Brenipatyd, VK2735, enicepatyd: nowe dane GIP/GLP-1 z września 2026

To materiał edukacyjny, a nie porada medyczna ani zachęta do zdobywania czy stosowania jakiejkolwiek substancji. Brenipatyd, VK2735 i enicepatyd to leki w fazie badań klinicznych, nigdzie niedopuszczone do obrotu, których nie da się legalnie przepisać ani kupić. Nic w tym artykule nie jest wskazówką co do dawkowania, łączenia czy zdobywania. Dawki wymienione niżej to nazwy ramion badań, a nie ilości, które ktokolwiek powinien stosować. Liczby pochodzą z osobnych badań o różnej konstrukcji, więc nie są wynikami bezpośredniego porównania.

W ciągu jednego tygodnia września 2026 roku trzy firmy opublikowały nowe dane z badań na ludziach dotyczące leków działających na tę samą parę receptorów hormonów jelitowych. Eli Lilly pokazał na kongresie psychiatrycznym poster o brenipatydzie. Viking Therapeutics ogłosił wyniki badania podtrzymującego z VK2735. Roche podał wyniki fazy 2 dla enicepatydu w cukrzycy typu 2. Wszystkie trzy to podwójni agoniści receptorów GIP i GLP-1 – działają na tej samej zasadzie co dopuszczony do obrotu tirzepatyd. Łączy je mechanizm, ale trzy badania zadawały bardzo różne pytania i to jest główny wątek tego artykułu. Ogólne wprowadzenie do tej klasy leków znajdziesz w naszym przeglądzie podwójnych agonistów GIP/GLP-1.

Dlaczego wspólnym mianownikiem jest GIP

GLP-1 i GIP to dwa hormony, które jelito uwalnia po posiłku. Oba pomagają trzustce wydzielać insulinę, gdy rośnie poziom cukru we krwi. GLP-1 dodatkowo spowalnia opróżnianie żołądka i działa na ośrodki apetytu w mózgu, a leki takie jak semaglutyd opierają się wyłącznie na nim. GIP długo uchodził za mniej przydatnego partnera. Ten pogląd zmienił tirzepatyd, który pobudza oba receptory jedną cząsteczką.

Poster Lilly dodaje szczegół ważny dla tej historii. Podaje, że receptory GIP i GLP-1 występują daleko poza trzustką: w jelicie, sercu, płucach, nerkach, wątrobie, tkance tłuszczowej i mózgu. To szerokie rozmieszczenie jest podawane jako powód, dla którego agonistów tych receptorów można by badać w chorobach odległych od metabolizmu. Czy to rozumowanie sprawdzi się u pacjentów, pozostaje otwartym pytaniem.

Trzy cząsteczki różnią się też między sobą. Roche opisuje enicepatyd jako lek o ukierunkowanej sygnalizacji (signaling-biased), czyli zaprojektowany tak, by uprzywilejowywał jeden sygnał wewnątrz komórki kosztem wciągania receptora do jej wnętrza (internalizacji). Nasz wcześniejszy artykuł o enicepatydzie wyjaśnia tę koncepcję. W publikacjach Lilly i Viking nie udało się znaleźć pełnej struktury chemicznej żadnej z dwóch pozostałych cząsteczek. Autor newslettera The Incretin Space wysunął na podstawie analizy patentów i struktur dwie hipotezy. Pierwsza mówi, że brenipatyd przypomina retatrutyd pozbawiony części działającej na receptor glukagonu. Druga – że VK2735 może mieć ten sam łańcuch aminokwasów co tirzepatyd, ale mieć dołączony boczny łańcuch kwasu tłuszczowego zakończony grupą fosfonianową. Żadnej z tych hipotez nie udało się potwierdzić w publikacjach firm, więc obie pozostają spekulacją.

Brenipatyd: podwójny agonista, którego nie rozwija się z myślą o masie ciała

Dane kliniczne o brenipatydzie, oznaczonym kodem LY3537031, przedstawiono jako poster P-175 na Psych Congress 2026 w Nowym Orleanie, który odbywał się od 15 do 19 września. To nietypowe miejsce dla leku GIP/GLP-1. Celem podanym na posterze było znalezienie schematu dawkowania w uzależnieniach oraz chorobach psychicznych i immunologicznych, a nie w otyłości czy cukrzycy.

