GHRP-2 vs GHRP-6: różnice, badania i bezpieczeństwo
Krótka odpowiedź
GHRP-2 i GHRP-6 to wytworzone w laboratorium peptydy z sześciu elementów budulcowych, które działają na receptor greliny i uwalniają hormon wzrostu. Oba zwiększają też stężenia kortyzolu i prolaktyny. GHRP-2 jest dopuszczony do obrotu w Japonii, ale wyłącznie jako jednorazowy test diagnostyczny. GHRP-6 nie jest dopuszczony nigdzie. Nie udało się znaleźć badania, które porównywałoby ich działanie u ludzi bezpośrednio.
W skrócie
Jak działają
Oba peptydy przyłączają się do receptora hormonu głodu, greliny, zwanego GHS-R, a przysadka mózgowa odpowiada na to wyrzutem hormonu wzrostu [1], [2]. Żaden z nich nie naśladuje wytwarzanego przez organizm hormonu uwalniającego hormon wzrostu (GHRH).
GHRP-2
- Działa głównie za pośrednictwem podwzgórza, czyli obszaru mózgu położonego nad przysadką [1]. Sama przysadka jest jednak niezbędna: u szczurów, którym ją usunięto, peptyd nie działał wcale [3].
- U przytomnych szczurów uwalniał więcej hormonu wzrostu niż wstrzyknięty GHRH, a u przytomnych psów działał tam, gdzie GHRH zawodził. Autorzy tłumaczą to mniejszą wrażliwością na somatostatynę, hormon hamujący [3].
- Działa nawet wtedy, gdy receptor GHRH jest uszkodzony. U jedenastu osób z mutacją, która unieczynnia ten receptor, poziom hormonu wzrostu i tak wzrósł 4,5 raza względem wartości wyjściowej (p = 0,002) [4].
- Jeden z sześciu jego elementów budulcowych, 2-naftyloalanina, w ogóle nie występuje w białkach [5].
GHRP-6
- Był pierwszy. Cyril Bowers i Frank Momany opisali go w 1984 roku, jego receptor sklonowano w 1996 roku, a samą grelinę wyizolowano trzy lata później [6], [2], [7].
- Korzysta z własnego receptora. U pięciu zdrowych mężczyzn, u których odpowiedź na GHRH osłabiono sześciogodzinnym wlewem GHRH, odpowiedź na GHRP-6 pozostała zachowana [8].
- Mimo to potrzebuje GHRH w tle. U dziewięciu zdrowych mężczyzn zablokowanie receptora GHRH obniżyło szczytowe stężenie hormonu wzrostu z 33,8 ± 4,8 do 6,2 ± 1,8 mikrograma na litr (p < 0,0001) [9].
- Działanie ochronne na tkanki przypisuje się drugiemu receptorowi, CD36. Prace na ten temat pochodzą niemal wyłącznie z jednego ośrodka badawczego w Hawanie i z modeli zwierzęcych [10].
Kluczowa różnica nie dotyczy więc celu działania. Oba działają na ten sam receptor i oba pochodzą z numerowanej serii syntez zespołu Bowersa na Tulane University [11], [7]. Różnią się elementami budulcowymi, tym, jakie efekty zmierzono u ludzi, oraz statusem prawnym.
Oba szybko znikają z krwi. U zdrowych dorosłych mężczyzn okres półtrwania w fazie eliminacji GHRP-2 wynosi od 0,42 do 0,69 godziny [1]. GHRP-6 był usuwany w dwóch fazach u dziewięciu zdrowych mężczyzn, z okresami półtrwania najpierw 7,6 ± 1,9 minuty, a potem 2,5 ± 1,1 godziny [12].
Co pokazują badania
Bezpośrednie porównanie: oba w tym samym doświadczeniu
Bezpośrednie porównanie, badanie na zwierzętach Jeden zespół badawczy porównał u przytomnych świń GHRP-2, GHRP-6 i ipamorelinę. GHRP-2 i GHRP-6 podnosiły hormony stresu ACTH i kortyzol, a ipamorelina ich nie zmieniała [13].
Jeśli chodzi o hormon wzrostu, GHRP-6 miał mniejszą siłę działania, ale większą skuteczność niż GHRP-2. W farmakologii „mniejsza siła działania” oznacza, że do uzyskania danego efektu potrzeba więcej substancji, a „większa skuteczność” – że możliwa do uzyskania odpowiedź maksymalna jest większa. Wyjściowe wartości to ilości na kilogram i ta strona ich nie powtarza [13].
Bezpośrednie porównanie, badanie wykrywalności u ludzi Antydopingowy zespół badawczy podał donosowo pięć peptydów z tej rodziny, w tym GHRP-2 i GHRP-6. GHRP-6 pojawiał się w moczu w dużej mierze w niezmienionej postaci przez maksymalnie 23 godziny, a jego fragmenty tylko przez 12 godzin. GHRP-2 był wykrywalny przez 47 godzin, najdłużej z całej piątki [14].
Poza tymi dwoma badaniami w przeanalizowanej literaturze nie udało się znaleźć badania, które porównywałoby działanie GHRP-2 i GHRP-6 u ludzi bezpośrednio. Wczesne badania porównawcze z serii z Tulane, w których GHRP-2 nosił kod KP 102, nie podają w przeanalizowanych źródłach wyników w zestawieniu z GHRP-6 [11].
