Dlaczego mój NAD+ zżółkł? Kolor, trwałość i przechowywanie
Bladożółty roztwór NAD+ leży na granicy tego, co opisują karty katalogowe odczynników, albo już poza nią: większość z nich podaje, że świeżo rozpuszczony NAD+ jest klarowny i bezbarwny, a jedna specyfikacja dopuszcza roztwór bezbarwny do słabo żółtego. Kolor nie zdradza jednak, co spowodowało ten odcień ani ile NAD+ zostało. NAD+ nie jest peptydem, lecz koenzymem z grupy dinukleotydów, i jako lek jest dopuszczony do obrotu tylko w Chinach, w postaci do wstrzykiwań. Ta strona wyjaśnia opisaną w literaturze chemię i wyraźnie zaznacza, gdzie ta wiedza się kończy.
Czy NAD+ powinien być żółty? Jaki kolor ma NAD+ na początku
Czy NAD plus jest żółty zaraz po rozpuszczeniu? Według opisów producentów odczynników laboratoryjnych zwykle nie: niezależnie od tego, czy nazywa się go NAD, NAD+ czy NAD plus, świeży roztwór opisują jako bezbarwny, a jedna specyfikacja dopuszcza co najwyżej słabo żółty odcień. NAD+ (dinukleotyd nikotynamidoadeninowy, 663,43 g/mol) to dwa nukleotydy połączone mostkiem fosforanowym. Nie zawiera aminokwasów, dlatego pytanie „czy peptyd NAD jest żółty” opiera się na błędnej etykietce: cząsteczkę sprzedaje się obok peptydów, ale jej barwa podlega chemii nukleotydów.
Jaki kolor ma proszek NAD+
Suchą substancję jedna karta katalogowa opisuje jako białe do białawego liofilizowane (suszone sublimacyjnie) ciało stałe, druga jako białawą, a trzecia jako krystaliczne ciało stałe. Jedna specyfikacja dopuszcza dla proszku zakres „od białego do żółtego”, więc lekko kremowy lub żółtawy proszek nadal może mieścić się w specyfikacji producenta. Proszek jest higroskopijny, czyli wciąga wodę z powietrza, i karty katalogowe podają przechowywanie go w suchym miejscu.
Jaki kolor ma roztwór NAD+
Po rozpuszczeniu w wodzie NAD+ według opisu daje „klarowny, bezbarwny roztwór”. Druga specyfikacja podaje to samo dla roztworu 1-procentowego. Trzecia, dla soli sodowej NAD+ w stężeniu 50 mg/ml, dopuszcza roztwór „klarowny, bezbarwny do słabo żółtego”. NAD+ pochłania światło ultrafioletowe o długości fali 260 nm, którego oko nie widzi, a przy 340 nm nie pochłania.
Forma zredukowana, NADH, zachowuje się inaczej. NADH powstaje, gdy NAD+ przyjmuje jon wodorkowy – ten etap przeprowadzają enzymy zwane dehydrogenazami. Jej zmieniony pierścień (pierścień dihydropirydynowy) pochłania światło przy 340 nm oraz przy 260 nm, a jedna karta katalogowa NADH podaje też słabsze pochłanianie przy 365 nm. Dlatego jeden z producentów opisuje proszek NADH jako „biały do lekko żółtawego”, a jego roztwór jako „klarowny, bezbarwny do lekko żółtawego”. NAD+ i NADH to nie zamienne nazwy, lecz dwie różne substancje o różnych opisach barwy.
Dlaczego NAD+ zżółkł: chemia w wodzie
NAD+ jest trwały jako suche ciało stałe, a w wodzie znacznie mniej. Literatura opisuje kilka dróg, którymi się zmienia, i każda z nich zależy od pH, temperatury, światła i czasu.