Badanie. NCT06606106 to badanie fazy 1 z wielokrotnymi, stopniowo zwiększanymi dawkami, zaślepione dla badaczy i uczestników, z 8-tygodniową obserwacją po leczeniu. Część A objęła osoby z BMI między 27 a 45. Część B – osoby z BMI między 22 a 26,9. Część C – osoby pochodzenia japońskiego lub chińskiego w tym samym niższym zakresie BMI. Według tabel z posteru brenipatyd dostały 184 osoby, a placebo 28. Sprawdzano pięć poziomów dawki w cotygodniowych zastrzykach do 78. dnia, przy czym najwyższy poziom podawano tylko w części A. Poster przedstawia dane śródokresowe z zakończonych kohort.

Masa ciała. Lilly użył zmiany masy ciała jako wskaźnika zastępczego, by potwierdzić, że lek był aktywny farmakologicznie w całym zakresie dawek. Według posteru zmiana masy ciała rosła wraz z dawką. Wyniki pokazano tylko na wykresie bez wydrukowanych liczb, dlatego ten artykuł nie podaje żadnych wartości. Wykres pokazuje też, że po zakończeniu podawania masa ciała we wszystkich grupach znów rosła. Źródła wtórne odczytały wartości z krzywych, ale je pomijamy, ponieważ Lilly ich nie opublikował.

Farmakokinetyka. Poster podaje średni okres półtrwania od 9,08 do 12,5 dnia i stosunek stężenia szczytowego do minimalnego między 1,35 a 1,59. Stosunek bliski 1 oznacza, że poziom leku we krwi prawie nie waha się między dwoma cotygodniowymi zastrzykami. Ekspozycja rosła proporcjonalnie do dawki i wyglądała podobnie w różnych grupach etnicznych. Poster nie podaje wartości Tmax, czyli czasu od wstrzyknięcia do najwyższego stężenia.

Tolerancja leczenia. Nie zgłoszono poważnych zdarzeń niepożądanych ani zgonów. Czworo uczestników przyjmujących brenipatyd, czyli 2,2%, przerwało leczenie z powodu zdarzenia niepożądanego. Dolegliwości żołądkowo-jelitowe wystąpiły u 25% uczestników zarówno w grupie brenipatydu, jak i placebo. Nudności, wymioty i biegunka były łagodne, z wyjątkiem dwóch umiarkowanych epizodów nudności, i żadne z nich nie doprowadziło do przerwania leczenia. Jeden wynik się wyróżnia. Dyzestezję, czyli nieprawidłowe czucie skórne, takie jak pieczenie czy mrowienie, zgłosiło 15,2% osób otrzymujących brenipatyd i nikt otrzymujący placebo. Wszystkie przypadki były łagodne poza jednym umiarkowanym, wszystkie ustąpiły, a jeden doprowadził do przerwania leczenia. Badanie było małe i obejmowało głównie mężczyzn, więc te odsetki są wstępne.

Program badań. Wyszukiwanie w ClinicalTrials.gov z 26 września 2026 roku daje dwanaście badań fazy 2 lub 3 z brenipatydem. Cztery badania fazy 3 dotyczą zaburzeń związanych z używaniem alkoholu i dużej depresji. Cztery z ośmiu badań fazy 2 dotyczą choroby afektywnej dwubiegunowej, schizofrenii, zaburzeń związanych z używaniem opioidów i nawrotu palenia po rzuceniu. Pozostałe cztery obejmują zespół jelita drażliwego z zaparciami lub z biegunką, astmę i przewlekłą obturacyjną chorobę płuc (POChP). Ta lista to wynik przeszukania rejestru i mówi tylko, co jest sprawdzane. Nie udało się znaleźć żadnych wyników skuteczności w którejkolwiek z tych chorób.

VK2735: co sprawdzało badanie podtrzymujące

VK2735 firmy Viking Therapeutics jest już badany w fazie 3 u osób z otyłością. VANQUISH-1 (NCT07104500) objęło osoby z otyłością, a VANQUISH-2 (NCT07104383) osoby z otyłością i cukrzycą typu 2. Według prezentacji Viking w obu badaniach zakończono rekrutację, a wyniki są spodziewane w drugiej połowie 2027 roku. Dane opublikowane 22 września 2026 roku pochodzą z innego badania, VK2735-102, które zadawało węższe pytanie. Jaką część osiągniętego spadku masy ciała da się utrzymać przy rzadszych wstrzyknięciach?