Uwalnianie hormonu wzrostu
Ludzie, pojedyncza dawka W badaniu GHRP-6 osiemnastu zdrowych mężczyzn otrzymało dożylnie trzy coraz większe dawki oraz placebo. Szczytowe stężenie hormonu wzrostu rosło z 1,2 ± 0,3 po placebo do 7,6 ± 2,5, 16,5 ± 4,1 i 68,7 ± 15,5 mikrograma na litr [15].
Badanie dokładności diagnostycznej U 77 zdrowych osób GHRP-2 zwiększył stężenie hormonu wzrostu do średniej wartości szczytowej 84,6 ± 60,9 mikrograma na litr. U 58 pacjentów z ciężkim niedoborem szczytowe stężenie wyniosło 1,36 ± 2,60 mikrograma na litr (p < 0,001) [16].
Hormony stresu i prolaktyna
Żaden z tych peptydów nie działa selektywnie tylko na hormon wzrostu.
Ludzie, pojedyncza dawka U sześciu młodych dorosłych GHRP-2 zwiększył stężenia ACTH i kortyzolu w takim samym stopniu jak hCRH, naturalny hormon stosowany w szpitalach do badania nadnerczy. Wzrosło też stężenie prolaktyny, choć mniej niż po TRH (p < 0,01). Autorzy określili ten efekt jako „not fully specific” (nie w pełni swoisty) [17].
Ludzie, pojedyncza dawka U 18 mężczyzn, którym podano GHRP-6, stężenia prolaktyny i kortyzolu mniej więcej się podwoiły przy najwyższej badanej dawce. Przy dwóch niższych dawkach się nie zmieniły [15]. Po wieczornej dawce donosowej ACTH wykazywał tendencję wzrostową w pierwszej połowie nocy [18].
Apetyt i ilość zjadanego pożywienia
Często powtarza się, że GHRP-6 wywołuje głód, a GHRP-2 nie. Dane z badań u ludzi dotyczące GHRP-2 temu przeczą [19], [20].
Kontrolowane badanie naprzemienne Po wlewie GHRP-2 siedmiu szczupłych, zdrowych mężczyzn zjadło o 35,9 ± 10,9 procent więcej niż po soli fizjologicznej (p = 0,008). Więcej zjadł każdy z nich [19].
Badanie randomizowane, podwójnie zaślepione U 19 osób, dziesięciu szczupłych i dziewięciu z otyłością, ilość zjadanego pożywienia rosła wraz z dawką GHRP-2. Przy niższej dawce zwiększyła się o 10,2 ± 3,9 procent (p = 0,011), a przy wyższej o 33,5 ± 5,8 procent. Otyłość nie miała znaczenia [20].
Badanie otwarte, bez grupy kontrolnej Siedmioro z dziesięciorga dzieci przyjmujących GHRP-2 doustnie przez dwanaście miesięcy zgłaszało w pierwszych sześciu miesiącach wyraźnie większy apetyt. Ich wynik oceny wskaźnika masy ciała (BMI) nie zmienił się istotnie (0,21 ± 1,5 wobec 0,25 ± 1,5) [21].
Dane z badań na zwierzętach Dla GHRP-6 pobudzanie jedzenia opisano tylko u szczurów, którym peptyd wstrzykiwano bezpośrednio do komór mózgu. Ilość zjadanego pokarmu rosła wraz z podaną ilością (p < 0,01), a wydzielanie hormonu wzrostu nie zwiększało się wraz z nią [22]. W przeanalizowanych źródłach nie udało się znaleźć badania apetytu po GHRP-6 u ludzi ani badania porównującego oba peptydy pod względem głodu [22].
Jako test diagnostyczny
Oba peptydy sprawdzano jako sposób wykrywania niedoboru hormonu wzrostu u dorosłych.
Badanie dokładności diagnostycznej We wspomnianym wyżej badaniu GHRP-2 krzywe czułości i swoistości przecinały się między 15 a 20 mikrogramami na litr. Nie miało znaczenia, czy niedobór powstał w podwzgórzu, czy w przysadce [16].
Walidacja testu diagnostycznego GHRP-6 sprawdzono u 49 dorosłych z podejrzeniem choroby przysadki i u 20 zdrowych osób z grupy kontrolnej, porównując go z testem tolerancji insuliny. Próg 3,5 mikrograma na litr dawał czułość 80 procent przy swoistości 95 procent. Nie wystąpiły żadne skutki uboczne [23].
Dłuższe stosowanie i IGF-1
Kontrolowane badanie z wlewem Siedemnaście zdrowych osób starszych otrzymywało GHRP-2 w ciągłym wlewie podskórnym przez 30 dni. Pulsacyjne wydzielanie hormonu wzrostu w 1. dniu wzrosło ponad trzykrotnie, a w 14. i 30. dniu pozostawało ponad 1,8-krotnie wyższe (p < 0,001). IGF-1 ustabilizował się na podwyższonym poziomie (p < 0,025) [24].