Hydroliza. W wodzie pęka wiązanie łączące pierścień nikotynamidu w NAD+ z cukrem, a uwalniają się nikotynamid i ADP-ryboza. Badanie kinetyczne opisuje, że NAD+ ulega „hydrolizie niezależnej od pH oraz katalizowanej zasadowo”, przy czym przy pH 6 i niższym przeważa droga niezależna od pH. Prace nad rozkładem pod wpływem ciepła potwierdziły, że głównymi produktami są nikotynamid i ADP-ryboza.
Środowisko zasadowe. NAD+ niszczeje tym szybciej, im bardziej zasadowy staje się roztwór. Jedna karta katalogowa nazywa roztwory NAD+ „bardzo nietrwałymi w roztworach zasadowych, zwłaszcza w obecności fosforanu, maleinianu lub węglanu”, a inna stwierdza, że produkt „rozkłada się przy zasadowym pH”. NADH zachowuje się odwrotnie i szybciej rozkłada się w kwasie. W silnie zasadowym środowisku NAD+ przechodzi w silnie fluoryzujący produkt, który laboratoria wykorzystują do jego oznaczania. Barwy tego produktu źródła przejrzane na potrzeby tej strony nie podają.
Ciepło i światło. Według tej samej karty katalogowej roztwory „szybko rozkładają się przy ogrzewaniu” i „są również wrażliwe na światło”.
Chemia cukrów redukujących. ADP-ryboza, jeden z produktów hydrolizy, zawiera cukier redukujący, czyli rodzaj cukru, który może reagować z grupami aminowymi. Z białkami tworzy wczesne produkty glikacji, a później związki fluoryzujące; taka glikacja to początkowy etap reakcji Maillarda, która prowadzi dalej do tak zwanych końcowych produktów zaawansowanej glikacji. W tych badaniach partnerami reakcji były białka lub aminy. Czy ta chemia daje żółty odcień w roztworze samego NAD+, tego w źródłach przejrzanych na potrzeby tej strony nie udało się ustalić.
Rzetelne podsumowanie w przypadku roztworu NAD+ z żółtym odcieniem jest więc ograniczone. Opisane zmiany to hydroliza, rozkład w środowisku zasadowym oraz wrażliwość na ciepło i światło. NADH, które karty katalogowe opisują jako lekko żółtawe, powstaje z NAD+, gdy enzym przenosi jon wodorkowy; czy NADH tworzy się w przechowywanym roztworze NAD+, tego na podstawie źródeł przejrzanych na potrzeby tej strony nie udało się ustalić. Która z tych dróg, jeśli w ogóle któraś, odpowiada za konkretny żółty odcień, również nie udało się ustalić w źródłach przejrzanych na potrzeby tej strony. Zgadza się to z ogólniejszą zasadą dotyczącą przebarwień, opisaną w tekście o przechowywaniu peptydów: żółknięcie często wiąże się z utlenianiem lub reakcją Maillarda, ale nie zdradza, która reakcja zaszła ani jak daleko się posunęła.
Kolor NAD+ w fiolce i w strzykawce a grubość warstwy cieczy
Ta sama ciecz może wyglądać różnie w zależności od pojemnika. Prawo Lamberta-Beera w definicji IUPAC mówi, że absorbancja, czyli pochłanianie światła, jest proporcjonalna do stężenia pochłaniającej substancji i do drogi, jaką światło przebywa w cieczy. Bardziej stężony roztwór wygląda więc na ciemniejszy, podobnie jak grubsza warstwa tego samego roztworu. Wąski cylinder strzykawki daje krótką drogę, fiolka oglądana na całą szerokość dłuższą, a patrzenie z góry w głąb napełnionej fiolki jeszcze dłuższą.
Zdjęcie redakcyjne bladożółtego roztworu NAD+ w strzykawce insulinowej. Sam kolor nie mówi nic o tym, ile NAD+ zawiera płyn ani jak czysty on jest.
