przez licencjonowanego lekarza weterynarii lub na jego zgodne z prawem pisemne bądź ustne zlecenie, w ramach ważnej relacji lekarz weterynarii–klient–pacjent” ^[16]. Sporządzanie leków recepturowych (compounding) przepisy te obejmują tylko wtedy, gdy wychodzi się od dopuszczonych leków ^[16]. Według FDA leki weterynaryjne sporządzane z substancji w postaci surowca nie są ani dopuszczone, ani wpisane do indeksu, a więc naruszają federalne prawo farmaceutyczne. W wytycznych nr 256 agencja opisuje, w jakich sytuacjach co do zasady nie podejmuje wobec nich działań ^[17]. Napis w rodzaju „nie do stosowania u ludzi ani zwierząt” nie rozstrzyga sprawy. W 2026 roku FDA napisała do sprzedawcy peptydów, że takie oświadczenia nie zmieniają jej oceny ^[18]. To pismo dotyczyło produktów sprzedawanych do stosowania u ludzi.

Unia Europejska i Wielka Brytania. Rozporządzenie UE 2019/6 dopuszcza tak zwaną zasadę kaskady ^[19]. Jeśli dla danego schorzenia u zwierzęcia domowego nie istnieje żaden dopuszczony lek weterynaryjny, lekarz weterynarii może „wyjątkowo” zastosować inny produkt. Może to być lek weterynaryjny dopuszczony dla innego gatunku lub w innym wskazaniu, lek dla ludzi albo preparat sporządzony na receptę ^[19]. Konie podlegają tej zasadzie tylko wtedy, gdy w ich paszporcie zaznaczono, że nie są przeznaczone do uboju ^[19]. Wielka Brytania stosuje podobną kaskadę, z której mogą korzystać wyłącznie zarejestrowani lekarze weterynarii ^[20].

BPC-157 i TB-500 nie są nigdzie dopuszczone, ani jako leki weterynaryjne, ani jako leki dla ludzi, więc pierwsze stopnie tych kaskad ich nie obejmują. Ogólny obraz przedstawia tekst czy peptydy są legalne.

Peptydy dla koni

O peptydach dla koni mówi się głównie w kontekście wyścigów. W amerykańskich wyścigach koni pełnej krwi angielskiej zakazana przez cały czas jest substancja, której nie obejmują inne klasy zakazane i która „nie ma aktualnego dopuszczenia żadnego rządowego organu ds. zdrowia do stosowania weterynaryjnego ani u ludzi” ^[33]. Tymozyna figuruje z nazwy jako zakazany hormon peptydowy ^[21]. BPC-157 nie jest na tej liście wymieniony z nazwy, ale jest substancją bez jakiegokolwiek dopuszczenia ^{[21] [33]}.

Prawdziwe przypadki istnieją. W 2016 roku australijskiego trenera zdyskwalifikowano łącznie na 8 miesięcy po tym, jak podał koniowi wyścigowemu produkt zawierający syntetyczny fragment tymozyny β4 ^{[22] [34]}. W orzeczeniu opisano ten produkt jako „niezarejestrowany do użytku medycznego ani weterynaryjnego” ^[22]. Praca z 2012 roku o wykrywaniu tej substancji odnotowuje, że w 2011 roku pewien produkt TB-500 reklamowano jako przeznaczony „do stosowania u koni lub chartów” ^[5]. W przypadku BPC-157 dla koni nie znaleziono ani opublikowanej metody wykrywania u koni, ani oficjalnego przypadku dopingu. Przepisy antydopingowe dotyczące ludzi opisuje tekst o peptydach zakazanych w sporcie.

Peptydy kolagenowe dla psów: zupełnie inny produkt

Peptydy kolagenowe dla psów to suplement diety, a nie zastrzyk. Kolagen hydrolizowany to kolagen rozłożony na małe peptydy i podawany doustnie. Niedenaturowany kolagen typu II to inny produkt; uważa się, że działa na układ odpornościowy w jelitach, a nie jako materiał budulcowy.