Schemat. Według Viking udział wzięło około 180 dorosłych z BMI co najmniej 30 i bez innych poważnych chorób. W fazie wprowadzającej wszystkie grupy aktywne dostały 21 cotygodniowych zastrzyków, a dawkę zwiększano stopniowo. W fazie podtrzymującej od 21. do 33. tygodnia większość uczestników przeszła na nowy schemat. Badane schematy obejmowały: dalsze dawki co tydzień, niższa dawka co dwa tygodnie, dawka raz w miesiącu albo placebo. Potem nastąpił 5-tygodniowy okres obserwacji. ClinicalTrials.gov wymienia VK2735-102 jako podwójnie zaślepione, kontrolowane placebo badanie fazy 1 (NCT07838740). Opublikowane dotąd wyniki dotyczą jego pierwszej części, w której sprawdzano wyłącznie zastrzyki.

Faza wprowadzająca. W 21. tygodniu średnia masa ciała w czterech grupach dawkowania spadła o 16,3–18,7%, wobec 0,1% w grupie placebo. Największa grupa, ramię 17,5 mg ze 118 uczestnikami, straciła 17,8%. Prezentacja Viking wymienia 143 osoby otrzymujące VK2735, które zważono w 21. tygodniu. Spośród nich 90% straciło co najmniej jedną dziesiątą masy ciała, a w grupie placebo – nikt. W fazie wprowadzającej 13% uczestników zakończyło udział przedwcześnie, a 1% z powodu zdarzenia niepożądanego. Nudności zgłosiło 42%, wymioty 27%, biegunkę 20%, a zaparcia 11% osób otrzymujących VK2735. Viking nazywa swój schemat zwiększania dawki przyspieszonym.

Dalsze dawki co tydzień. Grupa 13 osób pozostała w ramieniu 17,5 mg z cotygodniowymi zastrzykami do 33. tygodnia. Ich średni spadek masy ciała doszedł do 21,7%, a 15-osobowa grupa placebo zakończyła z masą o 0,3% wyższą niż na początku. Viking podaje, że krzywa jeszcze się nie spłaszczyła. Przy zaledwie 13 osobach ta liczba jest niepewna.

Faza podtrzymująca. Viking wyraża wynik jako odsetek spadku masy ciała z 21. tygodnia, który utrzymał się do 33. tygodnia. W ramionach z dawką co dwa tygodnie wyniósł on 96,7% w ramieniu 10 mg, 89,9% w ramieniu 7,5 mg i 82,5% w ramieniu 5 mg. W ramionach z dawką raz w miesiącu – 90,2% w ramieniu 17,5 mg i 85,8% w ramieniu 20 mg. Ramiona 22,5 mg, 15 mg i 10 mg osiągnęły kolejno 84,9%, 84,1% i 82,3%. Osoby przestawione z cotygodniowych zastrzyków na placebo zachowały 61,1%, co oznacza, że w ciągu 12 tygodni odzyskały prawie dwie piąte utraconej masy ciała. W każdym ramieniu podtrzymującym było tylko od 10 do 16 uczestników, więc niewielkie różnice między ramionami niewiele znaczą.

W fazie podtrzymującej dolegliwości żołądkowo-jelitowe wyraźnie się zmniejszyły. W ramionach z dawką co dwa tygodnie nudności zgłosiło 5%, a wymioty 3% osób, wobec 0% i 7% w grupie placebo. W ramionach z dawką raz w miesiącu nudności zgłosiło 4,5%, a wymioty 8%. Viking podaje, że te odsetki nie różniły się w istotny praktycznie sposób od odsetków w grupie placebo. Część tego spadku jest oczekiwana, bo osoby, które źle zniosły fazę wprowadzającą, wycofały się już przed 21. tygodniem.

Enicepatyd: wyniki w cukrzycy typu 2

Enicepatyd, wcześniej CT-388, trafił do Roche wraz z przejęciem Carmot Therapeutics. W styczniu 2026 roku Roche podał wyniki badania w otyłości NCT06525935 u osób bez cukrzycy. Po 48 tygodniach najwyższa badana dawka dała skorygowany o placebo spadek masy ciała o 22,5% według estymandy skuteczności (efficacy estimand) albo o 18,3% według estymandy schematu leczenia (treatment-regimen estimand). Dwa badania fazy 3 w otyłości, ENITH-1 (NCT07351045) i ENITH-2 (NCT07351058), prowadzą obecnie rekrutację.