Samo stężenie to zwykła arytmetyka: masa substancji podzielona przez objętość cieczy. Ten stosunek przelicza kalkulator rekonstytucji NAD+, a jednostki wyjaśnia tekst o podstawach rekonstytucji. Mała objętość wody na tę samą masę daje bardziej stężony roztwór, który zgodnie z prawem Lamberta-Beera w tym samym pojemniku pochłania więcej światła.
Jak szybko NAD+ rozkłada się w roztworze
Opublikowane dane pochodzą z buforów laboratoryjnych i kontrolowanych temperatur, a nie z fiolek przechowywanych w domu, i nie da się ich wprost przenieść na inne warunki. Z tym zastrzeżeniem pokazują, jak mocno o tempie rozkładu decydują pH, temperatura i bufor.
| Warunki | Cząsteczka | Podany wynik | Źródło |
|---|---|---|---|
| Bufor Tris, pH 8,5, 19 °C, 43 dni | NAD+ (2 mM) | Sygnał przy 260 nm spadł o 4 procent | Wolfe et al. 2024 |
| Bufor HEPES, pH 8,5, 19 °C, 43 dni | NAD+ (2 mM) | Rozłożył się prawie całkowicie | Wolfe et al. 2024 |
| Bufor fosforanu sodu, pH 8,5, 19 °C, 43 dni | NAD+ (2 mM) | Rozkładał się w tempie podobnym do NADH w tym samym buforze | Wolfe et al. 2024 |
| Bufor Tris, pH 8,5, 19 °C wobec 25 °C | NADH (2 mM) | Ubytek 4 wobec 11 µM na dobę; po 43 dniach zostało ponad 90 wobec 75 procent | Wolfe et al. 2024 |
| Bufor HEPES, pH 8,5, 19 °C wobec 25 °C | NADH (2 mM) | Ubytek 18 wobec 51 µM na dobę | Wolfe et al. 2024 |
| Bufor fosforanu sodu, pH 8,5, 19 °C wobec 25 °C | NADH (2 mM) | Ubytek 23 wobec 34 µM na dobę | Wolfe et al. 2024 |
| Roztwór wodny, 10 mg/ml, 2–8 °C, 4 tygodnie | NAD+ | Pozostało co najmniej 99 procent | karta katalogowa Roche |
| Roztwór podstawowy, pH 2–7, 4 °C | NAD+ | Trwały do 1 miesiąca | karta katalogowa Calbiochem |
| Roztwór obojętny lub lekko kwaśny, 0 °C | NAD+ | Trwały przez co najmniej 2 tygodnie | karta katalogowa Sigma-Aldrich |
| Roztwór o pH 2–6, porcje jednorazowe, -70 °C | NAD+ | Trwały przez co najmniej 6 miesięcy | karta katalogowa Sigma-Aldrich |
| 50 mM Tris, pH 6,5 (mierzone w 85 °C), 85 °C | NAD+ (2 mM) | Okres półtrwania 24,2 minuty; po 60 minutach zostało mniej niż 25 procent | Hachisuka et al. 2017 |
| 0,1 M Tris, pH 7,60 (mierzone w 25 °C), 100 °C | NAD+ | Okres półtrwania około 10 minut | Hachisuka et al. 2017, za wcześniejszą pracą |
µM oznacza mikromole na litr; okres półtrwania to czas, po którym znika połowa początkowej ilości. Autorzy 43-dniowego badania opisują swoje wyniki dla NAD+ jako jakościowe, ponieważ produkty rozkładu NADH również mogą pochłaniać światło przy 260 nm, czyli przy długości fali, na której śledzono NAD+. Odnotowują też „wyraźne przesunięcie ku czerwieni” pasma 260 nm w miarę rozkładu NAD+.