Jeśli chodzi o peptydy dla psów z zapaleniem stawów, to właśnie tu przeprowadzono najwięcej badań. Przegląd systematyczny z metaanalizą z 2022 roku dotyczący suplementów w chorobie zwyrodnieniowej stawów u psów i kotów stwierdził „słabą skuteczność kolagenu” ^[23]. Autorzy krytykowali małe badania z około pięcioma psami w grupie. Doszli do wniosku, że nie da się rozstrzygnąć, czy kolagen ma uzasadnione zastosowanie ^[23]. W badaniu z 2024 roku na 31 psach, z których 11 trafiło do grupy kolagenowej, odnotowano lepsze wyniki pomiarów chodu po 12 tygodniach ^[29]. Pełny tekst pracy nie wykazuje istotnej różnicy w ocenach bólu wystawianych przez właścicieli, a badanie sfinansował producent kolagenu ^[29].

Częste pytania

Czy BPC-157 można stosować u psów?

Żaden urząd na świecie nie dopuścił BPC-157 do stosowania u psów ani u innych zwierząt czy ludzi. Jedyne opublikowane dane o psach pochodzą od laboratoryjnych psów rasy beagle: jedno badanie mierzyło, jak szybko organizm sześciu psów pozbywał się peptydu, a jedno badanie bezpieczeństwa objęło psy w ramach przygotowań do badania u ludzi. Żadne badanie nie sprawdzało, czy BPC-157 pomaga psu w jakiejkolwiek chorobie lub urazie.

Czy BPC-157 jest bezpieczny dla psów?

Tego nie ustalono. W laboratoryjnym badaniu bezpieczeństwa z 2020 roku podano, że zdrowe psy laboratoryjne dobrze tolerowały powtarzane dawki, z wyjątkiem spadku kreatyniny przy jednym poziomie dawki, ale nie przy niższych, który ustąpił w ciągu dwóch tygodni. Takie badanie na zdrowych psach laboratoryjnych nie dowodzi bezpieczeństwa u chorego psa, a produkty sprzedawane w internecie nie dają żadnej gwarancji co do zawartości, czystości ani jałowości.

Dlaczego nie ma tabeli dawkowania BPC-157 dla psów?

Ponieważ żadne badanie nigdy nie szukało skutecznej ani bezpiecznej dawki u psów. Krążące tabele podają dla BPC-157 około 10 do 20 mcg na kg. Dla TB-500 podają 2 do 5 mg na psa, a dla GHK-Cu 0,1 do 0,5 mg na kg. Niższa liczba dla BPC-157, 10 mcg na kg, odpowiada najwyższej dawce w wielu badaniach na szczurach; pozostałych liczb nie da się prześledzić dalej niż do sprzedawców.

Jaką dawkę BPC-157 podaje się psom?

Zakres krążący wśród sprzedawców i w protokołach publikowanych w internecie to 10 do 20 mcg na kg masy ciała, raz lub dwa razy dziennie, zwykle podskórnie. Żadne badanie na psach nigdy nie ustaliło skutecznej ani bezpiecznej dawki. Dolna wartość odpowiada najwyższej dawce w wielu badaniach na szczurach; reszta to informacja sprzedawców bez źródła.

Jakiego działania właściciele oczekują od peptydów dla psów?

Sprzedawcy wymieniają szybsze gojenie ścięgien, więzadeł i mięśni, pomoc dla stawów, żołądka i jelit, mniejszy stan zapalny oraz lepszą skórę i sierść. Część tych działań zaobserwowano u szczurów lub w badaniach na komórkach; inne to deklaracje sprzedawców bez żadnych badań. Żadnego z nich nie sprawdzono jako leczenia u psów.

Czy TB-500 dla psów lub koni jest gdziekolwiek dopuszczony?

Nie. TB-500 nie jest dopuszczony ani dla zwierząt, ani dla ludzi. Przeszukanie bazy PubMed nie wykazało żadnego badania, które sprawdzałoby tymozynę β4 lub TB-500 jako leczenie u psów, kotów czy koni. U koni opublikowane prace dotyczą wykrywania tej substancji w kontroli antydopingowej, a w raporcie laboratorium wyścigów konnych z 2013 roku stwierdzono, że większość produktów badanych pod tą nazwą nie zawierała w ogóle białka, peptydu ani aminokwasów.