Nowe badanie. 22 września 2026 roku Roche opublikował komunikat ad hoc o badaniu CT-388-104 (NCT06628362). To randomizowane, podwójnie zaślepione, kontrolowane placebo badanie fazy 2 trwało 48 tygodni i objęło 447 dorosłych z cukrzycą typu 2 oraz nadwagą lub otyłością. Według Roche osiągnęło oba główne mierzone wyniki (pierwszorzędowe punkty końcowe): poziom cukru we krwi i masa ciała spadały tym bardziej, im wyższa była dawka.

Liczby. Roche opublikował dane o skuteczności tylko dla najwyższej badanej dawki, czyli ramienia 24 mg. HbA1c spadło o 2,65 punktu procentowego od średniej wartości wyjściowej 8,1%. U uczestników, którzy zaczynali z wartością powyżej 8,5%, spadło o 4,13 punktu. W 48. tygodniu 90% osób w tym ramieniu miało HbA1c na poziomie 6,5% lub niższym, a 62% poniżej 5,7%, czyli w zakresie uznawanym za prawidłowy. Średni spadek masy ciała wyniósł 15,5% i według Roche nie osiągnął jeszcze plateau. We wszystkich ramionach z enicepatydem 2,0% osób przerwało leczenie z powodu zdarzeń niepożądanych, a w grupie placebo – nikt. Najczęstszymi zdarzeniami niepożądanymi były dolegliwości żołądkowo-jelitowe, przeważnie łagodne lub umiarkowane.

Czego komunikat nie wyjaśnia. Nie mówi, czy 15,5% i 2,65 punktu są skorygowane o placebo ani której estymandy użyto. Brakuje wyników grupy placebo i liczb dla niższych dawek. U osób z cukrzycą typu 2 spadek masy ciała jest zwykle mniejszy niż u osób bez cukrzycy – taką zależność udokumentowano też dla tirzepatydu. Dlatego 15,5% nie można bezpośrednio zestawiać z 22,5% z badania w otyłości. Roche planuje w pierwszej połowie 2027 roku rozpocząć program fazy 3 w kontroli glikemii oraz badania wpływu na zdarzenia sercowo-naczyniowe.

Okres półtrwania, Tmax i tolerancja leczenia – co sugeruje farmakokinetyka

O tym, jak zmienia się stężenie leku podawanego raz w tygodniu, decydują dwie wartości farmakokinetyczne. Okres półtrwania to czas, po którym połowa leku opuszcza organizm. Tmax to czas od wstrzyknięcia do najwyższego poziomu we krwi. Długi okres półtrwania z późnym Tmax daje bardziej wyrównane stężenie we krwi, a krótki Tmax – ostrzejszy szczyt po każdym zastrzyku. To, że bardziej wyrównane stężenia oznaczają mniej dolegliwości żołądkowo-jelitowych, jest hipotezą, na którą powołuje się kilka firm. Nie sprawdzono jej w bezpośrednim porównaniu.

• Tirzepatyd. Według amerykańskiej informacji o leku okres półtrwania wynosi około 5 dni, a najwyższe stężenie osiągane jest od 8 do 72 godzin po wstrzyknięciu.
• Brenipatyd. Poster podaje średni okres półtrwania od 9,08 do 12,5 dnia. Nie udało się znaleźć wartości Tmax.
• VK2735. Komunikat Viking o fazie 1 z 2023 roku podaje okres półtrwania około 170 do 250 godzin po pojedynczych dawkach, czyli mniej więcej od 7 do 10 dni. Tmax wynosił około 75 do 90 godzin.
• Enicepatyd. Opublikowane badanie fazy 1 Chakravarthy’ego i współpracowników podaje okres półtrwania od 123 do 139 godzin po pojedynczych dawkach. Po dawkach wielokrotnych wynosił od 130 do 151 godzin. To mniej więcej 5 do 6 dni, czyli tyle co tirzepatyd. Tmax wynosił około 24 godzin przy wyższych dawkach i 72 godziny przy najniższej dawce pojedynczej.

Wykres poniżej pokazuje górną granicę każdego opublikowanego zakresu. Tam, gdzie źródło podaje dni, wartość przeliczono na godziny, więc 12,5 dnia to 300 godzin. Pełne zakresy znajdziesz w liście powyżej i w tabeli niżej.