Badanie otwarte, bez grupy kontrolnej U sześciorga dzieci z niedoborem hormonu wzrostu leczonych GHRP-2 przez osiem miesięcy wzrosło nocne wydzielanie hormonu wzrostu, ale IGF-1 i IGFBP-3 nie [25]. Przy stosowaniu donosowym przez 6 do 24 miesięcy tempo wzrostu zwiększyło się z 3,7 ± 0,2 do 6,1 ± 0,3 centymetra na rok. IGF-1 się nie zmienił [26].
Ludzie, dawki powtarzane W przypadku GHRP-6 najdłuższa ekspozycja u ludzi trwała dni, a nie miesiące. Po powtarzanych dawkach donosowych przez około dwa dni IGF-1 wzrósł u sześciu mężczyzn z 94,5 ± 5,8 do 125,8 ± 6,0 mikrograma na litr [27]. Trwający 34 godziny wlew u dziewięciu młodych mężczyzn podniósł go z 252 ± 23 do 312 ± 23 mikrogramów na litr [28].
Siedem kobiet w wieku od 65 do 82 lat przyjmowało GHRP-6 doustnie przez cztery dni. Nie przyniosło to istotnego wzrostu IGF-1: 77,1 ± 8,4 wobec 84,1 ± 12,2 mikrograma na litr [29].
Badania u chorych i nieosiągnięte punkty końcowe
Randomizowane badanie naprzemienne (cross-over) U dorosłych w przedłużającym się stanie krytycznym sam GHRP-2 nie zmniejszył wytwarzania mocznika, a osteokalcyna nie wzrosła [30]. Badanie nie oceniało przeżycia ani powrotu do zdrowia [30].
Badanie randomizowane fazy 3 W przypadku GHRP-6 do badania COURAGE-2 losowo przydzielono 188 osób z ostrym udarem niedokrwiennym mózgu. Badano w nim stałe połączenie z czynnikiem wzrostu EGF w porównaniu ze standardowym leczeniem, bez zaślepienia. Wyniki oceny niesprawności, wskaźnik Barthel i przeżycie nie różniły się po trzech ani po sześciu miesiącach [31].
Ponieważ badanie dotyczyło połączenia, nie da się wyodrębnić udziału GHRP-6 w jakimkolwiek efekcie [31].
Te wyniki pochodzą z różnych populacji, dróg podania, schematów badań i okresów obserwacji. Liczb dla GHRP-2 i GHRP-6 nie można więc ze sobą zestawiać. W przeanalizowanych źródłach nie udało się znaleźć badania żadnego z tych peptydów u ludzi, w którym mierzono mięśnie, tkankę tłuszczową lub siłę [24], [32].
Skutki uboczne i bezpieczeństwo
Dane o bezpieczeństwie obu peptydów są innego rodzaju. GHRP-2 ma oficjalną japońską informację o leku, ale opisuje ona jedno wstrzyknięcie diagnostyczne u osoby na czczo, w pozycji leżącej. GHRP-6 nie ma informacji o leku nigdzie, więc to, co o nim wiadomo, opiera się na pomiarach hormonów, jednym badaniu na psach i jednym badaniu połączenia [1], [31].
GHRP-2 według japońskiej informacji o leku i FDA:
- Uczucie gorąca u 16,0 procent badanych. To jedyny skutek uboczny podany z liczbą. Niskie ciśnienie krwi, wzrost enzymu wątrobowego ALT, senność i podwyższona liczba białych krwinek występowały każde u 0,1 do 5 procent [1].
- Ciąża jest przeciwwskazaniem. U osób z gruczolakiem przysadki przy pokrewnych substancjach opisywano krwawienie do gruczołu (udar przysadki), które może zagrażać życiu [1].
- Zgłoszone poważne zdarzenia. FDA wymienia zwiększone zapotrzebowanie na insulinę, zgony krytycznie chorych uczestników badań, zakażenia i zapalenie trzustki, „though causality has not been established” (choć nie ustalono związku przyczynowego) [5].
GHRP-6 według badań i FDA:
- Nie zgłoszono działań niepożądanych u 18 mężczyzn przy żadnej badanej dawce ani u 69 osób podczas testów diagnostycznych. Były to pojedyncze dawki [15], [23].
- Wolniejsza czynność serca u psów. U psów rasy beagle otrzymujących substancję przez 28 dni częstość akcji serca spadała przy każdej dawce. Nie stwierdzono uszkodzenia narządów [33].
- Poważne zdarzenia niepożądane w badaniu dotyczącym udaru wystąpiły u 30 z 95 leczonych pacjentów i u 48 ze wszystkich 188 (iloraz szans 1,92, 95-procentowy przedział ufności od 0,981 do 3,767). Żadnego nie uznano za związane z leczeniem [31].
- Zastrzeżenia FDA dotyczą „potential effect on cortisol and increase in blood glucose due to decreases in insulin sensitivity” (możliwego wpływu na kortyzol i wzrostu stężenia glukozy we krwi z powodu spadku wrażliwości na insulinę) [34].