Czy istnieją peptydy dla kotów i czy z BPC-157 dla kotów jest inaczej?

Dopuszczone leki peptydowe dla kotów istnieją: insulina na cukrzycę, oksytocyna, a w UE implant z desloreliną dla kocurów. O BPC-157 dla kotów nie ma żadnych danych, nawet z badań laboratoryjnych. Koty słabo radzą sobie też z niektórymi konserwantami: pewne związki rozkładają powoli, a alkohol benzylowy, czyli konserwant w wodzie bakteriostatycznej, wywoływał u kotów zatrucia.

A co z BPC-157 dla koni i peptydami dla koni wyścigowych?

Ani BPC-157, ani TB-500 nie jest dopuszczony dla koni. W amerykańskich wyścigach koni pełnej krwi angielskiej każda substancja bez dopuszczenia do stosowania u zwierząt lub ludzi jest zakazana przez cały czas, a tymozyna figuruje na liście z nazwy. W Australii w 2016 roku trenera zdyskwalifikowano na 8 miesięcy za podanie koniowi wyścigowemu produktu zawierającego syntetyczny fragment tymozyny β4. Nie znaleziono żadnej opublikowanej metody wykrywania BPC-157 u koni ani żadnego przypadku dopingu z jego użyciem.

Czy istnieją peptydy dla psów z zapaleniem stawów?

Żadnego peptydu badawczego nie sprawdzano u psów z zapaleniem stawów. Nowsze zastrzyki przeciwbólowe na zapalenie stawów dla psów i kotów to przeciwciała monoklonalne, czyli duże białka, a nie peptydy. Doustne suplementy kolagenowe, zawierające peptydy kolagenowe lub kolagen niedenaturowany, sprawdzano w kilku małych badaniach z niejednoznacznymi wynikami.

Czy peptydy kolagenowe dla psów działają?

Dowody są słabe. Przegląd systematyczny z metaanalizą z 2022 roku, dotyczący suplementów w chorobie zwyrodnieniowej stawów u psów i kotów, ocenił działanie produktów kolagenowych jako słabe, a badania jako niskiej jakości, często z około pięcioma psami w grupie. W badaniu z 2024 roku na 31 psach, z których 11 dostawało peptydy kolagenowe, odnotowano lepsze wyniki pomiarów chodu po 12 tygodniach, ale nie stwierdzono istotnej różnicy w ocenach bólu wystawianych przez właścicieli; badanie sfinansował producent kolagenu. Peptydy kolagenowe to suplement diety podawany doustnie, a nie zastrzyk.

Czy terapia peptydowa u psów jest legalna?

To zależy od produktu. W USA lekarze weterynarii mogą stosować dopuszczone leki dla ludzi lub zwierząt poza wskazaniami z etykiety, w ramach ważnej relacji lekarz weterynarii–klient–pacjent, a w UE i Wielkiej Brytanii obowiązuje podobna zasada kaskady. BPC-157 i TB-500 nie są nigdzie dopuszczone, więc główne ścieżki tych przepisów, które wychodzą od dopuszczonego leku, ich nie obejmują. Napis „tylko do celów badawczych” na etykiecie nie czyni produktu legalnym do stosowania u zwierząt.

Które peptydy dla zwierząt domowych są naprawdę dopuszczone?

Kilka, i są to głównie hormony. Insulina jest dopuszczona dla psów i kotów w USA i UE. Oksytocyna jest dopuszczona dla psów, kotów i zwierząt gospodarskich. Implant z desloreliną jest dopuszczony w UE dla samców psów, a gonadorelina dla bydła. Żaden z popularnych peptydów badawczych, takich jak BPC-157, TB-500 czy GHK-Cu, nie jest dopuszczony dla żadnego zwierzęcia.