Lekko żółty odcień NAD+: co mówi, a czego nie
Lekko żółty NAD+ w fiolce oznacza, że roztwór pochłania teraz część światła widzialnego, której świeży roztwór NAD+ nie pochłaniał. Nie mówi, ile NAD+ zostało. W 43-dniowym badaniu roztwór NAD+ w buforze HEPES rozłożył się prawie całkowicie, a ten ubytek mierzono przez pochłanianie światła ultrafioletowego przy 260 nm, którego oko nie widzi; badanie nie opisywało widocznej barwy roztworów. Kolor i pozostała zawartość to więc osobne obserwacje, a lekki odcień sam w sobie nie dowodzi ani małego, ani dużego ubytku.
Kolor nie jest miarą mocy ani czystości. Zawartość i czystość mierzą metody laboratoryjne, na przykład HPLC (wysokosprawna chromatografia cieczowa, która rozdziela i oznacza ilościowo każdy składnik) albo oznaczenia enzymatyczne wymienione w kartach katalogowych odczynników. Świadectwo analizy serii (certificate of analysis) zawiera te wyniki dla materiału w stanie, w jakim go dostarczono, a nie dla roztworu po jego przygotowaniu i przechowywaniu. Gdy NAD+ w jednym pojemniku wygląda na żółty, a w innym na bledszy, dużą część różnicy wyjaśniają stężenie i długość drogi światła, ale żadne z nich nie mówi, z czego bierze się ten odcień.
Warunki przechowywania opisane w kartach katalogowych i badaniach
Opublikowane warunki są zgodne co do kierunku, choć dotyczą odczynników laboratoryjnych, a nie jakiegokolwiek produktu przeznaczonego dla ludzi.
- Suchy proszek: przechowywany w -20 °C według kilku kart katalogowych i w 2–8 °C według innej, w suchym miejscu, bo ciało stałe jest higroskopijne. Jeden z producentów podaje dla ciała stałego trwałość co najmniej 4 lat w -20 °C.
- pH: roztwory obojętne do lekko kwaśnych opisuje się jako trwalsze, a roztwory zasadowe jako nietrwałe.
- Temperatura: w 43-dniowym badaniu wzrost z 19 °C do 25 °C zwiększył tempo ubytku NADH z 4 do 11 µM na dobę w buforze Tris i z 18 do 51 µM na dobę w buforze HEPES, a ogrzewanie opisuje się jako przyczynę szybkiego rozkładu.
- Światło: roztwory NAD+ opisuje się jako wrażliwe na światło, a karty katalogowe NADH określają ochronę przed światłem.
- Czas: jeden producent odradza przechowywanie wodnego roztworu NAD+ dłużej niż jeden dzień, podczas gdy inni podają dla konkretnych roztworów co najmniej 2 tygodnie w 0 °C lub co najmniej 4 tygodnie w 2–8 °C.
- Zamrażanie: jeden gotowy roztwór NAD+ o stężeniu 50 mM przechowuje się w -20 °C, unikając wielokrotnego zamrażania i rozmrażania, a przy przechowywaniu dłuższym niż 30 dni w -80 °C.
Są to warunki zapisane dla odczynników laboratoryjnych. Przedstawiamy je tu jako opublikowane ustalenia, a nie jako instrukcję postępowania. Więcej tła zawierają teksty o przechowywaniu peptydów, peptydach w temperaturze pokojowej i wodzie bakteriostatycznej.
Co farmakopee mówią o widocznych zmianach
Kolor NAD+ do wstrzykiwań a norma farmakopealna
Farmakopee ustalają wiążące normy jakości leków. Mają tu znaczenie, bo opisują, jak wygląda roztwór do wstrzykiwań spełniający normę. Farmakopea Europejska stwierdza, że „roztwory do wstrzykiwań, badane w odpowiednich warunkach widoczności, są klarowne i praktycznie wolne od cząstek”. Farmakopea Amerykańska (United States Pharmacopeia) wymaga procesu kontroli zaprojektowanego tak, by każda seria preparatów pozajelitowych, czyli leków podawanych we wstrzyknięciu lub wlewie, była „zasadniczo wolna od widocznych cząstek”, a Farmakopea Japońska używa podobnych sformułowań.