Wspólne ryzyko. 29 września 2023 roku FDA zaliczyła oba peptydy do kategorii 2 surowców farmaceutycznych, które mogą stwarzać poważne zagrożenia dla bezpieczeństwa. W obu przypadkach wskazuje ryzyko reakcji układu odpornościowego (immunogenności) wynikające ze zlepiania się cząsteczek i zanieczyszczeń związanych z peptydem [5], [34].
W latach 2013–2018 wycofano z obrotu trzynaście amerykańskich preparatów do wstrzykiwań sporządzanych w aptekach, które zawierały GHRP-6, a kilka z nich zawierało też GHRP-2. Dwanaście nie miało zapewnionej jałowości, a jeden zawierał bakterię Bacillus circulans [35].
Preparaty z szarego rynku są niewiarygodne w przypadku obu peptydów. GHRP-2 wykryto jako niezadeklarowany składnik tabletek sprzedawanych otwarcie jako suplement diety [36]. Dwa laboratoria znalazły w zabezpieczonym materiale dopingowym Gly-GHRP-6, odmianę z dodatkowym elementem budulcowym [37], [38].
Nie udało się znaleźć badania porównującego bezpieczeństwo obu peptydów, więc żadnego z nich nie można nazwać bezpieczniejszym.
Dlaczego ta strona nie podaje dawek. GHRP-2 jest w Japonii lekiem na receptę, a dawki określają tam informacja o leku i lekarz przeprowadzający test [1]. GHRP-6 nie ma żadnego dopuszczonego zastosowania, a w jego badaniach używano bardzo różnych ilości do zupełnie różnych pytań badawczych [15], [12]. Dlatego ta strona opisuje to, co zmierzono, bez powtarzania ilości.
Dopuszczenie do obrotu i status prawny
GHRP-2, pod nazwą międzynarodową pralmorelina, jest w Japonii lekiem na receptę od 22 października 2004, dopuszczonym do obrotu wyłącznie jako jednorazowe wstrzyknięcie diagnostyczne [39], [1]. GHRP-6 nie jest nigdzie dopuszczony do obrotu; na Kubie jest badanym produktem CIGB-500 [33], [40]. Żaden z nich nie jest dopuszczony do obrotu na siedmiu śledzonych tu rynkach. Australia zalicza oba do leków wydawanych wyłącznie na receptę, a posiadanie ich bez zezwolenia jest nielegalne [41], [42]. Oba są zakazane w sporcie przez cały czas na podstawie sekcji S2.2.4 listy na 2026 rok, a niemiecka ustawa antydopingowa wymienia oba z nazwy [43], [44]. Stan na 10 września 2026.
Czy stosuje się je razem?
Katalog mieszanek nie wymienia żadnego produktu łączącego GHRP-2 i GHRP-6. GHRP-2 występuje w nim tylko w CJC-1295 + GHRP-2 Blend, z adnotacją, że mieszanka nie ma dopuszczenia do obrotu. Pełna lista znajduje się w zakładce mieszanki.
W źródłach przeanalizowanych na potrzeby tej strony nie udało się znaleźć badania, w którym GHRP-2 i GHRP-6 podawano razem. Oba działają na ten sam receptor, a w opublikowanej literaturze nie udało się znaleźć opisu tego, jak działa takie połączenie ani na ile jest bezpieczne.
Kilka wycofanych amerykańskich preparatów do wstrzykiwań sporządzanych w aptekach rzeczywiście zawierało oba peptydy, razem z sermoreliną. Wycofano je z powodu zastrzeżeń co do jałowości [35].
Najczęściej zadawane pytania
Co jest lepsze: GHRP-2 czy GHRP-6?
Nie da się ich uszeregować, bo nie udało się znaleźć badania porównującego ich działanie u ludzi. GHRP-2 zwiększył ilość zjadanego pożywienia o 35,9 ± 10,9 procent u siedmiu szczupłych mężczyzn i jest w Japonii dopuszczony do obrotu jako test diagnostyczny. GHRP-6 badano głównie pod kątem uwalniania hormonu wzrostu po pojedynczych dawkach, a jego jedyne duże badanie nie osiągnęło głównego punktu końcowego, czyli zaplanowanego głównego wyniku.
Co jest bezpieczniejsze: GHRP-2 czy GHRP-6?
Nie udało się znaleźć badania porównującego ich bezpieczeństwo, więc nie da się ich uszeregować. Dla GHRP-2 istnieją oficjalne dane o częstości skutków ubocznych przy jednym wstrzyknięciu diagnostycznym, a najczęściej występuje uczucie gorąca, u 16,0 procent badanych. GHRP-6 nie ma żadnej informacji o leku. FDA wymienia oba wśród surowców farmaceutycznych, które mogą stwarzać poważne zagrożenia dla bezpieczeństwa.
Czym różni się GHRP-2 od GHRP-6?
Oba są peptydami z sześciu elementów budulcowych, które działają na receptor greliny. Różnią się sekwencją, a GHRP-2 zawiera nienaturalny element budulcowy, 2-naftyloalaninę. GHRP-2 ma nazwę międzynarodową „pralmorelina” i japońskie dopuszczenie do obrotu jako środek diagnostyczny. GHRP-6 jest starszy, nie ma nazwy międzynarodowej i nigdzie nie jest dopuszczony do obrotu.