Dane o tolerancji leczenia różnią się między trzema badaniami. Odsetek 25% dolegliwości żołądkowo-jelitowych przy brenipatydzie zmierzono w małej grupie złożonej głównie z mężczyzn, a w grupie placebo odsetek był taki sam. W fazie wprowadzającej VK2735 nudności i wymioty zgłaszano znacznie częściej, w badaniu, którego schemat zwiększania dawki Viking nazywa przyspieszonym. Dla enicepatydu nie udało się jeszcze znaleźć opublikowanych odsetków, tylko odsetek osób przerywających leczenie. Dłuższy okres półtrwania mógłby wyjaśniać część różnic, ale równie dobrze mogą je wyjaśniać dawka, tempo zwiększania dawki, badana populacja i czas trwania badania.

Co można porównać, a czego nie

Tabela podsumowuje, co opublikowała każda z firm. Każdy wpis dotyczy leku w fazie badań klinicznych.

Wyniki dotyczące masy ciała, dostępne w postaci wydrukowanych liczb, obejmują różne populacje i okresy. 15,5% dla enicepatydu uzyskano po 48 tygodniach u osób z cukrzycą typu 2. 17,8% i 21,7% dla VK2735 uzyskano po 21 i 33 tygodniach u osób z otyłością, ale bez cukrzycy. Dla brenipatydu poster zawiera tylko wykres bez podanych wartości liczbowych, a dawki podawano do 78. dnia, czyli przez około 11 tygodni.

Porównywalne są trzy rzeczy. Wszystkie trzy cząsteczki działają na te same dwa receptory. Wszystkie trzy zaprojektowano do podawania raz w tygodniu lub w dłuższych odstępach. I wszystkie trzy są na razie badanymi substancjami bez dopuszczenia do obrotu.

Nieporównywalne są trzy inne rzeczy. Pierwsza to pacjenci: osoby z cukrzycą w jednym badaniu, osoby z otyłością w drugim i częściowo osoby z prawidłową masą ciała w trzecim. Druga to czas: 11 tygodni podawania brenipatydu, do 33 tygodni VK2735 i 48 tygodni enicepatydu. Trzecia to pytanie, które zadawało każde badanie. Lilly szukał zakresu dawek dla chorób niemetabolicznych, Viking sprawdzał schematy podtrzymujące, a Roche – kontrolę poziomu cukru. Z tych danych nie da się ułożyć rankingu trzech cząsteczek. Wymagałoby to bezpośredniego porównania w tym samym badaniu, a takiego nie udało się znaleźć.

W sporcie takie porównanie nie ma znaczenia, bo żaden z trzech leków nie jest dopuszczony do obrotu. Substancje bez dopuszczenia przez jakikolwiek organ państwowy do stosowania terapeutycznego u ludzi podlegają sekcji S0 listy zabronionej WADA, która obowiązuje przez cały czas. Nasz przegląd peptydów zakazanych w sporcie wyjaśnia tę kategorię.

Najczęstsze pytania

Czym jest brenipatyd?

Brenipatyd, oznaczany też kodem LY3537031, to badany lek firmy Eli Lilly, który jednocześnie pobudza receptory GIP i GLP-1 (podwójny agonista). Nie jest nigdzie dopuszczony do obrotu. Dane z badania fazy 1 przedstawiono na posterze podczas Psych Congress 2026. Według Lilly bada się go w uzależnieniach oraz chorobach psychicznych i immunologicznych, a nie w kontekście masy ciała.

Jakich chorób dotyczą zarejestrowane badania kliniczne brenipatydu?

Według stanu na 26 września 2026 roku ClinicalTrials.gov wymienia dwanaście badań fazy 2 lub 3 z brenipatydem. W fazie 3 bada się zaburzenia związane z używaniem alkoholu i dużą depresję. W fazie 2 – chorobę afektywną dwubiegunową, schizofrenię, zaburzenia związane z używaniem opioidów, nawrót palenia po rzuceniu, obie główne postacie zespołu jelita drażliwego, astmę i POChP. Wpis w rejestrze pokazuje, co jest sprawdzane, a nie to, że lek działa w którejkolwiek z tych chorób.

Co sprawdzało badanie podtrzymujące z VK2735?

Viking podawał około 180 dorosłym z otyłością cotygodniowe zastrzyki VK2735 przez 21 tygodni. Większość z nich przeszła potem na jeden z kilku 12-tygodniowych schematów podtrzymujących: dalsze dawki co tydzień, dawki co dwa tygodnie, dawki raz w miesiącu albo placebo. Pytanie brzmiało, ile ze spadku masy ciała osiągniętego do 21. tygodnia zostanie w 33. tygodniu.