Barwę ocenia się osobną metodą badania. Według metody 2.2.2 Farmakopei Europejskiej, przedrukowanej w Farmakopei Międzynarodowej, ciecz porównuje się z roztworami wzorcowymi w zakresie barw brązowej, brązowożółtej, żółtej, zielonkawożółtej i czerwonej. Uznaje się ją za bezbarwną, jeśli wygląda jak woda albo nie jest intensywniej zabarwiona niż najbardziej rozcieńczony brązowy roztwór wzorcowy, B9. Metoda ustala geometrię: 2,0 ml w probówce o średnicy 12 mm oglądanej z boku na białym tle albo warstwa o głębokości 40 mm oglądana z góry. Zgodnie z opisanym wcześniej prawem Lamberta-Beera głębokość warstwy cieczy wpływa na to, jak intensywna wydaje się barwa. Dopuszczalną barwę określa monografia każdego produktu.
W źródłach przejrzanych na potrzeby tej strony nie udało się znaleźć monografii farmakopealnej dla NAD+ do wstrzykiwań. Pasuje to do sytuacji rejestracyjnej: produkt NAD+ do wstrzykiwań jest dopuszczony do obrotu tylko w Chinach, a w Europie i Stanach Zjednoczonych żaden. Opisane wyżej normy europejskie i amerykańskie dotyczą więc dopuszczonych leków, a nie NAD+ sprzedawanego poza tym systemem.
Częste pytania
Czy NAD+ powinien być żółty?
Zasadniczo nie. Karty katalogowe odczynników opisują proszek NAD+ jako biały do białawego albo białawy, przy czym jedna specyfikacja dopuszcza zakres od białego do żółtego. Świeży roztwór w wodzie opisują jako klarowny i bezbarwny, a jedna specyfikacja dopuszcza roztwór bezbarwny do słabo żółtego. Żółty odcień wykraczający poza ten słaby ton jest więc odstępstwem od tych opisów, ale sam kolor nie wskazuje jego przyczyny.
NAD+ jest przezroczysty czy żółty?
Świeżo rozpuszczony NAD+ karty katalogowe opisują jako klarowny, bezbarwny roztwór, a jedna specyfikacja dopuszcza roztwór bezbarwny do słabo żółtego. Forma zredukowana, NADH, to inna substancja: jedna karta katalogowa opisuje jej roztwór jako bezbarwny do lekko żółtawego. NADH pochłania też światło o długości fali 340 nm, czego NAD+ nie robi.
Czy peptyd NAD+ jest żółty?
NAD+ nie jest peptydem. To dinukleotyd, czyli koenzym zbudowany z dwóch nukleotydów połączonych mostkiem fosforanowym, o masie 663,43 g/mol, bez żadnych aminokwasów. Sprzedaje się go obok peptydów i stąd bierze się ta etykietka. Jego barwa zachowuje się zgodnie z chemią nukleotydów, a nie peptydów.
Mój NAD+ jest żółty: co oznacza lekko żółty odcień?
Oznacza, że roztwór pochłania teraz część światła widzialnego, której świeży roztwór NAD+ nie pochłania. Opisane w literaturze zmiany NAD+ w wodzie to hydroliza do nikotynamidu i ADP-rybozy, szybsza w cieple i w roztworze zasadowym, oraz wrażliwość na światło. Która z nich, jeśli w ogóle któraś, daje żółty odcień, tego w źródłach przejrzanych na potrzeby tej strony nie udało się ustalić.
Dlaczego NAD+ w jednym pojemniku wygląda na żółty, a w innym na bledszy?