Czy GHRP-2 i GHRP-6 można przyjmować razem?
Nie udało się znaleźć badania, w którym podawano oba peptydy razem, więc nic nie wiadomo o działaniu ani o bezpieczeństwie takiego połączenia. Oba działają na ten sam receptor. Katalog mieszanek nie wymienia produktu zawierającego oba, choć kilka wycofanych amerykańskich preparatów do wstrzykiwań sporządzanych w aptekach łączyło je z sermoreliną.
Który wywołuje większy głód: GHRP-2 czy GHRP-6?
Dane o apetycie u ludzi udało się znaleźć tylko dla GHRP-2. Siedmiu szczupłych mężczyzn zjadło o 35,9 ± 10,9 procent więcej niż po placebo, a podwójnie zaślepione badanie z udziałem 19 osób wykazało wzrosty o 10,2 ± 3,9 i 33,5 ± 5,8 procent. Dla GHRP-6 pobudzanie jedzenia opisano tylko u szczurów i nie udało się znaleźć badania porównującego oba peptydy pod względem głodu.
Czy GHRP-2 i GHRP-6 podnoszą kortyzol i prolaktynę?
Tak, oba. U sześciu młodych dorosłych GHRP-2 zwiększył stężenia ACTH i kortyzolu w takim samym stopniu jak hCRH, a wzrosło też stężenie prolaktyny. GHRP-6 przy najwyższej badanej dawce mniej więcej podwoił stężenia prolaktyny i kortyzolu u 18 mężczyzn. U świń oba zwiększały stężenia ACTH i kortyzolu, a ipamorelina nie.
Czy GHRP-2 jest w Japonii dopuszczony do stosowania w leczeniu?
Nie. Japonia dopuściła GHRP-2 do obrotu 22 października 2004 jako środek diagnostyczny, podawany jednorazowo dożylnie w celu wykrycia niedoboru hormonu wzrostu. Prace nad jego zastosowaniem w leczeniu przerwano w fazie 2. GHRP-6 nie jest dopuszczony do obrotu w żadnym kraju.
Czy GHRP-2 i GHRP-6 są zakazane w sporcie?
Tak, oba przez cały czas, w zawodach i poza zawodami. Sekcja S2.2.4 listy zabronionej na 2026 rok wymienia oba z nazwy. W badaniu z podaniem donosowym GHRP-2 był wykrywalny w moczu przez 47 godzin, a GHRP-6 przez maksymalnie 23 godziny.
Jak długo GHRP-2 i GHRP-6 utrzymują się w organizmie?
Krótko. U zdrowych dorosłych mężczyzn okres półtrwania w fazie eliminacji GHRP-2 wynosi od 0,42 do 0,69 godziny. GHRP-6 był usuwany w dwóch fazach u dziewięciu zdrowych mężczyzn, z okresami półtrwania 7,6 ± 1,9 minuty i 2,5 ± 1,1 godziny.
Źródła
Uwaga do tytułów: tam, gdzie oryginalny wpis podaje nazwę handlową, zastąpiono go neutralnym opisem. Dotyczy to pozycji 1 i 39. Wydawca, data, kody i adres internetowy pozostały bez zmian.
- Pralmorelin dihydrochloride for injection — Japanese prescribing information. Kaken Pharmaceutical Co., Ltd., revision of July 2022, read in full on 10 September 2026 through KEGG MEDICUS, japic_code 00050479. Sections used: indication (4), administration (6, 7.1), contraindications (2.1, 9.5 to 9.7), side effects with frequencies (11.2), handling (14.1), other precautions (15.1), pharmacokinetics (16.1 to 16.5), clinical results (17.1.1, 17.1.2), pharmacology (18), physicochemical data (19.1) and storage (20). https://www.kegg.jp/medicus-bin/japic_med?japic_code=00050479
- Howard AD, Feighner SD, Cully DF, et al. (1996). A receptor in pituitary and hypothalamus that functions in growth hormone release. Science 273(5277):974-977. PMID 8688086. DOI 10.1126/science.273.5277.974
- Doi N, Hirotani C, Ukai K, Shimada O, Okuno T, Kurasaki S, Kiyofuji T, Ikegami R, Futamata M, Nakagawa T, Ase K, Chihara K (2004). Pharmacological characteristics of KP-102 (GHRP-2), a potent growth hormone-releasing peptide. Arzneimittelforschung 54(12):857-867. PMID 15646370. DOI 10.1055/s-0031-1297041. Conscious and anaesthetised rats, conscious dogs, cultured pituitary cells, and rats after removal of the pituitary or damage to the median eminence.
- Gondo RG, Aguiar-Oliveira MH, Hayashida CY, Toledo SP, Abelin N, Levine MA, Bowers CY, Souza AH, Pereira RM, Santos NL, Salvatori R (2001). Growth hormone-releasing peptide-2 stimulates GH secretion in GH-deficient patients with mutated GH-releasing hormone receptor. Journal of Clinical Endocrinology and Metabolism 86(7):3279-3283. PMID 11443201. DOI 10.1210/jcem.86.7.7694. Eleven people with a homozygous receptor mutation and eight controls.