Źródła

1. Vasireddi N, Hahamyan H, Salata MJ, Karns M, Calcei JG, Voos JE, Apostolakos JM (2025). Emerging use of BPC-157 in orthopaedic sports medicine: a systematic review. HSS Journal 21(4):485-495. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/40756949/
2. National Library of Medicine (2026). PubMed searches run on 9 October 2026: BPC-157 and its synonyms (235 records; 110 with animals and without humans; 0 indexed as clinical trial or randomised controlled trial); BPC-157 with dog, cat or horse terms (3 records); thymosin beta-4 or TB-500 with dog, cat or horse terms (19 records). https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/?term=%22BPC+157%22+OR+%22BPC-157%22+OR+%22BPC157%22+OR+%22body+protection+compound%22+OR+%22body+protective+compound%22+OR+%22PL+14736%22+OR+%22PL-14736%22
3. He L, Feng D, Guo H, et al. (2022). Pharmacokinetics, distribution, metabolism, and excretion of body-protective compound 157, a potential drug for treating various wounds, in rats and dogs. Frontiers in Pharmacology 13:1026182. https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC9794587/
4. Xu C, Sun L, Ren F, et al. (2020). Preclinical safety evaluation of body protective compound-157, a potential drug for treating various wounds. Regulatory Toxicology and Pharmacology 114:104665. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/32334036/
5. Ho EN, Kwok WH, Lau MY, et al. (2012). Doping control analysis of TB-500, a synthetic version of an active region of thymosin β4, in equine urine and plasma by liquid chromatography-mass spectrometry. Journal of Chromatography A 1265:57-69. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/23084823/
6. Racing Medication and Testing Consortium (2013). Thymosin β4 Bulletin, version 2.0, with findings of the Maddy Equine Analytical Laboratory, University of California, Davis. https://rmtcnet.com/wp-content/uploads/2013-07-TB-500-Bulletin-v-2.0-Final.pdf
7. Swaim SF, Vaughn DM, Kincaid SA, et al. (1996). Effect of locally injected medications on healing of pad wounds in dogs. American Journal of Veterinary Research 57(3):394-399. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/8669775/
8. US Code of Federal Regulations. 21 CFR 522.1160, Insulin: porcine insulin zinc suspension and protamine zinc recombinant human insulin for dogs and cats. https://www.law.cornell.edu/cfr/text/21/522.1160
9. US Food and Drug Administration, Center for Veterinary Medicine (2019). FDA announces second approved insulin for use in dogs with diabetes. 8 February 2019. https://www.fda.gov/animal-veterinary/cvm-updates/fda-announces-second-approved-insulin-use-dogs-diabetes
10. European Medicines Agency, Committee for Medicinal Products for Veterinary Use (2022). Summary of opinion, deslorelin acetate implant: new indications in female dogs and male cats. EMA/CVMP/250532/2022. https://www.ema.europa.eu/en/documents/smop/cvmp-post-authorisation-summary-positive-opinion-suprelorin-ii-0032-g_en.pdf
11. US Food and Drug Administration (2026). Index of Legally Marketed Unapproved New Animal Drugs for Minor Species: deslorelin acetate implant for ferrets, MIF 900-013, indexed 25 June 2012. https://www.fda.gov/animal-veterinary/minor-useminor-species/index-legally-marketed-unapproved-new-animal-drugs-minor-species
12. US Code of Federal Regulations. 21 CFR 522.1680, Oxytocin, and 21 CFR 522.1077, Gonadorelin. https://www.law.cornell.edu/cfr/text/21/522.1680
13. US Food and Drug Administration, Center for Veterinary Medicine (2023). FDA approves first monoclonal antibody for dogs with osteoarthritis pain (bedinvetmab). 5 May 2023. https://www.fda.gov/animal-veterinary/cvm-updates/fda-approves-first-monoclonal-antibody-dogs-osteoarthritis-pain
14. Union Product Database (2026). Bedinvetmab solution for injection for dogs: marketing authorisation 10 November 2020. European Commission. https://medicines.health.europa.eu/veterinary/en/600000001761
15. Union Product Database (2026). Frunevetmab solution for injection for cats: marketing authorisation 17 February 2021. European Commission. https://medicines.health.europa.eu/veterinary/en/600000001994