Ilość światła pochłanianego przez roztwór rośnie wraz ze stężeniem i z drogą, jaką światło przebywa w cieczy – tę zależność nazywa się prawem Lamberta-Beera. Wąski cylinder strzykawki daje krótką drogę, szeroka fiolka dłuższą, więc ta sama ciecz może w fiolce wyglądać na ciemniejszą. Farmakopealne testy barwy określają rozmiar probówki i kierunek patrzenia.
Czy NAD+ trzeba trzymać w lodówce?
Karty katalogowe odczynników podają przechowywanie suchego proszku w -20 °C albo w 2–8 °C, w suchym miejscu, bo proszek jest higroskopijny. Dla roztworów podają co najmniej 99 procent pozostałego NAD+ po 4 tygodniach w 2–8 °C w przypadku jednego roztworu wodnego, trwałość przez co najmniej 2 tygodnie w 0 °C dla roztworów obojętnych lub lekko kwaśnych oraz szybki rozkład przy ogrzewaniu.
Czy żółty odcień pokazuje, ile NAD+ zostało?
Nie. Kolor nie jest miarą zawartości. W 43-dniowym badaniu roztwór NAD+ w jednym z buforów stracił prawie cały NAD+; ubytek zmierzono na podstawie pochłaniania światła ultrafioletowego, a nie na oko, a badanie nie opisywało widocznej barwy. Zawartość i czystość ustala analiza laboratoryjna, na przykład HPLC albo oznaczenie enzymatyczne, a nie oglądanie fiolki.
Czy NAD+ jest dopuszczony do obrotu jako lek?
Tylko w Chinach. Tam NAD+ do wstrzykiwań jest dopuszczony do obrotu jako leczenie wspomagające przy niskiej liczbie białych krwinek, chorobie wieńcowej i zapaleniu mięśnia sercowego. W Stanach Zjednoczonych, Unii Europejskiej, Wielkiej Brytanii, Kanadzie, Australii i Szwajcarii nie znaleziono dopuszczenia do obrotu. Producenci odczynników sprzedają NAD+ do użytku laboratoryjnego, a jedna karta katalogowa stwierdza, że nie jest przeznaczony do stosowania jako lek.
Źródła
- Sigma-Aldrich (2006). β-Nicotinamide adenine dinucleotide, Product Number N8285, Product Information. Sigma-Aldrich. https://www.sigmaaldrich.com/deepweb/assets/sigmaaldrich/product/documents/668/557/n8285pis.pdf
- Merck / Calbiochem (2026). NAD+, Free Acid, product 481911: properties and preparation note. Merck KGaA. https://www.sigmaaldrich.com/US/en/product/mm/481911
- Roche (2026). NAD Grade I, free acid: specification and storage of working solution. Roche Diagnostics via Sigma-Aldrich. https://www.sigmaaldrich.com/US/en/product/roche/nad100ro
- Roche CustomBiotech (2026). NADH, Grade II, disodium salt: appearance, solution and stability. Roche Diagnostics. https://custombiotech.roche.com/global/en/products/cb/nadh-grade-ii-322141.html
- Roche (2026). NADH Grade II, disodium salt: absorbance coefficients and storage. Roche Diagnostics via Sigma-Aldrich. https://www.sigmaaldrich.com/US/en/product/roche/10128023001
- Thermo Fisher Scientific (2026). beta-Nicotinamide adenine dinucleotide hydrate, 98+%, catalogue 124532500, Product Specification. Thermo Fisher Scientific. https://assets.thermofisher.com/chem-specs-pdf/retrievePdf?countryCode=cn&erp_type=CN_E1_LCD&rootSku=12453&sku=124532500
- Cayman Chemical (2022). NAD+ (free acid), Item No. 16077, Product Information. Cayman Chemical. https://cdn.caymanchem.com/cdn/insert/16077.pdf
- New England Biolabs (2026). β-Nicotinamide adenine dinucleotide (NAD+), B9007, product notes. New England Biolabs. https://www.neb.com/en-us/products/b9007-beta-nicotinamide-adenine-dinucleotide-nad