- US Food and Drug Administration. Certain bulk drug substances for use in compounding that may present significant safety risks. Entry "Growth hormone releasing peptide-2 (GHRP-2) (for injectable and nasal routes of administration)", category 2, column 503B, dated 29 September 2023. Page content current as of 22 April 2026, read on 10 September 2026; the column was checked in the HTML source of the table row. Section 503B covers outsourcing facilities, not pharmacy compounding under 503A. https://www.fda.gov/drugs/human-drug-compounding/certain-bulk-drug-substances-use-compounding-may-present-significant-safety-risks
- Bowers CY, Momany FA, Reynolds GA, Hong A (1984). On the in vitro and in vivo activity of a new synthetic hexapeptide that acts on the pituitary to specifically release growth hormone. Endocrinology 114(5):1537-1545. PMID 6714155. DOI 10.1210/endo-114-5-1537
- Bowers CY (2012). History to the discovery of ghrelin. Methods in Enzymology 514:3-32. PMID 22975043. DOI 10.1016/B978-0-12-381272-8.00001-5
- Robinson BM, Friberg RD, Bowers CY, Barkan AL (1992). Acute growth hormone (GH) response to GH-releasing hexapeptide in humans is independent of endogenous GH-releasing hormone. Journal of Clinical Endocrinology and Metabolism 75(4):1121-1124. PMID 1400881. DOI 10.1210/jcem.75.4.1400881
- Pandya N, DeMott-Friberg R, Bowers CY, Barkan AL, Jaffe CA (1998). Growth hormone (GH)-releasing peptide-6 requires endogenous hypothalamic GH-releasing hormone for maximal GH stimulation. Journal of Clinical Endocrinology and Metabolism 83(4):1186-1189. PMID 9543138. DOI 10.1210/jcem.83.4.4711
- Berlanga-Acosta J, Abreu-Cruz A, Garcia Del Barco Herrera D, et al. (2017). Synthetic growth hormone-releasing peptides (GHRPs): a historical appraisal of the evidences supporting their cytoprotective effects. Clinical Medicine Insights: Cardiology 11:1179546817694558. PMID 28469491, PMCID PMC5392015. DOI 10.1177/1179546817694558
- Pralmorelin: GHRP 2, GPA 748, growth hormone-releasing peptide 2, KP-102 D, KP-102 LN (2004). Drugs in R&D 5(4):236-239. PMID 15230633. DOI 10.2165/00126839-200405040-00011. Company history, code assignment, the licence chain from Kaken to Wyeth and the discontinuation of the American development. The same entry names a German company as a co-developer and describes the series as three to five building blocks long, neither of which could be confirmed independently.
- Cabrales A, Gil J, Fernandez E, et al. (2013). Pharmacokinetic study of growth hormone-releasing peptide 6 (GHRP-6) in nine male healthy volunteers. European Journal of Pharmaceutical Sciences 48(1-2):40-46. PMID 23099431. DOI 10.1016/j.ejps.2012.10.006
- Raun K, Hansen BS, Johansen NL, Thøgersen H, Madsen K, Ankersen M, Andersen PH (1998). Ipamorelin, the first selective growth hormone secretagogue. European Journal of Endocrinology 139(5):552-561. PMID 9849822. DOI 10.1530/eje.0.1390552. Conscious pigs; the study that measured the difference in selectivity between GHRP-2, GHRP-6 and ipamorelin.
- Semenistaya E, Zvereva I, Thomas A, Thevis M, Krotov G, Rodchenkov G (2015). Determination of growth hormone releasing peptides metabolites in human urine after nasal administration of GHRP-1, GHRP-2, GHRP-6, hexarelin and ipamorelin. Drug Testing and Analysis 7(10):919-925. PMID 25869809. DOI 10.1002/dta.1787. GHRP-2 had the longest detection window of the five, at 47 hours.
- Bowers CY, Reynolds GA, Durham D, Barrera CM, Pezzoli SS, Thorner MO (1990). Growth hormone (GH)-releasing peptide stimulates GH release in normal men and acts synergistically with GH-releasing hormone. Journal of Clinical Endocrinology and Metabolism 70(4):975-982. PMID 2108187. DOI 10.1210/jcem-70-4-975
- Chihara K, Shimatsu A, Hizuka N, Tanaka T, Seino Y, Kato Y (2007). A simple diagnostic test using GH-releasing peptide-2 in adult GH deficiency. European Journal of Endocrinology 157(1):19-27. PMID 17609397. DOI 10.1530/EJE-07-0066. Seventy-seven healthy people and 58 patients, with the cut-off derived against the insulin tolerance test. The accompanying commentary is PMID 17609398.
- Arvat E, di Vito L, Maccagno B, Broglio F, Boghen MF, Deghenghi R, Camanni F, Ghigo E (1997). Effects of GHRP-2 and hexarelin, two synthetic GH-releasing peptides, on GH, prolactin, ACTH and cortisol levels in man. Comparison with the effects of GHRH, TRH and hCRH. Peptides 18(6):885-891. PMID 9285939. DOI 10.1016/s0196-9781(97)00016-8. The source of the phrase "not fully specific". The abstract carries several typesetting errors in which half-sentences are missing, so individual figures cannot be taken from it with confidence; it also prints a shortened five-part sequence.