Ile ze spadku masy ciała udało się utrzymać przy rzadszym podawaniu VK2735?

Według Viking ramiona z dawką co dwa tygodnie zachowały w 33. tygodniu od 82,5% do 96,7% spadku masy ciała osiągniętego do 21. tygodnia. Ramiona z dawką raz w miesiącu zachowały od 82,3% do 90,2%, wobec 61,1% u osób przestawionych na placebo. W każdym ramieniu było tylko od 10 do 16 uczestników.

Co Roche podał o enicepatydzie w cukrzycy typu 2?

Z 48-tygodniowego badania fazy 2 CT-388-104 Roche podał wyniki dla najwyższej badanej dawki. HbA1c spadło o 2,65 punktu procentowego od wartości wyjściowej 8,1%, a średni spadek masy ciała wyniósł 15,5%. Komunikat nie mówi, czy te liczby są skorygowane o placebo, i nie podaje wyników dla niższych dawek.

Jak okresy półtrwania brenipatydu, VK2735 i enicepatydu wypadają na tle tirzepatydu?

Według amerykańskiej informacji o leku okres półtrwania tirzepatydu wynosi około 5 dni. Opublikowane wartości to od 9,08 do 12,5 dnia dla brenipatydu, mniej więcej od 7 do 10 dni dla VK2735 po pojedynczych dawkach i około 5 do 6 dni dla enicepatydu. Liczby pochodzą z badań o różnej konstrukcji, więc wskazują raczej kierunek niż dokładną kolejność.

Czy brenipatyd, VK2735 lub enicepatyd są dopuszczone do obrotu albo dozwolone w sporcie?

Żaden z trzech nie jest nigdzie dopuszczony do obrotu. Substancje bez dopuszczenia przez jakikolwiek organ państwowy do stosowania terapeutycznego u ludzi podlegają sekcji S0 listy zabronionej WADA, która obowiązuje przez cały czas.

Źródła

• Eli Lilly and Company, Brenipatide, a GIP/GLP-1 Receptor Agonist: Clinical Data Supporting Dose Selection for Substance Use, Psychiatric and Immunologic Disorders (poster P-175, Psych Congress 2026)
• ClinicalTrials.gov, NCT06606106: A Study of LY3537031 in Overweight, Obese, and Healthy Participants
• ClinicalTrials.gov, Registered studies with brenipatide
• Viking Therapeutics, Positive Topline Results from Maintenance Study of GLP-1/GIP Agonist VK2735 (22 September 2026)
• Viking Therapeutics, VK2735-102 Maintenance Study: Topline Results (presentation, September 2026)
• Viking Therapeutics, Results from Phase 1 Clinical Trial of Dual GLP-1/GIP Receptor Agonist VK2735 (28 March 2023)
• ClinicalTrials.gov, NCT07838740: A Phase 1 Study of VK2735 in Obese Adults Without Comorbidities (VK2735-102)
• ClinicalTrials.gov, NCT07104500: VK2735 for Weight Management Phase 3 (VANQUISH 1)
• ClinicalTrials.gov, NCT07104383: VK2735 for Weight Management Type 2 Diabetes Phase 3 (VANQUISH 2)
• Roche, Positive Phase II results for dual GLP-1/GIP receptor agonist enicepatide in people living with type 2 diabetes and overweight or obesity (22 September 2026)
• Roche, Positive Phase II results for its dual GLP-1/GIP receptor agonist CT-388 (27 January 2026)
• ClinicalTrials.gov, NCT06628362: A Study of Enicepatide (CT-388) in Participants Who Are Overweight or Obese With Type 2 Diabetes
• ClinicalTrials.gov, NCT07351045: ENITH-1
• ClinicalTrials.gov, NCT07351058: ENITH-2
• Chakravarthy et al., Molecular Metabolism 2025, Effects of CT-388, a once-weekly signaling-biased dual GLP-1/GIP receptor agonist, on weight loss and glycemic control in preclinical models and participants with obesity
• Eli Lilly and Company, Tirzepatide injection, US prescribing information
• World Anti-Doping Agency, The Prohibited List
• The Incretin Space (secondary source), Brenipatide, VK2735 and Enicepatide (24 September 2026)