- Wolfe KD, Alahuhta M, Himmel ME, Bomble YJ, Jennings GK, Cliffel DE (2024). Long-Term Stability of Nicotinamide Cofactors in Common Aqueous Buffers: Implications for Cell-Free Biocatalysis. Molecules 29(22):5453. https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC11597533/
- Hachisuka S-I, Sato T, Atomi H (2017). Metabolism Dealing with Thermal Degradation of NAD+ in the Hyperthermophilic Archaeon Thermococcus kodakarensis. Journal of Bacteriology 199(19):e00162-17. https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC5585711/
- Bull HG, Ferraz JP, Cordes EH, Ribbi A, Apitz-Castro R (1978). Concerning the mechanism of the enzymatic and nonenzymatic hydrolysis of nicotinamide nucleotide coenzymes. Journal of Biological Chemistry 253(14):5186-5192. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/209029/
- Iverson D, DeChatelet LR, Spitznagel JK, Wang P (1977). Comparison of NADH and NADPH oxidase activities in granules isolated from human polymorphonuclear leukocytes with a fluorometric assay. Journal of Clinical Investigation 59(2):282-290. https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC333358/
- Jacobson EL, Cervantes-Laurean D, Jacobson MK (1997). ADP-ribose in glycation and glycoxidation reactions. Advances in Experimental Medicine and Biology 419:371-379. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/9193679/
- Cervantes-Laurean D, Minter DE, Jacobson EL, Jacobson MK (1993). Protein glycation by ADP-ribose: studies of model conjugates. Biochemistry 32(6):1528-1534. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/8431431/
- IUPAC (2025). Beer–Lambert law. Compendium of Chemical Terminology (Gold Book), version 5.0.0. https://doi.org/10.1351/goldbook.B00626
- World Health Organization (2017). The International Pharmacopoeia, 1.11 Colour of liquid, including 1.11.2 Degree of coloration of liquids reproduced from the European Pharmacopoeia (method 2.2.2). WHO. https://digicollections.net/phint/pdf/b/7.1.11.1.11-Colour-of-liquid.pdf
- Liu F, Hutchinson R (2024). Visible particles in parenteral drug products: A review of current safety assessment practice. Current Research in Toxicology 7:100175. https://doi.org/10.1016/j.crtox.2024.100175
- PubChem (2026). Compound summaries CID 5892 (nadide, NAD+) and CID 439153 (NADH). National Center for Biotechnology Information. https://pubchem.ncbi.nlm.nih.gov/compound/5892
- Zhang Q, Ames JM, Smith RD, Baynes JW, Metz TO (2009). A perspective on the Maillard reaction and the analysis of protein glycation by mass spectrometry: probing the pathogenesis of chronic disease. Journal of Proteome Research 8(2):754-769. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/19093874/
- Sigma-Aldrich (2026). β-Nicotinamide adenine dinucleotide sodium salt, Product Number N0632, product specification: solubility in water 50 mg/ml, clear, colorless to faintly yellow. Sigma-Aldrich. https://www.sigmaaldrich.com/US/en/product/sigma/n0632
- DXY drug database (2026). Label of Coenzyme I for Injection (注射用辅酶Ⅰ), Kaifeng Knature Pharmaceutical, approval numbers H41024721 and H41025094, label approved 8 December 2010. https://drugs.dxy.cn/drug/C0e3Iui9RyaWHKhCVVQQCw==
Ta strona opisuje wyłącznie kolor, chemię i opublikowane dane o przechowywaniu. W przypadku konkretnej serii miarodajnym dokumentem potwierdzającym tożsamość, zawartość i czystość jest świadectwo analizy wydane przez producenta albo niezależna analiza laboratoryjna; pytania o zdrowie lub jakiekolwiek stosowanie substancji należy kierować do farmaceuty lub lekarza.