- Frieboes RM, Murck H, Antonijevic IA, Steiger A (1999). Effects of growth hormone-releasing peptide-6 on the nocturnal secretion of GH, ACTH and cortisol and on the sleep EEG in man: role of routes of administration. Journal of Neuroendocrinology 11(6):473-478. PMID 10336729. DOI 10.1046/j.1365-2826.1999.00364.x
- Laferrère B, Abraham C, Russell CD, Bowers CY (2005). Growth hormone releasing peptide-2 (GHRP-2), like ghrelin, increases food intake in healthy men. Journal of Clinical Endocrinology and Metabolism 90(2):611-614. PMID 15699539. DOI 10.1210/jc.2004-1719. Seven lean men, infusion under the skin against saline, free-choice meal.
- Laferrère B, Hart AB, Bowers CY (2006). Obese subjects respond to the stimulatory effect of the ghrelin agonist growth hormone-releasing peptide-2 on food intake. Obesity (Silver Spring) 14(6):1056-1063. PMID 16861611. DOI 10.1038/oby.2006.121. Nineteen people, double-blind, randomised, two levels against placebo.
- Mericq V, Cassorla F, Bowers CY, Avila A, Gonen B, Merriam GR (2003). Changes in appetite and body weight in response to long-term oral administration of the ghrelin agonist GHRP-2 in growth hormone deficient children. Journal of Pediatric Endocrinology and Metabolism 16(7):981-985. PMID 14513874. DOI 10.1515/jpem.2003.16.7.981. Ten children over twelve months; the body mass index endpoint was missed.
- Locke W, Kirgis HD, Bowers CY, Abdoh AA (1995). Intracerebroventricular growth-hormone-releasing peptide-6 stimulates eating without affecting plasma growth hormone responses in rats. Life Sciences 56(16):1347-1352. PMID 8614257. DOI 10.1016/0024-3205(95)00087-9
- Alaioubi B, Mann K, Petersenn S (2009). Diagnosis of growth hormone deficiency in adults: provocative testing with GHRP6 in comparison to the insulin tolerance test. Hormone and Metabolic Research 41(3):238-243. PMID 19006049. DOI 10.1055/s-0028-1093350
- Bowers CY, Granda R, Mohan S, Kuipers J, Baylink D, Veldhuis JD (2004). Sustained elevation of pulsatile growth hormone secretion and IGF-I, IGFBP-3 and IGFBP-5 concentrations during 30-day continuous subcutaneous infusion of GH-releasing peptide-2 in older men and women. Journal of Clinical Endocrinology and Metabolism 89(5):2290-2300. PMID 15126555. DOI 10.1210/jc.2003-031799. With the earlier report by Bowers CY, Granda-Ayala R (2001), Endocrine 14(1):79-86, PMID 11322505.
- Mericq V, Cassorla F, Salazar T, Avila A, Iñiguez G, Bowers CY, Merriam GR (1998). Effects of eight months treatment with graded doses of a growth hormone (GH)-releasing peptide in GH-deficient children. Journal of Clinical Endocrinology and Metabolism 83(7):2355-2360. PMID 9661608. DOI 10.1210/jcem.83.7.4969. Six children, no control group; contains the authors' call for longer-acting formulations.
- Pihoker C, Badger TM, Reynolds GA, Bowers CY (1997). Treatment effects of intranasal growth hormone releasing peptide-2 in children with short stature. Journal of Endocrinology 155(1):79-86. PMID 9390009. DOI 10.1677/joe.0.1550079. Fifteen children, open and uncontrolled, half of them without a deficiency.
- Hayashi S, Okimura Y, Yagi H, et al. (1991). Intranasal administration of His-D-Trp-Ala-Trp-D-Phe-LysNH2 (growth hormone releasing peptide) increased plasma growth hormone and insulin-like growth factor-I levels in normal men. Endocrinologia Japonica 38(1):15-21. PMID 1915110. DOI 10.1507/endocrj1954.38.15
- Jaffe CA, Ho PJ, Demott-Friberg R, Bowers CY, Barkan AL (1993). Effects of a prolonged growth hormone (GH)-releasing peptide infusion on pulsatile GH secretion in normal men. Journal of Clinical Endocrinology and Metabolism 77(6):1641-1647. PMID 7903313. DOI 10.1210/jcem.77.6.7903313
- Ghigo E, Arvat E, Rizzi G, et al. (1994). Growth hormone-releasing activity of growth hormone-releasing peptide-6 is maintained after short-term oral pretreatment with the hexapeptide in normal aging. European Journal of Endocrinology 131(5):499-503. PMID 7952160. DOI 10.1530/eje.0.1310499
- Van den Berghe G, Baxter RC, Weekers F, Wouters P, Bowers CY, Iranmanesh A, Veldhuis JD, Bouillon R (2002). The combined administration of GH-releasing peptide-2 (GHRP-2), TRH and GnRH to men with prolonged critical illness evokes superior endocrine and metabolic effects compared to treatment with GHRP-2 alone. Clinical Endocrinology (Oxford) 56(5):655-669. PMID 12030918. DOI 10.1046/j.1365-2265.2002.01255.x. The largest of the intensive care studies; the peptide on its own left the metabolic markers unchanged.