16. US Code of Federal Regulations. 21 CFR Part 530, Extralabel drug use in animals, sections 530.10 and 530.13. https://www.law.cornell.edu/cfr/text/21/530.10
17. US Food and Drug Administration, Center for Veterinary Medicine (2022). Guidance for Industry #256: Compounding animal drugs from bulk drug substances. https://www.fda.gov/regulatory-information/search-fda-guidance-documents/cvm-gfi-256-compounding-animal-drugs-bulk-drug-substances
18. US Food and Drug Administration (2026). Warning letter to a peptide seller, reference 735067, 24 August 2026. https://www.fda.gov/inspections-compliance-enforcement-and-criminal-investigations/warning-letters/txp-innovations-llc-dba-tex-peptides-735067-08242026
19. Regulation (EU) 2019/6 of the European Parliament and of the Council of 11 December 2018 on veterinary medicinal products, Articles 112 and 113. https://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/TXT/HTML/?uri=CELEX:32019R0006
20. Veterinary Medicines Directorate (2026). The cascade: prescribing unauthorised medicines. GOV.UK, updated 19 May 2026. https://www.gov.uk/guidance/the-cascade-prescribing-unauthorised-medicines
21. Horseracing Integrity and Safety Authority (2023). Prohibited Substances List: Banned Substances. https://assets.hiwu.org/a/hisa_bannedprohibitedlist_report_012723a_opt.pdf
22. Racing Appeals and Disciplinary Board, Victoria (2016). Racing Victoria Stewards v Paul Jones: hearing result and reasons, 6 June 2016. https://dxp-cdn.racing.com/api/public/content/rad-board-hearing-result-and-reasons---p-jones-20160606-828755.pdf
23. Barbeau-Grégoire M, Otis C, Cournoyer A, Moreau M, Lussier B, Troncy E (2022). A 2022 systematic review and meta-analysis of enriched therapeutic diets and nutraceuticals in canine and feline osteoarthritis. International Journal of Molecular Sciences 23(18):10384. https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC9499673/
24. US Food and Drug Administration, Center for Drug Evaluation and Research (2005). Guidance for Industry: Estimating the maximum safe starting dose in initial clinical trials for therapeutics in adult healthy volunteers. https://www.fda.gov/media/72309/download
25. DailyMed (2026). Bacteriostatic Water for Injection, USP: prescribing information. National Library of Medicine. https://dailymed.nlm.nih.gov/dailymed/fda/fdaDrugXsl.cfm?setid=42c6938e-f747-ae13-e063-6294a90a59a3
26. Taylor PM, Chengelis CP, Miller WR, Parker GA, Gleason TR, Cozzi E (2012). Evaluation of propofol containing 2% benzyl alcohol preservative in cats. Journal of Feline Medicine and Surgery 14(8):516-526. https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC11104201/
27. Hartmann K, Egberink H, Möstl K, et al. (2023). Feline injection-site sarcoma and other adverse reactions to vaccination in cats. Viruses 15(8):1708. https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC10459272/
28. Tizard IR (2026). Disorders involving anaphylactic reactions (type I reactions, atopy) in dogs. Merck Veterinary Manual, pet owner version. https://www.merckvetmanual.com/dog-owners/immune-disorders-of-dogs/disorders-involving-anaphylactic-reactions-type-i-reactions-atopy-in-dogs
29. Dobenecker B, Böswald LF, Reese S, et al. (2024). The oral intake of specific bioactive collagen peptides improves gait and quality of life in canine osteoarthritis patients. PLOS ONE 19(9):e0308378. https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC11412516/
30. Union Product Database (2026). Protamine zinc recombinant human insulin suspension for injection: target species dog and cat. European Commission. https://medicines.health.europa.eu/veterinary/en/600000003835
31. Union Product Database (2026). Oxytocin solution for injection, Ireland: target species include dog and cat. European Commission. https://medicines.health.europa.eu/veterinary/en/600000064145
32. US Code. 21 U.S.C. 360ccc-1, Index of legally marketed unapproved new animal drugs for minor species, subsection (h). https://www.law.cornell.edu/uscode/text/21/360ccc-1