- Hernandez-Bernal F, Subiros-Martinez N, Gutierrez-Ronquillo JH, et al., COURAGE Research Group (2026). Phase III open-label, randomized clinical trial of epidermal growth factor and growth hormone releasing hexapeptide in acute ischemic stroke. Journal of Clinical Neuroscience 152:112195. PMID 42462342. DOI 10.1016/j.jocn.2026.112195
- Dominikowski A, Rekos Z, Olejarz M, Szczepanek-Parulska E, Domin R, Ruchala M (2026). The emerging landscape of performance-enhancing peptides modulating the GH-IGF1 axis: bridging the gap between clinical evidence and patient self-administration. Frontiers in Endocrinology 17:1822475. PMID 42395176, PMCID PMC13322892. DOI 10.3389/fendo.2026.1822475
- Castro J, Shaikh I, Silo S, et al. (2025). Subchronic safety assessment of CIGB-500 in beagle dog after repeated daily dose administration over 28 days. Regulatory Toxicology and Pharmacology 158:105798. PMID 40024561. DOI 10.1016/j.yrtph.2025.105798
- U.S. Food and Drug Administration. Certain bulk drug substances for use in compounding that may present significant safety risks. Category 2 table, row "Growth hormone releasing peptide-6 (GHRP-6)", section 503B, added 29 September 2023; page last modified 22 April 2026. Full text read 10 September 2026. https://www.fda.gov/drugs/human-drug-compounding/certain-bulk-drug-substances-use-compounding-may-present-significant-safety-risks
- openFDA drug enforcement API. Query for "GHRP-6" on 10 September 2026 returned 13 records, all read individually: D-1052-2014, D-0120 to D-0122-2016, D-0364-2016, D-0228-2017, D-0290 to D-0293-2017, D-0396 and D-0397-2017, D-0184-2019. https://api.fda.gov/drug/enforcement.json
- Thomas A, Kohler M, Mester J, Geyer H, Schänzer W, Petrou M, Thevis M (2010). Identification of the growth-hormone-releasing peptide-2 (GHRP-2) in a nutritional supplement. Drug Testing and Analysis 2(3):144-148. PMID 20878896. DOI 10.1002/dta.120. Identified and quantified in tablets sold openly as a supplement, where it was not declared. The Cologne laboratory's annual report on confiscated black-market products for 2009 is PMID 21204286.
- Krug O, Thomas A, Malerod-Fjeld H, et al. (2018). Analysis of new growth promoting black market products. Growth Hormone and IGF Research 41:1-6. PMID 29864719. DOI 10.1016/j.ghir.2018.05.001
- Gajda PM, Holm NB, Hoej LJ, et al. (2019). Glycine-modified growth hormone secretagogues identified in seized doping material. Drug Testing and Analysis 11(2):350-354. PMID 30136411. DOI 10.1002/dta.2489
- KEGG BRITE br08318, New drug approvals in Japan, retrieved 10 September 2026. The row dated 2004/10/22 for D02040, class 7223, pralmorelin dihydrochloride, Kaken Pharmaceutical, stands under drugs with new active ingredients, which fixes both the approval date and the licence holder.
- Registro Publico Cubano de Ensayos Clinicos (rpcec.sld.cu). Not reachable on 10 September 2026, with DNS resolution failing, so the registration numbers of the Cuban studies could not be verified and no Cuban marketing approval could be confirmed either way.
- Therapeutic Goods (Poisons Standard—June 2026) Instrument 2026, F2026L00633, registered 28 May 2026, full text read on 10 September 2026. Schedule 4 carries "# PRALMORELIN (GROWTH HORMONE RELEASING PEPTIDE-2 (GHRP-2))." and the class entry for the growth hormone releasing peptides. Appendix D, clause 5, headed "Poisons for which possession without authority is illegal", lists pralmorelin at item 30 and the class at item 19.
- Therapeutic Goods (Poisons Standard - June 2026) Instrument 2026, F2026L00633, registered 28 May 2026. Schedule 4 entries "# GROWTH HORMONE RELEASING PEPTIDES (GHRPs)." and "# GROWTH HORMONE RELEASING PEPTIDE-6 (GHRP-6)."; Appendix D, clause 5, items 19, 20 and 22. Text extract read 10 September 2026. https://www.legislation.gov.au/F2026L00633/asmade
- World Anti-Doping Agency, The 2026 Prohibited List, section S2.2.4. Full text read on 10 September 2026. The entry names the growth hormone releasing peptides individually, including "GHRP-2 (pralmorelin)", and lists the GHRH analogues separately in the same section. The 2025 list was checked in the same run and carries the same entry. https://www.wada-ama.org/en/prohibited-list
- Annex to section 2 subsection 3 of the German Anti-Doping Act (AntiDopG), published at BGBl. 2023 I No. 67, 1-5, section II.2.4, full text read on 10 September 2026. It names "GHRP-2, also known as pralmorelin" as the first example, followed by GHRP-2-Gly, GHRP-6, GHRP-6-Gly and hexarelin. Germany has no marketing authorisation for the substance.