33. Horseracing Integrity and Safety Authority (2022). Prohibited List, Rule Series 4000, Rule 4111, class S0 (copy published by the Thoroughbred Horsemen's Association). http://tharacing.com/wp-content/uploads/2022/09/HISA-Prohibited-List-4000.pdf
34. Racing Medication and Testing Consortium (2016). Jones facing thymosin beta 4 charges, reprinted from racing.com, 27 April 2016. https://rmtcnet.com/jones-facing-thymosin-beta-4-charges-racing-com-42716/
35. Staresinic M, Sebecic B, Patrlj L, et al. (2003). Gastric pentadecapeptide BPC 157 accelerates healing of transected rat Achilles tendon and in vitro stimulates tendocytes growth. Journal of Orthopaedic Research 21(6):976-983. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/14554208/
36. Sikirić P, Seiwerth S, Grabarević Z, et al. (1996). Beneficial effect of a novel pentadecapeptide BPC 157 on gastric lesions induced by restraint stress, ethanol, indomethacin, and capsaicin neurotoxicity. Digestive Diseases and Sciences 41(8):1604-1614. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/8769287/
37. Huang T, Zhang K, Sun L, et al. (2015). Body protective compound-157 enhances alkali-burn wound healing in vivo and promotes proliferation, migration, and angiogenesis in vitro. Drug Design, Development and Therapy 9:2485-2499. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/25995620/
38. Biçer O, Adanir O, Güleryüz Y, et al. (2026). Effects of BPC-157 and TB-500 on Achilles tendon healing in rats: a histopathological and biomechanical study. Joint Diseases and Related Surgery 37(3):822-837. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/42542926/
39. Malinda KM, Sidhu GS, Mani H, et al. (1999). Thymosin beta4 accelerates wound healing. Journal of Investigative Dermatology 113(3):364-368. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/10469335/
40. Canapp SO, Farese JP, Schultz GS, et al. (2003). The effect of topical tripeptide-copper complex on healing of ischemic open wounds. Veterinary Surgery 32(6):515-523. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/14648529/
41. Esposito S, Deventer K, Goeman J, Van der Eycken J, Van Eenoo P (2012). Synthesis and characterization of the N-terminal acetylated 17-23 fragment of thymosin beta 4 identified in TB-500, a product suspected to possess doping potential. Drug Testing and Analysis 4(9):733-738. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/22962027/
42. Duzel A, Vlainic J, Antunovic M, et al. (2017). Stable gastric pentadecapeptide BPC 157 in the treatment of colitis and ischemia and reperfusion in rats: new insights. World Journal of Gastroenterology 23(48):8465-8488. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/29358856/
43. Hsieh MJ, Liu HT, Wang CN, et al. (2017). Therapeutic potential of pro-angiogenic BPC157 is associated with VEGFR2 activation and up-regulation. Journal of Molecular Medicine 95(3):323-333. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/27847966/
44. Bock-Marquette I, Saxena A, White MD, Dimaio JM, Srivastava D (2004). Thymosin beta4 activates integrin-linked kinase and promotes cardiac cell migration, survival and cardiac repair. Nature 432(7016):466-472. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/15565145/
45. Sosne G, Qiu P, Goldstein AL, Wheater M (2010). Biological activities of thymosin beta4 defined by active sites in short peptide sequences. FASEB Journal 24(7):2144-2151. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/20179146/
46. Cerovecki T, Bojanic I, Brcic L, et al. (2010). Pentadecapeptide BPC 157 (PL 14736) improves ligament healing in the rat. Journal of Orthopaedic Research 28(9):1155-1161. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/20225319/

Ta strona streszcza opublikowane badania, decyzje o dopuszczeniu do obrotu i przepisy. Podane na niej liczby dotyczące dawek przedstawiono tak, jak krążą, razem z ich pochodzeniem; nie są poradą dotyczącą dawkowania, żadnej nie sprawdzono na psach, a strona nie jest instrukcją stosowania jakiejkolwiek substancji u zwierząt. Nie zastępuje porady lekarza weterynarii; pytania dotyczące konkretnego zwierzęcia to sprawa dla lekarza weterynarii.